Lucas 19
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVI
1 Yisasi Yerikó barufin ódiaren mai varu aúbaná orikhein aa yakhafen oren mino.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Oriyákan mai varufin mana Sakiasin ne sin banta váken béi sakisi varan banta kayoi ánon banta van maen béi kokhon moní kain baren mino.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Báken Yisasi inté ukhein bantá ban nafino siren béi onanton en mifo véi asíka vanta váken kokhon nanin bantafin ída kanaíen béin onan nainíen mino.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Máan tiyaimpin mai ma Yisasi oriyain aasá béi afová iyáken ainen tavaen orein mano mana fiki yaa ana aa akhempá baré íkan béin onano van maifin óden mino.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Un baré íkan Yisasi mai yaa anafin o mantaven mun oniyáken béin máa sen tiamemí, “Sakiasi oe, éi aine erano saréa anan en amápin téi o vanté uno.”Sakiasi ma yaa anafin un baréin ma Yisasi arein mino.|alt="Sakias, come down" src="CN01776B.TIF" size="col" ref="Ruk 19.5"
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Máa síkan béi ainen mai yaa ana finté eraven kákan amusin iyáken Yisasin e aviren be amápin oren mino.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Oriyákan kokhon nanin banta ano ódaren betí anan iyan temí, “Béi ume vanta amápin mi oriyan mino.”
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 O vákan Sakiasi e mantaven Bafan máa sen tiamemí, “Bafan noe, minó daná ma se sina vain taréan aúban daídé maé ída ma minó daná bain nanin banta kayo amiyáké maé inká intéa nanin banta íná mana yaná kampun tirerá mantaré onte rafu. Mai séi evaráné kamí kamí dádá mairá kaúdé amídú onté uno.”
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Taréa anan Tiyarafenu ano ma e antun aviren mino. Mai fara vara seyo, ma vanta vá dere Abaraamun anin mino.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Mai ma afeyóká ein nanin banta kayo yosiré evaráné avirano van mi Banta Anin mano erakhen mino.”
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Máa siyákan banasi ano ovaren me inen maen béi Yerusaremí ádéi oriyain taréa anan Tiyarafenui yafisin baru afoká inten mino sen iniyákan Yisasi mana ovaeran baya siamen mino.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 Béi máa semí, “Mana kin anin mano ena varafá orintin béin maman kiní urantí ovaráné erivé bei kékáká dafiseno van oren mino.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Oriyáken bei siyan míkan doran banta aran eríkan mana tausen kina, mana tausen kina (K1,000) uariyan minó máa amiren béi máa sen betin tiamemí, ‘Ma moní póké para yore oriya vasirá téi ovaráné ereno.’
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 “Máa siren orivíkan bei mana varu rákena kayo ano véin inian namu uantáden ‘béi ída sétinti kiní ino van muno’ sen mo siamino siren manáa vanta kéká tiantan mai ma orikhein barufá oren mino.
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 “Máa síkan betíi vaya ída inin mai vanta maman kiní urákan béi ovaránen bei varurá eriven bei yoran banta kayo ma fefá moní amikharé ein kayo van nái máa aman monisá dóáden nafi siren béi onano van betin aren mino.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 “Máa siren arákan mana vanta ano nare esé eren me máa semí, ‘Kákan banta oe, séi ano eni mana tausen kina fóké tiyan míkan tausen kinan aman moní dóan kaékun ban mino.’
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 “Máa síkan bei kin mano evaránen béin tiamemí, ‘Éi senti kama yoran bantan bai kama yorarí eono. Éi ma sító danáká ma kama yafisirí eonafá taréa séi ano éin maman kákaní urékuya siyan míkan kákan baru máará dafisin nono.’
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 “Máa sirákan ena yoran banta ano mairá eriven temí, ‘Kákan banta oe, eni tausen kina fóké téi yan manápá tausen kinan aman moní dóan kaékun ban mino.’
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 “Máa síkan kin mano evaránen béin tiamemí, ‘Éi yan manápá kákan barurasá dafiseno.’
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 “Máa sirákan ena yoran banta ano mairá eriven temí, ‘Kákan banta oe, masina eni mana tausen kina moní davaráefin úkuré kaékun baré íká baré eré uno.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Para vara seyo, séi ma en oniyaruna éi sinko vanta vákeya inká ena vanta ano ma kain baré ein daná éi kasae variyákeya ena vanta ano ma yoká ein dunan éi kasae unafé iya ono. Máan ma iyaona van mi séi en nan peré uno.’
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 “Máa síkan kin mano evaránen béin tiamemí, ‘Éi namu yoran banta uron mono. En avayarái éin daimonté uno. Éi afová ukhen ná téi sinko vanta váké téi kasaé ena vanta ina yaná bariyá inká ena ano ma yoká ein dunan kasaé o unafiyaré uno.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Kasaé o unafiyaruna ifo faraé tireyá tenti moní ída moní ma kain namumpin kaen nan baré irá téi ma ovaráné erivé mai moní ano ma yóádein aman má mai moní bá evare rafuno.’
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 “Máa siren mai ma ádé mantakhá ein kayo van temí, ‘Béin pintena mai moní dafireya mai ma siyan míkan tausen kina ma kain bain banta ameno.’
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 “Máa síkan betí ankan evaránen béin tiamemí, ‘Kákan banta oe, béi fefá tiyan míkan tausen kina manten mino.’
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 “Máa síkan béi evaránen betin tiamemí, ‘Téi siretí ankan tiamé uno. Kokhon danasinta ma yantin baréin nain nanin bantan móeken aminten mino. Inká ída ma yakáin nain kéká ina mai sanáa ma yaká intin mai vá deren minó baranten mino.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Máan tinten mifo mai ma senti namuro kayo ano ma séi nan ída vá betí ankani kiní ino van ma sein kéká avireya mará me kaúde sen tivorá arono.’”
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Yisasi mai ovaeran baya siamíden mai oyampáké Yerusaremí ma ódikhen aintá ben nare óden mino.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Ódiyaren Betfasí baru vá Betaní baru vá ádé bain anu Orifi se sin dontá ódiven bei eyo iyampon kanan tiantiyan temí,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 “Tiré kanan mesan barurá oriveya mai varufin un pébe onesin ma mana ano ída amaniná kumantein donkin ma anan kuádantin banti mai vá útufe ereno.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Máan tesin ma mana ano ma siré kanan ina iyan ma fara mai anan útufiya fono ma sintiya vá Bafan mano veni yoran ban tí uno vá te véin evaráne siameno.”
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Máa síkan mai ma siantan orein bantá kan mano o onan mai ma Yisasi siameiní ukharen mino.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Máan tukharéin míkanan mai donkin anan útufiyaréin mai donkin afóe ano míkanan máa sen inaemí, “Tiré kanan pará mai donkin anan útufiya rafono.”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Máa síkan míkanan mano evaránen betin tiamemí, “Bafan mano veni yoran bami sisintá uno.”
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Máa siren mai donkin baren Yisasi vaintá mo kaúden betíi au anamun póké mai donkin amaniná uvíden Yisasin ayain mai yaró un kumanen mino.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Béi mai donkin ané un kumamen oriyákan banasi ano ayá au anamun kayo yavádiyan aasá uvisen oren mino.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Orifi se sin Anu ma me ampiren araviyain aa ádé béi erivíkan ben ma vákuren noin nanin banta ano véi ma enará ukhein danasinta ma afoká iyan ma oniyará ein nan avádóden oovararen Tiyarafenu aví daní iyáken amusin en mino.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 Máan tiyáken beti oovaren temí,
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Máa siyákan manáa Farasisi kayo ano mai nanin bantafin baren betí ankan Yisasin máa sen tiamemí, “Aru soe, ei eyo iyampon kayo asesin ída máan baya kayo sino.”
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan máa sen tiamemí, “Téi siretin tiamiyá uno. Ma nanin banta ano ma ve oo fákaren ma ída vaya sintin maen ma onámaná kayo ano kasaen oovararen Tiyarafenu aví daní inten mino.”
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Máa siren béi Yerusaremí ádé oriven mai varu oniyáken ifí daanten mino.
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 Ifí daren temí, “Yerusaremi oe, saréa ma éin ará kusin daná ma varen me amin afová ono van téi inikhé umpo éi mai yaná afová e varé esin Tiyarafenu ano éin ará kusin amin nainten mifo mai yaná ano saréa siretin avorá aúpasí ukhein ída onan nono.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Ineno. Maná damú afoká intin maen eni namuro kayo ano eni yafu akhempá bara khaen eúkuren maen minó ankinafa yafisinten mino.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Máan turen maen éin ankaman barakuádanti varafin eravesin éin má e akhafana vá maifin ma váin nain dere vá aruren namu uantanten mino. Máan turantin maen mana onámaná ano ída ena onámaná daró banten mino. Mai farava máan tinten na ino. Tiyarafenu ano ma éin aya ono van ma éi vaípá erein damú éi ída kamaeya afová ukharé esin mino.”
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Máa siren Yisasi monó namun dafufin ódiven maifin ma sarí iyá ein danasinta kayo yo maman karúdiyan tiantan barufá araven mino.
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 Máan turen betin tiamemí, “Tiyarafenui vompon dóki ano máan mi sikhemí, ‘Tenti má maen mai amúkin namun’ Ais 56:7
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Máan turen béi ena ena yamú monó namumpin oriven maen monó baya sian banasi amiyákan monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein banta kéká bá banasirá ma ánoní ukhein banta kayo vá ano Yisasin ma aruan purin aa van dosiyaren mino.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Máan tiyákan banasi ano ákonaen béini vaya iniyan pasen béin ma arin aa vetí ankan ída kanaíen dosen mino.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.