João 9
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NTLH
1 Be anóen amúpimpá auu yufúkukhan kain baré ein banta Yisasi oriyaren onen mino.
1 Jesus ia caminhando quando viu um homem que tinha nascido cego.
2 Oniyákan bei eyo iyampon kayo ano véin inaemí, “Aru soe, ma vanta ma inamumpá auu yufúkukhein ma kaein mai veni ume ano fi áa ve anóe afóeni ume ano fino.”
2 Os seus discípulos perguntaram: — Mestre, por que este homem nasceu cego? Foi por causa dos pecados dele ou por causa dos pecados dos pais dele?
3 Máa síkan Yisasi evaránen tiamemí, “Mai vanta vá be anóe afóen má ída umeíen mifo Tiyarafenui ákona afoká intin onano van mi véin auu yufúkukhein inamumpá kaen mino.
3 Jesus respondeu:
4 Taréa ma kakhakhein tasá mai ma séin tisintá erikherunai yorarísá ó tifano. Para vara seyo, yunintin maen ída mana vanta ano yoranten mino.
4 Precisamos trabalhar enquanto é dia, para fazer as obras daquele que me enviou. Pois está chegando a noite, quando ninguém pode trabalhar.
5 Téi ma ma varará ma varúna mai séi ma vara kakhaantan oon muno.”
5 Enquanto estou no mundo, eu sou a luz do mundo.
6 Máa siren Yisasi varará akhare siren mai vara fákaren áposí uren mai vanta auufen dampaanten mino.
6 Depois de dizer isso, Jesus cuspiu no chão, fez um pouco de lama com a saliva, passou a lama nos olhos do cego
7 Dampaantáden mai vanta siamemí, “Oreya vá Siroamú non masípin ná mo non perano. (Siroamu e ma sikhein mai siantan oren nen tikhen mino.) Máa siren tiantan mai auu yufúkukhein banta ano mo non péden erin auu kama íkan kasaen minó daná onen mino.
7 e disse: O cego foi, lavou o rosto e voltou vendo.
8 Oniyákan béini ádé ma varé ein kéká bá inká béi ma fefá banasi vaípá moní inantiyan ma ontaré ein kayo vá ano vetiyan inaen oreraen temí, “Ma fefá ma kumanten banasi vaípá moní inantiyaré ein banta fino.”
8 Os seus vizinhos e as pessoas que costumavam vê-lo pedindo esmola perguntavam: — Não é este o homem que ficava sentado pedindo esmola?
9 Máa siyákan manáa ano sen “mai vanta ino” síkan inká ena kéká ano semí, “Ída ino. Ena véiren banta ino” sin iyaimpin mai vanta ano semí, “Téi mai vanta uno.”
9 — É! — diziam alguns. — Não, não é. Mas é parecido com ele! — afirmavam outros. Porém ele dizia: — Sou eu mesmo.
10 Máa síkan betí ankan béin inaemí, “Intesá uren nan ná auu kamaen nafino.”
10 — Como é que agora você pode ver? — perguntaram.
11 Máa síkan béi evaránen temí, “Yisasin ne ma siyain banta anon ápó pákaren tuufen damparen tisinten, ‘Siroamú non masípin mo non pereya ápó tesé ono’ síkái mo fédékun mi sen tuu kama íkái minó daná oniyá uno.”
11 Ele respondeu: — O homem chamado Jesus fez um pouco de lama, passou a lama nos meus olhos e disse: “Vá ao tanque de Siloé e lave o rosto.” Então eu fui, lavei o rosto e fiquei vendo.
12 Máa síkan betí ankan béin inaemí, “Mai vanta intefasá ban nafino.
12 — Onde está esse homem? — perguntaram. — Não sei! — respondeu ele.
13 Máa siyaimpin mai kéká ano mai ma auu yufúkukharé ein banta yo aviren Farasisi kayo vaintá oren mino.
13 Então levaram aos fariseus o homem que havia sido cego.
14 Sabati yamúi Yisasi mai vanta auu kama uanten mino.
14 O dia em que Jesus havia feito lama e curado o homem da cegueira era um sábado.
15 Moran Farasisi kayo vá dere ano mai vanta auu ma kama ein nan ina íkan betin tiamemí, “Béin ten tuufen ápó damparái nompin mo sesé uré kamaé oné uno.”
15 Aí os fariseus também perguntaram como ele tinha sido curado. — Ele pôs lama nos meus olhos, eu lavei o rosto e agora estou vendo — respondeu o homem.
16 Máa síkan manáa Farasisi kayo ano semí, “Tetí ankan afová ukhé uno. Tiyarafenu ano ma vanta ída siantan erakhen mino. Para vara seyo, véi Sabati yamú durafuren doriyan mino.” Síkan manáa ano semí, “Intesá urená ume vanta ano máan ten ná enará ukhein danasinta aní intéi vae.” Siren beraran aúban daimen mino.
16 Alguns fariseus disseram: — O homem que fez isso não é de Deus porque não respeita a E outros perguntaram: — Como pode um pecador fazer milagres tão grandes? E por causa disso houve divisão entre eles.
17 Máan tiyáken mai ma auu yufúkukhá ein banta vetí ankan mano evaránen inaemí, “Mai ma éin ma auu kama uantein banta van iye inó teyá éi iniya fono.”
17 Então os fariseus tornaram a perguntar ao homem: — Você diz que ele curou você da cegueira. E o que é que você diz dele? — Ele é um
18 Máa síkan Yutan kayoi ánon banta kéká ano mai ma fefá auu yufúkukharéin ma saréa auu kama ukhein banta van ída mumunan iyáken mai vanta anóe afóen aren mino.
18 Os líderes judeus não acreditavam que ele tinha sido cego e que agora podia ver. Por isso chamaram os pais dele
19 Arákan míkanan erin maen betí ankan máa sen inaemí, “Ma siré kanan anin nafino. Auu yufúkukhein ná inamumpá kaeona fino. Mai máan ma ukhantin intesá urená béi saréa auu kamaen oniyan nafino.”
19 e perguntaram: — Esse homem é filho de vocês? Vocês dizem que ele nasceu cego. E como é que agora ele está vendo?
20 Máa síkan be anóe afóe ano evaránen betin tiamemí, “Ma verasan tanin inamumpá auu yufúkukhá kaerunan bá afová ukhé uno.
20 Os pais responderam: — Sabemos que ele é nosso filho e que nasceu cego.
21 Máan tukhen mifo intesá uren ná auu kamain ná iye anó auu avové uanten nafi mai verasan ída afová ukhé uno. Béi anon mifo inaesin ná beyantá tinti vá inero.”
21 Mas não sabemos como é que ele agora pode ver e não sabemos também quem foi que o curou. Ele é maior de idade; perguntem, e ele mesmo poderá explicar.
22 Para va vékan máa sen naino. Pefá Yutan kayoi ánon banta kéká ano siyáken Yisasin nan ma Tiyarafenu ano aní ukhein banta ino ma sin nain nanin banta monó átaru namun pintena yo siantanté uno sikhan mai van mi féden máa sen mino.
22 Os pais disseram isso porque estavam com medo, pois os líderes judeus tinham combinado expulsar da sinagoga quem afirmasse que Jesus era o Messias .
23 Mai ana vami ve anóe afóe ano siyáken, “Béi anoní ukhein mifo véintá ina ono,” sen mino.
23 Foi por isso que os pais disseram: “Ele é maior de idade; perguntem a ele.”
24 Máa siyaimpin mai ma auu yufúkukhá ein banta evaránen araren tiamemí, “Tiyarafenu avíká pura vá teno. Para vara seyo, Yisasi ume vantan báká teti afová ukhé uno.”
24 Então os líderes judeus chamaram pela segunda vez o homem que tinha sido cego e disseram: — Jure por Deus que você vai dizer a verdade. Nós sabemos que esse homem é pecador.
25 Máa síkan mai vanta ano evaránen betin tiamemí, “Béi ume vanta fi áa ída fi mai séi ída afová ukhé umpo fefá ma séin tuu yufúkukharen ma saréa kama ukhein mai anan afová ukhé uno.”
25 Ele respondeu: — Se ele é pecador, eu não sei. De uma coisa eu sei: eu era cego e agora vejo!
26 Máa síkan betí ankan evaránen béin inaemí, “Béi ano éin náisá en nafino. Intesá urená éin auu kama uanten nafino.”
26 — O que foi que ele fez a você? Como curou você da cegueira? — tornaram a perguntar.
27 Máa síkan béi evaránen betí ankan tiamemí, “Téi inka siretí ankan tiamikhé umpo fará tiretí ída inintoyá kokhon dádá inaiyá ba rafono. Tiretí ankan masá beni eyo iyamponí onova rafono.”
27 O homem respondeu: — Eu já disse, e vocês não acreditaram. Por que querem ouvir isso outra vez? Por acaso vocês também querem ser seguidores dele?
28 Máa síkan mai Farasisi kayo ano véin asen temí, “Éi veni eyo iyampon mompo setí ankan Mosesini eyo iyampon kayo uno.
28 Então eles o xingaram e disseram: — Você é que é seguidor dele! Nós somos seguidores de Moisés.
29 Tetí ankan afová ukhékun Tiyarafenu anon Mosesin baya siamiyaren mifo mai vanta inte fákesá erikhen nafi mai setí ankan ída afová ukhé uno.”
29 Sabemos que Deus falou com Moisés; mas este homem, nós nem mesmo sabemos de onde ele é.
30 Máa síkan mai ma auu yufúkukhá ein banta ano evaránen betin tiamemí, “Mai ma séin tuu kama usintá ma suu mareruna vanta van tiretí ankan ena vayan teya setí béin ída afová ukhé uno inte fákesá béi erikhen nafino siya ono.
30 Ele respondeu: — Que coisa esquisita! Vocês não sabem de onde ele é, mas ele me curou.
31 Tetí ankan minó ano afová ukhé tiféuno. Ume nanin bantai vaya Tiyarafenu ano ída iné iyan mifo mana vanta ano ma véin avaya iníden ma veni anunu yakhafen ma véinta ana ma monó tin nain bantai vayan ineno van ukhen mino.
31 Sabemos que Deus não atende pecadores, mas ele atende os que o respeitam e fazem a sua vontade.
32 Pefá araí in táké ma eren tare ma varunará ída mana inamumpá ma auu yufúkukhan kaein mai mana vanta ano evaránen auu kama uanten ne síká inikhé uno.
32 Desde que o mundo existe, nunca se ouviu dizer que alguém tivesse curado um cego de nascença.
33 Tiyarafenu ano ma ída mai vanta siantantin ma erikhanten maen béi ída kanaíen mana yanasí inten mino.”
33 Se esse homem não fosse enviado por Deus, não teria podido fazer nada.
34 Máa síkan betí ankan evaránen béin tiamemí, “Éi ume vái inamumpáké afoká ukha ompo éi fará tetí ankan afova simeno van iya fono.” Siren monó átaru namun pintena véin do yarifaan barufá karúdan araven mino.
34 Eles disseram: — Você nasceu cheio de pecado e é você que quer nos ensinar? E o expulsaram da sinagoga.
35 Mai vanta ma yarifaan karúdein baya Yisasi iniren béin nan dosiren máa sen tiamemí, “Éi Vanta Anintá mumunan iya fo áa ída fino.”
35 Jesus ficou sabendo que tinham expulsado o homem da sinagoga . Foi procurá-lo e, quando o encontrou, perguntou:
36 Máa síkan mai vanta ano evaránen temí, “Kákan banta oe, Vanta Anin iye fino. Mai éi sisimirá bentá mumunan ono.”
36 Ele respondeu: — Senhor, quem é o Filho do Homem para que eu creia nele?
37 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Ma ma saréa éin má baya siyain mai vantan bákaya éi inka oniya ono.”
37 Jesus disse:
38 Máa síkan mai vanta ano semí, “Bafan noe, séi entá mumunan iyá uno,” siren aron kan durafúden mátimen Yisasintá monó ten mino.
38 — Eu creio, Senhor! — disse o homem. E se ajoelhou diante dele.
39 Máan tiyákan Yisasi semí, “Téi vanta anasii avúavá daimono van mi ma varará erakheruna auu ma yufúkukhein kéká ano auu marantin auu ma kama ukhein nanin banta kayo auu yufúkinten mino.”
39 Então Jesus afirmou:
40 Máa síkan manáa Farasisi kéká mairá baren mai vaya iniren béin inaemí, “Tetí ankan masá tuu yufúkukhayá éi siya vae.”
40 Alguns fariseus que estavam com ele ouviram isso e perguntaram: — Será que isso quer dizer que nós também somos cegos?
41 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Auu ma fura sen dufúkukhantin mi siretí ankani ume ída vanten mifo sireti ma seya suu fara vá oniyá uno ma sinteya mai siretíi ume fara vanten mino.
41 — Se vocês fossem cegos, não teriam culpa! — respondeu Jesus. — Mas, como dizem que podem ver, então continuam tendo culpa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.