João 2

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kan damú orivíkan Kariri varafin Kaná barurá anasi iran omá bákan maifin Yisasin anóen aran o varen mino.
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá dere arákan mai omápin o varen mino.
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 O varé íkan uvaini kípavin be anóe ano Yisasin tiamemí, “Uvaini inka kípakhan mino.”
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 Máa síkan Yisasi evaráne vein tiamemí, “Tinóe oe, pará téin e saraan maifin kaiya vae. Ída senti yamú erikhá uno.”
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 Máa síkan be anóe ano yoran banta kayo siamemí, “Béi ma siamin nain baya ánain ná dakhafe vá mai yaná barano.”
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 Yutan kayo ma vetíi monópin ma variyain avúaváká ma non peré iyain bara kave máa yan manápá ifo afápá mana un kádan bákan mai mana mana kavefin mana antareti (100) ritan non báiyan mino.
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 Yisasi yoran banta kayo siamemí, “Kave kayofin non dáan bíkano,” síkan betí ankan non dáan mai kave kayo vikaan kaen mino.
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 Bíkarákan Yisasi mai yoran banta kayo siamemí, “Mai fintena manáa non dafeya omá afóen mo ameno.” Síkan betí ankan dafen mo amen mino.
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 Amíkan mai ma omaká dafíkáien banta ano mai uvaini máden naan onákan ase iyaimpin mai uvaini inte fáken nafi véi ída avofá ukharen mifo mai ma non dáan me amein kayo ano anan afová ukharen mino. Máan tukhan mai omá afóe ano anasi ma iman amin nain banta araren
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 béin máa sen tiamemí, “Kama ase ma iyain uvaini naren masiman uran ma minó banta kayo ano ma naran amu aruvin maen mi ínaimpákéi ída ase uvaini amiyain mi éi kama uvaini fara kaúdákareya saréan bare ere ono.”
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 Máan mi en Kariri varafin Kaná barurá Yisasi araíen enará ukhein daná ma afoká ein mai vei kakhan má ákona vá aní uran mai van mi vei eyo iyampon kayo ano ódaren béintá mumunan en mino.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 Máan turan mai oyampáké Yisasi ve anóen má be afá kéká bá bei eyo iyampon kayo vá Kaná baru me ampiren Kapeniamú barurá manáa yamú orun baren mino.
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 Baré íkan Yutan nanin bantai Avo Uantan Damú ádé iyaimpin Yisasi Yerusaremí oren mino.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 Oriven onákan monó dafufin kao vá sipisipi vá kukhofá nun kayo vá sarí iyákan inká moní ma arumin kayo ano karáká kumaniyan kumantan mino.
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 Máan tiyákan Yisasi mana ákona anan máden unen unaren mai anan dafiyó póké mai ma monó dafufin ma yan baré ein kao vá sipisipi kayo vá ankamen intaniyáken moní ma arumiyá ein kayo vá dere vanaan karúdaren minó tiantan barufá araven mino.
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 Araviyain má dovaéaren kukhofá nun kayo ma yáken sarí iyá ein banta kayo siamemí, “Mai yanasinta mamare orono. Ída vá Tifóen amá minó daná kaúdiyan ma miyan baran namuní ono.”
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 Máan tiyan ma mai avúavá bei eyo iyampon kayo ano oniyáken Tiyarafenui vompon dókifin ma máa sikharé ein baya ovaren me inen mino.
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Yisasi máan tiyain má Yutan kayoi ánon banta kéká ano mai avúavá ódaren béin máa sen inaemí, “Tiyarafenu fintena ma éi mai avúavasí in ákona ma mantanteya mae mai éi mana enará ukhein aní daná aní í óderá mai fura yaná ino seno.”
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tiréti ankan ma kákan monó namun ma varákuresí maé téi kanú manaú damú anan evaráné uvaman kípanté uno.”
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 Máa síkan Yutan kayo ano evaránen temí, “Foti sikhisi (46) oranarái ma kákan monó namun uvantein mifo éi kanú manaú damú aná uvaman kípantó tiya vae.”
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Máa sen mifo mai Yisasi ve au van mi kákan monó namuntá o siáden mino.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 Béi ma masí pinté e mantavin maen mi veni eyo iyampon kayo ano mai ma sikhá ein baya afová uren mi Tiyarafenui vaya ma vompon dókifin uvamádan baré ein má Yisasini vaya vá ovaren inen mumunan en mino.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Avo Uantan Damú ma Yisasi Yerusaremí báken ma kokhon enará ukhein danasinta ma aníin onein nan minó nanin banta ano véintá ana mumunan en mino.
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 Máan tiyan Yisasi minó nanin bantai ineine afová ukhen pasen betí ankan ída kamú máan amen mino.
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 Mai véi ída afova van o afasí ukhantin pasen mana vanta ano ída véin tiaminten mino. Para vara seyo, minó nanin bantai avúavá bá ineine vá béi fefá afová ukhen mino.
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.