Lucas 20
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs BKJ
1 Maná damú Yisasi monó namun dafufin kama vaya sian banasi amiyákan monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá ano véi vaintá eren mino.
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 Eriven betí ankan máa sen béin tiamemí, “Éi setin tisimeno. Nái ákonarasá mai yanasí iya fono. Iye anó mai ákona éin amikha fono.”
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Máa síkan béi evaránen betí ankan tiamemí, “Téin má deren tiretin ina onté umpo anona vá téin tisimeno.
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 Yoni ma vanasi monó non péantiyaré ein mai Tiyarafenui ákonarasá péantiyan nafi áa varará bantai ákonara safino.”
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 Máa síkan betiyan ten orera emí, “Inaru fáke na ino ma sé tifékun maen mai fará ída mairá mumunan iya rafono sinten mino.
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Inká barará banta ina ino ma sé tifékun maen banasi ano Yonin nan sakhanampa vanta ino sen mumunan ukheintá tetin onámaná tinkaminten mino.”
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 Máa sen iniren betí ankan béin tiamemí, “Mai ma Yoni mantaré ein ákona mai setí ída afová ukhé tiféuno.”
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Iye anó ákona séin timikhará ma yorarí iya rafu, mai séin má dere ída siretin tiamenté uno.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Yisasi mana vaya máa sen banasi sian baéan amemí, “Mana vanta ano uvaini yunan ana yóádákaren dunan ma yoran banta kayo van mairá dafíken dóden manáa uvaini aran betíi miyan do variyan dunan afóen nina khaono siren ena varufá ayáká bano van oren mino.
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Ovaren uvaini aran ma kúdin damusí íkan maifin ma yafíkein kayo ano manáa kúduan amino van béi iniren mana vei yoran banta siantan mai yafisin banta kayo vaípá onóbíkan mai kayo ano mai yoran banta ankáden tiantan ída mana yaná baran na fara evaránen oren mino.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Oríkan mai yunan ana afóe ano ena yoran banta siantákan betí baípá orin mai kéká ano mai vanta vá dere namu ankamirí uren evaránen tiantan para oren mino.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Oriyaimpin béi kanú manaú dádasí en ena yoran banta vá tiantan oríkan mai kéká ano mai yoran banta namu arirí uren darifen dunan akhempá mo kharúden mino.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 “Máan tiyaimpin mai uvaini yunan ana afóe ano semí, ‘Taréa séi intesá onte rafuno. Téi se sanin nan ma sinunu iyaruna fumara ma siantékun orintin maen mi vetí ankan kanaíen béin avaya ininten mino.’
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 “Máá siren mai fumara siantan oríkan mai yafisin kéká ano mai fumara oniyan temí, ‘Béi anon be afóeni minó daná baranten mifo eresí béin arékun púbintirá ma yunan ana setiyan bará tifano.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 “Máa siren mai yunan ana fintena mai fumara yo yarifen akhempá morúden aruan puren mifo mai yunan ana afóe ano mai yafisin kéká náisá inten nafino.
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Béi mai yafisin kéká me aruan púden maen mai yunan ana yafían ena kékái aminten mino.” Máa síkan banasi ano ena kéká ma amein baya iniren temí, “Béi ída vá máan tino.”
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Máa síkan Yisasi vetin auufen kakháben inaemí, “Tiyarafenui vompon dókifin ma ma vaya uvamádan baini ana ano naíesá tikhen nafino.
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 “Máan tukhen mifo minó nanin banta ano ma mai onámaná daró ma eraven ankaminten maen morun ta finen tító tító inten mino. Inká mai onámaná ano ma mana nanin banta ané ma eravinten maen béin dasantan panten mino.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Máa siyákan man baya ma afová ukhein kéká bá monó ánon banta kéká bá ano mai ma ovaeran baya ma véi siyain ovaren me inin betin oyampá baya siyaimpin maí damú ana véin pákano van uvaen banasi van péden ifá en mino.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Man baya ma afová ukhein kéká bá monó ánon banta kayoi ánon banta kéká bá ano Yisasintá dafían ákona uven manáa afurin banta kayo siantákan mai vanta kayo ano fura sen Yisasini vaya iniyan mino sino van kampuníen nóken Yisasi ma manáa vaya me avá dantí mai vayará béin pákaan ánon kamanin ayampin kaono siráken afuriyaren mino.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Mai ma afurin kéká ano máa sen béin inaemí, “Aru soe, setí afová ukhé uno. Éi funtákein baya anan banasi siamiyákeya aví bain má ída ma aví bain kayo vá o éke e éke ureya manaí ukhein baya anan tiamiyáke mae fura vayafó anan Tiyarafenui avúavá tian dákó éiya ono.
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Máan téiya ompo éi ma iniyaona setí kanaisá erá moní Sisan takisi amente rafuno áa ída fino.”
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Máa síkan betí ankan ma máká tiyain béi afová iyáken betin máa sen tiamemí,
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 “Mana moní aní irá onano. Iyen aman manon má aví basá mai moníká ban nafino,” síkan
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 betí ankan evaránen temí, “Sisan mino,” síkan béi vetin tiamemí, “Sisan nina yanasintá Sisan ná ame vá inká Tiyarafenu ina yanasá Tiyarafenun ná ameno.”
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Máa síkan betí ankan anú duren mai ma véi vanasifin tein bayará ída kanaíen ben pákarí iyaimpin ída vaya sen mino.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Sadyusi kayo finté manáa ano sen ma furiyain nanin banta ano ída evaránen orun mantanten ne ma siyain kayo ano Yisasin inaono van béi vaintá eren mino.
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 Eriven mai kéká ano máa sen béin tiamemí, “Aru soe, Mosesi ano seti sina máa sen bompon dókifin uvantaren mino, ‘Mana vanta ano ma anasi mamákaren ma ída iyampon kain na ma mai vanta ano fúbintin ná be afá aváeyan pinté mana ano vá baré mamáken ná mai nanintá mai ma furein nina iyampon kaúantano.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 Pefá dan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano ano varen esékena vanta ano anasi mamaren ída iyampon kain na fara furen mino.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Fúbin mai rákena ano mai varé mamaren máan mana en mino.
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 Máan turan kanú manaú banta ano yere mai varé mamaren osaní uvíkan mai máa yan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano ano mai varé nanintá ída mana iyampon kain na máa mana en oriyan minó máa ano o furen mino.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Fúbíkan mai nanin má dere o furen mino.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 O furen mifo mai nanin maen dan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano anon mantaren mifo ínaimpá ma furin nanin banta ma orun mantan nain damú béi iyen aná suron ná banten nafino.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Ma vararái vanasi ano ma ábasuíin ban mino.
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Máan tukhen mifo funtákein nanin banta ma furiyain nan Tiyarafenu ano evaránen orun mantanten ne ma sikhein kayofin ábasuíin ída vanten mino.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 Mai farava ino. Tiyarafenu ano furin pintena vetin orun avían mantarantin maen béin akhafanaí uven ída furinton enisori an daven para vanten mino.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Mai ma sító daa ana ira khiyákan ma Mosesi ano Bafan araaren ma Éi Abaraamun má Aisakin má Yekopun mái Ayarafenu ono ma sikhein mano furin nanin bantai e mantan mi Mosesi ano setin aní ukhen mino. Eks 3:6
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Aní ukhen mifo Tiyarafenu maen ída furin nanin bantai Ayarafenu ifo véi maen ayun ma fa vain nanin bantai Ayarafenun bantin mi ven avorá minó nanin banta ano ayun para vanten mino.”
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Man baya ma afová ukhein kayo finté manáa kéká ano mai ma Yisasi sein baya iniren béin máa sen tiamemí, “Aru soe, Éi kama vayan te ono.”
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Máa siran banasi ano evaránen béin mana vaya inain nan peren mino.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Máan tiyákan Yisasi máa sen banasi inaemí, “Tiyarafenu ano ma vei vanasi evaránen avirano van ma aní ukhá ein banta van banasi ano faraé tiren ná Devitin anin mino siyan nafino.
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 Deviti veyantái Í Bompon dókifin tian páman en mi,
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 eni namuro kayo maman
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Tiretí onano. Deviti veyantái venan Bafan ne sen arakhan mifo mai vanta ano inté uákená ben aniní inten nafino.”
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Máa siyan minó nanin banta ano Yisasini vaya iniyákan béi vei eyo iyampon kayo máa sen tiamemí,
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 “Man baya ma afová ukhein banta kayo vará dafiseno. Betí ankan ayá au anamun uren nono van anunu iyáken maen banasii átaru varurá nontin banasi ano kama yamú ino sen amé amé ino van anunu iyáken maen monó átaru namun kayofin má omá dunan ma saran naimpin má betí ankan esé an bain karáká kumaneno van mi anunu é iyan mino.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Betí ankan baré nanin kayo mákáden maen mai nanin kayo amá pintena yanasinta umoyan bariyáken maen kampun ten ayáká amúké iyan mifo uman ma yaimin damú ma afoká intin mai kéká anon moéken uman baranten mino.”
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.