João 9
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT
1 Be anóen amúpimpá auu yufúkukhan kain baré ein banta Yisasi oriyaren onen mino.
1 Enquanto caminhava, Jesus viu um homem cego de nascença.
2 Oniyákan bei eyo iyampon kayo ano véin inaemí, “Aru soe, ma vanta ma inamumpá auu yufúkukhein ma kaein mai veni ume ano fi áa ve anóe afóeni ume ano fino.”
2 Seus discípulos perguntaram: “Rabi, por que este homem nasceu cego? Foi por causa de seus próprios pecados ou dos pecados de seus pais?”.
3 Máa síkan Yisasi evaránen tiamemí, “Mai vanta vá be anóe afóen má ída umeíen mifo Tiyarafenui ákona afoká intin onano van mi véin auu yufúkukhein inamumpá kaen mino.
3 Jesus respondeu: “Nem uma coisa nem outra. Isso aconteceu para que o poder de Deus se manifestasse nele.
4 Taréa ma kakhakhein tasá mai ma séin tisintá erikherunai yorarísá ó tifano. Para vara seyo, yunintin maen ída mana vanta ano yoranten mino.
4 Devemos cumprir logo as tarefas que nos foram dadas por aquele que me enviou. A noite se aproxima, quando ninguém pode trabalhar.
5 Téi ma ma varará ma varúna mai séi ma vara kakhaantan oon muno.”
5 Mas, enquanto estou aqui no mundo, eu sou a luz do mundo”.
6 Máa siren Yisasi varará akhare siren mai vara fákaren áposí uren mai vanta auufen dampaanten mino.
6 Depois de dizer isso, Jesus cuspiu no chão, misturou a terra com saliva e aplicou-a nos olhos do cego.
7 Dampaantáden mai vanta siamemí, “Oreya vá Siroamú non masípin ná mo non perano. (Siroamu e ma sikhein mai siantan oren nen tikhen mino.) Máa siren tiantan mai auu yufúkukhein banta ano mo non péden erin auu kama íkan kasaen minó daná onen mino.
7 Em seguida, disse: “Vá lavar-se no tanque de Siloé” (que significa “enviado”). O homem foi, lavou-se e voltou enxergando.
8 Oniyákan béini ádé ma varé ein kéká bá inká béi ma fefá banasi vaípá moní inantiyan ma ontaré ein kayo vá ano vetiyan inaen oreraen temí, “Ma fefá ma kumanten banasi vaípá moní inantiyaré ein banta fino.”
8 Seus vizinhos e outros que o conheciam como mendigo começaram a perguntar: “Não é este o homem que costumava ficar sentado pedindo esmolas?”.
9 Máa siyákan manáa ano sen “mai vanta ino” síkan inká ena kéká ano semí, “Ída ino. Ena véiren banta ino” sin iyaimpin mai vanta ano semí, “Téi mai vanta uno.”
9 Alguns diziam que sim, e outros diziam: “Não, apenas se parece com ele”. O mendigo, porém, insistia: “Sim, sou eu mesmo!”.
10 Máa síkan betí ankan béin inaemí, “Intesá uren nan ná auu kamaen nafino.”
10 “Quem curou você?”, perguntaram eles. “O que aconteceu?”
11 Máa síkan béi evaránen temí, “Yisasin ne ma siyain banta anon ápó pákaren tuufen damparen tisinten, ‘Siroamú non masípin mo non pereya ápó tesé ono’ síkái mo fédékun mi sen tuu kama íkái minó daná oniyá uno.”
11 Ele respondeu: “O homem chamado Jesus misturou terra com saliva, colocou-a em meus olhos e disse: ‘Vá lavar-se no tanque de Siloé’. Eu fui e me lavei, e agora posso ver!”.
12 Máa síkan betí ankan béin inaemí, “Mai vanta intefasá ban nafino.
12 “Onde está esse homem?”, perguntaram. “Não sei”, respondeu ele.
13 Máa siyaimpin mai kéká ano mai ma auu yufúkukharé ein banta yo aviren Farasisi kayo vaintá oren mino.
13 Então levaram aos fariseus o homem que havia sido cego,
14 Sabati yamúi Yisasi mai vanta auu kama uanten mino.
14 pois foi no sábado que Jesus misturou terra com saliva e o curou.
15 Moran Farasisi kayo vá dere ano mai vanta auu ma kama ein nan ina íkan betin tiamemí, “Béin ten tuufen ápó damparái nompin mo sesé uré kamaé oné uno.”
15 Os fariseus encheram o homem de perguntas sobre o que havia acontecido, e ele respondeu: “Ele colocou terra com saliva em meus olhos e, depois que eu me lavei, passei a enxergar!”.
16 Máa síkan manáa Farasisi kayo ano semí, “Tetí ankan afová ukhé uno. Tiyarafenu ano ma vanta ída siantan erakhen mino. Para vara seyo, véi Sabati yamú durafuren doriyan mino.” Síkan manáa ano semí, “Intesá urená ume vanta ano máan ten ná enará ukhein danasinta aní intéi vae.” Siren beraran aúban daimen mino.
16 Alguns dos fariseus disseram: “Esse homem não é de Deus, pois trabalha no sábado”. Outros disseram: “Mas como um pecador poderia fazer sinais como esse?”. E havia entre eles uma divergência de opiniões.
17 Máan tiyáken mai ma auu yufúkukhá ein banta vetí ankan mano evaránen inaemí, “Mai ma éin ma auu kama uantein banta van iye inó teyá éi iniya fono.”
17 Os fariseus voltaram a perguntar ao homem que havia sido cego: “O que você diz desse homem que o curou?”. “Ele deve ser profeta”, respondeu o homem.
18 Máa síkan Yutan kayoi ánon banta kéká ano mai ma fefá auu yufúkukharéin ma saréa auu kama ukhein banta van ída mumunan iyáken mai vanta anóe afóen aren mino.
18 Os líderes judeus se recusavam a crer que ele havia sido cego e estava curado, por isso mandaram chamar os pais dele
19 Arákan míkanan erin maen betí ankan máa sen inaemí, “Ma siré kanan anin nafino. Auu yufúkukhein ná inamumpá kaeona fino. Mai máan ma ukhantin intesá urená béi saréa auu kamaen oniyan nafino.”
19 e perguntaram: “Ele é seu filho? Ele nasceu cego? Se foi, como pode ver agora?”.
20 Máa síkan be anóe afóe ano evaránen betin tiamemí, “Ma verasan tanin inamumpá auu yufúkukhá kaerunan bá afová ukhé uno.
20 Os pais responderam: “Sabemos que ele é nosso filho e que nasceu cego,
21 Máan tukhen mifo intesá uren ná auu kamain ná iye anó auu avové uanten nafi mai verasan ída afová ukhé uno. Béi anon mifo inaesin ná beyantá tinti vá inero.”
21 mas não sabemos como pode ver agora nem quem o curou. Ele tem idade suficiente para falar por si mesmo. Perguntem a ele”.
22 Para va vékan máa sen naino. Pefá Yutan kayoi ánon banta kéká ano siyáken Yisasin nan ma Tiyarafenu ano aní ukhein banta ino ma sin nain nanin banta monó átaru namun pintena yo siantanté uno sikhan mai van mi féden máa sen mino.
22 Seus pais disseram isso por medo dos líderes judeus, pois estes haviam anunciado que, se alguém dissesse que Jesus era o Cristo, seria expulso da sinagoga.
23 Mai ana vami ve anóe afóe ano siyáken, “Béi anoní ukhein mifo véintá ina ono,” sen mino.
23 Por isso disseram: “Ele tem idade suficiente. Perguntem a ele”.
24 Máa siyaimpin mai ma auu yufúkukhá ein banta evaránen araren tiamemí, “Tiyarafenu avíká pura vá teno. Para vara seyo, Yisasi ume vantan báká teti afová ukhé uno.”
24 Então, pela segunda vez, chamaram o homem que havia sido cego e lhe disseram: “Deus é quem deve receber glória por aquilo que aconteceu, pois sabemos que esse Jesus é pecador”.
25 Máa síkan mai vanta ano evaránen betin tiamemí, “Béi ume vanta fi áa ída fi mai séi ída afová ukhé umpo fefá ma séin tuu yufúkukharen ma saréa kama ukhein mai anan afová ukhé uno.”
25 “Não sei se ele é pecador”, respondeu o homem. “Mas uma coisa sei: eu era cego e agora vejo!”
26 Máa síkan betí ankan evaránen béin inaemí, “Béi ano éin náisá en nafino. Intesá urená éin auu kama uanten nafino.”
26 “Mas o que ele fez?”, perguntaram. “Como ele o curou?”
27 Máa síkan béi evaránen betí ankan tiamemí, “Téi inka siretí ankan tiamikhé umpo fará tiretí ída inintoyá kokhon dádá inaiyá ba rafono. Tiretí ankan masá beni eyo iyamponí onova rafono.”
27 “Eu já lhes disse!”, exclamou o homem. “Vocês não ouviram? Por que querem ouvir outra vez? Por acaso também querem se tornar discípulos dele?”
28 Máa síkan mai Farasisi kayo ano véin asen temí, “Éi veni eyo iyampon mompo setí ankan Mosesini eyo iyampon kayo uno.
28 Então eles o insultaram e disseram: “Você é discípulo dele, mas nós somos discípulos de Moisés!
29 Tetí ankan afová ukhékun Tiyarafenu anon Mosesin baya siamiyaren mifo mai vanta inte fákesá erikhen nafi mai setí ankan ída afová ukhé uno.”
29 Sabemos que Deus falou a Moisés, mas nem sabemos de onde vem esse homem”.
30 Máa síkan mai ma auu yufúkukhá ein banta ano evaránen betin tiamemí, “Mai ma séin tuu kama usintá ma suu mareruna vanta van tiretí ankan ena vayan teya setí béin ída afová ukhé uno inte fákesá béi erikhen nafino siya ono.
30 “Que coisa mais estranha!”, respondeu o homem. “Ele curou meus olhos e vocês não sabem de onde ele vem?
31 Tetí ankan minó ano afová ukhé tiféuno. Ume nanin bantai vaya Tiyarafenu ano ída iné iyan mifo mana vanta ano ma véin avaya iníden ma veni anunu yakhafen ma véinta ana ma monó tin nain bantai vayan ineno van ukhen mino.
31 Sabemos que Deus não atende pecadores, mas está pronto a ouvir aqueles que o adoram e fazem a sua vontade.
32 Pefá araí in táké ma eren tare ma varunará ída mana inamumpá ma auu yufúkukhan kaein mai mana vanta ano evaránen auu kama uanten ne síká inikhé uno.
32 Desde o princípio do mundo, ninguém foi capaz de abrir os olhos de um cego de nascença.
33 Tiyarafenu ano ma ída mai vanta siantantin ma erikhanten maen béi ída kanaíen mana yanasí inten mino.”
33 Se esse homem não fosse de Deus, não teria conseguido fazê-lo.”
34 Máa síkan betí ankan evaránen béin tiamemí, “Éi ume vái inamumpáké afoká ukha ompo éi fará tetí ankan afova simeno van iya fono.” Siren monó átaru namun pintena véin do yarifaan barufá karúdan araven mino.
34 “Você nasceu inteiramente pecador!”, disseram eles. “E quer ensinar a nós?” Então o expulsaram da sinagoga.
35 Mai vanta ma yarifaan karúdein baya Yisasi iniren béin nan dosiren máa sen tiamemí, “Éi Vanta Anintá mumunan iya fo áa ída fino.”
35 Quando Jesus soube do que havia acontecido, procurou o homem e lhe disse: “Você crê no Filho do Homem?”.
36 Máa síkan mai vanta ano evaránen temí, “Kákan banta oe, Vanta Anin iye fino. Mai éi sisimirá bentá mumunan ono.”
36 “Quem é ele, senhor?”, perguntou o homem. “Eu quero crer nele.”
37 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Ma ma saréa éin má baya siyain mai vantan bákaya éi inka oniya ono.”
37 Jesus respondeu: “Você o viu, e ele está falando com você!”.
38 Máa síkan mai vanta ano semí, “Bafan noe, séi entá mumunan iyá uno,” siren aron kan durafúden mátimen Yisasintá monó ten mino.
38 “Sim, Senhor, eu creio!”, declarou o homem. E adorou a Jesus.
39 Máan tiyákan Yisasi semí, “Téi vanta anasii avúavá daimono van mi ma varará erakheruna auu ma yufúkukhein kéká ano auu marantin auu ma kama ukhein nanin banta kayo auu yufúkinten mino.”
39 Então Jesus disse: “Eu vim a este mundo para julgar, para dar visão aos cegos e para fazer que os que veem se tornem cegos”.
40 Máa síkan manáa Farasisi kéká mairá baren mai vaya iniren béin inaemí, “Tetí ankan masá tuu yufúkukhayá éi siya vae.”
40 Alguns fariseus que estavam por perto o ouviram e perguntaram: “Você está dizendo que nós somos cegos?”.
41 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Auu ma fura sen dufúkukhantin mi siretí ankani ume ída vanten mifo sireti ma seya suu fara vá oniyá uno ma sinteya mai siretíi ume fara vanten mino.
41 “Se vocês fossem cegos, não seriam culpados”, respondeu Jesus. “Mas a culpa de vocês permanece, pois afirmam que podem ver.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.