Lucas 19
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC
1 Yisasi Yerikó barufin ódiaren mai varu aúbaná orikhein aa yakhafen oren mino.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Oriyákan mai varufin mana Sakiasin ne sin banta váken béi sakisi varan banta kayoi ánon banta van maen béi kokhon moní kain baren mino.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Báken Yisasi inté ukhein bantá ban nafino siren béi onanton en mifo véi asíka vanta váken kokhon nanin bantafin ída kanaíen béin onan nainíen mino.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Máan tiyaimpin mai ma Yisasi oriyain aasá béi afová iyáken ainen tavaen orein mano mana fiki yaa ana aa akhempá baré íkan béin onano van maifin óden mino.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Un baré íkan Yisasi mai yaa anafin o mantaven mun oniyáken béin máa sen tiamemí, “Sakiasi oe, éi aine erano saréa anan en amápin téi o vanté uno.”Sakiasi ma yaa anafin un baréin ma Yisasi arein mino.|alt="Sakias, come down" src="CN01776B.TIF" size="col" ref="Ruk 19.5"
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Máa síkan béi ainen mai yaa ana finté eraven kákan amusin iyáken Yisasin e aviren be amápin oren mino.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Oriyákan kokhon nanin banta ano ódaren betí anan iyan temí, “Béi ume vanta amápin mi oriyan mino.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 O vákan Sakiasi e mantaven Bafan máa sen tiamemí, “Bafan noe, minó daná ma se sina vain taréan aúban daídé maé ída ma minó daná bain nanin banta kayo amiyáké maé inká intéa nanin banta íná mana yaná kampun tirerá mantaré onte rafu. Mai séi evaráné kamí kamí dádá mairá kaúdé amídú onté uno.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Taréa anan Tiyarafenu ano ma e antun aviren mino. Mai fara vara seyo, ma vanta vá dere Abaraamun anin mino.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Mai ma afeyóká ein nanin banta kayo yosiré evaráné avirano van mi Banta Anin mano erakhen mino.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Máa siyákan banasi ano ovaren me inen maen béi Yerusaremí ádéi oriyain taréa anan Tiyarafenui yafisin baru afoká inten mino sen iniyákan Yisasi mana ovaeran baya siamen mino.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Béi máa semí, “Mana kin anin mano ena varafá orintin béin maman kiní urantí ovaráné erivé bei kékáká dafiseno van oren mino.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Oriyáken bei siyan míkan doran banta aran eríkan mana tausen kina, mana tausen kina (K1,000) uariyan minó máa amiren béi máa sen betin tiamemí, ‘Ma moní póké para yore oriya vasirá téi ovaráné ereno.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 “Máa siren orivíkan bei mana varu rákena kayo ano véin inian namu uantáden ‘béi ída sétinti kiní ino van muno’ sen mo siamino siren manáa vanta kéká tiantan mai ma orikhein barufá oren mino.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Máa síkan betíi vaya ída inin mai vanta maman kiní urákan béi ovaránen bei varurá eriven bei yoran banta kayo ma fefá moní amikharé ein kayo van nái máa aman monisá dóáden nafi siren béi onano van betin aren mino.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Máa siren arákan mana vanta ano nare esé eren me máa semí, ‘Kákan banta oe, séi ano eni mana tausen kina fóké tiyan míkan tausen kinan aman moní dóan kaékun ban mino.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “Máa síkan bei kin mano evaránen béin tiamemí, ‘Éi senti kama yoran bantan bai kama yorarí eono. Éi ma sító danáká ma kama yafisirí eonafá taréa séi ano éin maman kákaní urékuya siyan míkan kákan baru máará dafisin nono.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “Máa sirákan ena yoran banta ano mairá eriven temí, ‘Kákan banta oe, eni tausen kina fóké téi yan manápá tausen kinan aman moní dóan kaékun ban mino.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 “Máa síkan kin mano evaránen béin tiamemí, ‘Éi yan manápá kákan barurasá dafiseno.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Máa sirákan ena yoran banta ano mairá eriven temí, ‘Kákan banta oe, masina eni mana tausen kina moní davaráefin úkuré kaékun baré íká baré eré uno.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Para vara seyo, séi ma en oniyaruna éi sinko vanta vákeya inká ena vanta ano ma kain baré ein daná éi kasae variyákeya ena vanta ano ma yoká ein dunan éi kasae unafé iya ono. Máan ma iyaona van mi séi en nan peré uno.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Máa síkan kin mano evaránen béin tiamemí, ‘Éi namu yoran banta uron mono. En avayarái éin daimonté uno. Éi afová ukhen ná téi sinko vanta váké téi kasaé ena vanta ina yaná bariyá inká ena ano ma yoká ein dunan kasaé o unafiyaré uno.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Kasaé o unafiyaruna ifo faraé tireyá tenti moní ída moní ma kain namumpin kaen nan baré irá téi ma ovaráné erivé mai moní ano ma yóádein aman má mai moní bá evare rafuno.’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Máa siren mai ma ádé mantakhá ein kayo van temí, ‘Béin pintena mai moní dafireya mai ma siyan míkan tausen kina ma kain bain banta ameno.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Máa síkan betí ankan evaránen béin tiamemí, ‘Kákan banta oe, béi fefá tiyan míkan tausen kina manten mino.’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “Máa síkan béi evaránen betin tiamemí, ‘Téi siretí ankan tiamé uno. Kokhon danasinta ma yantin baréin nain nanin bantan móeken aminten mino. Inká ída ma yakáin nain kéká ina mai sanáa ma yaká intin mai vá deren minó baranten mino.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Máan tinten mifo mai ma senti namuro kayo ano ma séi nan ída vá betí ankani kiní ino van ma sein kéká avireya mará me kaúde sen tivorá arono.’”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Yisasi mai ovaeran baya siamíden mai oyampáké Yerusaremí ma ódikhen aintá ben nare óden mino.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Ódiyaren Betfasí baru vá Betaní baru vá ádé bain anu Orifi se sin dontá ódiven bei eyo iyampon kanan tiantiyan temí,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 “Tiré kanan mesan barurá oriveya mai varufin un pébe onesin ma mana ano ída amaniná kumantein donkin ma anan kuádantin banti mai vá útufe ereno.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Máan tesin ma mana ano ma siré kanan ina iyan ma fara mai anan útufiya fono ma sintiya vá Bafan mano veni yoran ban tí uno vá te véin evaráne siameno.”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Máa síkan mai ma siantan orein bantá kan mano o onan mai ma Yisasi siameiní ukharen mino.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Máan tukharéin míkanan mai donkin anan útufiyaréin mai donkin afóe ano míkanan máa sen inaemí, “Tiré kanan pará mai donkin anan útufiya rafono.”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Máa síkan míkanan mano evaránen betin tiamemí, “Bafan mano veni yoran bami sisintá uno.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Máa siren mai donkin baren Yisasi vaintá mo kaúden betíi au anamun póké mai donkin amaniná uvíden Yisasin ayain mai yaró un kumanen mino.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Béi mai donkin ané un kumamen oriyákan banasi ano ayá au anamun kayo yavádiyan aasá uvisen oren mino.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Orifi se sin Anu ma me ampiren araviyain aa ádé béi erivíkan ben ma vákuren noin nanin banta ano véi ma enará ukhein danasinta ma afoká iyan ma oniyará ein nan avádóden oovararen Tiyarafenu aví daní iyáken amusin en mino.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Máan tiyáken beti oovaren temí,
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Máa siyákan manáa Farasisi kayo ano mai nanin bantafin baren betí ankan Yisasin máa sen tiamemí, “Aru soe, ei eyo iyampon kayo asesin ída máan baya kayo sino.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan máa sen tiamemí, “Téi siretin tiamiyá uno. Ma nanin banta ano ma ve oo fákaren ma ída vaya sintin maen ma onámaná kayo ano kasaen oovararen Tiyarafenu aví daní inten mino.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Máa siren béi Yerusaremí ádé oriven mai varu oniyáken ifí daanten mino.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Ifí daren temí, “Yerusaremi oe, saréa ma éin ará kusin daná ma varen me amin afová ono van téi inikhé umpo éi mai yaná afová e varé esin Tiyarafenu ano éin ará kusin amin nainten mifo mai yaná ano saréa siretin avorá aúpasí ukhein ída onan nono.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Ineno. Maná damú afoká intin maen eni namuro kayo ano eni yafu akhempá bara khaen eúkuren maen minó ankinafa yafisinten mino.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Máan turen maen éin ankaman barakuádanti varafin eravesin éin má e akhafana vá maifin ma váin nain dere vá aruren namu uantanten mino. Máan turantin maen mana onámaná ano ída ena onámaná daró banten mino. Mai farava máan tinten na ino. Tiyarafenu ano ma éin aya ono van ma éi vaípá erein damú éi ída kamaeya afová ukharé esin mino.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Máa siren Yisasi monó namun dafufin ódiven maifin ma sarí iyá ein danasinta kayo yo maman karúdiyan tiantan barufá araven mino.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Máan turen betin tiamemí, “Tiyarafenui vompon dóki ano máan mi sikhemí, ‘Tenti má maen mai amúkin namun’ Ais 56:7
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Máan turen béi ena ena yamú monó namumpin oriven maen monó baya sian banasi amiyákan monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein banta kéká bá banasirá ma ánoní ukhein banta kayo vá ano Yisasin ma aruan purin aa van dosiyaren mino.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Máan tiyákan banasi ano ákonaen béini vaya iniyan pasen béin ma arin aa vetí ankan ída kanaíen dosen mino.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.