João 4

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yisasi ma vanasi monó non péantiyan ma veni eyo iyampon kayo mo kokhoníen ma Yonini eyo iyampon kayo eantiyain baya Farasisi kayo ano inen mino.
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 (Mai maen Yisasi va monó non péantiyaren naifo vei eyo iyampon kayo anon péantiyaren mino.)
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 Mai ma Farasisi kayo ano afová ein baya Yisasi iniren Yudiá bara me ampiren Kariri varafá evaránen oren mino.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Sameriá bara aúbaná ma orikhein aa vá béi yakhafen orino.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Máan tukhan béi oriyaren mana Sameriái varu Sikha se sikhein barurá Yekopu ma ve anin Yosepin amikhá ein bara ádé oren mino.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Oríkan bayan áaui en ayá aintá ma eriyá ein mano Yisasin ayampa yíkan Yekopuni non masí mairá baré in mai masí avafá o khumanen mino.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 — ausente —
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Máa síkan mai Sameriá nanin mano anú duren temí, “Ída Yutan kayo vá Sameriá kayo vá manafiní ukhein mifo éi Yutan bantan ban ná téi Sameriá nanin mi vá umpo éi fará non nan inantiya fono.” Mai fara va máa sen naino. Yutan kéká bá Sameriá kéká bá ída manafiníen dunan má non má nakhein mi van mino.
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Máa síkan Yisasi evaránen mai nanin tiamemí, “Tiyarafenu ano ma ameno van iyain amusin má inká téi iyé bará éi vaípá non nan inantiya rafu mai éi afová e vareya séi vaípá inantesí mai ma fara van oriyan ban non amenunaren mino.”
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Máa síkan mai nanin mano semí, “Kákan banta oe, ma non masí námen mi vákayai éi ída non dafin kura vá anan má mantena sefo inte fákená mai ma fara van oriyan ban non dafinte vae.
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Erasan tinafu Yekopu ano ma ve anin kayo vá kao vá sipisipi kayo vá ma niyá ein mai non masí ma setin timikhá ein mai vanta éi esantakhe vae.”
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Banasi ano ma ma masí pintena non ma narantin evaránen non nan aiinten mino.
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 Aiinten mifo séi ma amenuna non mano non nan ma aiin kípaantáden banasi aúpin non akharun mamen ída ma kípan para van oriyan ban aunan aminten mino.”
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Máa síkan mai nanin mano semí, “Kákan banta oe, mai non pintena manáa simikhesin ná enádá ída non nan tiintisá ma masí pintena ída ovaráné e yafono.”
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Máa síkan Yisasi mai nanin tiamemí, “Oreya e avafun o avíare ereno.”
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Máa síkan mai nanin mano semí, “Te sivafu ída vain muno.” Sikan Yisasi semí, “Éi fura se ono e avafu ída vain mino.
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 Ída vain mompo fefá éi yan manápá bantan mantareya saréa ma ven má baona vanta mai ída en avafun baya fura siya ono.”
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Máa síkan mai nanin mano semí, “Kákan banta oe, éi mana sakhanampa vanta ono.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Téin tisimeno. Para é tiren ná minó Yutan kayo ano Yerusaremíi mana monó tin baru van mino siren o átaru iná inká tetí tinafu siráo ano mará Kerisiní anurá ana monó tiyan nafino.”
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Máa síkan Yisasi mai nanin evaránen tiamemí, “Téinti vayarasá mumunan ono. Damú inka eriyain ída ayáká ban mara safi áa Yerusaremi safi Sifóentá minó ano monó tinten mino.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Máan tin nompo sireti Sameriá kayo ano ma monó tiyaona mai yaná ída afová ukha ompo seti Yutan kéká ano ana ma monó tiyaruna mai yaná minói afova ukhé tifékun mi Tiyarafenu ano sétin aní uren banasi evaránen aviran doran timikhen mino.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Timikhen mifo yamú eriyákan mafin inka fe e van mino. Kantá Aunani ákonará ma fura sikhein avúaváká ma Sifóentá monó tin nain mai nanin banta van mi Sifóe ano veyantá monó tino van anunu ukhen mino.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Tiyarafenu maen Aunan mi van mifo vá béintá ma monó tin nain kéká ano Kantá Aunani ákona vá pura avúavá bá pókesá benta monó tino.”
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Máa síkan mai nanin mano semí, “Téi afová ukhékun Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ma eriven maen mi véi anon kanaíen minó daná tian amá intí iné tifanté uno.”Yisasi ma Sameriá nanin má baya sein mino.|alt="woman at the well" src="C064.tif" size="col" ref="Yon 4.25"
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Máa síkan Yisasi evaránen mai nanin tiamemí, “Mai ma siyaona vantan ma séi váankuno.”
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Yisasi ma Sameriá nanin má baya siyá íkan ma vei eyo iyampon kayo ano ovaránen e oniyáken maen betí ankan anú duren mana ano véin nan pará mai nanin má baya siyayá náí bariya fono sen ída inaen mino.
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Mai nanin mano vei non kave me non masí avafá kaúden evaránen kákan barufin oriven minó nanin banta siamemí,
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 “Mana vanta ano séin ma fefá bariyáeruna avúavá máa sisimiyan mifo mai maen Tiyarafenu ano ma aní ukhá ein bantá ban nafi eriveya onano.”
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Máa siyain má minó nanin banta ano mai varu me ampiren Yisasin onano van ere ere en mino.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Eriyain má Yisasi nan dunan nano van bei eyo iyampon kayo ano yuvun en mino.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 Máa síkan evaránen temí, “Ída ino. Tenti yunan ma vain tiretí ankan ída afová ukha ono.”
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Máa síkan beni eyo iyampon kayo ano veraran máa sen oreraemí, “Iye anó dunan baren ná me amikhan ná tino.”
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Máa siyaimpin Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tenti yunan ma vain mai Tiyarafenui anunu ánain ma vákuren beni yorarí uan ma kípan mino.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 Tiretí ankan ídá teyá ‘kamí kamí biyon ma orivitíi yunan duyasenté uno’ séiya fono. Tiretí ankan ná minó pimpá one eúkono yunan inka karaaren duyasirí ukhen mino.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Dunan ma yuyasin banta kayo ano kama miyan mi variyan mino. Mai yunan ma yuyasiyaini aran mi mai vanasi ma aviren ída kípan para van oriyan ban aunampin ma mo kaiyain mino. Máan tukhein nan mi yunan ma yoran banta vá dunan ma yuyasin banta vá ano amusin inten mino.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Máan tukhan mi mai vaya fura sikhantin mana vanta ano ma yunan dódákaré intin maen ena vanta anon mai yunan duyasinten mino.
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Máan tukhein nan mi siretí ankan ída yunan dore nan ena kayo ano ákona yorari uren dóádein dunampin mi siretin nan duyaseno van mi siantiyá uno.”
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Para va mai varu ráke Sameriá kéká ano Yisasintá mumunan en naino. Mai nanin mano ma fefá bariyá ein danasinta ma evaránen tiamein baya ma mai nanin mano vanasi siamin iniren mino.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Mumunan uren betí ankan mano véin o oniyáken maen ayópá íkan mai varurá kan damú báken
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 kama vaya siyákan kokhon mano veni vaya iníden mumunan en mino.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Mumunan iyáken betí ankan mai nanin tiamemí, “Éin avaya inídesa seti mumunan erauno. Taréa setiyantái véini vaya inídéi mumunan iyá uno. Béi fura sen barará nanin banta ma aya uren evaránen aviran nain banta ino.
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Sameriá nanin banta vá bákan kan damú orivin maen Yisasi e manten Karirifá oren mino.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 Afovasá ono. Pefá Yisasi veyan nan máa sikhan mino. “Ena varafimpái sakhanampa vanta aví bain mifo vei vara anará ída véin aví ban mino.”
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Oríkan Karirí nanin banta ano ódaren amusin iyan béin e aviren mino. Mai fara va ino Avo Uantan Damú béi ano Yerusaremí kákan monó dafufin enará ukhein danasí iyákan betí ankan ontaren mino.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Kariri varafin mana Yisasi oriyaren béi ma fefá non maman uvainií ukhá ein Kaná barurá oríkan mana kamanini ayafa vanta anin aí iyan Kapeniamú barurá baren mino.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Baren iníkan Yisasin nan Yudiá me ampiren Karirifá e van ne siyaimpin mai vanta ano Kaná barufá oren Yisasin o yosiren béin má Kapeniamú oren mai ma ve anin aí iyan ma furono van iyain mo ayofano van ákonaen ínaen mino.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Máa síkan Yisasi evaráne véin tiamemí, “Enará ukhein daná bá aní danasinta vá ana afoká intiyá ódé mumunan ono van iya rafono. Ídá para mumunan inte rafono.”
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Máa síkan kaminini ayafa vanta ano ákonaen inaen temí, “Bafan noe, se sanin purin nafo aine ereno.”
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “E anin e asefa inten mifo evaráne ei varufá orono,” síkan mai vanta ano Yisasini vayará mumunan iyáken bei varufá oren mino.
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Mai ayafa vanta ano ída Kapeniamú orikhen para ayanafá oriyákan manáa vei yoran banta kayo ano vaya varen ayanafá e fóken tiamemí, “E anin inka asefaen mino.”
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Máa síkan béi vetí ankan inaemí, “Nái áau rasá te sanin e asefaen nafino.” Síkan betí ankan evaránen béin tiamemi, “Inuran inúpá mana áauí in mi veni aí kípen mino.”
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Máa síkan mairá be afóe ano mai ma Yisasi sen ma e anin e asefa inten mino ma sein áau ovare me iniren ben má bei kéká bá ano Yisasintá mumunan en mino.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Yisasi ma Yudiáké eriaren ma Karirifá e varen ma ma yaná barein mai anon kan dádasí en mi enará ukhein daná afoká en mino.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.