João 6
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB
1 Máa siran manáa yamú orivíkan Yisasi Kariri non ma ena ví Taibiriasi e siyain e kháden oren mino.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 Oríkan kokhon nanin banta ano véin e vákuren oren mino. Mai fara va ino véi ma aí nanin banta ayofantá ma enará ukhein daná ma variyan ma ontaré ein nan mino.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Bákuren oriyákan Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá ano mana anuyontá un kumanen mino.
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 (Yutan kayoi Avo Uantan Damú ádé eriyákan mino.)
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Un kumantaren onákan kokhon nanin banta ano véi nan dosen amen édiyaimpin dovaéaren Firipin inaemí, “Tetí ankan ma ma nanin banta amékun nan nain dunan inte fákená miyaní ótifante rafuno.”
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Béi ma mai vaya ma sein mai veyan ma varan nain daná pé afová ukhen Firipin mi mai vayafó akhenóka uan onen mino.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Máa síkan Firipi evaránen béin tiamemí, “Tetí ankan ma kan tauseni monipó ma yunan miyaní urékun maen ma nanin bantafin ída kanaíen kova inten mino.”
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Máa síkan mana vei eyo iyampon Saimon Pitan afá aváe Enduru ano evaránen Yisasin tiamemí,
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 “Masína mana iyampon mano yan manápá bereti vá kan noyana vá kain ban mifo ma nanin bantafin mai ano intesá uren ná kanaí inten nafino.”Bereti vá noyana vá ino.|alt="Loaves and fish" src="HK00155B.TIF" size="col" ref="Yon 6.1-14"
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Máa síkan Yisasi vetí ankan tiamemí, “Minó nanin banta siamesin kuman ino,” síkan mairá kokhon kata varé íkan mai yaró kumanen oreraen mino. Maifin ma varé ein banta máa mai yan manápá tauseni (5,000) ino.
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Kumamíkan Yisasi vereti kayo orun máden Tiyarafenu susu siantáden kisian banasi amíden ínaimpáké noyana kánan máden máan mana uren amíkan minó nanin banta ano nákan amú kuren míno.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Amú kuriyaimpin Yisasi vei eyo iyampon kayo siamemí, “Mai yunan antan tavifá eraven afein nafo aían átaru ono.”
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Máa síkan mai ma yan manápá bereti finke ma kisian banasi amin narákan ma amú kurin ifá ein antan kayo o éke e éke uren tiyan mikan mifo sirantan kan orun kádan (12) unan bíken mino.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Máan tíkan mai ma enará ukhein daná ma aní ein minó nanin banta ano ódaren temí, “Pura uron ten mai ma Tiyarafenu ano siantantin ma ma varará erano van ma sikhá ein mai sakhanampa vanta ino.
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Máa siren banasi ano Yisasin duvun intin kiní ino van iyain baya véi iniren afová iyáken mairá me ampiren beyaká anufá óden mino.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Ódivíkan mai inúpá bei eyo iyampon kayo ano non akhempá orun béin ave ukharen mino.
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 Ave ukhan Yisasi ída ovaránen eríkan duniyaimpin non e kháden Kapeniamú orono van betí ankan botifin un kumanen mino.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Kumanen oriyaréin kákan uva uaren non karantó en mino.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Mai non aúbaná oriven onákan Yisasi non daró boti kakháaren oriyaimpin betí ankan akhokho van en mino.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Akhokho van iyain má Yisasi oovaren temí, “Téin eriyá umpo ída vá akhokho van ono.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Máa síkan betí ankan amusin iyáken béin botifin avían kaúdan mai voti ano manádá ainen mai ma oriyá ein barufá oren mino.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Ena ákurá banasi ano Yisasin onano van mai non avaruni ena ufá o átaru en mino. Mai fara va ino. Ben má bei eyo iyampon kayo vá ano manápá erikharen mi véin me afa uren eyo iyampon kayo ano ana votifin un kumamen oríkan ontaren mino.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 O átaru iyákan mai ma Bafan mano ma susu siren bereti ma vanasi amin neintá manáa Taibiriasí kena voti kayo eren mino.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Mairá o átaru uven onákan Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá ída vaimpin minó nanin banta ano mai voti kayofin kumamiyan non akharun e kháden Kapeniamú mo Yisasin nan doseno van oren mino.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Banasi non e kháden ena ufá oriven Yisasin oniyáken mo véin inaemí, “Aru soe, inte áau rasá éi mafá ere fono.”
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Téi fura uron tiré tiretí ankan tiamiyá uno. Téi ma enará ukhein daná ma aní iyaruna van ída iniya ompo siretí ankan inuran ma vereti amékuya ma nen nan amú kurein mai máa van mi se nan dosiya ono.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Máan tiya ompo siretí ankan ída vá ainen pútaen ma namuin dunan barano van ono. Banta Anin mano ma fara van oriyan ban aunan ma amin nain ná tiretí ankan ayampa ure vá doseno. Para vara seyo, Tifóe Tiyarafenu ano mai van mi véin tiantan erikhen mino.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Máa síkan béin evaránen inaemí, “Tetí ankan inté ma ontesá kanaí é Tiyarafenui yorarí onté tife rafuno.”
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Tiyarafenu ano ma siretin amin nain doran mai máan mi ukhen mino. Béi ma siantan ma erikhein bantarasá mumunan ono.”
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Máa síkan betí ankan mai vaya iniren evaránen béin inaemí, “Mai éi intéa enará ukhein aní daná ma aníesirá tetí ankan ódaresá éintá mumunan ótifante rafuno.
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Para vara seyo, Tiyarafenui vompon dókifin máa sikhen mino. ‘Tinafu siráo ma kámá barafá nókan maen Mosesi ano inaru fáke manna e sin bereti amíkan nen mino.’ Eks 16:14-15; Nam 11:7-9; Íbo 78:24
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Máa síkan Yisasi vetí ankan tiamemí, “Téi fura siré tiretí ankan tiamé uno. Mosesi ano va mai inaru fáke vereti amikhan naifo, se Sifóe anon amikharen mi inká taréa inaru fáke fura vereti amiyan mino.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Para vara seyo, mai Tiyarafenui fura vereti uron manon inaru fáké erakhen barará nanin banta aunan amiyan mino.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Máa síkan betí ankan temí, “Kákan banta oe, ena ena yamú mai vereti vá tetin timeno.”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Máa síkan Yisasi vetí ankan evaránen tiamemí, “Téi aunan amin bereti umpo séi varunafá ma erin nain mano ída arafanan inten mino. Tentá ma mumunan inain mano ída enádá non nan ainten mino.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Tiretí ankan téin tonte ompo ída mumunan iyanái siamiyá uno.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Tiamiyá umpo Sifóe ma simikhein kéká ano ma se vaípá erintí maé téi ída uron mi vetí ankan evaráné tiantanté uno.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Para vara seyo, séi sesi sinunu ánain dakhafo novara inaru me ampiré erakhe raumpo mai ma sisintá erakheruna Sifóeni anunu ánain dakhafono van mi erakhé uno.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Erakhé umpo mai ma séin tisintá erakheruna Sifóeni anunu máan mi ukhen mino. Ma vara ma kípan nain damú mai ma séin timikhein nanin banta finté mana ano ída afeyoranten mifo minó kékái avorékun e mantanten mino.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Para vara seyo, te Sifóeni anunu máan mi ukhen mino. Be anin ma ódaren bentá ma mumunan ukháin nain nanin banta ano ínaimpá kípan damú téi avorékun orun mantaven maen ída kípan para van oriyan ban aunan barano van mino.”
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Yisasi ma veyan nan téi inaru rákena vereti uno ma sein nan Yutan nanin banta ano iniren kakhí kakhá ten oreraen mino.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Máan tiyáken betí ankan temí, “Ma vanta anóe afóen tetí ankan afová ukhékun béi Yosepin anin Yisasin ban mifo mai fará ten ná ‘téi inaru fáké erakhé uno’ siyan nafino.”
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Máa síkan Yisasi evaránen tiamemí, “Tiretí ankan ída vá kakhirun tiriya vano.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Para vara seyo, vanasi ano ída kanaíen te vaípá erinten mifo séin ma sisintá erikheruna Sifóe ano ma o avíádantin ma se vaípá erekharé intí maé ínaimpá kípan damú purin pintena evaráné avoran e mantanten mino.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Sakhanampa vanta kayoi vompon dókifin ma vain baya ano máa sikhen mino.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Ída mana ano Sifóen onten mifo Tiyarafenu vá ma varen erakhein banta ano anan Tifóen onten mino.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Téintá ma mumunan iyain kayo ano fefái ída kípan aunan manten mino.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Téi ída kípan ayun ma fara van oriyan ban aunan ma amiyain bereti uno.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Pefá tiretí ankan anafuyan mano kámá barafá manna e sin bereti nakharen mifo minó ano furein mino.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Purein mifo inaruráké ma erakhein bereti ma vanasi ano nanten maen beti ída furinten mino.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Mai ma aunan bain bereti ma inaru fáké erein mai séi umpo mana vanta ano ma mai vereti nanten maen ayun ma fara van oriyan ban aunan baranten mino. Mai vereti ma amenuna mai varará nanin banta ano ída kípan aunan barano van tesi simasin amenté uno.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Máa síkan Yutan kayo ano veraran asive asive iyáken temi, “Ma vanta ano intesá urená be amasi simintí nantékun ná tino.”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Máa siyákan Yisasi vetí ankan tiamemí, “Téi fura uron tiré tiretí ankan tiamiyá uno. Banta Anini amasi vá nare vá ma ída nanteya mai siretí ankampin ayun ma fara van aunan ída vanten mino.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Ída vanten mifo séin timasi vá nare vá ma nan nain kayo ano ída kípan ayun ma fara van aunan mantaré intí maé ínaimpá kípan damú betin avorékun e mantanten mino.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Mai fara vara seyo, sen timasi maen mai fura sikhein dunan mi vákan inká tenti nare maen mai fura sikhein non mi vákan ukhen mino.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Tenti simasi vá nare vá ma niyain kayo ano séimpin baká téi vetí ankampin bá uno.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Ayun ma fara vain Tifóe ano séin tisintá erikhékun mi veni ákonarái sen taunan para van mifo mana ano ma máan mana en ten ma nanten maen tenti ákonará ayun ma fara van aunan baranten mino.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Téi mai inaru fáké ma erein pura vereti umpo fefá ma anafu aráo ano ma manna e sin bereti naren baren maen ínaimpáké puren mino. Purein mifo ma ma siyaruna vereti ano mai vá ída manaí ukhein ma ma nan nain mano ayun ma fara van oriyan ban aunan baranten mino.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Béi ma ma vaya kayo sein mai Kapeniamú barurá monó átaru namumpin mi vanasi monó baya siamen mino.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Máa siyákan bei eyo iyampon kayo vá ano yere mai ma siyain baya iniren máa semí, “Amino eruna vayan tiyan mifo iye anó kanaíen ná ininten nafino.”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Mai ma vei eyo iyampon kayo ano ma vaya kokhon iyain Yisasi afová iyáken betí ankan tiamemí, “Ma vaya anó tiretí ankani mumunan asuse iya nafino.
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Tiretí ankan ma oniyasin ma Vanta Anin mano ma evaránen inarufá ódintiya mai inte esá té ininte fono.
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Kantá Aunan manon ída kípan ayun ma fara van aunan banasi amé iyan mifo vantai ákona ano setí ankan ída uron mi siya iyan mino. Ma vaya ma siretí ankan ma siamiyaruna mai aunan mi váken béi ayun ma fara van oriyan ban mino.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Ban mifo siretin pinté manáa ano séintá ída mumunan iya ono.” (Mai fara va máa sen naino. Iye anó béintá ída mumunan iyan ná inká iye anó béin namuro ayampin aminten nafi mai véi esé araí in táké afová ukharen mino.)
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Máa siren enádá evaránen temí, “Tifóe ano ma ída ákona amin nain mano ída kanaíen te vaípá erinten mino. Mai ana van mi séi ma vaya siretin tiamé uno.”
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Yisasi ma mai vaya siran maen ben ma yakhafen noré ein kayo finté kokhon mano véin me ifá en tipá oren noren mino.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Máan tíkan Yisasi vei sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayorá inaemí, “Tiretí ankan masá téin me ifáeyá orinte fono.”
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Máa síkan Saimon Pita evaránen temí, “Bafan noe, éini vayafin mi ayun ma fara van oriyan ban aunan ban mifo setí ankan iye vaipasá oronte rafuno.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Éi Tiyarafenui mana kantasí ukheona vantan ban ná tetí ankan afová ukhé mumunan iyá uno.”
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon mi séi avíké umpo mai aúbaná mana Ban Anon ban mino.”
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 Iskariotíke vanta Saimonin anin Yudasi nan mi véi máa sen mino. Tiyan mikan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon pintena mai vanta anon Yisasin namuro ayampin amintin aruan purinten mino.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.