João 11
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARC
1 Mana Rasarusin ne sin banta vá be ayofi kanan Maria nú Mata nú bá Betaní barurá baréin Rasarusin aí en mino.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mai ma ínaimpáké ma kama auna iyain uverifó ma Yisasin arantantá banaren ma ve ánon do fóké ma yo arumin nain nanin mi Maria varéin be aváe Rasarusin aí iyan baren mino.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Baré íkan míkan anananosan mano Yisasi vaípá baya yan oríkan temí, “Bafan noe, mai ma éi moéke anunu iyaona vanta aí iyan ban mino.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Mai vaya ma Yisasi iniyáken béi semí, “Mai aí ma vain mai fura sen purin aisa van naino. Tiyarafenu ano vei ákona vanasi aní intin mai finté uaren be anin mano kákan bí barano van mi mai aí pákakhen mino.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yisasi ano Rasarusin má be ayofi kanan Matan nú Marian nú ba san mi moéken anunu ukharen mino.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Máan tukharé íkan béi ma Rasarusini aí baya ma iniren maen mai ma véi varé ein barurá kan damú bá evaránen baren mino.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Baré íkan kan damú orivin bei eyo iyampon kayo siamemí, “Erí Yutan barafá evaráné oró tifano.”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Máa síkan bei eyo iyampon kayo ano véin tiamemí, “Aru soe, sare uron mi Yutan kayo ano éin onámaná ankamono van ein mifo mai varufasá éi evaráne orono van iya fono.”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemi, “Tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) auará ídá kakhaken báé iyan nafino. Mana vanta ano ma kará ma nóken ída eyúpóen ankaminten mino. Mai fara va ino, ma varai kakhan oniyan pasen mino.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Máan tiyaren ma yúdufumpin orinten maen béi eyúpóen ankaminten mino. Mai fara vara seyo, véin ma kakhantan oon ída van mino.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Máa siren Yisasi vetí ankan tiamemí, “Tetisi sirona Rasarusi maen aun mi vakhein mai finte mo avoranté uno.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Máa síkan bei eyo iyampon kayo ano mai vaya iniren béin evaránen tiamemí, “Bafan noe, véi ma auun bakhá inten evaránen e mantanten mino.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Rasarusini furí pákena van mi Yisasi siyákan bei eyo iyampon kayo ano yo inian aun mi vakhan man tino sen mino.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Máan tiyaimpin betí ankan pámanen tiamemí, “Rasarusi fúkái
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 siretí ankan mumunan ono van mi iniré béin má mairá ída o varé umpo erí béin o onatifano.”
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Máa síkan Tomasi nan ma Didimasin ne siyain mano ena eyo iyampon kayo siamemí, “Erí tetí ankan má oré béin má manafin o furó tifano.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Yisasi ma Betaní barurá oriven iníkan maen Rasarusin nan pe fúbin masí uran kamí kamí damú orikhen ne sen tiamen mino.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Betaní baru ráké ma Yerusaremí barurá ma oriyain mai kankanan maerin bákan
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Yutan kayo ano Mata nú Maria nú ayofi ma fúkan bain nan ará kusiantano van e varen mino.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Mata iníkan maen Yisasi nan eriyan ne síkan béin o onanono van oren mifo Maria maen ifá en mápin baren mino.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Mata ma Yisasin o oniyáken temí, “Bafan noe, éi mará baréesin te siyofi ída furin nainten mino.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Máan tukhen mifo saréa yere ma éi mana yana san Tiyarafenu vaípá ma inantesin maen éin amintéí téi afová ukhé uno.”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “E ayofi evaránen e mantanten mino.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Máa síkan Mata véin evaránen tiamemí, “Ínaimpá ma ma vara kípan nain damú ma minó nanin banta ano ma e mantiyantin maen béi e mantantéí mai séi afová ukhé uno.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Evaránen ma e mantan má aunan ma varan má téi umpo sentá ma mumunan uven púkaréin nain mano mai finté evaránen aunan baranten mino.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Baranten mifo iye anó para váken téintá mumunan inten nafi mai ano ída uron mi furinte mino. Mairá éi mumunan iya fono.”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Máa síkan Mata evaránen béin tiamemí, “Eyo Bafan noe, éi Tiyarafenu Anin báke mai ma ma varafin erinten ne ma sen béi aní ukhá ein bantan baná téi mumunan iyá uno.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mata ma máa siren maen evaránen oren be aunana Marian mo araan aúpá kaúden tiamemí, “Arú ano e váken éin nan ina iyan mino.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Máa sein baya ma Maria inen maen ainen e manten Yisasi vaípá oren mino.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Yisasi ída mai varufin ódikhen mai ma Mata má o fóken baya seintá para varen mino.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Maria ma ainen e manten barufá aravíkan mai ma véin ará kusiantano van mápin baré ein Yutan kayo ano ma onen maen masíkái mo arunaná barano van mi oriyan mino siren betí ankan béin bákuren oren mino.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Oríkan Maria ma Yisasin o oniyáken béin arantampin o mátimen temí, “Bafan noe, éi mará bano se varé esin te siyofi ída furin nainten mino.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Máa siren Maria ifí dákan mai ma véin má orikhá ein Yutan kayo ano yere ifí diyaimpin Yisasi onan béin aúpin ákuna ano víken mino.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Máan tiyáken béi inaemí, “Intefasá béin masí uren nan ban nafino.”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Máa síkan Yisasi ifí den mino.
35 Jesus chorou.
36 Ifí dan maen Yutan kayo ano semí, “Onano. Aúkákéi véin nan anunu ukhen mino.”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Máa siyákan manáa ano semí, “Béi auu yufúkukhá ein kayo kama uantan oniyain mifo ma vanta ma ayaintin ída furoren mino.”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Yisasin arápin evaránen arunaná édaviyaimpin masíká oren mino. Mai masí maen ompin boraádan baré íkan maifin masí uren oyirá onámaná iyádan baren mino.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Baré íkan Yisasi semí, “Masí oyi ráke onámaná do varano,” síkan maen mai ma fúkein banta ayofi Mata semí, “Bafan noe, kamí kamí damú orikhein aunka inten mino.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Máa síkan Yisasi semí, “Téi ídá éin tiamerá mumunan ma inteya Tiyarafenui kakhan ákona onan nono sikha rafuno.
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Máa síkan betí ankan masí oyi ráke onámaná do mádan maen Yisasi inarufá kakháben máa semí, “Tifóe oe, éi ma senti simúkin iniyaona van mi susu sé uno.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Éi ena ena yamú tenti simúkin iniyaonan bái afová ukhé umpo ma ma iyukhein nanin banta ano éin nan mi séin tiantan erikhen mino sen afová iyáken mumunan ino van mi siyá uno.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Máa siren Yisasi avádóden oovararen temí, “Rasarusi oe, e khuve erano.”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Máa sen Rasarusin ariyain má davaráe fóké minó bukhafa úkukhein mano e khuáden barufá erákan Yisasi mai nanin banta siamemí, “Davaráe yo utúantá desin orino.”Rasarusi ma masí pinté e mantein mino.|alt="Lazarus coming from the tomb" src="CN01769B.TIF" size="col" ref="Yon 11.42"
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Máan tíkan ódaren mai ma Maria má o van arunaná bariyá ein Yutan kayo ano Yisasintá mumunan en oreraen mino.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Mumunan iyákan mai finté manáa ano oren mai ma Yisasi varein avúava san mo Farasisi kéká tiamen mino.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Tiamíkan monó ánon banta kéká bá Farasisi kayo vá ano Kanisori kéká aran e átaru uvin betin inaemí, “Ma ma enará ukhein aní danasinta ma uvaren dararen iyain banta amaniná naisá otifante rafuno.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Tetí ankan ma véin á ékun mai avúavasí ma iyantin minó nanin banta ano véintá mumunan intin maen Romui kamanin mano eriven tetinti kákan monó namun má bara vá máden namu uren asuse inten mino.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Máa síkan mai aúbanté Kaiafasin ne sin banta mai oranafin monó ánon banta kékái ánon bantai ukharen e manten temí, “Mai ma siyaona vaya siretí ankan ídá afová ukha ono.
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Ída afová ukha ompo minó nanin banta ano o afeyoran nafo mana vanta ano ma vetin nan o furintin mai anan kama inten mino.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Mai vaya ma Kaiafasi sein mai ída vei ineine finté ten mifo mai oranafin monó ánon banta kékái ánon bantaíi véi ukhen banasi aya ono van ma Yisasi furin nain nan mi sakhanampa vayan Yutan barafin ma vain nanin banta kayofin tiáden mino.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Mai varafin ma vain nanin banta máa vara siáden naino. Mai ma minó barafá ma Tiyarafenu akhafana ma vain o avían átaru urantin mana kékasí ma inain mai va san mi siáden mino.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Máan tukhan béin ma arintin purin nain aa van maí damúké araíen dosen mino.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Dosiyákan mai van Yutan kayo avorá non nan Yisasi me ifá en Ifraimí baru ádé kámá barafá bei eyo iyampon kayo vá o varen mino.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 O vákan Tiyarafenu ano ma Isareri kéká Avo Uantein Damú ádé iyákan minó pimpáké banasi ano Tiyarafenu avorá avusese ono van Yerusaremí barurá ana óden mino.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Un báken betí ankan Yisasin nan dosian more mere uvaen monó barurá o átaru uven beraran inaemí, “Tiretí ankan náié té iniya rafono. Béi ma omápin erinten nafino.”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Máa siren dosiyan maen monó anon banta kéká bá Farasisi kayo vá ano vanasi siamemí, “Yisasi ma onan nona ano vá me sisimirá o fáká tifano.”
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.