João 2
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVI
1 Kan damú orivíkan Kariri varafin Kaná barurá anasi iran omá bákan maifin Yisasin anóen aran o varen mino.
1 No terceiro dia houve um casamento em Caná da Galiléia. A mãe de Jesus estava ali;
2 Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá dere arákan mai omápin o varen mino.
2 Jesus e seus discípulos também haviam sido convidados para o casamento.
3 O varé íkan uvaini kípavin be anóe ano Yisasin tiamemí, “Uvaini inka kípakhan mino.”
3 Tendo acabado o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: "Eles não têm mais vinho".
4 Máa síkan Yisasi evaráne vein tiamemí, “Tinóe oe, pará téin e saraan maifin kaiya vae. Ída senti yamú erikhá uno.”
4 Respondeu Jesus: "Que temos nós em comum, mulher? A minha hora ainda não chegou".
5 Máa síkan be anóe ano yoran banta kayo siamemí, “Béi ma siamin nain baya ánain ná dakhafe vá mai yaná barano.”
5 Sua mãe disse aos serviçais: "Façam tudo o que ele lhes mandar".
6 Yutan kayo ma vetíi monópin ma variyain avúaváká ma non peré iyain bara kave máa yan manápá ifo afápá mana un kádan bákan mai mana mana kavefin mana antareti (100) ritan non báiyan mino.
6 Ali perto havia seis potes de pedra, do tipo usado pelos judeus para as purificações cerimoniais; em cada pote cabia entre oitenta a cento e vinte litros.
7 Yisasi yoran banta kayo siamemí, “Kave kayofin non dáan bíkano,” síkan betí ankan non dáan mai kave kayo vikaan kaen mino.
7 Disse Jesus aos serviçais: "Encham os potes com água". E os encheram até à borda.
8 Bíkarákan Yisasi mai yoran banta kayo siamemí, “Mai fintena manáa non dafeya omá afóen mo ameno.” Síkan betí ankan dafen mo amen mino.
8 Então lhes disse: "Agora, levem um pouco do vinho ao encarregado da festa". Eles assim o fizeram,
9 Amíkan mai ma omaká dafíkáien banta ano mai uvaini máden naan onákan ase iyaimpin mai uvaini inte fáken nafi véi ída avofá ukharen mifo mai ma non dáan me amein kayo ano anan afová ukharen mino. Máan tukhan mai omá afóe ano anasi ma iman amin nain banta araren
9 e o encarregado da festa provou a água que fora transformada em vinho, sem saber de onde este viera, embora o soubessem os serviçais que haviam tirado a água. Então chamou o noivo
10 béin máa sen tiamemí, “Kama ase ma iyain uvaini naren masiman uran ma minó banta kayo ano ma naran amu aruvin maen mi ínaimpákéi ída ase uvaini amiyain mi éi kama uvaini fara kaúdákareya saréan bare ere ono.”
10 e disse: "Todos servem primeiro o melhor vinho e, depois que os convidados já beberam bastante, o vinho inferior é servido; mas você guardou o melhor até agora".
11 Máan mi en Kariri varafin Kaná barurá Yisasi araíen enará ukhein daná ma afoká ein mai vei kakhan má ákona vá aní uran mai van mi vei eyo iyampon kayo ano ódaren béintá mumunan en mino.
11 Este sinal miraculoso, em Caná da Galiléia, foi o primeiro que Jesus realizou. Revelou assim a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Máan turan mai oyampáké Yisasi ve anóen má be afá kéká bá bei eyo iyampon kayo vá Kaná baru me ampiren Kapeniamú barurá manáa yamú orun baren mino.
12 Depois disso ele desceu a Cafarnaum com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos. Ali ficaram durante alguns dias.
13 Baré íkan Yutan nanin bantai Avo Uantan Damú ádé iyaimpin Yisasi Yerusaremí oren mino.
13 Quando já estava chegando a Páscoa judaica, Jesus subiu a Jerusalém.
14 Oriven onákan monó dafufin kao vá sipisipi vá kukhofá nun kayo vá sarí iyákan inká moní ma arumin kayo ano karáká kumaniyan kumantan mino.
14 No pátio do templo viu alguns vendendo bois, ovelhas e pombas, e outros assentados diante de mesas, trocando dinheiro.
15 Máan tiyákan Yisasi mana ákona anan máden unen unaren mai anan dafiyó póké mai ma monó dafufin ma yan baré ein kao vá sipisipi kayo vá ankamen intaniyáken moní ma arumiyá ein kayo vá dere vanaan karúdaren minó tiantan barufá araven mino.
15 Então ele fez um chicote de cordas e expulsou todos do templo, bem como as ovelhas e os bois; espalhou as moedas dos cambistas e virou as suas mesas.
16 Araviyain má dovaéaren kukhofá nun kayo ma yáken sarí iyá ein banta kayo siamemí, “Mai yanasinta mamare orono. Ída vá Tifóen amá minó daná kaúdiyan ma miyan baran namuní ono.”
16 Aos que vendiam pombas disse: "Tirem estas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado! "
17 Máan tiyan ma mai avúavá bei eyo iyampon kayo ano oniyáken Tiyarafenui vompon dókifin ma máa sikharé ein baya ovaren me inen mino.
17 Seus discípulos lembraram-se que está escrito: "O zelo pela tua casa me consumirá".
18 Yisasi máan tiyain má Yutan kayoi ánon banta kéká ano mai avúavá ódaren béin máa sen inaemí, “Tiyarafenu fintena ma éi mai avúavasí in ákona ma mantanteya mae mai éi mana enará ukhein aní daná aní í óderá mai fura yaná ino seno.”
18 Então os judeus lhe perguntaram: "Que sinal miraculoso o senhor pode mostrar-nos como prova da sua autoridade para fazer tudo isso? "
19 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tiréti ankan ma kákan monó namun ma varákuresí maé téi kanú manaú damú anan evaráné uvaman kípanté uno.”
19 Jesus lhes respondeu: "Destruam este templo, e eu o levantarei em três dias".
20 Máa síkan Yutan kayo ano evaránen temí, “Foti sikhisi (46) oranarái ma kákan monó namun uvantein mifo éi kanú manaú damú aná uvaman kípantó tiya vae.”
20 Os judeus responderam: "Este templo levou quarenta e seis anos para ser edificado, e o senhor vai levantá-lo em três dias? "
21 Máa sen mifo mai Yisasi ve au van mi kákan monó namuntá o siáden mino.
21 Mas o templo do qual ele falava era o seu corpo.
22 Béi ma masí pinté e mantavin maen mi veni eyo iyampon kayo ano mai ma sikhá ein baya afová uren mi Tiyarafenui vaya ma vompon dókifin uvamádan baré ein má Yisasini vaya vá ovaren inen mumunan en mino.
22 Depois que ressuscitou dos mortos, os seus discípulos lembraram-se do que ele tinha dito. Então creram na Escritura e na palavra que Jesus dissera.
23 Avo Uantan Damú ma Yisasi Yerusaremí báken ma kokhon enará ukhein danasinta ma aníin onein nan minó nanin banta ano véintá ana mumunan en mino.
23 Enquanto estava em Jerusalém, na festa da Páscoa, muitos viram os sinais miraculosos que ele estava realizando e creram em seu nome.
24 Máan tiyan Yisasi minó nanin bantai ineine afová ukhen pasen betí ankan ída kamú máan amen mino.
24 Mas Jesus não se confiava a eles, pois conhecia a todos.
25 Mai véi ída afova van o afasí ukhantin pasen mana vanta ano ída véin tiaminten mino. Para vara seyo, minó nanin bantai avúavá bá ineine vá béi fefá afová ukhen mino.
25 Não precisava que ninguém lhe desse testemunho a respeito do homem, pois ele bem sabia o que havia no homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.