João 20

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs BKJ

Sair da comparação
1 Santé pe ákura suron Makdaráke nanin Maria ano masíká onano van oriyaren o onákan masí ain oyi rákena onámaná do vaébaé uan kain baren mino.
1 E, no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro cedo, sendo ainda escuro, e viu que a pedra fora retirada do sepulcro.
2 Máan tukháin ódaren Maria ovaránen tavaen Pita nú mai ma Yisasi moéken anunu ukharé ein eyo iyampon nú baípá eren me máa sen tiamemí, “Bafani au masí pintena yo ayóken mifo mai véin intefasá kaúken nafi mai séi ída afová ukhé uno.”
2 Então, ela correu e foi a Simão Pedro, e ao outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Eles levaram o Senhor do sepulcro, e nós não sabemos onde eles o puseram.
3 Máa síkan Pitan má ena eyo iyampon má ano masí onano van tavaen oren mino.
3 Então, Pedro saiu com o outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Békanan tavaen oríkan mai ena eyo iyampon mano Pitan esanten ayampaen ben nare masíká oren mino.
4 Assim os dois corriam juntos, mas o outro discípulo ultrapassou a Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Oren o kharemen aimpin onákan kama yavaráe ma Yisasin úkuantákaré ein mana vákan óden mifo véi ída masí aimpin umperen mino.
5 E, ele curvando-se, olhou para dentro, e viu os panos de linho postos ali; todavia, ele não entrou.
6 Ben oyampáké Pita oren esavéden masí aimpin un pében onákan davaráe kayo ana vákan
6 Então, chegou Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu os panos de linho caídos,
7 mairá mana ena yavaráe Yisasin ánontá ma úkuantan baré ein mai vanta ano ma yádaren ádun kaeiní ukharen mino.
7 e que o lenço, que estivera sobre a sua cabeça, não estava caído com os panos de linho, mas enrolado, em um lugar à parte.
8 Máan tukhan mai ma esé araíen ma masíká orein eyo iyampon má ano masípin un pében mai yanasinta ódaren mumunan en mino.
8 Então, foi também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e ele viu, e creu.
9 Tiyarafenui vompon dókifin ma Yisasin nan púaren evaránen e mantanten ne ma sikhá ein baya vetí ankan ída afová ukharen mino.
9 Pois, como eles ainda não entendiam a escritura, que diz que ele deveria ressuscitar dos mortos.
10 Máan turen mai eyo iyampon kanan mano evaránen barufá oren mino.
10 Então, os discípulos retornaram para a sua própria casa.
11 Orivíkan masí ain oyirá Maria mantakhen ifí diyáken masí aimpin mátimen mun onen mino.
11 Mas Maria ficou parada e chorando do lado de fora da sepultura, e, enquanto ela chorava, curvou-se, e olhou dentro do sepulcro,
12 Onákan enisorí kanan mano efanten buí daná uren Yisasin au ma yan bakharé eintá mana ano ánompá kumanin ena ano arantampá kumanin ukharen mino.
12 e viu dois anjos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Kumantaren míkanan mano Marian inaemí, “Anasi oe, éi fará ifí diya fono.”
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que tu choras? Ela lhes disse: eles levaram o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram.
14 Máa siren dovaera senten onákan Yisasi oyampá mantakharen mifo ve nan ída Yisasi ino sen afová en mino.
14 E quando ela havia dito assim, ela voltou-se para trás, e viu Jesus em pé, e não sabia que era ­Jesus.
15 Máan tiyákan Yisasi véin inaemí, “Anasi oe, éi fará ifí diyá inká iyen nará dosiya fono.” Síkan dunan anará ma yafisin banta ino sen iniren temí, “Kákan banta oe, éi ma ven au ma vare mo kaurákan nonafá tisimesirá téi o varano.”
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que tu choras? A quem procuras? Ela, supondo que fosse o jardineiro, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde tu o puseste, e eu o levarei.
16 Máa síkan mairá Yisasi semí, “Maria oe,” síkan Maria yo vaéan onen Aramaiki vaya finté, “Rabonai oe,” sen aren mino. (Mai “Rabonai” e ma siyain baya Aru sen tiyan mino.)
16 Disse-lhe Jesus: Maria. Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni, que quer dizer, Mestre.
17 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Téi ída Sifóe vaípá ódikhé umpo ída vá ten tu fákano. Éi oreya sen tifá tiváeyan mana mo siameno. ‘Te Sifóen má tiretí ankan Afóen má inká tenti Tiyarafenu vá tiretí ankani Ayarafenu vá baípái ódonté uno.’”
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas porque eu ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com meus irmãos, e dize-lhes: Eu subo para meu Pai, e vosso Pai; e para meu Deus, e vosso Deus.
18 Makdaráke nanin Maria ano evaránen oren mo máa sen eyo iyampon kayo siamemí, “Téi inka Bafan oné uno.” Siren Yisasi ma ven tiamein baya máa vetí ankan tiamen mino.
18 Maria Madalena foi e contou aos discípulos que ela vira o Senhor, e que ele lhe falara essas coisas.
19 Esé araí in damú áau eraven inúpasí íkan eyo iyampon kayo ano Yutan kayoi ánon banta kéka san péden má ona munkuan ákona uren iyukharé íkan Yisasi vetí aúbaná o mantaven máa sen betí ankan tiamemí, “Tiretí ankan ará ano kusen ná bano.”
19 Então, naquele mesmo dia à tarde, sendo o primeiro dia da semana, estando fechadas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, estavam reunidos, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 Máa siren be ayan má ayoran má aníin bei eyo iyampon kayo ano onen mino. Aní uran bei eyo iyampon kayo ano ma vetíi Bafan onein nan kákan amusin en mino.
20 E, dizendo isso, mostrou-lhes as suas mãos e o seu lado. Então, os discípulos se alegraram ao verem o Senhor.
21 Amusin iyákan Yisasi enádá betí ankan tiamemí, “Tiretí ankan ará ano kusen ná bano. Te Sifóe ano ma sen tisintá erikhá erunaíi é téi siretí ankan tianté umpo vá oronó.”
21 Então, disse Jesus novamente: Paz seja convosco; assim como meu Pai me enviou, também eu vos envio.
22 Máa siyan be aunan pútiádan betí ankan baípá oriyan temí, “Tiretí ankan Kantá Aunan ná barano.
22 E, tendo dito isso, assoprou sobre eles, e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Tiretí ankan ma ena vanta kayoi ume ma ifá uantesin maen mai ume arúantanten mifo siretí ankan ma ena vanta kayoi ume ma ída ifá uantesin mai kayoi ume fara vanten mino.”
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, lhes são perdoados; e àqueles a quem os pecados retiverdes, lhes são retidos.
24 Yisasi ma vei eyo iyampon kayo vaintá ma o afoká ein inúpá Tomasin nan ma Didimasin ne sen ariyain eyo iyampon mano maifin ída varen mino.
24 Mas Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Máan tukharéin ena eyo iyampon kayo ano véin tiamemí, “Tetí ankan inka Bafan oné uno.”
25 Portanto, os outros discípulos diziam-lhe: Nós vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: A não ser que eu veja em suas mãos a marca dos cravos, e não puser o meu dedo na marca dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, eu não crerei.
26 Máa siran dan manápá ifo afápá kanú manaú un kádan damú orivíkan Yisasini eyo iyampon kayo ano ona munkuan ákona uren mai namumpin bákan Tomasin má maifin baréin Yisasi vetí aúbaná mantaven máa semí, “Tiretí ankan ará ano kusen ná bano.”
26 E, oito dias depois, estavam outra vez os seus discípulos dentro, e com eles Tomé; então chegou Jesus, estando as portas fechadas, e ficou no meio, e disse: Paz seja convosco.
27 Máa siren béi Tomasin tiamemí, “Éi eriveya siyan má tiyoran má tifumpin ayan kaúdeya onano. Ída vá anomé iniyákeya mumunan mana vá ono.”
27 Então, ele disse para Tomé: Põe aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; põe aqui a tua mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Máa síkan Tomasi evaránen béin tiamemí, “Tenti Bafan Tiyarafenu uron mono.”
28 E Tomé respondeu e disse-lhe: Meu Senhor e meu Deus.
29 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Éi sen tódeyan mumunan iya ompo séin ma ída sonten para ma mumunan iyain nanin banta ano vá amusin ino.”
29 Disse-lhe Jesus: Tomé, porque me viste, tu creste; abençoados são os que não viram, e creram.
30 Yisasi vei eyo iyampon kayo avorá kokhon enará ukhein aní danasinta afoká ukharen mifo séi ída ma vompon dókifin minó uvaré uno.
30 E muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro, verdadeiramente Jesus fez na presença de seus discípulos.
31 Ída uvaré umpo ma vompon ma séi uvareruna mai Yisasin nan Tiyarafenu ano ma aní ukharé ein banta ino seya inká béi Tiyarafenu Anin mino se ureya véintá mumunan ono van mi uvaré uno. Béintá ma mumunan inona ano fara van oriyan ban aunan baran nono.
31 Mas estes estão escritos, para que possam crer que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida através do seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.