Atos 9

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Maí damú ana Sori ano Bafani eyo iyampon kayo aruan purono van pa sinko sen oriyáken
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Damaskasí monó átaru namun kayofin mai intéa nanin banta anó Aa Ma Yakhafin Kéká banafi mai vetin páken Yerusaremí karavusifin mo kaono van Sori ano Damaskasí monó ánon banta kayoi ánon banta mo inaen mino.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Ina íkan eyo sin Sori oriyan baren Damaskasí áde oriyain má inaru fáké kakhan mano manádá béin panu sen eúkuáden mino.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Máan tiyain má Sori varará eraven ankamen iníkan mana oo va ano máa sen tiamemí, “Sori oe, Sori oe, nái ana vará tein namuroí usintiya fono.”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Máa síkan Sori inaemí, “Bafan noe, éi iye fono,” síkan béi evaránen temí, “Mai ma séin namuroí iyaona mai séi Yisasi uno.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Máan tiya ompo éi mantave kákan barufin ódesin maen inte yanasá barante fo mai mana vanta anon tiaminten mino.”
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Máa sin maen Sorin má ma oriyaré ein banta kéká ano vaya ída sinton mairá mantakhen mai vaya inen mifo mana vanta ída onen mino.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Máa siran Sori varará bakharen orun mantaaren auu máben onákan auu sítípa ukhen ída mana yaná onarí iyaimpin ben má ma orikhá ein kéká ano ayan noren Damaskasí barufin óden mino.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Moran maen kanú manaú damúi Sorin auu yufúkuvin báken mana yunan nafi non nafi ída niyan mino.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Damaskasí barufin maen mana Ananiasin ne sin eyo iyampon baré íkan Bafan mano auu véden béin ariyan temí, “Ananaiasi oe,” síkan béi evaránen temí, “Boe, Bafan noe,”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 síkan Bafan mano véin tiamemí, “Sori maen taréa sentá amúkiyan ban mifo vá Puntákein Aasá oriare Yudasin amá orive Tasusíke vanta Sorin nan muno se vá ina ono.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Béin auu vaédan Ananiasin ne sin banta ano véin ánontá ayan mo kaíkan béin auu evaránen kama iyan onen mino.”
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Máa síkan Ananiasi evaránen Bafan tiamemí, “Bafan noe, Yerusaremí ma eni mumunan nanin banta vain amaniná ma mai vanta ano ída funtákein avúavasí ma iyain nan kokhon manon ten orera iyá inikhé uno.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Máan tiyáken monó ánon banta vaípákena eyo sin ákona vompon amin mamaren entá ma monó tiyain kéká minó karavusi fákano van mará erikhen mino.”
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Máa síkan Bafan mano siamemí, “Ena anan kéká bá betíi kin kayo vá inká Isareri nanin banta vápin tenti monó baya varen orino van béin inka aní ukhé umpo vá orono.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Téin tínain ma vákurin naintá béi intesá ená uman baranten nafi mai véin aní onté uno.”
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Máa siran Ananiasi orein mano mai namumpin ódiven Sorin ánontá mun ayan kaiyan temí, “Tifá tiváe Sori oe, mafá ereno van eriyáe nan ma ayanafá dákói ma oneona vanta, Bafan Yisasi ano éin nan evaránen auu mábé onesin Kantá Aunan mano éimpin bíkano van mi séin tisintá eré uno.”
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Máa siyain má anan Sorin auufenté ataro ma yo siven eraveiní íkan evaránen auu máben oniyáken e manten monó non peren mino.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Péden manáa yunan naren bei ákona evaránen mamaren Damaskasí ma varé ein eyo iyampon kayo vá manáa yamú baren mino.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Ákona mamaren esé ana e manten Yutan kayoi monó átaru namun kayofin oriven Yisasi Tiyarafenu Anin mino sen araíen monó baya siamen mino.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Máa síkan beni vaya ma inein nanin banta minó ano anúden orera iyan máa sen inaemí, “Mai ma Yerusaremí ma Yisasini eyo iyampon kayo aruan puriyan karavusi fakaádaren ma inká maráke kayo vá dere karavusi fáke monó ánon banta kayoi monó ánon kéká baípá orono van ma erein banta fino.”
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Máa siyan Sorini monó baya ano moéken ákona íkan Damaskasí ma varé ein Yutan kayo ano Yisasin nan Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ino sen afová uren akhokho van ída evaránen béin má manáa vaya sen mino.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Máa sen kokhon damú oriyan maen manáa Yutan kayo ano Sorin aruan purono van aúpáké baya sian damuáden mino.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Máa siren mai Yutan kayo ano Sorin aruan purono van mai varui yafu ona kayo ma vaintá ena ena vayan má inuran má dafían ákona iyain baya Sori inen mino.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Máan tiyákan ben ma vákuren noré ein kayo ano inuran pinté Sorin do aviren mo basketifin dan kumamin mairá anan damuren kafi ain pinté dan aravuaren me onen oren mino.Porin ma basketifin báuren dan aravein mino.|alt="They let Paul down in a basket" src="CN01937b.TIF" size="col" ref="Apo 9.25"
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Oren ma Yerusaremí oriven Yisasini eyo iyampon kayo vá o asotú uvé dorano van íkan betí ankan béin nan ída fura sen eyo iyamponí ukhen mino sen anomé iniyáken béin nan peren mino.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Máan tiyaimpin Banabasi ano Sorin aviren baya varen orin banta kayo vaintá moren Sori inté ená ayanafá oriyaren Bafan onaná béin baya siamídan inká béi inté ená Damaskasí barufin Yisasin aví ída feranton ná tian dákó ena fi, mai fákena vetin tiamen mino.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Tiamídan Sori vetí ankan má báken Yerusaremí ída feranton Bafan avíká kasaen nóken banasi monó baya siamiyaren mino.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Tiamen nókan Kiriki vaya ma siyain Yutan kayo ano véi má baya fóké asive asive iyáken mai kéká ano véin aruan purin aa van dosiyaren mino.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Máa siyain baya ma monópin bain afá aváeyan mano iniyáken béin do aviren Sisariá morúden tiantan Tasusí oren mino.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Orivin mumunan nanin banta ma Yudia safi Karirifa safi inká Sameriá akhempa safi ma varé ein kéká Kantá Aunan mano mumunan ákona uantan kokhon mano vetimpin o asotú íkan amusin pinté kusen báken Bafan nan péan amiyaren mino.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Pita ma minó akhempá doren noren maen Ridá barurá ma mumunan nanin banta vain onano van oren mino.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 O varen mai varu finte Ainiasin ne sin banta onákan dan manápá ifo kanú manaú oranará ai ayan púkan kúkútafin mana vakhen baren mino.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Baréin Pita véin tiamemí, “Ainiasi oe, Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ano ayofen mifo mantave yuvasí dádá ono.” Máa siyain má ana Ainiasi orun manten mino.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Máan tíkan Ridá barurá ma varé ein nanin banta vá Seroní puntákein avafin ma varé ein nanin banta vá ano mai vanta amininá ma yákó ein daná ódaren betí ará baéden Bafan baípá eren mino.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Máan tiyákan mana mumunan nanin Tabitan ne sin nan ma Kiriki vaya finté Dokasi ne siyain nanin mano Yopá barurá báken minó damú béi kama avúavá ana variyáken ona ma i van nanin banta aya iyaren mino.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Aya iyaren aí baren púbíkan non péantáden dan bain karafarampin mun asédan baren mino.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Ridá baru maen Yopá baru ádé baré íkan eyo iyampon kayo ano inin Pitan nan Ridá barurá ban ne siyaimpin kan banta siantan béi vaípá onóben temí, “Aine setí ma varuna varufá tare ana orono van muno,” siren tútúpen mino.
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Máa síkan Pita maí kan má oren onóbin do aviren dan bain karafarampin ódíkan minó baré nanin kayo ano véi vaintá e iyen eúkuven ifídiyáken Dokasi ma vetin má para váken amu uariyan amiyaré ein iyon afuin má ona vá Pitan aníen mino.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Máan turan Pita ano minó nanin banta siantan barará karafarampin aravuvíkan aronkan durafúden amúkuren mai ma fúkein nanin baípá do vaében temí, “Tabita oe, orun mantano,” síkan mai nanin auu máben Pitan me oniyan orun mantaan kumanen mino.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Kumamin Pita ano mai nanin ayan pákaren ayain mantavíkan mairá mumunan nanin banta kayo vá baré nanin kayo vá aran édákan mai ma fúká ein nanin ayun para van aní in onen amen mino.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Mai ma yákó ein baya ano Yopá barufin orera íkan iniren kokhon nanin banta ano Bafantá mumunan en mino.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Máan turen burumakaó aufó ma minó daná uvariyain banta Saimoni má Pita manáa yamú baren mino.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.