Lucas 19
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB
1 Yisasi Yerikó barufin ódiaren mai varu aúbaná orikhein aa yakhafen oren mino.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Oriyákan mai varufin mana Sakiasin ne sin banta váken béi sakisi varan banta kayoi ánon banta van maen béi kokhon moní kain baren mino.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Báken Yisasi inté ukhein bantá ban nafino siren béi onanton en mifo véi asíka vanta váken kokhon nanin bantafin ída kanaíen béin onan nainíen mino.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Máan tiyaimpin mai ma Yisasi oriyain aasá béi afová iyáken ainen tavaen orein mano mana fiki yaa ana aa akhempá baré íkan béin onano van maifin óden mino.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Un baré íkan Yisasi mai yaa anafin o mantaven mun oniyáken béin máa sen tiamemí, “Sakiasi oe, éi aine erano saréa anan en amápin téi o vanté uno.”Sakiasi ma yaa anafin un baréin ma Yisasi arein mino.|alt="Sakias, come down" src="CN01776B.TIF" size="col" ref="Ruk 19.5"
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Máa síkan béi ainen mai yaa ana finté eraven kákan amusin iyáken Yisasin e aviren be amápin oren mino.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Oriyákan kokhon nanin banta ano ódaren betí anan iyan temí, “Béi ume vanta amápin mi oriyan mino.”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 O vákan Sakiasi e mantaven Bafan máa sen tiamemí, “Bafan noe, minó daná ma se sina vain taréan aúban daídé maé ída ma minó daná bain nanin banta kayo amiyáké maé inká intéa nanin banta íná mana yaná kampun tirerá mantaré onte rafu. Mai séi evaráné kamí kamí dádá mairá kaúdé amídú onté uno.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Taréa anan Tiyarafenu ano ma e antun aviren mino. Mai fara vara seyo, ma vanta vá dere Abaraamun anin mino.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Mai ma afeyóká ein nanin banta kayo yosiré evaráné avirano van mi Banta Anin mano erakhen mino.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Máa siyákan banasi ano ovaren me inen maen béi Yerusaremí ádéi oriyain taréa anan Tiyarafenui yafisin baru afoká inten mino sen iniyákan Yisasi mana ovaeran baya siamen mino.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Béi máa semí, “Mana kin anin mano ena varafá orintin béin maman kiní urantí ovaráné erivé bei kékáká dafiseno van oren mino.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Oriyáken bei siyan míkan doran banta aran eríkan mana tausen kina, mana tausen kina (K1,000) uariyan minó máa amiren béi máa sen betin tiamemí, ‘Ma moní póké para yore oriya vasirá téi ovaráné ereno.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Máa siren orivíkan bei mana varu rákena kayo ano véin inian namu uantáden ‘béi ída sétinti kiní ino van muno’ sen mo siamino siren manáa vanta kéká tiantan mai ma orikhein barufá oren mino.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Máa síkan betíi vaya ída inin mai vanta maman kiní urákan béi ovaránen bei varurá eriven bei yoran banta kayo ma fefá moní amikharé ein kayo van nái máa aman monisá dóáden nafi siren béi onano van betin aren mino.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 “Máa siren arákan mana vanta ano nare esé eren me máa semí, ‘Kákan banta oe, séi ano eni mana tausen kina fóké tiyan míkan tausen kinan aman moní dóan kaékun ban mino.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Máa síkan bei kin mano evaránen béin tiamemí, ‘Éi senti kama yoran bantan bai kama yorarí eono. Éi ma sító danáká ma kama yafisirí eonafá taréa séi ano éin maman kákaní urékuya siyan míkan kákan baru máará dafisin nono.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 “Máa sirákan ena yoran banta ano mairá eriven temí, ‘Kákan banta oe, eni tausen kina fóké téi yan manápá tausen kinan aman moní dóan kaékun ban mino.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Máa síkan kin mano evaránen béin tiamemí, ‘Éi yan manápá kákan barurasá dafiseno.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Máa sirákan ena yoran banta ano mairá eriven temí, ‘Kákan banta oe, masina eni mana tausen kina moní davaráefin úkuré kaékun baré íká baré eré uno.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Para vara seyo, séi ma en oniyaruna éi sinko vanta vákeya inká ena vanta ano ma kain baré ein daná éi kasae variyákeya ena vanta ano ma yoká ein dunan éi kasae unafé iya ono. Máan ma iyaona van mi séi en nan peré uno.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 “Máa síkan kin mano evaránen béin tiamemí, ‘Éi namu yoran banta uron mono. En avayarái éin daimonté uno. Éi afová ukhen ná téi sinko vanta váké téi kasaé ena vanta ina yaná bariyá inká ena ano ma yoká ein dunan kasaé o unafiyaré uno.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Kasaé o unafiyaruna ifo faraé tireyá tenti moní ída moní ma kain namumpin kaen nan baré irá téi ma ovaráné erivé mai moní ano ma yóádein aman má mai moní bá evare rafuno.’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 “Máa siren mai ma ádé mantakhá ein kayo van temí, ‘Béin pintena mai moní dafireya mai ma siyan míkan tausen kina ma kain bain banta ameno.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 “Máa síkan betí ankan evaránen béin tiamemí, ‘Kákan banta oe, béi fefá tiyan míkan tausen kina manten mino.’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 “Máa síkan béi evaránen betin tiamemí, ‘Téi siretí ankan tiamé uno. Kokhon danasinta ma yantin baréin nain nanin bantan móeken aminten mino. Inká ída ma yakáin nain kéká ina mai sanáa ma yaká intin mai vá deren minó baranten mino.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Máan tinten mifo mai ma senti namuro kayo ano ma séi nan ída vá betí ankani kiní ino van ma sein kéká avireya mará me kaúde sen tivorá arono.’”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Yisasi mai ovaeran baya siamíden mai oyampáké Yerusaremí ma ódikhen aintá ben nare óden mino.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Ódiyaren Betfasí baru vá Betaní baru vá ádé bain anu Orifi se sin dontá ódiven bei eyo iyampon kanan tiantiyan temí,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 “Tiré kanan mesan barurá oriveya mai varufin un pébe onesin ma mana ano ída amaniná kumantein donkin ma anan kuádantin banti mai vá útufe ereno.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Máan tesin ma mana ano ma siré kanan ina iyan ma fara mai anan útufiya fono ma sintiya vá Bafan mano veni yoran ban tí uno vá te véin evaráne siameno.”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Máa síkan mai ma siantan orein bantá kan mano o onan mai ma Yisasi siameiní ukharen mino.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Máan tukharéin míkanan mai donkin anan útufiyaréin mai donkin afóe ano míkanan máa sen inaemí, “Tiré kanan pará mai donkin anan útufiya rafono.”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Máa síkan míkanan mano evaránen betin tiamemí, “Bafan mano veni yoran bami sisintá uno.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Máa siren mai donkin baren Yisasi vaintá mo kaúden betíi au anamun póké mai donkin amaniná uvíden Yisasin ayain mai yaró un kumanen mino.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Béi mai donkin ané un kumamen oriyákan banasi ano ayá au anamun kayo yavádiyan aasá uvisen oren mino.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Orifi se sin Anu ma me ampiren araviyain aa ádé béi erivíkan ben ma vákuren noin nanin banta ano véi ma enará ukhein danasinta ma afoká iyan ma oniyará ein nan avádóden oovararen Tiyarafenu aví daní iyáken amusin en mino.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Máan tiyáken beti oovaren temí,
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Máa siyákan manáa Farasisi kayo ano mai nanin bantafin baren betí ankan Yisasin máa sen tiamemí, “Aru soe, ei eyo iyampon kayo asesin ída máan baya kayo sino.”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan máa sen tiamemí, “Téi siretin tiamiyá uno. Ma nanin banta ano ma ve oo fákaren ma ída vaya sintin maen ma onámaná kayo ano kasaen oovararen Tiyarafenu aví daní inten mino.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Máa siren béi Yerusaremí ádé oriven mai varu oniyáken ifí daanten mino.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Ifí daren temí, “Yerusaremi oe, saréa ma éin ará kusin daná ma varen me amin afová ono van téi inikhé umpo éi mai yaná afová e varé esin Tiyarafenu ano éin ará kusin amin nainten mifo mai yaná ano saréa siretin avorá aúpasí ukhein ída onan nono.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Ineno. Maná damú afoká intin maen eni namuro kayo ano eni yafu akhempá bara khaen eúkuren maen minó ankinafa yafisinten mino.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Máan turen maen éin ankaman barakuádanti varafin eravesin éin má e akhafana vá maifin ma váin nain dere vá aruren namu uantanten mino. Máan turantin maen mana onámaná ano ída ena onámaná daró banten mino. Mai farava máan tinten na ino. Tiyarafenu ano ma éin aya ono van ma éi vaípá erein damú éi ída kamaeya afová ukharé esin mino.”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Máa siren Yisasi monó namun dafufin ódiven maifin ma sarí iyá ein danasinta kayo yo maman karúdiyan tiantan barufá araven mino.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Máan turen betin tiamemí, “Tiyarafenui vompon dóki ano máan mi sikhemí, ‘Tenti má maen mai amúkin namun’ Ais 56:7
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Máan turen béi ena ena yamú monó namumpin oriven maen monó baya sian banasi amiyákan monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein banta kéká bá banasirá ma ánoní ukhein banta kayo vá ano Yisasin ma aruan purin aa van dosiyaren mino.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Máan tiyákan banasi ano ákonaen béini vaya iniyan pasen béin ma arin aa vetí ankan ída kanaíen dosen mino.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.