Atos 9

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Maí damú ana Sori ano Bafani eyo iyampon kayo aruan purono van pa sinko sen oriyáken
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 Damaskasí monó átaru namun kayofin mai intéa nanin banta anó Aa Ma Yakhafin Kéká banafi mai vetin páken Yerusaremí karavusifin mo kaono van Sori ano Damaskasí monó ánon banta kayoi ánon banta mo inaen mino.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Ina íkan eyo sin Sori oriyan baren Damaskasí áde oriyain má inaru fáké kakhan mano manádá béin panu sen eúkuáden mino.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Máan tiyain má Sori varará eraven ankamen iníkan mana oo va ano máa sen tiamemí, “Sori oe, Sori oe, nái ana vará tein namuroí usintiya fono.”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Máa síkan Sori inaemí, “Bafan noe, éi iye fono,” síkan béi evaránen temí, “Mai ma séin namuroí iyaona mai séi Yisasi uno.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Máan tiya ompo éi mantave kákan barufin ódesin maen inte yanasá barante fo mai mana vanta anon tiaminten mino.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Máa sin maen Sorin má ma oriyaré ein banta kéká ano vaya ída sinton mairá mantakhen mai vaya inen mifo mana vanta ída onen mino.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Máa siran Sori varará bakharen orun mantaaren auu máben onákan auu sítípa ukhen ída mana yaná onarí iyaimpin ben má ma orikhá ein kéká ano ayan noren Damaskasí barufin óden mino.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Moran maen kanú manaú damúi Sorin auu yufúkuvin báken mana yunan nafi non nafi ída niyan mino.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Damaskasí barufin maen mana Ananiasin ne sin eyo iyampon baré íkan Bafan mano auu véden béin ariyan temí, “Ananaiasi oe,” síkan béi evaránen temí, “Boe, Bafan noe,”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 síkan Bafan mano véin tiamemí, “Sori maen taréa sentá amúkiyan ban mifo vá Puntákein Aasá oriare Yudasin amá orive Tasusíke vanta Sorin nan muno se vá ina ono.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Béin auu vaédan Ananiasin ne sin banta ano véin ánontá ayan mo kaíkan béin auu evaránen kama iyan onen mino.”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Máa síkan Ananiasi evaránen Bafan tiamemí, “Bafan noe, Yerusaremí ma eni mumunan nanin banta vain amaniná ma mai vanta ano ída funtákein avúavasí ma iyain nan kokhon manon ten orera iyá inikhé uno.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Máan tiyáken monó ánon banta vaípákena eyo sin ákona vompon amin mamaren entá ma monó tiyain kéká minó karavusi fákano van mará erikhen mino.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Máa síkan Bafan mano siamemí, “Ena anan kéká bá betíi kin kayo vá inká Isareri nanin banta vápin tenti monó baya varen orino van béin inka aní ukhé umpo vá orono.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Téin tínain ma vákurin naintá béi intesá ená uman baranten nafi mai véin aní onté uno.”
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Máa siran Ananiasi orein mano mai namumpin ódiven Sorin ánontá mun ayan kaiyan temí, “Tifá tiváe Sori oe, mafá ereno van eriyáe nan ma ayanafá dákói ma oneona vanta, Bafan Yisasi ano éin nan evaránen auu mábé onesin Kantá Aunan mano éimpin bíkano van mi séin tisintá eré uno.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Máa siyain má anan Sorin auufenté ataro ma yo siven eraveiní íkan evaránen auu máben oniyáken e manten monó non peren mino.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Péden manáa yunan naren bei ákona evaránen mamaren Damaskasí ma varé ein eyo iyampon kayo vá manáa yamú baren mino.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Ákona mamaren esé ana e manten Yutan kayoi monó átaru namun kayofin oriven Yisasi Tiyarafenu Anin mino sen araíen monó baya siamen mino.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Máa síkan beni vaya ma inein nanin banta minó ano anúden orera iyan máa sen inaemí, “Mai ma Yerusaremí ma Yisasini eyo iyampon kayo aruan puriyan karavusi fakaádaren ma inká maráke kayo vá dere karavusi fáke monó ánon banta kayoi monó ánon kéká baípá orono van ma erein banta fino.”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Máa siyan Sorini monó baya ano moéken ákona íkan Damaskasí ma varé ein Yutan kayo ano Yisasin nan Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ino sen afová uren akhokho van ída evaránen béin má manáa vaya sen mino.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Máa sen kokhon damú oriyan maen manáa Yutan kayo ano Sorin aruan purono van aúpáké baya sian damuáden mino.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Máa siren mai Yutan kayo ano Sorin aruan purono van mai varui yafu ona kayo ma vaintá ena ena vayan má inuran má dafían ákona iyain baya Sori inen mino.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Máan tiyákan ben ma vákuren noré ein kayo ano inuran pinté Sorin do aviren mo basketifin dan kumamin mairá anan damuren kafi ain pinté dan aravuaren me onen oren mino.Porin ma basketifin báuren dan aravein mino.|alt="They let Paul down in a basket" src="CN01937b.TIF" size="col" ref="Apo 9.25"
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Oren ma Yerusaremí oriven Yisasini eyo iyampon kayo vá o asotú uvé dorano van íkan betí ankan béin nan ída fura sen eyo iyamponí ukhen mino sen anomé iniyáken béin nan peren mino.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Máan tiyaimpin Banabasi ano Sorin aviren baya varen orin banta kayo vaintá moren Sori inté ená ayanafá oriyaren Bafan onaná béin baya siamídan inká béi inté ená Damaskasí barufin Yisasin aví ída feranton ná tian dákó ena fi, mai fákena vetin tiamen mino.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Tiamídan Sori vetí ankan má báken Yerusaremí ída feranton Bafan avíká kasaen nóken banasi monó baya siamiyaren mino.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Tiamen nókan Kiriki vaya ma siyain Yutan kayo ano véi má baya fóké asive asive iyáken mai kéká ano véin aruan purin aa van dosiyaren mino.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Máa siyain baya ma monópin bain afá aváeyan mano iniyáken béin do aviren Sisariá morúden tiantan Tasusí oren mino.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Orivin mumunan nanin banta ma Yudia safi Karirifa safi inká Sameriá akhempa safi ma varé ein kéká Kantá Aunan mano mumunan ákona uantan kokhon mano vetimpin o asotú íkan amusin pinté kusen báken Bafan nan péan amiyaren mino.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Pita ma minó akhempá doren noren maen Ridá barurá ma mumunan nanin banta vain onano van oren mino.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 O varen mai varu finte Ainiasin ne sin banta onákan dan manápá ifo kanú manaú oranará ai ayan púkan kúkútafin mana vakhen baren mino.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Baréin Pita véin tiamemí, “Ainiasi oe, Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ano ayofen mifo mantave yuvasí dádá ono.” Máa siyain má ana Ainiasi orun manten mino.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Máan tíkan Ridá barurá ma varé ein nanin banta vá Seroní puntákein avafin ma varé ein nanin banta vá ano mai vanta amininá ma yákó ein daná ódaren betí ará baéden Bafan baípá eren mino.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Máan tiyákan mana mumunan nanin Tabitan ne sin nan ma Kiriki vaya finté Dokasi ne siyain nanin mano Yopá barurá báken minó damú béi kama avúavá ana variyáken ona ma i van nanin banta aya iyaren mino.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Aya iyaren aí baren púbíkan non péantáden dan bain karafarampin mun asédan baren mino.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Ridá baru maen Yopá baru ádé baré íkan eyo iyampon kayo ano inin Pitan nan Ridá barurá ban ne siyaimpin kan banta siantan béi vaípá onóben temí, “Aine setí ma varuna varufá tare ana orono van muno,” siren tútúpen mino.
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Máa síkan Pita maí kan má oren onóbin do aviren dan bain karafarampin ódíkan minó baré nanin kayo ano véi vaintá e iyen eúkuven ifídiyáken Dokasi ma vetin má para váken amu uariyan amiyaré ein iyon afuin má ona vá Pitan aníen mino.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Máan turan Pita ano minó nanin banta siantan barará karafarampin aravuvíkan aronkan durafúden amúkuren mai ma fúkein nanin baípá do vaében temí, “Tabita oe, orun mantano,” síkan mai nanin auu máben Pitan me oniyan orun mantaan kumanen mino.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Kumamin Pita ano mai nanin ayan pákaren ayain mantavíkan mairá mumunan nanin banta kayo vá baré nanin kayo vá aran édákan mai ma fúká ein nanin ayun para van aní in onen amen mino.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Mai ma yákó ein baya ano Yopá barufin orera íkan iniren kokhon nanin banta ano Bafantá mumunan en mino.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Máan turen burumakaó aufó ma minó daná uvariyain banta Saimoni má Pita manáa yamú baren mino.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.