João 2
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC
1 Kan damú orivíkan Kariri varafin Kaná barurá anasi iran omá bákan maifin Yisasin anóen aran o varen mino.
1 Três dias depois, celebravam-se bodas em Caná da Galiléia, e achava-se ali a mãe de Jesus.
2 Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá dere arákan mai omápin o varen mino.
2 Também foram convidados Jesus e os seus discípulos.
3 O varé íkan uvaini kípavin be anóe ano Yisasin tiamemí, “Uvaini inka kípakhan mino.”
3 Como viesse a faltar vinho, a mãe de Jesus disse-lhe: Eles já não têm vinho.
4 Máa síkan Yisasi evaráne vein tiamemí, “Tinóe oe, pará téin e saraan maifin kaiya vae. Ída senti yamú erikhá uno.”
4 Respondeu-lhe Jesus: Mulher, isso compete a nós? Minha hora ainda não chegou.
5 Máa síkan be anóe ano yoran banta kayo siamemí, “Béi ma siamin nain baya ánain ná dakhafe vá mai yaná barano.”
5 Disse, então, sua mãe aos serventes: Fazei o que ele vos disser.
6 Yutan kayo ma vetíi monópin ma variyain avúaváká ma non peré iyain bara kave máa yan manápá ifo afápá mana un kádan bákan mai mana mana kavefin mana antareti (100) ritan non báiyan mino.
6 Ora, achavam-se ali seis talhas de pedra para as purificações dos judeus, que continham cada qual duas ou três medidas.
7 Yisasi yoran banta kayo siamemí, “Kave kayofin non dáan bíkano,” síkan betí ankan non dáan mai kave kayo vikaan kaen mino.
7 Jesus ordena-lhes: Enchei as talhas de água. Eles encheram-nas até em cima.
8 Bíkarákan Yisasi mai yoran banta kayo siamemí, “Mai fintena manáa non dafeya omá afóen mo ameno.” Síkan betí ankan dafen mo amen mino.
8 Tirai agora , disse-lhes Jesus, e levai ao chefe dos serventes. E levaram.
9 Amíkan mai ma omaká dafíkáien banta ano mai uvaini máden naan onákan ase iyaimpin mai uvaini inte fáken nafi véi ída avofá ukharen mifo mai ma non dáan me amein kayo ano anan afová ukharen mino. Máan tukhan mai omá afóe ano anasi ma iman amin nain banta araren
9 Logo que o chefe dos serventes provou da água tornada vinho, não sabendo de onde era {se bem que o soubessem os serventes, pois tinham tirado a água}, chamou o noivo
10 béin máa sen tiamemí, “Kama ase ma iyain uvaini naren masiman uran ma minó banta kayo ano ma naran amu aruvin maen mi ínaimpákéi ída ase uvaini amiyain mi éi kama uvaini fara kaúdákareya saréan bare ere ono.”
10 e disse-lhe: É costume servir primeiro o vinho bom e, depois, quando os convidados já estão quase embriagados, servir o menos bom. Mas tu guardaste o vinho melhor até agora.
11 Máan mi en Kariri varafin Kaná barurá Yisasi araíen enará ukhein daná ma afoká ein mai vei kakhan má ákona vá aní uran mai van mi vei eyo iyampon kayo ano ódaren béintá mumunan en mino.
11 Este foi o primeiro milagre de Jesus; realizou-o em Caná da Galiléia. Manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Máan turan mai oyampáké Yisasi ve anóen má be afá kéká bá bei eyo iyampon kayo vá Kaná baru me ampiren Kapeniamú barurá manáa yamú orun baren mino.
12 Depois disso, desceu para Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ali só demoraram poucos dias.
13 Baré íkan Yutan nanin bantai Avo Uantan Damú ádé iyaimpin Yisasi Yerusaremí oren mino.
13 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
14 Oriven onákan monó dafufin kao vá sipisipi vá kukhofá nun kayo vá sarí iyákan inká moní ma arumin kayo ano karáká kumaniyan kumantan mino.
14 Encontrou no templo os negociantes de bois, ovelhas e pombas, e mesas dos trocadores de moedas.
15 Máan tiyákan Yisasi mana ákona anan máden unen unaren mai anan dafiyó póké mai ma monó dafufin ma yan baré ein kao vá sipisipi kayo vá ankamen intaniyáken moní ma arumiyá ein kayo vá dere vanaan karúdaren minó tiantan barufá araven mino.
15 Fez ele um chicote de cordas, expulsou todos do templo, como também as ovelhas e os bois, espalhou pelo chão o dinheiro dos trocadores e derrubou as mesas.
16 Araviyain má dovaéaren kukhofá nun kayo ma yáken sarí iyá ein banta kayo siamemí, “Mai yanasinta mamare orono. Ída vá Tifóen amá minó daná kaúdiyan ma miyan baran namuní ono.”
16 Disse aos que vendiam as pombas: Tirai isto daqui e não façais da casa de meu Pai uma casa de negociantes.
17 Máan tiyan ma mai avúavá bei eyo iyampon kayo ano oniyáken Tiyarafenui vompon dókifin ma máa sikharé ein baya ovaren me inen mino.
17 Lembraram-se então os seus discípulos do que está escrito: O zelo da tua casa me consome {Sl 68,10}.
18 Yisasi máan tiyain má Yutan kayoi ánon banta kéká ano mai avúavá ódaren béin máa sen inaemí, “Tiyarafenu fintena ma éi mai avúavasí in ákona ma mantanteya mae mai éi mana enará ukhein aní daná aní í óderá mai fura yaná ino seno.”
18 Perguntaram-lhe os judeus: Que sinal nos apresentas tu, para procederes deste modo?
19 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tiréti ankan ma kákan monó namun ma varákuresí maé téi kanú manaú damú anan evaráné uvaman kípanté uno.”
19 Respondeu-lhes Jesus: Destruí vós este templo, e eu o reerguerei em três dias.
20 Máa síkan Yutan kayo ano evaránen temí, “Foti sikhisi (46) oranarái ma kákan monó namun uvantein mifo éi kanú manaú damú aná uvaman kípantó tiya vae.”
20 Os judeus replicaram: Em quarenta e seis anos foi edificado este templo, e tu hás de levantá-lo em três dias?!
21 Máa sen mifo mai Yisasi ve au van mi kákan monó namuntá o siáden mino.
21 Mas ele falava do templo do seu corpo.
22 Béi ma masí pinté e mantavin maen mi veni eyo iyampon kayo ano mai ma sikhá ein baya afová uren mi Tiyarafenui vaya ma vompon dókifin uvamádan baré ein má Yisasini vaya vá ovaren inen mumunan en mino.
22 Depois que ressurgiu dos mortos, os seus discípulos lembraram-se destas palavras e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Avo Uantan Damú ma Yisasi Yerusaremí báken ma kokhon enará ukhein danasinta ma aníin onein nan minó nanin banta ano véintá ana mumunan en mino.
23 Enquanto Jesus celebrava em Jerusalém a festa da Páscoa, muitos creram no seu nome, à vista dos milagres que fazia.
24 Máan tiyan Yisasi minó nanin bantai ineine afová ukhen pasen betí ankan ída kamú máan amen mino.
24 Mas Jesus mesmo não se fiava neles, porque os conhecia a todos.
25 Mai véi ída afova van o afasí ukhantin pasen mana vanta ano ída véin tiaminten mino. Para vara seyo, minó nanin bantai avúavá bá ineine vá béi fefá afová ukhen mino.
25 Ele não necessitava que alguém desse testemunho de nenhum homem, pois ele bem sabia o que havia no homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.