Lucas 19

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yisasi Yerikó barufin ódiaren mai varu aúbaná orikhein aa yakhafen oren mino.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Oriyákan mai varufin mana Sakiasin ne sin banta váken béi sakisi varan banta kayoi ánon banta van maen béi kokhon moní kain baren mino.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Báken Yisasi inté ukhein bantá ban nafino siren béi onanton en mifo véi asíka vanta váken kokhon nanin bantafin ída kanaíen béin onan nainíen mino.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Máan tiyaimpin mai ma Yisasi oriyain aasá béi afová iyáken ainen tavaen orein mano mana fiki yaa ana aa akhempá baré íkan béin onano van maifin óden mino.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Un baré íkan Yisasi mai yaa anafin o mantaven mun oniyáken béin máa sen tiamemí, “Sakiasi oe, éi aine erano saréa anan en amápin téi o vanté uno.”Sakiasi ma yaa anafin un baréin ma Yisasi arein mino.|alt="Sakias, come down" src="CN01776B.TIF" size="col" ref="Ruk 19.5"
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Máa síkan béi ainen mai yaa ana finté eraven kákan amusin iyáken Yisasin e aviren be amápin oren mino.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Oriyákan kokhon nanin banta ano ódaren betí anan iyan temí, “Béi ume vanta amápin mi oriyan mino.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 O vákan Sakiasi e mantaven Bafan máa sen tiamemí, “Bafan noe, minó daná ma se sina vain taréan aúban daídé maé ída ma minó daná bain nanin banta kayo amiyáké maé inká intéa nanin banta íná mana yaná kampun tirerá mantaré onte rafu. Mai séi evaráné kamí kamí dádá mairá kaúdé amídú onté uno.”
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Taréa anan Tiyarafenu ano ma e antun aviren mino. Mai fara vara seyo, ma vanta vá dere Abaraamun anin mino.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Mai ma afeyóká ein nanin banta kayo yosiré evaráné avirano van mi Banta Anin mano erakhen mino.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Máa siyákan banasi ano ovaren me inen maen béi Yerusaremí ádéi oriyain taréa anan Tiyarafenui yafisin baru afoká inten mino sen iniyákan Yisasi mana ovaeran baya siamen mino.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Béi máa semí, “Mana kin anin mano ena varafá orintin béin maman kiní urantí ovaráné erivé bei kékáká dafiseno van oren mino.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Oriyáken bei siyan míkan doran banta aran eríkan mana tausen kina, mana tausen kina (K1,000) uariyan minó máa amiren béi máa sen betin tiamemí, ‘Ma moní póké para yore oriya vasirá téi ovaráné ereno.’
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 “Máa siren orivíkan bei mana varu rákena kayo ano véin inian namu uantáden ‘béi ída sétinti kiní ino van muno’ sen mo siamino siren manáa vanta kéká tiantan mai ma orikhein barufá oren mino.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Máa síkan betíi vaya ída inin mai vanta maman kiní urákan béi ovaránen bei varurá eriven bei yoran banta kayo ma fefá moní amikharé ein kayo van nái máa aman monisá dóáden nafi siren béi onano van betin aren mino.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 “Máa siren arákan mana vanta ano nare esé eren me máa semí, ‘Kákan banta oe, séi ano eni mana tausen kina fóké tiyan míkan tausen kinan aman moní dóan kaékun ban mino.’
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 “Máa síkan bei kin mano evaránen béin tiamemí, ‘Éi senti kama yoran bantan bai kama yorarí eono. Éi ma sító danáká ma kama yafisirí eonafá taréa séi ano éin maman kákaní urékuya siyan míkan kákan baru máará dafisin nono.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Máa sirákan ena yoran banta ano mairá eriven temí, ‘Kákan banta oe, eni tausen kina fóké téi yan manápá tausen kinan aman moní dóan kaékun ban mino.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 “Máa síkan kin mano evaránen béin tiamemí, ‘Éi yan manápá kákan barurasá dafiseno.’
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 “Máa sirákan ena yoran banta ano mairá eriven temí, ‘Kákan banta oe, masina eni mana tausen kina moní davaráefin úkuré kaékun baré íká baré eré uno.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Para vara seyo, séi ma en oniyaruna éi sinko vanta vákeya inká ena vanta ano ma kain baré ein daná éi kasae variyákeya ena vanta ano ma yoká ein dunan éi kasae unafé iya ono. Máan ma iyaona van mi séi en nan peré uno.’
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Máa síkan kin mano evaránen béin tiamemí, ‘Éi namu yoran banta uron mono. En avayarái éin daimonté uno. Éi afová ukhen ná téi sinko vanta váké téi kasaé ena vanta ina yaná bariyá inká ena ano ma yoká ein dunan kasaé o unafiyaré uno.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Kasaé o unafiyaruna ifo faraé tireyá tenti moní ída moní ma kain namumpin kaen nan baré irá téi ma ovaráné erivé mai moní ano ma yóádein aman má mai moní bá evare rafuno.’
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 “Máa siren mai ma ádé mantakhá ein kayo van temí, ‘Béin pintena mai moní dafireya mai ma siyan míkan tausen kina ma kain bain banta ameno.’
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 “Máa síkan betí ankan evaránen béin tiamemí, ‘Kákan banta oe, béi fefá tiyan míkan tausen kina manten mino.’
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 “Máa síkan béi evaránen betin tiamemí, ‘Téi siretí ankan tiamé uno. Kokhon danasinta ma yantin baréin nain nanin bantan móeken aminten mino. Inká ída ma yakáin nain kéká ina mai sanáa ma yaká intin mai vá deren minó baranten mino.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Máan tinten mifo mai ma senti namuro kayo ano ma séi nan ída vá betí ankani kiní ino van ma sein kéká avireya mará me kaúde sen tivorá arono.’”
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Yisasi mai ovaeran baya siamíden mai oyampáké Yerusaremí ma ódikhen aintá ben nare óden mino.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Ódiyaren Betfasí baru vá Betaní baru vá ádé bain anu Orifi se sin dontá ódiven bei eyo iyampon kanan tiantiyan temí,
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 “Tiré kanan mesan barurá oriveya mai varufin un pébe onesin ma mana ano ída amaniná kumantein donkin ma anan kuádantin banti mai vá útufe ereno.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Máan tesin ma mana ano ma siré kanan ina iyan ma fara mai anan útufiya fono ma sintiya vá Bafan mano veni yoran ban tí uno vá te véin evaráne siameno.”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Máa síkan mai ma siantan orein bantá kan mano o onan mai ma Yisasi siameiní ukharen mino.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Máan tukharéin míkanan mai donkin anan útufiyaréin mai donkin afóe ano míkanan máa sen inaemí, “Tiré kanan pará mai donkin anan útufiya rafono.”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Máa síkan míkanan mano evaránen betin tiamemí, “Bafan mano veni yoran bami sisintá uno.”
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Máa siren mai donkin baren Yisasi vaintá mo kaúden betíi au anamun póké mai donkin amaniná uvíden Yisasin ayain mai yaró un kumanen mino.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Béi mai donkin ané un kumamen oriyákan banasi ano ayá au anamun kayo yavádiyan aasá uvisen oren mino.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Orifi se sin Anu ma me ampiren araviyain aa ádé béi erivíkan ben ma vákuren noin nanin banta ano véi ma enará ukhein danasinta ma afoká iyan ma oniyará ein nan avádóden oovararen Tiyarafenu aví daní iyáken amusin en mino.
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 Máan tiyáken beti oovaren temí,
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Máa siyákan manáa Farasisi kayo ano mai nanin bantafin baren betí ankan Yisasin máa sen tiamemí, “Aru soe, ei eyo iyampon kayo asesin ída máan baya kayo sino.”
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan máa sen tiamemí, “Téi siretin tiamiyá uno. Ma nanin banta ano ma ve oo fákaren ma ída vaya sintin maen ma onámaná kayo ano kasaen oovararen Tiyarafenu aví daní inten mino.”
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Máa siren béi Yerusaremí ádé oriven mai varu oniyáken ifí daanten mino.
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 Ifí daren temí, “Yerusaremi oe, saréa ma éin ará kusin daná ma varen me amin afová ono van téi inikhé umpo éi mai yaná afová e varé esin Tiyarafenu ano éin ará kusin amin nainten mifo mai yaná ano saréa siretin avorá aúpasí ukhein ída onan nono.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Ineno. Maná damú afoká intin maen eni namuro kayo ano eni yafu akhempá bara khaen eúkuren maen minó ankinafa yafisinten mino.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Máan turen maen éin ankaman barakuádanti varafin eravesin éin má e akhafana vá maifin ma váin nain dere vá aruren namu uantanten mino. Máan turantin maen mana onámaná ano ída ena onámaná daró banten mino. Mai farava máan tinten na ino. Tiyarafenu ano ma éin aya ono van ma éi vaípá erein damú éi ída kamaeya afová ukharé esin mino.”
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Máa siren Yisasi monó namun dafufin ódiven maifin ma sarí iyá ein danasinta kayo yo maman karúdiyan tiantan barufá araven mino.
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 Máan turen betin tiamemí, “Tiyarafenui vompon dóki ano máan mi sikhemí, ‘Tenti má maen mai amúkin namun’ Ais 56:7
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Máan turen béi ena ena yamú monó namumpin oriven maen monó baya sian banasi amiyákan monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein banta kéká bá banasirá ma ánoní ukhein banta kayo vá ano Yisasin ma aruan purin aa van dosiyaren mino.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Máan tiyákan banasi ano ákonaen béini vaya iniyan pasen béin ma arin aa vetí ankan ída kanaíen dosen mino.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.