João 11

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mana Rasarusin ne sin banta vá be ayofi kanan Maria nú Mata nú bá Betaní barurá baréin Rasarusin aí en mino.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Mai ma ínaimpáké ma kama auna iyain uverifó ma Yisasin arantantá banaren ma ve ánon do fóké ma yo arumin nain nanin mi Maria varéin be aváe Rasarusin aí iyan baren mino.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Baré íkan míkan anananosan mano Yisasi vaípá baya yan oríkan temí, “Bafan noe, mai ma éi moéke anunu iyaona vanta aí iyan ban mino.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Mai vaya ma Yisasi iniyáken béi semí, “Mai aí ma vain mai fura sen purin aisa van naino. Tiyarafenu ano vei ákona vanasi aní intin mai finté uaren be anin mano kákan bí barano van mi mai aí pákakhen mino.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Yisasi ano Rasarusin má be ayofi kanan Matan nú Marian nú ba san mi moéken anunu ukharen mino.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Máan tukharé íkan béi ma Rasarusini aí baya ma iniren maen mai ma véi varé ein barurá kan damú bá evaránen baren mino.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Baré íkan kan damú orivin bei eyo iyampon kayo siamemí, “Erí Yutan barafá evaráné oró tifano.”
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Máa síkan bei eyo iyampon kayo ano véin tiamemí, “Aru soe, sare uron mi Yutan kayo ano éin onámaná ankamono van ein mifo mai varufasá éi evaráne orono van iya fono.”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemi, “Tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) auará ídá kakhaken báé iyan nafino. Mana vanta ano ma kará ma nóken ída eyúpóen ankaminten mino. Mai fara va ino, ma varai kakhan oniyan pasen mino.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Máan tiyaren ma yúdufumpin orinten maen béi eyúpóen ankaminten mino. Mai fara vara seyo, véin ma kakhantan oon ída van mino.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Máa siren Yisasi vetí ankan tiamemí, “Tetisi sirona Rasarusi maen aun mi vakhein mai finte mo avoranté uno.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Máa síkan bei eyo iyampon kayo ano mai vaya iniren béin evaránen tiamemí, “Bafan noe, véi ma auun bakhá inten evaránen e mantanten mino.”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Rasarusini furí pákena van mi Yisasi siyákan bei eyo iyampon kayo ano yo inian aun mi vakhan man tino sen mino.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Máan tiyaimpin betí ankan pámanen tiamemí, “Rasarusi fúkái
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 siretí ankan mumunan ono van mi iniré béin má mairá ída o varé umpo erí béin o onatifano.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Máa síkan Tomasi nan ma Didimasin ne siyain mano ena eyo iyampon kayo siamemí, “Erí tetí ankan má oré béin má manafin o furó tifano.”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Yisasi ma Betaní barurá oriven iníkan maen Rasarusin nan pe fúbin masí uran kamí kamí damú orikhen ne sen tiamen mino.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Betaní baru ráké ma Yerusaremí barurá ma oriyain mai kankanan maerin bákan
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Yutan kayo ano Mata nú Maria nú ayofi ma fúkan bain nan ará kusiantano van e varen mino.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Mata iníkan maen Yisasi nan eriyan ne síkan béin o onanono van oren mifo Maria maen ifá en mápin baren mino.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Mata ma Yisasin o oniyáken temí, “Bafan noe, éi mará baréesin te siyofi ída furin nainten mino.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Máan tukhen mifo saréa yere ma éi mana yana san Tiyarafenu vaípá ma inantesin maen éin amintéí téi afová ukhé uno.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “E ayofi evaránen e mantanten mino.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Máa síkan Mata véin evaránen tiamemí, “Ínaimpá ma ma vara kípan nain damú ma minó nanin banta ano ma e mantiyantin maen béi e mantantéí mai séi afová ukhé uno.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Evaránen ma e mantan má aunan ma varan má téi umpo sentá ma mumunan uven púkaréin nain mano mai finté evaránen aunan baranten mino.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Baranten mifo iye anó para váken téintá mumunan inten nafi mai ano ída uron mi furinte mino. Mairá éi mumunan iya fono.”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Máa síkan Mata evaránen béin tiamemí, “Eyo Bafan noe, éi Tiyarafenu Anin báke mai ma ma varafin erinten ne ma sen béi aní ukhá ein bantan baná téi mumunan iyá uno.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Mata ma máa siren maen evaránen oren be aunana Marian mo araan aúpá kaúden tiamemí, “Arú ano e váken éin nan ina iyan mino.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Máa sein baya ma Maria inen maen ainen e manten Yisasi vaípá oren mino.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Yisasi ída mai varufin ódikhen mai ma Mata má o fóken baya seintá para varen mino.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Maria ma ainen e manten barufá aravíkan mai ma véin ará kusiantano van mápin baré ein Yutan kayo ano ma onen maen masíkái mo arunaná barano van mi oriyan mino siren betí ankan béin bákuren oren mino.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Oríkan Maria ma Yisasin o oniyáken béin arantampin o mátimen temí, “Bafan noe, éi mará bano se varé esin te siyofi ída furin nainten mino.”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Máa siren Maria ifí dákan mai ma véin má orikhá ein Yutan kayo ano yere ifí diyaimpin Yisasi onan béin aúpin ákuna ano víken mino.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Máan tiyáken béi inaemí, “Intefasá béin masí uren nan ban nafino.”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Máa síkan Yisasi ifí den mino.
35 Jesus chorou.
36 Ifí dan maen Yutan kayo ano semí, “Onano. Aúkákéi véin nan anunu ukhen mino.”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Máa siyákan manáa ano semí, “Béi auu yufúkukhá ein kayo kama uantan oniyain mifo ma vanta ma ayaintin ída furoren mino.”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Yisasin arápin evaránen arunaná édaviyaimpin masíká oren mino. Mai masí maen ompin boraádan baré íkan maifin masí uren oyirá onámaná iyádan baren mino.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Baré íkan Yisasi semí, “Masí oyi ráke onámaná do varano,” síkan maen mai ma fúkein banta ayofi Mata semí, “Bafan noe, kamí kamí damú orikhein aunka inten mino.”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Máa síkan Yisasi semí, “Téi ídá éin tiamerá mumunan ma inteya Tiyarafenui kakhan ákona onan nono sikha rafuno.
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Máa síkan betí ankan masí oyi ráke onámaná do mádan maen Yisasi inarufá kakháben máa semí, “Tifóe oe, éi ma senti simúkin iniyaona van mi susu sé uno.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Éi ena ena yamú tenti simúkin iniyaonan bái afová ukhé umpo ma ma iyukhein nanin banta ano éin nan mi séin tiantan erikhen mino sen afová iyáken mumunan ino van mi siyá uno.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Máa siren Yisasi avádóden oovararen temí, “Rasarusi oe, e khuve erano.”
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Máa sen Rasarusin ariyain má davaráe fóké minó bukhafa úkukhein mano e khuáden barufá erákan Yisasi mai nanin banta siamemí, “Davaráe yo utúantá desin orino.”Rasarusi ma masí pinté e mantein mino.|alt="Lazarus coming from the tomb" src="CN01769B.TIF" size="col" ref="Yon 11.42"
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Máan tíkan ódaren mai ma Maria má o van arunaná bariyá ein Yutan kayo ano Yisasintá mumunan en oreraen mino.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Mumunan iyákan mai finté manáa ano oren mai ma Yisasi varein avúava san mo Farasisi kéká tiamen mino.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Tiamíkan monó ánon banta kéká bá Farasisi kayo vá ano Kanisori kéká aran e átaru uvin betin inaemí, “Ma ma enará ukhein aní danasinta ma uvaren dararen iyain banta amaniná naisá otifante rafuno.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Tetí ankan ma véin á ékun mai avúavasí ma iyantin minó nanin banta ano véintá mumunan intin maen Romui kamanin mano eriven tetinti kákan monó namun má bara vá máden namu uren asuse inten mino.”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Máa síkan mai aúbanté Kaiafasin ne sin banta mai oranafin monó ánon banta kékái ánon bantai ukharen e manten temí, “Mai ma siyaona vaya siretí ankan ídá afová ukha ono.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Ída afová ukha ompo minó nanin banta ano o afeyoran nafo mana vanta ano ma vetin nan o furintin mai anan kama inten mino.”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Mai vaya ma Kaiafasi sein mai ída vei ineine finté ten mifo mai oranafin monó ánon banta kékái ánon bantaíi véi ukhen banasi aya ono van ma Yisasi furin nain nan mi sakhanampa vayan Yutan barafin ma vain nanin banta kayofin tiáden mino.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Mai varafin ma vain nanin banta máa vara siáden naino. Mai ma minó barafá ma Tiyarafenu akhafana ma vain o avían átaru urantin mana kékasí ma inain mai va san mi siáden mino.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Máan tukhan béin ma arintin purin nain aa van maí damúké araíen dosen mino.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Dosiyákan mai van Yutan kayo avorá non nan Yisasi me ifá en Ifraimí baru ádé kámá barafá bei eyo iyampon kayo vá o varen mino.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 O vákan Tiyarafenu ano ma Isareri kéká Avo Uantein Damú ádé iyákan minó pimpáké banasi ano Tiyarafenu avorá avusese ono van Yerusaremí barurá ana óden mino.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Un báken betí ankan Yisasin nan dosian more mere uvaen monó barurá o átaru uven beraran inaemí, “Tiretí ankan náié té iniya rafono. Béi ma omápin erinten nafino.”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Máa siren dosiyan maen monó anon banta kéká bá Farasisi kayo vá ano vanasi siamemí, “Yisasi ma onan nona ano vá me sisimirá o fáká tifano.”
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.