João 9

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Be anóen amúpimpá auu yufúkukhan kain baré ein banta Yisasi oriyaren onen mino.
1 E, passando Jesus, viu um homem cego de nascença.
2 Oniyákan bei eyo iyampon kayo ano véin inaemí, “Aru soe, ma vanta ma inamumpá auu yufúkukhein ma kaein mai veni ume ano fi áa ve anóe afóeni ume ano fino.”
2 E os seus discípulos lhe perguntaram, dizendo: Rabi, quem pecou, este ou seus pais, para que nascesse cego?
3 Máa síkan Yisasi evaránen tiamemí, “Mai vanta vá be anóe afóen má ída umeíen mifo Tiyarafenui ákona afoká intin onano van mi véin auu yufúkukhein inamumpá kaen mino.
3 Jesus respondeu: Nem ele pecou nem seus pais; mas foi assim para que se manifestem nele as obras de Deus.
4 Taréa ma kakhakhein tasá mai ma séin tisintá erikherunai yorarísá ó tifano. Para vara seyo, yunintin maen ída mana vanta ano yoranten mino.
4 Convém que eu faça as obras daquele que me enviou, enquanto é dia; a noite vem, quando ninguém pode trabalhar.
5 Téi ma ma varará ma varúna mai séi ma vara kakhaantan oon muno.”
5 Enquanto estou no mundo, sou a luz do mundo.
6 Máa siren Yisasi varará akhare siren mai vara fákaren áposí uren mai vanta auufen dampaanten mino.
6 Tendo dito isto, cuspiu na terra, e com a saliva fez lodo, e untou com o lodo os olhos do cego.
7 Dampaantáden mai vanta siamemí, “Oreya vá Siroamú non masípin ná mo non perano. (Siroamu e ma sikhein mai siantan oren nen tikhen mino.) Máa siren tiantan mai auu yufúkukhein banta ano mo non péden erin auu kama íkan kasaen minó daná onen mino.
7 E disse-lhe: Vai, lava-te no tanque de Siloé (que significa o Enviado). Foi, pois, e lavou-se, e voltou vendo.
8 Oniyákan béini ádé ma varé ein kéká bá inká béi ma fefá banasi vaípá moní inantiyan ma ontaré ein kayo vá ano vetiyan inaen oreraen temí, “Ma fefá ma kumanten banasi vaípá moní inantiyaré ein banta fino.”
8 Então os vizinhos, e aqueles que dantes tinham visto que era cego, diziam: Não é este aquele que estava assentado e mendigava?
9 Máa siyákan manáa ano sen “mai vanta ino” síkan inká ena kéká ano semí, “Ída ino. Ena véiren banta ino” sin iyaimpin mai vanta ano semí, “Téi mai vanta uno.”
9 Uns diziam: É este. E outros: Parece-se com ele. Ele dizia: Sou eu.
10 Máa síkan betí ankan béin inaemí, “Intesá uren nan ná auu kamaen nafino.”
10 Diziam-lhe, pois: Como se te abriram os olhos?
11 Máa síkan béi evaránen temí, “Yisasin ne ma siyain banta anon ápó pákaren tuufen damparen tisinten, ‘Siroamú non masípin mo non pereya ápó tesé ono’ síkái mo fédékun mi sen tuu kama íkái minó daná oniyá uno.”
11 Ele respondeu, e disse: O homem, chamado Jesus, fez lodo, e untou-me os olhos, e disse-me: Vai ao tanque de Siloé, e lava-te. Então fui, e lavei-me, e vi.
12 Máa síkan betí ankan béin inaemí, “Mai vanta intefasá ban nafino.
12 Disseram-lhe, pois: Onde está ele? Respondeu: Não sei.
13 Máa siyaimpin mai kéká ano mai ma auu yufúkukharé ein banta yo aviren Farasisi kayo vaintá oren mino.
13 Levaram, pois, aos fariseus o que dantes era cego.
14 Sabati yamúi Yisasi mai vanta auu kama uanten mino.
14 E era sábado quando Jesus fez o lodo e lhe abriu os olhos.
15 Moran Farasisi kayo vá dere ano mai vanta auu ma kama ein nan ina íkan betin tiamemí, “Béin ten tuufen ápó damparái nompin mo sesé uré kamaé oné uno.”
15 Tornaram, pois, também os fariseus a perguntar-lhe como vira, e ele lhes disse: Pôs-me lodo sobre os olhos, lavei-me, e vejo.
16 Máa síkan manáa Farasisi kayo ano semí, “Tetí ankan afová ukhé uno. Tiyarafenu ano ma vanta ída siantan erakhen mino. Para vara seyo, véi Sabati yamú durafuren doriyan mino.” Síkan manáa ano semí, “Intesá urená ume vanta ano máan ten ná enará ukhein danasinta aní intéi vae.” Siren beraran aúban daimen mino.
16 Então alguns dos fariseus diziam: Este homem não é de Deus, pois não guarda o sábado. Diziam outros: Como pode um homem pecador fazer tais sinais? E havia dissensão entre eles.
17 Máan tiyáken mai ma auu yufúkukhá ein banta vetí ankan mano evaránen inaemí, “Mai ma éin ma auu kama uantein banta van iye inó teyá éi iniya fono.”
17 Tornaram, pois, a dizer ao cego: Tu, que dizes daquele que te abriu os olhos? E ele respondeu: Que é profeta.
18 Máa síkan Yutan kayoi ánon banta kéká ano mai ma fefá auu yufúkukharéin ma saréa auu kama ukhein banta van ída mumunan iyáken mai vanta anóe afóen aren mino.
18 Os judeus, porém, não creram que ele tivesse sido cego, e que agora visse, enquanto não chamaram os pais do que agora via.
19 Arákan míkanan erin maen betí ankan máa sen inaemí, “Ma siré kanan anin nafino. Auu yufúkukhein ná inamumpá kaeona fino. Mai máan ma ukhantin intesá urená béi saréa auu kamaen oniyan nafino.”
19 E perguntaram-lhes, dizendo: É este o vosso filho, que vós dizeis ter nascido cego? Como, pois, vê agora?
20 Máa síkan be anóe afóe ano evaránen betin tiamemí, “Ma verasan tanin inamumpá auu yufúkukhá kaerunan bá afová ukhé uno.
20 Seus pais lhes responderam, e disseram: Sabemos que este é o nosso filho, e que nasceu cego;
21 Máan tukhen mifo intesá uren ná auu kamain ná iye anó auu avové uanten nafi mai verasan ída afová ukhé uno. Béi anon mifo inaesin ná beyantá tinti vá inero.”
21 Mas como agora vê, não sabemos; ou quem lhe tenha aberto os olhos, não sabemos. Tem idade, perguntai-lho a ele mesmo; e ele falará por si mesmo.
22 Para va vékan máa sen naino. Pefá Yutan kayoi ánon banta kéká ano siyáken Yisasin nan ma Tiyarafenu ano aní ukhein banta ino ma sin nain nanin banta monó átaru namun pintena yo siantanté uno sikhan mai van mi féden máa sen mino.
22 Seus pais disseram isto, porque temiam os judeus. Porquanto já os judeus tinham resolvido que, se alguém confessasse ser ele o Cristo, fosse expulso da sinagoga.
23 Mai ana vami ve anóe afóe ano siyáken, “Béi anoní ukhein mifo véintá ina ono,” sen mino.
23 Por isso é que seus pais disseram: Tem idade, perguntai-lho a ele mesmo.
24 Máa siyaimpin mai ma auu yufúkukhá ein banta evaránen araren tiamemí, “Tiyarafenu avíká pura vá teno. Para vara seyo, Yisasi ume vantan báká teti afová ukhé uno.”
24 Chamaram, pois, pela segunda vez o homem que tinha sido cego, e disseram-lhe: Dá glória a Deus; nós sabemos que esse homem é pecador.
25 Máa síkan mai vanta ano evaránen betin tiamemí, “Béi ume vanta fi áa ída fi mai séi ída afová ukhé umpo fefá ma séin tuu yufúkukharen ma saréa kama ukhein mai anan afová ukhé uno.”
25 Respondeu ele pois, e disse: Se é pecador, não sei; uma coisa sei, é que, havendo eu sido cego, agora vejo.
26 Máa síkan betí ankan evaránen béin inaemí, “Béi ano éin náisá en nafino. Intesá urená éin auu kama uanten nafino.”
26 E tornaram a dizer-lhe: Que te fez ele? Como te abriu os olhos?
27 Máa síkan béi evaránen betí ankan tiamemí, “Téi inka siretí ankan tiamikhé umpo fará tiretí ída inintoyá kokhon dádá inaiyá ba rafono. Tiretí ankan masá beni eyo iyamponí onova rafono.”
27 Respondeu-lhes: Já vo-lo disse, e não ouvistes; para que o quereis tornar a ouvir? Quereis vós porventura fazer-vos também seus discípulos?
28 Máa síkan mai Farasisi kayo ano véin asen temí, “Éi veni eyo iyampon mompo setí ankan Mosesini eyo iyampon kayo uno.
28 Então o injuriaram, e disseram: Discípulo dele sejas tu; nós, porém, somos discípulos de Moisés.
29 Tetí ankan afová ukhékun Tiyarafenu anon Mosesin baya siamiyaren mifo mai vanta inte fákesá erikhen nafi mai setí ankan ída afová ukhé uno.”
29 Nós bem sabemos que Deus falou a Moisés, mas este não sabemos de onde é.
30 Máa síkan mai ma auu yufúkukhá ein banta ano evaránen betin tiamemí, “Mai ma séin tuu kama usintá ma suu mareruna vanta van tiretí ankan ena vayan teya setí béin ída afová ukhé uno inte fákesá béi erikhen nafino siya ono.
30 O homem respondeu, e disse-lhes: Nisto, pois, está a maravilha, que vós não saibais de onde ele é, e contudo me abrisse os olhos.
31 Tetí ankan minó ano afová ukhé tiféuno. Ume nanin bantai vaya Tiyarafenu ano ída iné iyan mifo mana vanta ano ma véin avaya iníden ma veni anunu yakhafen ma véinta ana ma monó tin nain bantai vayan ineno van ukhen mino.
31 Ora, nós sabemos que Deus não ouve a pecadores; mas, se alguém é temente a Deus, e faz a sua vontade, a esse ouve.
32 Pefá araí in táké ma eren tare ma varunará ída mana inamumpá ma auu yufúkukhan kaein mai mana vanta ano evaránen auu kama uanten ne síká inikhé uno.
32 Desde o princípio do mundo nunca se ouviu que alguém abrisse os olhos a um cego de nascença.
33 Tiyarafenu ano ma ída mai vanta siantantin ma erikhanten maen béi ída kanaíen mana yanasí inten mino.”
33 Se este não fosse de Deus, nada poderia fazer.
34 Máa síkan betí ankan evaránen béin tiamemí, “Éi ume vái inamumpáké afoká ukha ompo éi fará tetí ankan afova simeno van iya fono.” Siren monó átaru namun pintena véin do yarifaan barufá karúdan araven mino.
34 Responderam eles, e disseram-lhe: Tu és nascido todo em pecados, e nos ensinas a nós? E expulsaram-no.
35 Mai vanta ma yarifaan karúdein baya Yisasi iniren béin nan dosiren máa sen tiamemí, “Éi Vanta Anintá mumunan iya fo áa ída fino.”
35 Jesus ouviu que o tinham expulsado e, encontrando-o, disse-lhe: Crês tu no Filho de Deus?
36 Máa síkan mai vanta ano evaránen temí, “Kákan banta oe, Vanta Anin iye fino. Mai éi sisimirá bentá mumunan ono.”
36 Ele respondeu, e disse: Quem é ele, Senhor, para que nele creia?
37 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Ma ma saréa éin má baya siyain mai vantan bákaya éi inka oniya ono.”
37 E Jesus lhe disse: Tu já o tens visto, e é aquele que fala contigo.
38 Máa síkan mai vanta ano semí, “Bafan noe, séi entá mumunan iyá uno,” siren aron kan durafúden mátimen Yisasintá monó ten mino.
38 Ele disse: Creio, Senhor. E o adorou.
39 Máan tiyákan Yisasi semí, “Téi vanta anasii avúavá daimono van mi ma varará erakheruna auu ma yufúkukhein kéká ano auu marantin auu ma kama ukhein nanin banta kayo auu yufúkinten mino.”
39 E disse-lhe Jesus: Eu vim a este mundo para juízo, a fim de que os que não vêem vejam, e os que vêem sejam cegos.
40 Máa síkan manáa Farasisi kéká mairá baren mai vaya iniren béin inaemí, “Tetí ankan masá tuu yufúkukhayá éi siya vae.”
40 E aqueles dos fariseus, que estavam com ele, ouvindo isto, disseram-lhe: Também nós somos cegos?
41 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Auu ma fura sen dufúkukhantin mi siretí ankani ume ída vanten mifo sireti ma seya suu fara vá oniyá uno ma sinteya mai siretíi ume fara vanten mino.
41 Disse-lhes Jesus: Se fôsseis cegos, não teríeis pecado; mas como agora dizeis: Vemos; por isso o vosso pecado permanece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.