João 6
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC
1 Máa siran manáa yamú orivíkan Yisasi Kariri non ma ena ví Taibiriasi e siyain e kháden oren mino.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Oríkan kokhon nanin banta ano véin e vákuren oren mino. Mai fara va ino véi ma aí nanin banta ayofantá ma enará ukhein daná ma variyan ma ontaré ein nan mino.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Bákuren oriyákan Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá ano mana anuyontá un kumanen mino.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 (Yutan kayoi Avo Uantan Damú ádé eriyákan mino.)
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Un kumantaren onákan kokhon nanin banta ano véi nan dosen amen édiyaimpin dovaéaren Firipin inaemí, “Tetí ankan ma ma nanin banta amékun nan nain dunan inte fákená miyaní ótifante rafuno.”
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 Béi ma mai vaya ma sein mai veyan ma varan nain daná pé afová ukhen Firipin mi mai vayafó akhenóka uan onen mino.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Máa síkan Firipi evaránen béin tiamemí, “Tetí ankan ma kan tauseni monipó ma yunan miyaní urékun maen ma nanin bantafin ída kanaíen kova inten mino.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Máa síkan mana vei eyo iyampon Saimon Pitan afá aváe Enduru ano evaránen Yisasin tiamemí,
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Masína mana iyampon mano yan manápá bereti vá kan noyana vá kain ban mifo ma nanin bantafin mai ano intesá uren ná kanaí inten nafino.”Bereti vá noyana vá ino.|alt="Loaves and fish" src="HK00155B.TIF" size="col" ref="Yon 6.1-14"
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Máa síkan Yisasi vetí ankan tiamemí, “Minó nanin banta siamesin kuman ino,” síkan mairá kokhon kata varé íkan mai yaró kumanen oreraen mino. Maifin ma varé ein banta máa mai yan manápá tauseni (5,000) ino.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Kumamíkan Yisasi vereti kayo orun máden Tiyarafenu susu siantáden kisian banasi amíden ínaimpáké noyana kánan máden máan mana uren amíkan minó nanin banta ano nákan amú kuren míno.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Amú kuriyaimpin Yisasi vei eyo iyampon kayo siamemí, “Mai yunan antan tavifá eraven afein nafo aían átaru ono.”
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Máa síkan mai ma yan manápá bereti finke ma kisian banasi amin narákan ma amú kurin ifá ein antan kayo o éke e éke uren tiyan mikan mifo sirantan kan orun kádan (12) unan bíken mino.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Máan tíkan mai ma enará ukhein daná ma aní ein minó nanin banta ano ódaren temí, “Pura uron ten mai ma Tiyarafenu ano siantantin ma ma varará erano van ma sikhá ein mai sakhanampa vanta ino.
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Máa siren banasi ano Yisasin duvun intin kiní ino van iyain baya véi iniren afová iyáken mairá me ampiren beyaká anufá óden mino.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Ódivíkan mai inúpá bei eyo iyampon kayo ano non akhempá orun béin ave ukharen mino.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Ave ukhan Yisasi ída ovaránen eríkan duniyaimpin non e kháden Kapeniamú orono van betí ankan botifin un kumanen mino.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Kumanen oriyaréin kákan uva uaren non karantó en mino.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Mai non aúbaná oriven onákan Yisasi non daró boti kakháaren oriyaimpin betí ankan akhokho van en mino.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Akhokho van iyain má Yisasi oovaren temí, “Téin eriyá umpo ída vá akhokho van ono.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Máa síkan betí ankan amusin iyáken béin botifin avían kaúdan mai voti ano manádá ainen mai ma oriyá ein barufá oren mino.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Ena ákurá banasi ano Yisasin onano van mai non avaruni ena ufá o átaru en mino. Mai fara va ino. Ben má bei eyo iyampon kayo vá ano manápá erikharen mi véin me afa uren eyo iyampon kayo ano ana votifin un kumamen oríkan ontaren mino.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 O átaru iyákan mai ma Bafan mano ma susu siren bereti ma vanasi amin neintá manáa Taibiriasí kena voti kayo eren mino.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Mairá o átaru uven onákan Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá ída vaimpin minó nanin banta ano mai voti kayofin kumamiyan non akharun e kháden Kapeniamú mo Yisasin nan doseno van oren mino.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Banasi non e kháden ena ufá oriven Yisasin oniyáken mo véin inaemí, “Aru soe, inte áau rasá éi mafá ere fono.”
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Téi fura uron tiré tiretí ankan tiamiyá uno. Téi ma enará ukhein daná ma aní iyaruna van ída iniya ompo siretí ankan inuran ma vereti amékuya ma nen nan amú kurein mai máa van mi se nan dosiya ono.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Máan tiya ompo siretí ankan ída vá ainen pútaen ma namuin dunan barano van ono. Banta Anin mano ma fara van oriyan ban aunan ma amin nain ná tiretí ankan ayampa ure vá doseno. Para vara seyo, Tifóe Tiyarafenu ano mai van mi véin tiantan erikhen mino.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Máa síkan béin evaránen inaemí, “Tetí ankan inté ma ontesá kanaí é Tiyarafenui yorarí onté tife rafuno.”
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Tiyarafenu ano ma siretin amin nain doran mai máan mi ukhen mino. Béi ma siantan ma erikhein bantarasá mumunan ono.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Máa síkan betí ankan mai vaya iniren evaránen béin inaemí, “Mai éi intéa enará ukhein aní daná ma aníesirá tetí ankan ódaresá éintá mumunan ótifante rafuno.
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Para vara seyo, Tiyarafenui vompon dókifin máa sikhen mino. ‘Tinafu siráo ma kámá barafá nókan maen Mosesi ano inaru fáke manna e sin bereti amíkan nen mino.’ Eks 16:14-15; Nam 11:7-9; Íbo 78:24
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Máa síkan Yisasi vetí ankan tiamemí, “Téi fura siré tiretí ankan tiamé uno. Mosesi ano va mai inaru fáke vereti amikhan naifo, se Sifóe anon amikharen mi inká taréa inaru fáke fura vereti amiyan mino.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Para vara seyo, mai Tiyarafenui fura vereti uron manon inaru fáké erakhen barará nanin banta aunan amiyan mino.”
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Máa síkan betí ankan temí, “Kákan banta oe, ena ena yamú mai vereti vá tetin timeno.”
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Máa síkan Yisasi vetí ankan evaránen tiamemí, “Téi aunan amin bereti umpo séi varunafá ma erin nain mano ída arafanan inten mino. Tentá ma mumunan inain mano ída enádá non nan ainten mino.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Tiretí ankan téin tonte ompo ída mumunan iyanái siamiyá uno.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Tiamiyá umpo Sifóe ma simikhein kéká ano ma se vaípá erintí maé téi ída uron mi vetí ankan evaráné tiantanté uno.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Para vara seyo, séi sesi sinunu ánain dakhafo novara inaru me ampiré erakhe raumpo mai ma sisintá erakheruna Sifóeni anunu ánain dakhafono van mi erakhé uno.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Erakhé umpo mai ma séin tisintá erakheruna Sifóeni anunu máan mi ukhen mino. Ma vara ma kípan nain damú mai ma séin timikhein nanin banta finté mana ano ída afeyoranten mifo minó kékái avorékun e mantanten mino.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Para vara seyo, te Sifóeni anunu máan mi ukhen mino. Be anin ma ódaren bentá ma mumunan ukháin nain nanin banta ano ínaimpá kípan damú téi avorékun orun mantaven maen ída kípan para van oriyan ban aunan barano van mino.”
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Yisasi ma veyan nan téi inaru rákena vereti uno ma sein nan Yutan nanin banta ano iniren kakhí kakhá ten oreraen mino.
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Máan tiyáken betí ankan temí, “Ma vanta anóe afóen tetí ankan afová ukhékun béi Yosepin anin Yisasin ban mifo mai fará ten ná ‘téi inaru fáké erakhé uno’ siyan nafino.”
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Máa síkan Yisasi evaránen tiamemí, “Tiretí ankan ída vá kakhirun tiriya vano.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Para vara seyo, vanasi ano ída kanaíen te vaípá erinten mifo séin ma sisintá erikheruna Sifóe ano ma o avíádantin ma se vaípá erekharé intí maé ínaimpá kípan damú purin pintena evaráné avoran e mantanten mino.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Sakhanampa vanta kayoi vompon dókifin ma vain baya ano máa sikhen mino.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Ída mana ano Sifóen onten mifo Tiyarafenu vá ma varen erakhein banta ano anan Tifóen onten mino.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Téintá ma mumunan iyain kayo ano fefái ída kípan aunan manten mino.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Téi ída kípan ayun ma fara van oriyan ban aunan ma amiyain bereti uno.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Pefá tiretí ankan anafuyan mano kámá barafá manna e sin bereti nakharen mifo minó ano furein mino.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Purein mifo inaruráké ma erakhein bereti ma vanasi ano nanten maen beti ída furinten mino.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Mai ma aunan bain bereti ma inaru fáké erein mai séi umpo mana vanta ano ma mai vereti nanten maen ayun ma fara van oriyan ban aunan baranten mino. Mai vereti ma amenuna mai varará nanin banta ano ída kípan aunan barano van tesi simasin amenté uno.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Máa síkan Yutan kayo ano veraran asive asive iyáken temi, “Ma vanta ano intesá urená be amasi simintí nantékun ná tino.”
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Máa siyákan Yisasi vetí ankan tiamemí, “Téi fura uron tiré tiretí ankan tiamiyá uno. Banta Anini amasi vá nare vá ma ída nanteya mai siretí ankampin ayun ma fara van aunan ída vanten mino.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Ída vanten mifo séin timasi vá nare vá ma nan nain kayo ano ída kípan ayun ma fara van aunan mantaré intí maé ínaimpá kípan damú betin avorékun e mantanten mino.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Mai fara vara seyo, sen timasi maen mai fura sikhein dunan mi vákan inká tenti nare maen mai fura sikhein non mi vákan ukhen mino.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Tenti simasi vá nare vá ma niyain kayo ano séimpin baká téi vetí ankampin bá uno.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Ayun ma fara vain Tifóe ano séin tisintá erikhékun mi veni ákonarái sen taunan para van mifo mana ano ma máan mana en ten ma nanten maen tenti ákonará ayun ma fara van aunan baranten mino.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Téi mai inaru fáké ma erein pura vereti umpo fefá ma anafu aráo ano ma manna e sin bereti naren baren maen ínaimpáké puren mino. Purein mifo ma ma siyaruna vereti ano mai vá ída manaí ukhein ma ma nan nain mano ayun ma fara van oriyan ban aunan baranten mino.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Béi ma ma vaya kayo sein mai Kapeniamú barurá monó átaru namumpin mi vanasi monó baya siamen mino.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Máa siyákan bei eyo iyampon kayo vá ano yere mai ma siyain baya iniren máa semí, “Amino eruna vayan tiyan mifo iye anó kanaíen ná ininten nafino.”
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Mai ma vei eyo iyampon kayo ano ma vaya kokhon iyain Yisasi afová iyáken betí ankan tiamemí, “Ma vaya anó tiretí ankani mumunan asuse iya nafino.
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Tiretí ankan ma oniyasin ma Vanta Anin mano ma evaránen inarufá ódintiya mai inte esá té ininte fono.
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Kantá Aunan manon ída kípan ayun ma fara van aunan banasi amé iyan mifo vantai ákona ano setí ankan ída uron mi siya iyan mino. Ma vaya ma siretí ankan ma siamiyaruna mai aunan mi váken béi ayun ma fara van oriyan ban mino.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Ban mifo siretin pinté manáa ano séintá ída mumunan iya ono.” (Mai fara va máa sen naino. Iye anó béintá ída mumunan iyan ná inká iye anó béin namuro ayampin aminten nafi mai véi esé araí in táké afová ukharen mino.)
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Máa siren enádá evaránen temí, “Tifóe ano ma ída ákona amin nain mano ída kanaíen te vaípá erinten mino. Mai ana van mi séi ma vaya siretin tiamé uno.”
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Yisasi ma mai vaya siran maen ben ma yakhafen noré ein kayo finté kokhon mano véin me ifá en tipá oren noren mino.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Máan tíkan Yisasi vei sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayorá inaemí, “Tiretí ankan masá téin me ifáeyá orinte fono.”
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Máa síkan Saimon Pita evaránen temí, “Bafan noe, éini vayafin mi ayun ma fara van oriyan ban aunan ban mifo setí ankan iye vaipasá oronte rafuno.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Éi Tiyarafenui mana kantasí ukheona vantan ban ná tetí ankan afová ukhé mumunan iyá uno.”
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon mi séi avíké umpo mai aúbaná mana Ban Anon ban mino.”
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Iskariotíke vanta Saimonin anin Yudasi nan mi véi máa sen mino. Tiyan mikan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon pintena mai vanta anon Yisasin namuro ayampin amintin aruan purinten mino.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.