João 2
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NTLH
1 Kan damú orivíkan Kariri varafin Kaná barurá anasi iran omá bákan maifin Yisasin anóen aran o varen mino.
1 Dois dias depois, houve um casamento no povoado de Caná, na região da Galileia, e a mãe de Jesus estava ali.
2 Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá dere arákan mai omápin o varen mino.
2 Jesus e os seus discípulos também tinham sido convidados para o casamento.
3 O varé íkan uvaini kípavin be anóe ano Yisasin tiamemí, “Uvaini inka kípakhan mino.”
3 Quando acabou o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: — O vinho acabou.
4 Máa síkan Yisasi evaráne vein tiamemí, “Tinóe oe, pará téin e saraan maifin kaiya vae. Ída senti yamú erikhá uno.”
4 Jesus respondeu:
5 Máa síkan be anóe ano yoran banta kayo siamemí, “Béi ma siamin nain baya ánain ná dakhafe vá mai yaná barano.”
5 Então ela disse aos empregados: — Façam o que ele mandar.
6 Yutan kayo ma vetíi monópin ma variyain avúaváká ma non peré iyain bara kave máa yan manápá ifo afápá mana un kádan bákan mai mana mana kavefin mana antareti (100) ritan non báiyan mino.
6 Ali perto estavam seis potes de pedra; em cada um cabiam entre oitenta e cento e vinte litros de água. Os judeus usavam a água que guardavam nesses potes nas suas cerimônias de purificação .
7 Yisasi yoran banta kayo siamemí, “Kave kayofin non dáan bíkano,” síkan betí ankan non dáan mai kave kayo vikaan kaen mino.
7 Jesus disse aos empregados: E eles os encheram até a boca.
8 Bíkarákan Yisasi mai yoran banta kayo siamemí, “Mai fintena manáa non dafeya omá afóen mo ameno.” Síkan betí ankan dafen mo amen mino.
8 Em seguida Jesus mandou: E eles levaram.
9 Amíkan mai ma omaká dafíkáien banta ano mai uvaini máden naan onákan ase iyaimpin mai uvaini inte fáken nafi véi ída avofá ukharen mifo mai ma non dáan me amein kayo ano anan afová ukharen mino. Máan tukhan mai omá afóe ano anasi ma iman amin nain banta araren
9 Então o dirigente da festa provou a água, e a água tinha virado vinho. Ele não sabia de onde tinha vindo aquele vinho, mas os empregados sabiam. Por isso ele chamou o noivo
10 béin máa sen tiamemí, “Kama ase ma iyain uvaini naren masiman uran ma minó banta kayo ano ma naran amu aruvin maen mi ínaimpákéi ída ase uvaini amiyain mi éi kama uvaini fara kaúdákareya saréan bare ere ono.”
10 e disse: — Todos costumam servir primeiro o vinho bom e, depois que os convidados já beberam muito, servem o vinho comum. Mas você guardou até agora o melhor vinho.
11 Máan mi en Kariri varafin Kaná barurá Yisasi araíen enará ukhein daná ma afoká ein mai vei kakhan má ákona vá aní uran mai van mi vei eyo iyampon kayo ano ódaren béintá mumunan en mino.
11 Jesus fez esse seu primeiro milagre em Caná da Galileia. Assim ele revelou a sua natureza divina, e os seus discípulos creram nele.
12 Máan turan mai oyampáké Yisasi ve anóen má be afá kéká bá bei eyo iyampon kayo vá Kaná baru me ampiren Kapeniamú barurá manáa yamú orun baren mino.
12 Depois disso, Jesus, a sua mãe, os seus irmãos e os seus discípulos foram para a cidade de Cafarnaum e ficaram alguns dias ali.
13 Baré íkan Yutan nanin bantai Avo Uantan Damú ádé iyaimpin Yisasi Yerusaremí oren mino.
13 Alguns dias antes da Páscoa dos judeus, Jesus foi até a cidade de Jerusalém.
14 Oriven onákan monó dafufin kao vá sipisipi vá kukhofá nun kayo vá sarí iyákan inká moní ma arumin kayo ano karáká kumaniyan kumantan mino.
14 No pátio do Templo encontrou pessoas vendendo bois, ovelhas e pombas; e viu também os que, sentados às suas mesas, trocavam dinheiro para o povo.
15 Máan tiyákan Yisasi mana ákona anan máden unen unaren mai anan dafiyó póké mai ma monó dafufin ma yan baré ein kao vá sipisipi kayo vá ankamen intaniyáken moní ma arumiyá ein kayo vá dere vanaan karúdaren minó tiantan barufá araven mino.
15 Então ele fez um chicote de cordas e expulsou toda aquela gente dali e também as ovelhas e os bois. Virou as mesas dos que trocavam dinheiro, e as moedas se espalharam pelo chão.
16 Araviyain má dovaéaren kukhofá nun kayo ma yáken sarí iyá ein banta kayo siamemí, “Mai yanasinta mamare orono. Ída vá Tifóen amá minó daná kaúdiyan ma miyan baran namuní ono.”
16 E disse aos que vendiam pombas:
17 Máan tiyan ma mai avúavá bei eyo iyampon kayo ano oniyáken Tiyarafenui vompon dókifin ma máa sikharé ein baya ovaren me inen mino.
17 Então os discípulos dele lembraram das palavras das Escrituras Sagradas que dizem: “O meu amor pela tua casa, ó Deus, queima dentro de mim como fogo.”
18 Yisasi máan tiyain má Yutan kayoi ánon banta kéká ano mai avúavá ódaren béin máa sen inaemí, “Tiyarafenu fintena ma éi mai avúavasí in ákona ma mantanteya mae mai éi mana enará ukhein aní daná aní í óderá mai fura yaná ino seno.”
18 Aí os líderes judeus perguntaram: — Que milagre você pode fazer para nos provar que tem autoridade para fazer isso?
19 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tiréti ankan ma kákan monó namun ma varákuresí maé téi kanú manaú damú anan evaráné uvaman kípanté uno.”
19 Jesus respondeu:
20 Máa síkan Yutan kayo ano evaránen temí, “Foti sikhisi (46) oranarái ma kákan monó namun uvantein mifo éi kanú manaú damú aná uvaman kípantó tiya vae.”
20 Eles disseram: — A construção deste Templo levou quarenta e seis anos, e você diz que vai construí-lo de novo em três dias?
21 Máa sen mifo mai Yisasi ve au van mi kákan monó namuntá o siáden mino.
21 Porém o templo do qual Jesus estava falando era o seu próprio corpo.
22 Béi ma masí pinté e mantavin maen mi veni eyo iyampon kayo ano mai ma sikhá ein baya afová uren mi Tiyarafenui vaya ma vompon dókifin uvamádan baré ein má Yisasini vaya vá ovaren inen mumunan en mino.
22 Quando Jesus foi ressuscitado, os seus discípulos lembraram que ele tinha dito isso e então creram nas Escrituras Sagradas e nas palavras dele.
23 Avo Uantan Damú ma Yisasi Yerusaremí báken ma kokhon enará ukhein danasinta ma aníin onein nan minó nanin banta ano véintá ana mumunan en mino.
23 Quando Jesus estava em Jerusalém, durante a Festa da Páscoa , muitos creram nele porque viram os milagres que ele fazia.
24 Máan tiyan Yisasi minó nanin bantai ineine afová ukhen pasen betí ankan ída kamú máan amen mino.
24 Mas Jesus não confiava neles, pois os conhecia muito bem.
25 Mai véi ída afova van o afasí ukhantin pasen mana vanta ano ída véin tiaminten mino. Para vara seyo, minó nanin bantai avúavá bá ineine vá béi fefá afová ukhen mino.
25 E ninguém precisava falar com ele sobre qualquer pessoa, pois ele sabia o que cada pessoa pensava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.