João 11
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVI
1 Mana Rasarusin ne sin banta vá be ayofi kanan Maria nú Mata nú bá Betaní barurá baréin Rasarusin aí en mino.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Mai ma ínaimpáké ma kama auna iyain uverifó ma Yisasin arantantá banaren ma ve ánon do fóké ma yo arumin nain nanin mi Maria varéin be aváe Rasarusin aí iyan baren mino.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Baré íkan míkan anananosan mano Yisasi vaípá baya yan oríkan temí, “Bafan noe, mai ma éi moéke anunu iyaona vanta aí iyan ban mino.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Mai vaya ma Yisasi iniyáken béi semí, “Mai aí ma vain mai fura sen purin aisa van naino. Tiyarafenu ano vei ákona vanasi aní intin mai finté uaren be anin mano kákan bí barano van mi mai aí pákakhen mino.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Yisasi ano Rasarusin má be ayofi kanan Matan nú Marian nú ba san mi moéken anunu ukharen mino.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Máan tukharé íkan béi ma Rasarusini aí baya ma iniren maen mai ma véi varé ein barurá kan damú bá evaránen baren mino.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Baré íkan kan damú orivin bei eyo iyampon kayo siamemí, “Erí Yutan barafá evaráné oró tifano.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Máa síkan bei eyo iyampon kayo ano véin tiamemí, “Aru soe, sare uron mi Yutan kayo ano éin onámaná ankamono van ein mifo mai varufasá éi evaráne orono van iya fono.”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemi, “Tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) auará ídá kakhaken báé iyan nafino. Mana vanta ano ma kará ma nóken ída eyúpóen ankaminten mino. Mai fara va ino, ma varai kakhan oniyan pasen mino.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Máan tiyaren ma yúdufumpin orinten maen béi eyúpóen ankaminten mino. Mai fara vara seyo, véin ma kakhantan oon ída van mino.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Máa siren Yisasi vetí ankan tiamemí, “Tetisi sirona Rasarusi maen aun mi vakhein mai finte mo avoranté uno.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Máa síkan bei eyo iyampon kayo ano mai vaya iniren béin evaránen tiamemí, “Bafan noe, véi ma auun bakhá inten evaránen e mantanten mino.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Rasarusini furí pákena van mi Yisasi siyákan bei eyo iyampon kayo ano yo inian aun mi vakhan man tino sen mino.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Máan tiyaimpin betí ankan pámanen tiamemí, “Rasarusi fúkái
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 siretí ankan mumunan ono van mi iniré béin má mairá ída o varé umpo erí béin o onatifano.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Máa síkan Tomasi nan ma Didimasin ne siyain mano ena eyo iyampon kayo siamemí, “Erí tetí ankan má oré béin má manafin o furó tifano.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Yisasi ma Betaní barurá oriven iníkan maen Rasarusin nan pe fúbin masí uran kamí kamí damú orikhen ne sen tiamen mino.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Betaní baru ráké ma Yerusaremí barurá ma oriyain mai kankanan maerin bákan
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Yutan kayo ano Mata nú Maria nú ayofi ma fúkan bain nan ará kusiantano van e varen mino.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Mata iníkan maen Yisasi nan eriyan ne síkan béin o onanono van oren mifo Maria maen ifá en mápin baren mino.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Mata ma Yisasin o oniyáken temí, “Bafan noe, éi mará baréesin te siyofi ída furin nainten mino.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Máan tukhen mifo saréa yere ma éi mana yana san Tiyarafenu vaípá ma inantesin maen éin amintéí téi afová ukhé uno.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “E ayofi evaránen e mantanten mino.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Máa síkan Mata véin evaránen tiamemí, “Ínaimpá ma ma vara kípan nain damú ma minó nanin banta ano ma e mantiyantin maen béi e mantantéí mai séi afová ukhé uno.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Evaránen ma e mantan má aunan ma varan má téi umpo sentá ma mumunan uven púkaréin nain mano mai finté evaránen aunan baranten mino.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Baranten mifo iye anó para váken téintá mumunan inten nafi mai ano ída uron mi furinte mino. Mairá éi mumunan iya fono.”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Máa síkan Mata evaránen béin tiamemí, “Eyo Bafan noe, éi Tiyarafenu Anin báke mai ma ma varafin erinten ne ma sen béi aní ukhá ein bantan baná téi mumunan iyá uno.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Mata ma máa siren maen evaránen oren be aunana Marian mo araan aúpá kaúden tiamemí, “Arú ano e váken éin nan ina iyan mino.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Máa sein baya ma Maria inen maen ainen e manten Yisasi vaípá oren mino.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Yisasi ída mai varufin ódikhen mai ma Mata má o fóken baya seintá para varen mino.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Maria ma ainen e manten barufá aravíkan mai ma véin ará kusiantano van mápin baré ein Yutan kayo ano ma onen maen masíkái mo arunaná barano van mi oriyan mino siren betí ankan béin bákuren oren mino.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Oríkan Maria ma Yisasin o oniyáken béin arantampin o mátimen temí, “Bafan noe, éi mará bano se varé esin te siyofi ída furin nainten mino.”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Máa siren Maria ifí dákan mai ma véin má orikhá ein Yutan kayo ano yere ifí diyaimpin Yisasi onan béin aúpin ákuna ano víken mino.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Máan tiyáken béi inaemí, “Intefasá béin masí uren nan ban nafino.”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Máa síkan Yisasi ifí den mino.
35 Jesus chorou.
36 Ifí dan maen Yutan kayo ano semí, “Onano. Aúkákéi véin nan anunu ukhen mino.”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Máa siyákan manáa ano semí, “Béi auu yufúkukhá ein kayo kama uantan oniyain mifo ma vanta ma ayaintin ída furoren mino.”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Yisasin arápin evaránen arunaná édaviyaimpin masíká oren mino. Mai masí maen ompin boraádan baré íkan maifin masí uren oyirá onámaná iyádan baren mino.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Baré íkan Yisasi semí, “Masí oyi ráke onámaná do varano,” síkan maen mai ma fúkein banta ayofi Mata semí, “Bafan noe, kamí kamí damú orikhein aunka inten mino.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Máa síkan Yisasi semí, “Téi ídá éin tiamerá mumunan ma inteya Tiyarafenui kakhan ákona onan nono sikha rafuno.
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Máa síkan betí ankan masí oyi ráke onámaná do mádan maen Yisasi inarufá kakháben máa semí, “Tifóe oe, éi ma senti simúkin iniyaona van mi susu sé uno.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Éi ena ena yamú tenti simúkin iniyaonan bái afová ukhé umpo ma ma iyukhein nanin banta ano éin nan mi séin tiantan erikhen mino sen afová iyáken mumunan ino van mi siyá uno.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Máa siren Yisasi avádóden oovararen temí, “Rasarusi oe, e khuve erano.”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Máa sen Rasarusin ariyain má davaráe fóké minó bukhafa úkukhein mano e khuáden barufá erákan Yisasi mai nanin banta siamemí, “Davaráe yo utúantá desin orino.”Rasarusi ma masí pinté e mantein mino.|alt="Lazarus coming from the tomb" src="CN01769B.TIF" size="col" ref="Yon 11.42"
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Máan tíkan ódaren mai ma Maria má o van arunaná bariyá ein Yutan kayo ano Yisasintá mumunan en oreraen mino.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Mumunan iyákan mai finté manáa ano oren mai ma Yisasi varein avúava san mo Farasisi kéká tiamen mino.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Tiamíkan monó ánon banta kéká bá Farasisi kayo vá ano Kanisori kéká aran e átaru uvin betin inaemí, “Ma ma enará ukhein aní danasinta ma uvaren dararen iyain banta amaniná naisá otifante rafuno.
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Tetí ankan ma véin á ékun mai avúavasí ma iyantin minó nanin banta ano véintá mumunan intin maen Romui kamanin mano eriven tetinti kákan monó namun má bara vá máden namu uren asuse inten mino.”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Máa síkan mai aúbanté Kaiafasin ne sin banta mai oranafin monó ánon banta kékái ánon bantai ukharen e manten temí, “Mai ma siyaona vaya siretí ankan ídá afová ukha ono.
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Ída afová ukha ompo minó nanin banta ano o afeyoran nafo mana vanta ano ma vetin nan o furintin mai anan kama inten mino.”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Mai vaya ma Kaiafasi sein mai ída vei ineine finté ten mifo mai oranafin monó ánon banta kékái ánon bantaíi véi ukhen banasi aya ono van ma Yisasi furin nain nan mi sakhanampa vayan Yutan barafin ma vain nanin banta kayofin tiáden mino.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Mai varafin ma vain nanin banta máa vara siáden naino. Mai ma minó barafá ma Tiyarafenu akhafana ma vain o avían átaru urantin mana kékasí ma inain mai va san mi siáden mino.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Máan tukhan béin ma arintin purin nain aa van maí damúké araíen dosen mino.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Dosiyákan mai van Yutan kayo avorá non nan Yisasi me ifá en Ifraimí baru ádé kámá barafá bei eyo iyampon kayo vá o varen mino.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 O vákan Tiyarafenu ano ma Isareri kéká Avo Uantein Damú ádé iyákan minó pimpáké banasi ano Tiyarafenu avorá avusese ono van Yerusaremí barurá ana óden mino.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Un báken betí ankan Yisasin nan dosian more mere uvaen monó barurá o átaru uven beraran inaemí, “Tiretí ankan náié té iniya rafono. Béi ma omápin erinten nafino.”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Máa siren dosiyan maen monó anon banta kéká bá Farasisi kayo vá ano vanasi siamemí, “Yisasi ma onan nona ano vá me sisimirá o fáká tifano.”
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.