Lucas 15
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT
1 Takisi varan banta kayo vá ume nanin banta kéká bá ano Yisasini vaya ineno van béin ádé eiyen mino.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 Máan tíkan Farasisi kayo vá man baya ma afova ukhein kéká bá ano mai van aranan uren máa semí, “Ma vanta ano ume nanin banta kayo anan aronaí iyáken betí ankan má anan dunan niyan mino.”
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Máa siyaimpin Yisasi ma vaya ovaéden tiamemí,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Tiretí ankan pinté mana ano ma mana antareti (100) sipisipi kaúdakaré intin ma mai finté mana afeyóbintin maen ídá nainti naini (99) sipisipi me kaúden ná mai ma mana sipisipi afeyókein nan e yosen oriyan baren ná o onanten nafino.
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 O óden maen béi kákan amusin iyáken mai sipisipi yauman be afuntá kaúden
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 aviren barufá ma moren maen be arona kayo vá be amá ádé ma vain nanin banta kéká bá e araan manafin átaru uren maen betin máa sen tiaminten mino. ‘Mana sipisipi ma se sina afeyoká ein inka yosé umpo sen má eriveya amusin ítifero.’
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Ma ma einí anan en mi nainti naini (99) funtákein nanin banta ano ída ará baeran nan ininten mifo ume nanin banta finté mana ano ma ará baerantin maen inarufá kákan amusin uron mi inten mino.”
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 “Mana nanin mano ma siyan míkan aintain moní kaintin baré intin ma mai fintena mana aintain ma afeyóbintin maen béi ídá daamu antúduren avové en bakhari uren ná dosiren mai aintain baranten nafino.
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Béi yosiyan baren ma mai aintain moní dosiaren maen be arona kayo vá be amá ádé ma vain nanin banta kéká bá e araan manafin átaru uren maen betin máa sen tiaminten mino. ‘Tesi mana aintain moní ma afeyókaré ein inka yosé umpo sen má amusin ono.’
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Ume nanin banta finté mana ano ma ará baerantin maen Tiyarafenui enisori kayo ano máan manan en mi kákan amusin inten mino.”
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Máa siren Yisasi evaránen temí, “Mana vanta ano kankanan ain iyampon kain baren mino.
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 Kain baren ínainte iyampon mano ve afóen máa sen tiamemí, ‘Tifóe oe, minó daná ma séin masiman uantimeno van ma iyá eona yanasinta saréa ana séin timeno van muno,’ síkan be afóe ano vei minó daná míkanampin daimen mino.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 “Máan turan ínainte iyampon mano ída ayáká banton minó beina yanasinta mamaren mana nentá bain barafá o váken bei minó moní pa savi yanáká afe en mino.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 Kíparákan mai varafin kákan anan afoká íkan béimpin ída mana yaná baren mino.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 Ída vaimpin mai vara fintena vantafin mo yorano van ina íkan mai vanta ano vei fon kayorá dafisino van pon dafufin tiantan oren mino.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 O vákan mana nanin banta ano ída véin mana yunan amiyaimpin arafan nan uaren pon kayo ano ma niyain basá aítan máden nano van iyaren mino.Be afóen me me ampiren orikharen ma ovaránen erein mino.|alt="prodigal son" src="cn01759B.tif" size="col" ref="Ruk 15.13"
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 “Máan tiyáken béi ovaren me ineine iyan máa semí, ‘Te sifóeni yoran banta kayo ano kokhon dunan ban niyákái séi mará kákan tirafan nan iyá bá uno.’
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 Máan tiyá baruna saréa séi e manté te sifóe vaípá evaráné orivé maé béin máa sé tiamenté uno, ‘Tifóe oe, Tiyarafenu vá éin má umeí uanté uno.’
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 Taréa séi ída kama ukhé umpo éi ída vá e anin ne seya séin tariyáke vá téin maman ná ei mana yoran banta aná dano.’
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 Máa siren béi e manten be afóe vaípá oren mino.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 “Máan tíkan be anin mano véin máa sen tiamemí, ‘Tifóe oe, Tiyarafenu vá éin má umeí uanté uno. Taréa séi ída kama ukhé umpo éi ída vá e anin ne seya séin tarano.’
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 Máa síkan be afóe ano vei yoran banta kayo araren máa sen tiamemí, ‘Tenti moéken kama ukhein ayá tu anamun aine o vare me uantiyákeya ayampin rini afu uante vá arantampin arantan anamun uante ono.
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 Uantáde mae inókein burumákao o vare me aruresí tádé niyáké timusin ó tifano.
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 Mai fara vara seyo, se sanin mano furein an dakharen mi evaránen ma manteiníen mino. Béi afeyókaréí evaráné dosé tiféuno.’ Máa siren betí ankan araíen amusin en mino.
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 “Máan tiyákan esékena iyampon mano yunan anafá doren noren má ádé eriven musikí avaya vá danisí ma iyain má inen mino.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 Iniren mana yoran banta araren máa sen béin inaemí, ‘Mai náisá iyan natino.’
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 Síkan mai yoran banta ano evaránen béin tiamemí, ‘E afá erikhan mi véi ma ovaránen ma kamaen erein nan mi e afóe ano mana inókein burumákao arurákan mi amusin iyan mantino.’
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 “Máa síkan esékena iyampon mano aranan uren maifin ída ódíkan be afóe ano ekhuven barufá eravuven ará kusin baya véin tiamen mino.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 Máa síkan béi evaránen be afóen tiamemí, ‘Onano. Ayá oranará téi eni yorarí para oé eriyá báké éi ma seona vaya kayo ída mana átakharé iyákuya mae éi ída mana memé arará timen ná te sirona kayo vá timusin iyaré uno.’
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Máan tiyareyá ma ma éin nina yanasinta ma aasá non nanin arintará ma mo asuse ein iyampon ma ovaránen mápin ereintái éi amusineya inókein burumákao are ono.’
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 “Máa síkan be afóe ano semí, ‘Tanin noe, minó damú éi sen má anan baonan ban mi minó daná ma sentina vain mai éin ninaíi ukhen mino.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Máan tukhen mifo saréa erisá tetí ankan timusin ékun ná tétin tirá ano kama ino. Mai fara vara seyo, e afá ano furein an dakharen mi evaránen ma manteiníen mino. Béi afeyokaréíi evaráné dosé tiféuno.’”
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.