João 6

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs BKJ

Sair da comparação
1 Máa siran manáa yamú orivíkan Yisasi Kariri non ma ena ví Taibiriasi e siyain e kháden oren mino.
1 Após estas coisas Jesus partiu para o outro lado do mar da Galileia, que é o mar de Tiberíades.
2 Oríkan kokhon nanin banta ano véin e vákuren oren mino. Mai fara va ino véi ma aí nanin banta ayofantá ma enará ukhein daná ma variyan ma ontaré ein nan mino.
2 E uma grande multidão o seguia, porque eles viam seus milagres que operava sobre os enfermos.
3 Bákuren oriyákan Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá ano mana anuyontá un kumanen mino.
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 (Yutan kayoi Avo Uantan Damú ádé eriyákan mino.)
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Un kumantaren onákan kokhon nanin banta ano véi nan dosen amen édiyaimpin dovaéaren Firipin inaemí, “Tetí ankan ma ma nanin banta amékun nan nain dunan inte fákená miyaní ótifante rafuno.”
5 Então Jesus levantando os seus olhos e vendo que uma grande multidão vinha até ele, disse a Filipe: Onde nós compraremos pão, para que estes possam comer?
6 Béi ma mai vaya ma sein mai veyan ma varan nain daná pé afová ukhen Firipin mi mai vayafó akhenóka uan onen mino.
6 Mas dizia isso para pôr à prova; porque ele bem sabia o que ia fazer.
7 Máa síkan Firipi evaránen béin tiamemí, “Tetí ankan ma kan tauseni monipó ma yunan miyaní urékun maen ma nanin bantafin ída kanaíen kova inten mino.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não são o suficiente, para que cada um deles tome um pouco.
8 Máa síkan mana vei eyo iyampon Saimon Pitan afá aváe Enduru ano evaránen Yisasin tiamemí,
8 Um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Masína mana iyampon mano yan manápá bereti vá kan noyana vá kain ban mifo ma nanin bantafin mai ano intesá uren ná kanaí inten nafino.”Bereti vá noyana vá ino.|alt="Loaves and fish" src="HK00155B.TIF" size="col" ref="Yon 6.1-14"
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois pequenos peixes; mas o que é isso para tantos?
10 Máa síkan Yisasi vetí ankan tiamemí, “Minó nanin banta siamesin kuman ino,” síkan mairá kokhon kata varé íkan mai yaró kumanen oreraen mino. Maifin ma varé ein banta máa mai yan manápá tauseni (5,000) ino.
10 E disse Jesus: Fazei os homens se assentarem. E havia muita grama naquele lugar. Assim os homens se sentaram, em número de aproximadamente cinco mil.
11 Kumamíkan Yisasi vereti kayo orun máden Tiyarafenu susu siantáden kisian banasi amíden ínaimpáké noyana kánan máden máan mana uren amíkan minó nanin banta ano nákan amú kuren míno.
11 E Jesus tomou os pães, e havendo dado graças, ele distribuiu para os discípulos, e os discípulos, para os que estavam assentados; e do mesmo modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Amú kuriyaimpin Yisasi vei eyo iyampon kayo siamemí, “Mai yunan antan tavifá eraven afein nafo aían átaru ono.”
12 E, quando estavam saciados, ele disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Máa síkan mai ma yan manápá bereti finke ma kisian banasi amin narákan ma amú kurin ifá ein antan kayo o éke e éke uren tiyan mikan mifo sirantan kan orun kádan (12) unan bíken mino.
13 Recolheram, pois, e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Máan tíkan mai ma enará ukhein daná ma aní ein minó nanin banta ano ódaren temí, “Pura uron ten mai ma Tiyarafenu ano siantantin ma ma varará erano van ma sikhá ein mai sakhanampa vanta ino.
14 Então, vendo aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Máa siren banasi ano Yisasin duvun intin kiní ino van iyain baya véi iniren afová iyáken mairá me ampiren beyaká anufá óden mino.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, ele partiu novamente sozinho para o monte.
16 Ódivíkan mai inúpá bei eyo iyampon kayo ano non akhempá orun béin ave ukharen mino.
16 E, chegando à tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Ave ukhan Yisasi ída ovaránen eríkan duniyaimpin non e kháden Kapeniamú orono van betí ankan botifin un kumanen mino.
17 E, entrando no barco, foram para o mar em direção a Cafarnaum. E já era escuro, e Jesus ainda não tinha vindo até eles.
18 Kumanen oriyaréin kákan uva uaren non karantó en mino.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 Mai non aúbaná oriven onákan Yisasi non daró boti kakháaren oriyaimpin betí ankan akhokho van en mino.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, eles viram Jesus andando sobre o mar, e aproximando-se do barco, e eles ficaram com medo.
20 Akhokho van iyain má Yisasi oovaren temí, “Téin eriyá umpo ída vá akhokho van ono.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Máa síkan betí ankan amusin iyáken béin botifin avían kaúdan mai voti ano manádá ainen mai ma oriyá ein barufá oren mino.
21 Então eles de boa vontade o receberam no barco; e imediatamente o barco chegou à terra para onde iam.
22 Ena ákurá banasi ano Yisasin onano van mai non avaruni ena ufá o átaru en mino. Mai fara va ino. Ben má bei eyo iyampon kayo vá ano manápá erikharen mi véin me afa uren eyo iyampon kayo ano ana votifin un kumamen oríkan ontaren mino.
22 No dia seguinte, quando a multidão que ficara no outro lado do mar viu que não havia ali nenhum outro barco, exceto aquele no qual seus discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com seus discípulos naquele barco, mas que os seus discípulos tinham ido sós;
23 O átaru iyákan mai ma Bafan mano ma susu siren bereti ma vanasi amin neintá manáa Taibiriasí kena voti kayo eren mino.
23 (contudo, outros barcos haviam chegado de Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, após o Senhor ter dado graças);
24 Mairá o átaru uven onákan Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá ída vaimpin minó nanin banta ano mai voti kayofin kumamiyan non akharun e kháden Kapeniamú mo Yisasin nan doseno van oren mino.
24 portanto, vendo a multidão que Jesus não estava ali, nem os seus discípulos, eles também embarcaram, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Banasi non e kháden ena ufá oriven Yisasin oniyáken mo véin inaemí, “Aru soe, inte áau rasá éi mafá ere fono.”
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando tu chegaste aqui?
26 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Téi fura uron tiré tiretí ankan tiamiyá uno. Téi ma enará ukhein daná ma aní iyaruna van ída iniya ompo siretí ankan inuran ma vereti amékuya ma nen nan amú kurein mai máa van mi se nan dosiya ono.
26 Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade eu vos digo que me buscais, não porque vistes milagres, mas porque comestes do pão, e vos saciastes.
27 Máan tiya ompo siretí ankan ída vá ainen pútaen ma namuin dunan barano van ono. Banta Anin mano ma fara van oriyan ban aunan ma amin nain ná tiretí ankan ayampa ure vá doseno. Para vara seyo, Tifóe Tiyarafenu ano mai van mi véin tiantan erikhen mino.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que dura para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a ele Deus o Pai, o selou.
28 Máa síkan béin evaránen inaemí, “Tetí ankan inté ma ontesá kanaí é Tiyarafenui yorarí onté tife rafuno.”
28 Então, lhe disseram: O que devemos fazer, para realizar as obras de Deus?
29 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Tiyarafenu ano ma siretin amin nain doran mai máan mi ukhen mino. Béi ma siantan ma erikhein bantarasá mumunan ono.”
29 Jesus respondeu e disse-lhes: Esta é a obra de Deus: que creiais naquele que ele enviou.
30 Máa síkan betí ankan mai vaya iniren evaránen béin inaemí, “Mai éi intéa enará ukhein aní daná ma aníesirá tetí ankan ódaresá éintá mumunan ótifante rafuno.
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? O que tu operas?
31 Para vara seyo, Tiyarafenui vompon dókifin máa sikhen mino. ‘Tinafu siráo ma kámá barafá nókan maen Mosesi ano inaru fáke manna e sin bereti amíkan nen mino.’ Eks 16:14-15; Nam 11:7-9; Íbo 78:24
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Máa síkan Yisasi vetí ankan tiamemí, “Téi fura siré tiretí ankan tiamé uno. Mosesi ano va mai inaru fáke vereti amikhan naifo, se Sifóe anon amikharen mi inká taréa inaru fáke fura vereti amiyan mino.
32 Então Jesus disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Para vara seyo, mai Tiyarafenui fura vereti uron manon inaru fáké erakhen barará nanin banta aunan amiyan mino.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu, e dá vida ao mundo.
34 Máa síkan betí ankan temí, “Kákan banta oe, ena ena yamú mai vereti vá tetin timeno.”
34 Então disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Máa síkan Yisasi vetí ankan evaránen tiamemí, “Téi aunan amin bereti umpo séi varunafá ma erin nain mano ída arafanan inten mino. Tentá ma mumunan inain mano ída enádá non nan ainten mino.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim nunca terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Tiretí ankan téin tonte ompo ída mumunan iyanái siamiyá uno.
36 Mas eu vos digo: Que vós também me tendes visto, mas não credes.
37 Tiamiyá umpo Sifóe ma simikhein kéká ano ma se vaípá erintí maé téi ída uron mi vetí ankan evaráné tiantanté uno.
37 Todo aquele que meu Pai me dá, virá a mim; e o que vem a mim, de modo algum o lançarei fora.
38 Para vara seyo, séi sesi sinunu ánain dakhafo novara inaru me ampiré erakhe raumpo mai ma sisintá erakheruna Sifóeni anunu ánain dakhafono van mi erakhé uno.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Erakhé umpo mai ma séin tisintá erakheruna Sifóeni anunu máan mi ukhen mino. Ma vara ma kípan nain damú mai ma séin timikhein nanin banta finté mana ano ída afeyoranten mifo minó kékái avorékun e mantanten mino.
39 E esta é a vontade do Pai que me enviou: que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 Para vara seyo, te Sifóeni anunu máan mi ukhen mino. Be anin ma ódaren bentá ma mumunan ukháin nain nanin banta ano ínaimpá kípan damú téi avorékun orun mantaven maen ída kípan para van oriyan ban aunan barano van mino.”
40 E esta é a vontade daquele que me enviou: que todo aquele que vê o Filho e crê nele, possa ter a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Yisasi ma veyan nan téi inaru rákena vereti uno ma sein nan Yutan nanin banta ano iniren kakhí kakhá ten oreraen mino.
41 Então os Judeus murmuravam dele, porque ele dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Máan tiyáken betí ankan temí, “Ma vanta anóe afóen tetí ankan afová ukhékun béi Yosepin anin Yisasin ban mifo mai fará ten ná ‘téi inaru fáké erakhé uno’ siyan nafino.”
42 E eles diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, então, ele diz: Eu desci do céu?
43 Máa síkan Yisasi evaránen tiamemí, “Tiretí ankan ída vá kakhirun tiriya vano.
43 Portanto, Jesus respondendo, disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Para vara seyo, vanasi ano ída kanaíen te vaípá erinten mifo séin ma sisintá erikheruna Sifóe ano ma o avíádantin ma se vaípá erekharé intí maé ínaimpá kípan damú purin pintena evaráné avoran e mantanten mino.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Sakhanampa vanta kayoi vompon dókifin ma vain baya ano máa sikhen mino.
45 Está escrito nos profetas: E eles serão todos ensinados por Deus. Portanto, cada homem que ouviu e aprendeu do pai, vem a mim.
46 Ída mana ano Sifóen onten mifo Tiyarafenu vá ma varen erakhein banta ano anan Tifóen onten mino.
46 Não que algum homem tenha visto ao Pai, senão aquele que é de Deus, este tem visto ao Pai.
47 Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Téintá ma mumunan iyain kayo ano fefái ída kípan aunan manten mino.
47 Na verdade, na verdade eu vos digo: Aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Téi ída kípan ayun ma fara van oriyan ban aunan ma amiyain bereti uno.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Pefá tiretí ankan anafuyan mano kámá barafá manna e sin bereti nakharen mifo minó ano furein mino.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Purein mifo inaruráké ma erakhein bereti ma vanasi ano nanten maen beti ída furinten mino.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o homem que dele comer não morra.
51 Mai ma aunan bain bereti ma inaru fáké erein mai séi umpo mana vanta ano ma mai vereti nanten maen ayun ma fara van oriyan ban aunan baranten mino. Mai vereti ma amenuna mai varará nanin banta ano ída kípan aunan barano van tesi simasin amenté uno.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se algum homem comer desse pão, ele viverá para sempre; e o pão que eu darei é a minha carne, a qual eu darei pela vida do mundo.
52 Máa síkan Yutan kayo ano veraran asive asive iyáken temi, “Ma vanta ano intesá urená be amasi simintí nantékun ná tino.”
52 Portanto, os judeus discutiram entre si, dizendo: Como poderia nos dar este homem a sua carne para comer?
53 Máa siyákan Yisasi vetí ankan tiamemí, “Téi fura uron tiré tiretí ankan tiamiyá uno. Banta Anini amasi vá nare vá ma ída nanteya mai siretí ankampin ayun ma fara van aunan ída vanten mino.
53 Então Jesus lhes disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Ída vanten mifo séin timasi vá nare vá ma nan nain kayo ano ída kípan ayun ma fara van aunan mantaré intí maé ínaimpá kípan damú betin avorékun e mantanten mino.
54 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Mai fara vara seyo, sen timasi maen mai fura sikhein dunan mi vákan inká tenti nare maen mai fura sikhein non mi vákan ukhen mino.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Tenti simasi vá nare vá ma niyain kayo ano séimpin baká téi vetí ankampin bá uno.
56 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, permanece em mim, e eu nele.
57 Ayun ma fara vain Tifóe ano séin tisintá erikhékun mi veni ákonarái sen taunan para van mifo mana ano ma máan mana en ten ma nanten maen tenti ákonará ayun ma fara van aunan baranten mino.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai; assim quem de mim se alimenta também viverá por mim.
58 Téi mai inaru fáké ma erein pura vereti umpo fefá ma anafu aráo ano ma manna e sin bereti naren baren maen ínaimpáké puren mino. Purein mifo ma ma siyaruna vereti ano mai vá ída manaí ukhein ma ma nan nain mano ayun ma fara van oriyan ban aunan baranten mino.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Béi ma ma vaya kayo sein mai Kapeniamú barurá monó átaru namumpin mi vanasi monó baya siamen mino.
59 Estas coisas ele disse ensinando na sinagoga em Cafarnaum.
60 Máa siyákan bei eyo iyampon kayo vá ano yere mai ma siyain baya iniren máa semí, “Amino eruna vayan tiyan mifo iye anó kanaíen ná ininten nafino.”
60 Portanto, muitos dos seus discípulos, ouvindo isso, disseram: Este é um discurso duro, quem o pode ouvir?
61 Mai ma vei eyo iyampon kayo ano ma vaya kokhon iyain Yisasi afová iyáken betí ankan tiamemí, “Ma vaya anó tiretí ankani mumunan asuse iya nafino.
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam sobre isto, ele disse-lhes: Isto vos ofende?
62 Tiretí ankan ma oniyasin ma Vanta Anin mano ma evaránen inarufá ódintiya mai inte esá té ininte fono.
62 O que seria, se vós vísseis o Filho do homem subir para onde estava antes?
63 Kantá Aunan manon ída kípan ayun ma fara van aunan banasi amé iyan mifo vantai ákona ano setí ankan ída uron mi siya iyan mino. Ma vaya ma siretí ankan ma siamiyaruna mai aunan mi váken béi ayun ma fara van oriyan ban mino.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos falo, elas são espírito, e elas são vida.
64 Ban mifo siretin pinté manáa ano séintá ída mumunan iya ono.” (Mai fara va máa sen naino. Iye anó béintá ída mumunan iyan ná inká iye anó béin namuro ayampin aminten nafi mai véi esé araí in táké afová ukharen mino.)
64 Mas há alguns de vós que não creem. Porque Jesus conhecia desde o princípio aqueles que não criam, e quem deveria o trair.
65 Máa siren enádá evaránen temí, “Tifóe ano ma ída ákona amin nain mano ída kanaíen te vaípá erinten mino. Mai ana van mi séi ma vaya siretin tiamé uno.”
65 E ele dizia: Por isso, eu vos disse que nenhum homem pode vir a mim, a não ser que lhe fosse dado por meu Pai.
66 Yisasi ma mai vaya siran maen ben ma yakhafen noré ein kayo finté kokhon mano véin me ifá en tipá oren noren mino.
66 Desde daquele momento, muitos dos seus discípulos retrocederam, e não andavam mais com ele.
67 Máan tíkan Yisasi vei sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayorá inaemí, “Tiretí ankan masá téin me ifáeyá orinte fono.”
67 Então, disse Jesus aos doze: Quereis vós também ir embora?
68 Máa síkan Saimon Pita evaránen temí, “Bafan noe, éini vayafin mi ayun ma fara van oriyan ban aunan ban mifo setí ankan iye vaipasá oronte rafuno.
68 Então, Simão Pedro respondeu-lhe: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Éi Tiyarafenui mana kantasí ukheona vantan ban ná tetí ankan afová ukhé mumunan iyá uno.”
69 E nós cremos e estamos certos de que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivo.
70 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon mi séi avíké umpo mai aúbaná mana Ban Anon ban mino.”
70 Respondeu-lhe Jesus: Não escolhi os doze de vós? E um de vós é um diabo.
71 Iskariotíke vanta Saimonin anin Yudasi nan mi véi máa sen mino. Tiyan mikan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon pintena mai vanta anon Yisasin namuro ayampin amintin aruan purinten mino.
71 Ele falava de Judas Iscariotes, filho de Simão, porque este deveria traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.