João 6

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Máa siran manáa yamú orivíkan Yisasi Kariri non ma ena ví Taibiriasi e siyain e kháden oren mino.
1 Depois disso, Jesus atravessou o lago da Galileia, que também é chamado de Tiberíades.
2 Oríkan kokhon nanin banta ano véin e vákuren oren mino. Mai fara va ino véi ma aí nanin banta ayofantá ma enará ukhein daná ma variyan ma ontaré ein nan mino.
2 Uma grande multidão o seguia porque eles tinham visto os milagres que Jesus tinha feito, curando os doentes.
3 Bákuren oriyákan Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá ano mana anuyontá un kumanen mino.
3 Ele subiu um monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 (Yutan kayoi Avo Uantan Damú ádé eriyákan mino.)
4 A Páscoa , a festa principal dos judeus, estava perto.
5 Un kumantaren onákan kokhon nanin banta ano véi nan dosen amen édiyaimpin dovaéaren Firipin inaemí, “Tetí ankan ma ma nanin banta amékun nan nain dunan inte fákená miyaní ótifante rafuno.”
5 Jesus olhou em volta de si e viu que uma grande multidão estava chegando perto dele. Então disse a Filipe:
6 Béi ma mai vaya ma sein mai veyan ma varan nain daná pé afová ukhen Firipin mi mai vayafó akhenóka uan onen mino.
6 Ele sabia muito bem o que ia fazer, mas disse isso para ver qual seria a resposta de Filipe.
7 Máa síkan Firipi evaránen béin tiamemí, “Tetí ankan ma kan tauseni monipó ma yunan miyaní urékun maen ma nanin bantafin ída kanaíen kova inten mino.”
7 Filipe respondeu assim: — Para cada pessoa poder receber um pouco de pão, nós precisaríamos gastar mais de duzentas moedas de prata .
8 Máa síkan mana vei eyo iyampon Saimon Pitan afá aváe Enduru ano evaránen Yisasin tiamemí,
8 Então um dos discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse:
9 “Masína mana iyampon mano yan manápá bereti vá kan noyana vá kain ban mifo ma nanin bantafin mai ano intesá uren ná kanaí inten nafino.”Bereti vá noyana vá ino.|alt="Loaves and fish" src="HK00155B.TIF" size="col" ref="Yon 6.1-14"
9 — Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isso para tanta gente?
10 Máa síkan Yisasi vetí ankan tiamemí, “Minó nanin banta siamesin kuman ino,” síkan mairá kokhon kata varé íkan mai yaró kumanen oreraen mino. Maifin ma varé ein banta máa mai yan manápá tauseni (5,000) ino.
10 Jesus disse: Então todos se sentaram. (Havia muita grama naquele lugar.) Estavam ali quase cinco mil homens.
11 Kumamíkan Yisasi vereti kayo orun máden Tiyarafenu susu siantáden kisian banasi amíden ínaimpáké noyana kánan máden máan mana uren amíkan minó nanin banta ano nákan amú kuren míno.
11 Em seguida Jesus pegou os pães, deu graças a Deus e os repartiu com todos; e fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Amú kuriyaimpin Yisasi vei eyo iyampon kayo siamemí, “Mai yunan antan tavifá eraven afein nafo aían átaru ono.”
12 Quando já estavam satisfeitos, ele disse aos discípulos:
13 Máa síkan mai ma yan manápá bereti finke ma kisian banasi amin narákan ma amú kurin ifá ein antan kayo o éke e éke uren tiyan mikan mifo sirantan kan orun kádan (12) unan bíken mino.
13 Eles ajuntaram os pedaços e encheram doze cestos com o que sobrou dos cinco pães.
14 Máan tíkan mai ma enará ukhein daná ma aní ein minó nanin banta ano ódaren temí, “Pura uron ten mai ma Tiyarafenu ano siantantin ma ma varará erano van ma sikhá ein mai sakhanampa vanta ino.
14 Os que viram esse milagre de Jesus disseram: — De fato, este é o
15 Máa siren banasi ano Yisasin duvun intin kiní ino van iyain baya véi iniren afová iyáken mairá me ampiren beyaká anufá óden mino.
15 Jesus ficou sabendo que queriam levá-lo à força para o fazerem rei; então voltou sozinho para o monte.
16 Ódivíkan mai inúpá bei eyo iyampon kayo ano non akhempá orun béin ave ukharen mino.
16 De tardinha, os discípulos de Jesus desceram até o lago.
17 Ave ukhan Yisasi ída ovaránen eríkan duniyaimpin non e kháden Kapeniamú orono van betí ankan botifin un kumanen mino.
17 Subiram num barco e começaram a atravessar o lago na direção da cidade de Cafarnaum. Quando já estava escuro, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Kumanen oriyaréin kákan uva uaren non karantó en mino.
18 De repente, um vento forte começou a soprar e a levantar as ondas.
19 Mai non aúbaná oriven onákan Yisasi non daró boti kakháaren oriyaimpin betí ankan akhokho van en mino.
19 Os discípulos já tinham remado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando em cima da água e chegando perto do barco. E ficaram com muito medo.
20 Akhokho van iyain má Yisasi oovaren temí, “Téin eriyá umpo ída vá akhokho van ono.”
20 Mas Jesus disse:
21 Máa síkan betí ankan amusin iyáken béin botifin avían kaúdan mai voti ano manádá ainen mai ma oriyá ein barufá oren mino.
21 Então eles o receberam com prazer no barco e logo chegaram ao lugar para onde estavam indo.
22 Ena ákurá banasi ano Yisasin onano van mai non avaruni ena ufá o átaru en mino. Mai fara va ino. Ben má bei eyo iyampon kayo vá ano manápá erikharen mi véin me afa uren eyo iyampon kayo ano ana votifin un kumamen oríkan ontaren mino.
22 No dia seguinte a multidão que estava no lado leste do lago viu que ali só havia um barco pequeno. Sabiam que Jesus não tinha embarcado com os discípulos, pois estes haviam saído sozinhos.
23 O átaru iyákan mai ma Bafan mano ma susu siren bereti ma vanasi amin neintá manáa Taibiriasí kena voti kayo eren mino.
23 Enquanto isso, outros barcos chegaram da cidade de Tiberíades e encostaram perto do lugar onde a multidão tinha comido pão depois de o Senhor Jesus ter dado graças.
24 Mairá o átaru uven onákan Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá ída vaimpin minó nanin banta ano mai voti kayofin kumamiyan non akharun e kháden Kapeniamú mo Yisasin nan doseno van oren mino.
24 Quando viram que Jesus e os seus discípulos não estavam ali, subiram nos barcos e saíram para Cafarnaum a fim de procurá-lo.
25 Banasi non e kháden ena ufá oriven Yisasin oniyáken mo véin inaemí, “Aru soe, inte áau rasá éi mafá ere fono.”
25 A multidão encontrou Jesus no lado oeste do lago, e perguntaram a ele: — Mestre, quando foi que o senhor chegou aqui?
26 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Téi fura uron tiré tiretí ankan tiamiyá uno. Téi ma enará ukhein daná ma aní iyaruna van ída iniya ompo siretí ankan inuran ma vereti amékuya ma nen nan amú kurein mai máa van mi se nan dosiya ono.
26 Jesus respondeu:
27 Máan tiya ompo siretí ankan ída vá ainen pútaen ma namuin dunan barano van ono. Banta Anin mano ma fara van oriyan ban aunan ma amin nain ná tiretí ankan ayampa ure vá doseno. Para vara seyo, Tifóe Tiyarafenu ano mai van mi véin tiantan erikhen mino.”
27 Não trabalhem a fim de conseguir a comida que se estraga, mas a fim de conseguir a comida que dura para a vida eterna. O
28 Máa síkan béin evaránen inaemí, “Tetí ankan inté ma ontesá kanaí é Tiyarafenui yorarí onté tife rafuno.”
28 — O que é que Deus quer que a gente faça? — perguntaram eles.
29 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Tiyarafenu ano ma siretin amin nain doran mai máan mi ukhen mino. Béi ma siantan ma erikhein bantarasá mumunan ono.”
29 — Ele quer que vocês creiam naquele que ele enviou! — respondeu Jesus.
30 Máa síkan betí ankan mai vaya iniren evaránen béin inaemí, “Mai éi intéa enará ukhein aní daná ma aníesirá tetí ankan ódaresá éintá mumunan ótifante rafuno.
30 Eles disseram: — Que milagre o senhor vai fazer para a gente ver e crer no senhor? O que é que o senhor pode fazer?
31 Para vara seyo, Tiyarafenui vompon dókifin máa sikhen mino. ‘Tinafu siráo ma kámá barafá nókan maen Mosesi ano inaru fáke manna e sin bereti amíkan nen mino.’ Eks 16:14-15; Nam 11:7-9; Íbo 78:24
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto, como dizem as Escrituras Sagradas : “Do céu ele deu pão para eles comerem.”
32 Máa síkan Yisasi vetí ankan tiamemí, “Téi fura siré tiretí ankan tiamé uno. Mosesi ano va mai inaru fáke vereti amikhan naifo, se Sifóe anon amikharen mi inká taréa inaru fáke fura vereti amiyan mino.
32 Jesus disse:
33 Para vara seyo, mai Tiyarafenui fura vereti uron manon inaru fáké erakhen barará nanin banta aunan amiyan mino.”
33 Porque o pão que Deus dá é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Máa síkan betí ankan temí, “Kákan banta oe, ena ena yamú mai vereti vá tetin timeno.”
34 — Queremos que o senhor nos dê sempre desse pão! — pediram eles.
35 Máa síkan Yisasi vetí ankan evaránen tiamemí, “Téi aunan amin bereti umpo séi varunafá ma erin nain mano ída arafanan inten mino. Tentá ma mumunan inain mano ída enádá non nan ainten mino.
35 Jesus respondeu:
36 Tiretí ankan téin tonte ompo ída mumunan iyanái siamiyá uno.
36 Mas eu já disse que vocês não creem em mim, embora estejam me vendo.
37 Tiamiyá umpo Sifóe ma simikhein kéká ano ma se vaípá erintí maé téi ída uron mi vetí ankan evaráné tiantanté uno.
37 Todos aqueles que o Pai me dá virão a mim; e de modo nenhum jogarei fora aqueles que vierem a mim.
38 Para vara seyo, séi sesi sinunu ánain dakhafo novara inaru me ampiré erakhe raumpo mai ma sisintá erakheruna Sifóeni anunu ánain dakhafono van mi erakhé uno.
38 Pois eu desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou e não para fazer a minha própria vontade.
39 Erakhé umpo mai ma séin tisintá erakheruna Sifóeni anunu máan mi ukhen mino. Ma vara ma kípan nain damú mai ma séin timikhein nanin banta finté mana ano ída afeyoranten mifo minó kékái avorékun e mantanten mino.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum daqueles que o Pai me deu se perca, mas que eu ressuscite todos no último dia.
40 Para vara seyo, te Sifóeni anunu máan mi ukhen mino. Be anin ma ódaren bentá ma mumunan ukháin nain nanin banta ano ínaimpá kípan damú téi avorékun orun mantaven maen ída kípan para van oriyan ban aunan barano van mino.”
40 Pois a vontade do meu Pai é que todos os que veem o Filho e creem nele tenham a vida eterna; e no último dia eu os ressuscitarei.
41 Yisasi ma veyan nan téi inaru rákena vereti uno ma sein nan Yutan nanin banta ano iniren kakhí kakhá ten oreraen mino.
41 Eles começaram a criticar Jesus porque ele tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Máan tiyáken betí ankan temí, “Ma vanta anóe afóen tetí ankan afová ukhékun béi Yosepin anin Yisasin ban mifo mai fará ten ná ‘téi inaru fáké erakhé uno’ siyan nafino.”
42 E diziam: — Este não é Jesus, filho de José? Por acaso nós não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que agora ele diz que desceu do céu?
43 Máa síkan Yisasi evaránen tiamemí, “Tiretí ankan ída vá kakhirun tiriya vano.
43 Jesus respondeu:
44 Para vara seyo, vanasi ano ída kanaíen te vaípá erinten mifo séin ma sisintá erikheruna Sifóe ano ma o avíádantin ma se vaípá erekharé intí maé ínaimpá kípan damú purin pintena evaráné avoran e mantanten mino.
44 Só poderão vir a mim aqueles que forem trazidos pelo Pai, que me enviou, e eu os ressuscitarei no último dia.
45 Sakhanampa vanta kayoi vompon dókifin ma vain baya ano máa sikhen mino.
45 Nos
46 Ída mana ano Sifóen onten mifo Tiyarafenu vá ma varen erakhein banta ano anan Tifóen onten mino.
46 Isso não quer dizer que alguém já tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; ele já viu o Pai.
47 Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Téintá ma mumunan iyain kayo ano fefái ída kípan aunan manten mino.
47 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Téi ída kípan ayun ma fara van oriyan ban aunan ma amiyain bereti uno.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Pefá tiretí ankan anafuyan mano kámá barafá manna e sin bereti nakharen mifo minó ano furein mino.
49 Os antepassados de vocês comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 Purein mifo inaruráké ma erakhein bereti ma vanasi ano nanten maen beti ída furinten mino.
50 Aqui está o pão que desce do céu; e quem comer desse pão nunca morrerá.
51 Mai ma aunan bain bereti ma inaru fáké erein mai séi umpo mana vanta ano ma mai vereti nanten maen ayun ma fara van oriyan ban aunan baranten mino. Mai vereti ma amenuna mai varará nanin banta ano ída kípan aunan barano van tesi simasin amenté uno.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer desse pão, viverá para sempre. E o pão que eu darei para que o mundo tenha vida é a minha carne.
52 Máa síkan Yutan kayo ano veraran asive asive iyáken temi, “Ma vanta ano intesá urená be amasi simintí nantékun ná tino.”
52 Aí eles começaram a discutir entre si. E perguntavam: — Como é que este homem pode dar a sua própria carne para a gente comer?
53 Máa siyákan Yisasi vetí ankan tiamemí, “Téi fura uron tiré tiretí ankan tiamiyá uno. Banta Anini amasi vá nare vá ma ída nanteya mai siretí ankampin ayun ma fara van aunan ída vanten mino.
53 Então Jesus disse:
54 Ída vanten mifo séin timasi vá nare vá ma nan nain kayo ano ída kípan ayun ma fara van aunan mantaré intí maé ínaimpá kípan damú betin avorékun e mantanten mino.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Mai fara vara seyo, sen timasi maen mai fura sikhein dunan mi vákan inká tenti nare maen mai fura sikhein non mi vákan ukhen mino.
55 Pois a minha carne é a comida verdadeira, e o meu sangue é a bebida verdadeira.
56 Tenti simasi vá nare vá ma niyain kayo ano séimpin baká téi vetí ankampin bá uno.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue vive em mim, e eu vivo nele.
57 Ayun ma fara vain Tifóe ano séin tisintá erikhékun mi veni ákonarái sen taunan para van mifo mana ano ma máan mana en ten ma nanten maen tenti ákonará ayun ma fara van aunan baranten mino.
57 O Pai, que tem a vida, foi quem me enviou, e por causa dele eu tenho a vida. Assim, também, quem se alimenta de mim terá vida por minha causa.
58 Téi mai inaru fáké ma erein pura vereti umpo fefá ma anafu aráo ano ma manna e sin bereti naren baren maen ínaimpáké puren mino. Purein mifo ma ma siyaruna vereti ano mai vá ída manaí ukhein ma ma nan nain mano ayun ma fara van oriyan ban aunan baranten mino.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não é como o pão que os antepassados de vocês comeram e mesmo assim morreram. Quem come deste pão viverá para sempre.
59 Béi ma ma vaya kayo sein mai Kapeniamú barurá monó átaru namumpin mi vanasi monó baya siamen mino.
59 Jesus disse isso quando estava ensinando na sinagoga de Cafarnaum.
60 Máa siyákan bei eyo iyampon kayo vá ano yere mai ma siyain baya iniren máa semí, “Amino eruna vayan tiyan mifo iye anó kanaíen ná ininten nafino.”
60 Muitos seguidores de Jesus ouviram isso e reclamaram: — O que ele ensina é muito difícil! Quem pode aceitar esses ensinamentos?
61 Mai ma vei eyo iyampon kayo ano ma vaya kokhon iyain Yisasi afová iyáken betí ankan tiamemí, “Ma vaya anó tiretí ankani mumunan asuse iya nafino.
61 Não disseram nada a Jesus, mas ele sabia que eles estavam resmungando contra ele. Por isso perguntou:
62 Tiretí ankan ma oniyasin ma Vanta Anin mano ma evaránen inarufá ódintiya mai inte esá té ininte fono.
62 E o que aconteceria se vocês vissem o
63 Kantá Aunan manon ída kípan ayun ma fara van aunan banasi amé iyan mifo vantai ákona ano setí ankan ída uron mi siya iyan mino. Ma vaya ma siretí ankan ma siamiyaruna mai aunan mi váken béi ayun ma fara van oriyan ban mino.
63 O Espírito de Deus é quem dá a vida, mas o ser humano não pode fazer isso. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida,
64 Ban mifo siretin pinté manáa ano séintá ída mumunan iya ono.” (Mai fara va máa sen naino. Iye anó béintá ída mumunan iyan ná inká iye anó béin namuro ayampin aminten nafi mai véi esé araí in táké afová ukharen mino.)
64 mas mesmo assim alguns de vocês não creem. Jesus disse isso porque já sabia desde o começo quem eram os que não iam crer nele e sabia também quem ia traí-lo.
65 Máa siren enádá evaránen temí, “Tifóe ano ma ída ákona amin nain mano ída kanaíen te vaípá erinten mino. Mai ana van mi séi ma vaya siretin tiamé uno.”
65 Jesus continuou:
66 Yisasi ma mai vaya siran maen ben ma yakhafen noré ein kayo finté kokhon mano véin me ifá en tipá oren noren mino.
66 Por causa disso muitos seguidores de Jesus o abandonaram e não o acompanhavam mais.
67 Máan tíkan Yisasi vei sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayorá inaemí, “Tiretí ankan masá téin me ifáeyá orinte fono.”
67 Então ele perguntou aos doze discípulos:
68 Máa síkan Saimon Pita evaránen temí, “Bafan noe, éini vayafin mi ayun ma fara van oriyan ban aunan ban mifo setí ankan iye vaipasá oronte rafuno.
68 Simão Pedro respondeu: — Quem é que nós vamos seguir? O senhor tem as palavras que dão vida eterna!
69 Éi Tiyarafenui mana kantasí ukheona vantan ban ná tetí ankan afová ukhé mumunan iyá uno.”
69 E nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo que Deus enviou.
70 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon mi séi avíké umpo mai aúbaná mana Ban Anon ban mino.”
70 Jesus disse:
71 Iskariotíke vanta Saimonin anin Yudasi nan mi véi máa sen mino. Tiyan mikan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon pintena mai vanta anon Yisasin namuro ayampin amintin aruan purinten mino.
71 Ele estava falando de Judas, filho de Simão Iscariotes. Pois Judas, embora fosse um dos doze discípulos, ia trair Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.