Lucas 15
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVI
1 Takisi varan banta kayo vá ume nanin banta kéká bá ano Yisasini vaya ineno van béin ádé eiyen mino.
1 Todos os publicanos e "pecadores" estavam se reunindo para ouvi-lo.
2 Máan tíkan Farasisi kayo vá man baya ma afova ukhein kéká bá ano mai van aranan uren máa semí, “Ma vanta ano ume nanin banta kayo anan aronaí iyáken betí ankan má anan dunan niyan mino.”
2 Mas os fariseus e os mestres da lei o criticavam: "Este homem recebe pecadores e come com eles".
3 Máa siyaimpin Yisasi ma vaya ovaéden tiamemí,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Tiretí ankan pinté mana ano ma mana antareti (100) sipisipi kaúdakaré intin ma mai finté mana afeyóbintin maen ídá nainti naini (99) sipisipi me kaúden ná mai ma mana sipisipi afeyókein nan e yosen oriyan baren ná o onanten nafino.
4 "Qual de vocês que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma, não deixa as noventa e nove no campo e vai atrás da ovelha perdida, até encontrá-la?
5 O óden maen béi kákan amusin iyáken mai sipisipi yauman be afuntá kaúden
5 E quando a encontra, coloca-a alegremente sobre os ombros
6 aviren barufá ma moren maen be arona kayo vá be amá ádé ma vain nanin banta kéká bá e araan manafin átaru uren maen betin máa sen tiaminten mino. ‘Mana sipisipi ma se sina afeyoká ein inka yosé umpo sen má eriveya amusin ítifero.’
6 e vai para casa. Ao chegar, reúne seus amigos e vizinhos e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida’.
7 Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Ma ma einí anan en mi nainti naini (99) funtákein nanin banta ano ída ará baeran nan ininten mifo ume nanin banta finté mana ano ma ará baerantin maen inarufá kákan amusin uron mi inten mino.”
7 Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam arrepender-se".
8 “Mana nanin mano ma siyan míkan aintain moní kaintin baré intin ma mai fintena mana aintain ma afeyóbintin maen béi ídá daamu antúduren avové en bakhari uren ná dosiren mai aintain baranten nafino.
8 "Ou, qual é a mulher que, possuindo dez dracmas e, perdendo uma delas, não acende uma candeia, varre a casa e procura atentamente, até encontrá-la?
9 Béi yosiyan baren ma mai aintain moní dosiaren maen be arona kayo vá be amá ádé ma vain nanin banta kéká bá e araan manafin átaru uren maen betin máa sen tiaminten mino. ‘Tesi mana aintain moní ma afeyókaré ein inka yosé umpo sen má amusin ono.’
9 E quando a encontra, reúne suas amigas e vizinhas e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha moeda perdida’.
10 Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Ume nanin banta finté mana ano ma ará baerantin maen Tiyarafenui enisori kayo ano máan manan en mi kákan amusin inten mino.”
10 Eu lhes digo que, da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende".
11 Máa siren Yisasi evaránen temí, “Mana vanta ano kankanan ain iyampon kain baren mino.
11 Jesus continuou: "Um homem tinha dois filhos.
12 Kain baren ínainte iyampon mano ve afóen máa sen tiamemí, ‘Tifóe oe, minó daná ma séin masiman uantimeno van ma iyá eona yanasinta saréa ana séin timeno van muno,’ síkan be afóe ano vei minó daná míkanampin daimen mino.
12 O mais novo disse ao seu pai: ‘Pai, quero a minha parte da herança’. Assim, ele repartiu sua propriedade entre eles.
13 “Máan turan ínainte iyampon mano ída ayáká banton minó beina yanasinta mamaren mana nentá bain barafá o váken bei minó moní pa savi yanáká afe en mino.
13 "Não muito tempo depois, o filho mais novo reuniu tudo o que tinha, e foi para uma região distante; e lá desperdiçou os seus bens vivendo irresponsavelmente.
14 Kíparákan mai varafin kákan anan afoká íkan béimpin ída mana yaná baren mino.
14 Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome em toda aquela região, e ele começou a passar necessidade.
15 Ída vaimpin mai vara fintena vantafin mo yorano van ina íkan mai vanta ano vei fon kayorá dafisino van pon dafufin tiantan oren mino.
15 Por isso foi empregar-se com um dos cidadãos daquela região, que o mandou para o seu campo a fim de cuidar de porcos.
16 O vákan mana nanin banta ano ída véin mana yunan amiyaimpin arafan nan uaren pon kayo ano ma niyain basá aítan máden nano van iyaren mino.Be afóen me me ampiren orikharen ma ovaránen erein mino.|alt="prodigal son" src="cn01759B.tif" size="col" ref="Ruk 15.13"
16 Ele desejava encher o estômago com as vagens de alfarrobeira que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Máan tiyáken béi ovaren me ineine iyan máa semí, ‘Te sifóeni yoran banta kayo ano kokhon dunan ban niyákái séi mará kákan tirafan nan iyá bá uno.’
17 "Caindo em si, ele disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu aqui, morrendo de fome!
18 Máan tiyá baruna saréa séi e manté te sifóe vaípá evaráné orivé maé béin máa sé tiamenté uno, ‘Tifóe oe, Tiyarafenu vá éin má umeí uanté uno.’
18 Eu me porei a caminho e voltarei para meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e contra ti.
19 Taréa séi ída kama ukhé umpo éi ída vá e anin ne seya séin tariyáke vá téin maman ná ei mana yoran banta aná dano.’
19 Não sou mais digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados’.
20 Máa siren béi e manten be afóe vaípá oren mino.
20 A seguir, levantou-se e foi para seu pai. "Estando ainda longe, seu pai o viu e, cheio de compaixão, correu para seu filho, e o abraçou e beijou.
21 “Máan tíkan be anin mano véin máa sen tiamemí, ‘Tifóe oe, Tiyarafenu vá éin má umeí uanté uno. Taréa séi ída kama ukhé umpo éi ída vá e anin ne seya séin tarano.’
21 "O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra ti. Não sou mais digno de ser chamado teu filho’.
22 Máa síkan be afóe ano vei yoran banta kayo araren máa sen tiamemí, ‘Tenti moéken kama ukhein ayá tu anamun aine o vare me uantiyákeya ayampin rini afu uante vá arantampin arantan anamun uante ono.
22 "Mas o pai disse aos seus servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Coloquem um anel em seu dedo e calçados em seus pés.
23 Uantáde mae inókein burumákao o vare me aruresí tádé niyáké timusin ó tifano.
23 Tragam o novilho gordo e matem-no. Vamos fazer uma festa e comemorar.
24 Mai fara vara seyo, se sanin mano furein an dakharen mi evaránen ma manteiníen mino. Béi afeyókaréí evaráné dosé tiféuno.’ Máa siren betí ankan araíen amusin en mino.
24 Pois este meu filho estava morto e voltou à vida; estava perdido e foi achado’. E começaram a festejar.
25 “Máan tiyákan esékena iyampon mano yunan anafá doren noren má ádé eriven musikí avaya vá danisí ma iyain má inen mino.
25 "Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu a música e a dança.
26 Iniren mana yoran banta araren máa sen béin inaemí, ‘Mai náisá iyan natino.’
26 Então chamou um dos servos e perguntou-lhe o que estava acontecendo.
27 Síkan mai yoran banta ano evaránen béin tiamemí, ‘E afá erikhan mi véi ma ovaránen ma kamaen erein nan mi e afóe ano mana inókein burumákao arurákan mi amusin iyan mantino.’
27 Este lhe respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, porque o recebeu de volta são e salvo’.
28 “Máa síkan esékena iyampon mano aranan uren maifin ída ódíkan be afóe ano ekhuven barufá eravuven ará kusin baya véin tiamen mino.
28 "O filho mais velho encheu-se de ira, e não quis entrar. Então seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Máa síkan béi evaránen be afóen tiamemí, ‘Onano. Ayá oranará téi eni yorarí para oé eriyá báké éi ma seona vaya kayo ída mana átakharé iyákuya mae éi ída mana memé arará timen ná te sirona kayo vá timusin iyaré uno.’
29 Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Olha! todos esses anos tenho trabalhado como um escravo ao teu serviço e nunca desobedeci às tuas ordens. Mas tu nunca me deste nem um cabrito para eu festejar com os meus amigos.
30 Máan tiyareyá ma ma éin nina yanasinta ma aasá non nanin arintará ma mo asuse ein iyampon ma ovaránen mápin ereintái éi amusineya inókein burumákao are ono.’
30 Mas quando volta para casa esse seu filho, que esbanjou os teus bens com as prostitutas, matas o novilho gordo para ele! ’
31 “Máa síkan be afóe ano semí, ‘Tanin noe, minó damú éi sen má anan baonan ban mi minó daná ma sentina vain mai éin ninaíi ukhen mino.
31 "Disse o pai: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que tenho é seu.
32 Máan tukhen mifo saréa erisá tetí ankan timusin ékun ná tétin tirá ano kama ino. Mai fara vara seyo, e afá ano furein an dakharen mi evaránen ma manteiníen mino. Béi afeyokaréíi evaráné dosé tiféuno.’”
32 Mas nós tínhamos que comemorar e alegrar-nos, porque este seu irmão estava morto e voltou à vida, estava perdido e foi achado’ ".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.