João 9
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC
1 Be anóen amúpimpá auu yufúkukhan kain baré ein banta Yisasi oriyaren onen mino.
1 Caminhando, viu Jesus um cego de nascença.
2 Oniyákan bei eyo iyampon kayo ano véin inaemí, “Aru soe, ma vanta ma inamumpá auu yufúkukhein ma kaein mai veni ume ano fi áa ve anóe afóeni ume ano fino.”
2 Os seus discípulos indagaram dele: Mestre, quem pecou, este homem ou seus pais, para que nascesse cego?
3 Máa síkan Yisasi evaránen tiamemí, “Mai vanta vá be anóe afóen má ída umeíen mifo Tiyarafenui ákona afoká intin onano van mi véin auu yufúkukhein inamumpá kaen mino.
3 Jesus respondeu: Nem este pecou nem seus pais, mas é necessário que nele se manifestem as obras de Deus.
4 Taréa ma kakhakhein tasá mai ma séin tisintá erikherunai yorarísá ó tifano. Para vara seyo, yunintin maen ída mana vanta ano yoranten mino.
4 Enquanto for dia, cumpre-me terminar as obras daquele que me enviou. Virá a noite, na qual já ninguém pode trabalhar.
5 Téi ma ma varará ma varúna mai séi ma vara kakhaantan oon muno.”
5 Por isso, enquanto estou no mundo, sou a luz do mundo.
6 Máa siren Yisasi varará akhare siren mai vara fákaren áposí uren mai vanta auufen dampaanten mino.
6 Dito isso, cuspiu no chão, fez um pouco de lodo com a saliva e com o lodo ungiu os olhos do cego.
7 Dampaantáden mai vanta siamemí, “Oreya vá Siroamú non masípin ná mo non perano. (Siroamu e ma sikhein mai siantan oren nen tikhen mino.) Máa siren tiantan mai auu yufúkukhein banta ano mo non péden erin auu kama íkan kasaen minó daná onen mino.
7 Depois lhe disse: Vai, lava-te na piscina de Siloé {esta palavra significa emissário}. O cego foi, lavou-se e voltou vendo.
8 Oniyákan béini ádé ma varé ein kéká bá inká béi ma fefá banasi vaípá moní inantiyan ma ontaré ein kayo vá ano vetiyan inaen oreraen temí, “Ma fefá ma kumanten banasi vaípá moní inantiyaré ein banta fino.”
8 Então os vizinhos e aqueles que antes o tinham visto mendigar perguntavam: Não é este aquele que, sentado, mendigava?
9 Máa siyákan manáa ano sen “mai vanta ino” síkan inká ena kéká ano semí, “Ída ino. Ena véiren banta ino” sin iyaimpin mai vanta ano semí, “Téi mai vanta uno.”
9 Respondiam alguns: É ele. Outros contestavam: De nenhum modo, é um parecido com ele. Ele, porém, dizia: Sou eu mesmo.
10 Máa síkan betí ankan béin inaemí, “Intesá uren nan ná auu kamaen nafino.”
10 Perguntaram-lhe, então: Como te foram abertos os olhos?
11 Máa síkan béi evaránen temí, “Yisasin ne ma siyain banta anon ápó pákaren tuufen damparen tisinten, ‘Siroamú non masípin mo non pereya ápó tesé ono’ síkái mo fédékun mi sen tuu kama íkái minó daná oniyá uno.”
11 Respondeu ele: Aquele homem que se chama Jesus fez lodo, ungiu-me os olhos e disse-me: Vai à piscina de Siloé e lava-te. Fui, lavei-me e vejo.
12 Máa síkan betí ankan béin inaemí, “Mai vanta intefasá ban nafino.
12 Interrogaram-no: Onde está esse homem? Respondeu: Não o sei.
13 Máa siyaimpin mai kéká ano mai ma auu yufúkukharé ein banta yo aviren Farasisi kayo vaintá oren mino.
13 Levaram então o que fora cego aos fariseus.
14 Sabati yamúi Yisasi mai vanta auu kama uanten mino.
14 Ora, era sábado quando Jesus fez o lodo e lhe abriu os olhos.
15 Moran Farasisi kayo vá dere ano mai vanta auu ma kama ein nan ina íkan betin tiamemí, “Béin ten tuufen ápó damparái nompin mo sesé uré kamaé oné uno.”
15 Os fariseus indagaram dele novamente de que modo ficara vendo. Respondeu-lhes: Pôs-me lodo nos olhos, lavei-me e vejo.
16 Máa síkan manáa Farasisi kayo ano semí, “Tetí ankan afová ukhé uno. Tiyarafenu ano ma vanta ída siantan erakhen mino. Para vara seyo, véi Sabati yamú durafuren doriyan mino.” Síkan manáa ano semí, “Intesá urená ume vanta ano máan ten ná enará ukhein danasinta aní intéi vae.” Siren beraran aúban daimen mino.
16 Diziam alguns dos fariseus: Este homem não é o enviado de Deus, pois não guarda sábado. Outros replicavam: Como pode um pecador fazer tais prodígios? E havia desacordo entre eles.
17 Máan tiyáken mai ma auu yufúkukhá ein banta vetí ankan mano evaránen inaemí, “Mai ma éin ma auu kama uantein banta van iye inó teyá éi iniya fono.”
17 Perguntaram ainda ao cego: Que dizes tu daquele que te abriu os olhos? É um profeta, respondeu ele.
18 Máa síkan Yutan kayoi ánon banta kéká ano mai ma fefá auu yufúkukharéin ma saréa auu kama ukhein banta van ída mumunan iyáken mai vanta anóe afóen aren mino.
18 Mas os judeus não quiseram admitir que aquele homem tivesse sido cego e que tivesse recobrado a vista, até que chamaram seus pais.
19 Arákan míkanan erin maen betí ankan máa sen inaemí, “Ma siré kanan anin nafino. Auu yufúkukhein ná inamumpá kaeona fino. Mai máan ma ukhantin intesá urená béi saréa auu kamaen oniyan nafino.”
19 E os interrogaram: É este o vosso filho? Afirmais que ele nasceu cego? Pois como é que agora vê?
20 Máa síkan be anóe afóe ano evaránen betin tiamemí, “Ma verasan tanin inamumpá auu yufúkukhá kaerunan bá afová ukhé uno.
20 Seus pais responderam: Sabemos que este é o nosso filho e que nasceu cego.
21 Máan tukhen mifo intesá uren ná auu kamain ná iye anó auu avové uanten nafi mai verasan ída afová ukhé uno. Béi anon mifo inaesin ná beyantá tinti vá inero.”
21 Mas não sabemos como agora ficou vendo, nem quem lhe abriu os olhos. Perguntai-o a ele. Tem idade. Que ele mesmo explique.
22 Para va vékan máa sen naino. Pefá Yutan kayoi ánon banta kéká ano siyáken Yisasin nan ma Tiyarafenu ano aní ukhein banta ino ma sin nain nanin banta monó átaru namun pintena yo siantanté uno sikhan mai van mi féden máa sen mino.
22 Seus pais disseram isso porque temiam os judeus, pois os judeus tinham ameaçado expulsar da sinagoga todo aquele que reconhecesse Jesus como o Cristo.
23 Mai ana vami ve anóe afóe ano siyáken, “Béi anoní ukhein mifo véintá ina ono,” sen mino.
23 Por isso é que seus pais responderam: Ele tem idade, perguntai-lho.
24 Máa siyaimpin mai ma auu yufúkukhá ein banta evaránen araren tiamemí, “Tiyarafenu avíká pura vá teno. Para vara seyo, Yisasi ume vantan báká teti afová ukhé uno.”
24 Tornaram a chamar o homem que fora cego, dizendo-lhe: Dá glória a Deus! Nós sabemos que este homem é pecador.
25 Máa síkan mai vanta ano evaránen betin tiamemí, “Béi ume vanta fi áa ída fi mai séi ída afová ukhé umpo fefá ma séin tuu yufúkukharen ma saréa kama ukhein mai anan afová ukhé uno.”
25 Disse-lhes ele: Se esse homem é pecador, não o sei... Sei apenas isto: sendo eu antes cego, agora vejo.
26 Máa síkan betí ankan evaránen béin inaemí, “Béi ano éin náisá en nafino. Intesá urená éin auu kama uanten nafino.”
26 Perguntaram-lhe ainda uma vez: Que foi que ele te fez? Como te abriu os olhos?
27 Máa síkan béi evaránen betí ankan tiamemí, “Téi inka siretí ankan tiamikhé umpo fará tiretí ída inintoyá kokhon dádá inaiyá ba rafono. Tiretí ankan masá beni eyo iyamponí onova rafono.”
27 Respondeu-lhes: Eu já vo-lo disse e não me destes ouvidos. Por que quereis tornar a ouvir? Quereis vós, porventura, tornar-vos também seus discípulos?...
28 Máa síkan mai Farasisi kayo ano véin asen temí, “Éi veni eyo iyampon mompo setí ankan Mosesini eyo iyampon kayo uno.
28 Então eles o cobriram de injúrias e lhe disseram: Tu que és discípulo dele! Nós somos discípulos de Moisés.
29 Tetí ankan afová ukhékun Tiyarafenu anon Mosesin baya siamiyaren mifo mai vanta inte fákesá erikhen nafi mai setí ankan ída afová ukhé uno.”
29 Sabemos que Deus falou a Moisés, mas deste não sabemos de onde ele é.
30 Máa síkan mai ma auu yufúkukhá ein banta ano evaránen betin tiamemí, “Mai ma séin tuu kama usintá ma suu mareruna vanta van tiretí ankan ena vayan teya setí béin ída afová ukhé uno inte fákesá béi erikhen nafino siya ono.
30 Respondeu aquele homem: O que é de admirar em tudo isso é que não saibais de onde ele é, e entretanto ele me abriu os olhos.
31 Tetí ankan minó ano afová ukhé tiféuno. Ume nanin bantai vaya Tiyarafenu ano ída iné iyan mifo mana vanta ano ma véin avaya iníden ma veni anunu yakhafen ma véinta ana ma monó tin nain bantai vayan ineno van ukhen mino.
31 Sabemos, porém, que Deus não ouve a pecadores, mas atende a quem lhe presta culto e faz a sua vontade.
32 Pefá araí in táké ma eren tare ma varunará ída mana inamumpá ma auu yufúkukhan kaein mai mana vanta ano evaránen auu kama uanten ne síká inikhé uno.
32 Jamais se ouviu dizer que alguém tenha aberto os olhos a um cego de nascença.
33 Tiyarafenu ano ma ída mai vanta siantantin ma erikhanten maen béi ída kanaíen mana yanasí inten mino.”
33 Se esse homem não fosse de Deus, não poderia fazer nada.
34 Máa síkan betí ankan evaránen béin tiamemí, “Éi ume vái inamumpáké afoká ukha ompo éi fará tetí ankan afova simeno van iya fono.” Siren monó átaru namun pintena véin do yarifaan barufá karúdan araven mino.
34 Responderam-lhe eles: Tu nasceste todo em pecado e nos ensinas?... E expulsaram-no.
35 Mai vanta ma yarifaan karúdein baya Yisasi iniren béin nan dosiren máa sen tiamemí, “Éi Vanta Anintá mumunan iya fo áa ída fino.”
35 Jesus soube que o tinham expulsado e, havendo-o encontrado, perguntou-lhe: Crês no Filho do Homem?
36 Máa síkan mai vanta ano evaránen temí, “Kákan banta oe, Vanta Anin iye fino. Mai éi sisimirá bentá mumunan ono.”
36 Respondeu ele: Quem é ele, Senhor, para que eu creia nele?
37 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Ma ma saréa éin má baya siyain mai vantan bákaya éi inka oniya ono.”
37 Disse-lhe Jesus: Tu o vês, é o mesmo que fala contigo!
38 Máa síkan mai vanta ano semí, “Bafan noe, séi entá mumunan iyá uno,” siren aron kan durafúden mátimen Yisasintá monó ten mino.
38 Creio, Senhor, disse ele. E, prostrando-se, o adorou.
39 Máan tiyákan Yisasi semí, “Téi vanta anasii avúavá daimono van mi ma varará erakheruna auu ma yufúkukhein kéká ano auu marantin auu ma kama ukhein nanin banta kayo auu yufúkinten mino.”
39 Jesus então disse: Vim a este mundo para fazer uma discriminação: os que não vêem vejam, e os que vêem se tornem cegos.
40 Máa síkan manáa Farasisi kéká mairá baren mai vaya iniren béin inaemí, “Tetí ankan masá tuu yufúkukhayá éi siya vae.”
40 Alguns dos fariseus, que estavam com ele, ouviram-no e perguntaram-lhe: Também nós somos, acaso, cegos?...
41 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Auu ma fura sen dufúkukhantin mi siretí ankani ume ída vanten mifo sireti ma seya suu fara vá oniyá uno ma sinteya mai siretíi ume fara vanten mino.
41 Respondeu-lhes Jesus: Se fôsseis cegos, não teríeis pecado, mas agora pretendeis ver, e o vosso pecado subsiste.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.