Atos 9

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Maí damú ana Sori ano Bafani eyo iyampon kayo aruan purono van pa sinko sen oriyáken
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 Damaskasí monó átaru namun kayofin mai intéa nanin banta anó Aa Ma Yakhafin Kéká banafi mai vetin páken Yerusaremí karavusifin mo kaono van Sori ano Damaskasí monó ánon banta kayoi ánon banta mo inaen mino.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Ina íkan eyo sin Sori oriyan baren Damaskasí áde oriyain má inaru fáké kakhan mano manádá béin panu sen eúkuáden mino.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Máan tiyain má Sori varará eraven ankamen iníkan mana oo va ano máa sen tiamemí, “Sori oe, Sori oe, nái ana vará tein namuroí usintiya fono.”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Máa síkan Sori inaemí, “Bafan noe, éi iye fono,” síkan béi evaránen temí, “Mai ma séin namuroí iyaona mai séi Yisasi uno.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Máan tiya ompo éi mantave kákan barufin ódesin maen inte yanasá barante fo mai mana vanta anon tiaminten mino.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Máa sin maen Sorin má ma oriyaré ein banta kéká ano vaya ída sinton mairá mantakhen mai vaya inen mifo mana vanta ída onen mino.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Máa siran Sori varará bakharen orun mantaaren auu máben onákan auu sítípa ukhen ída mana yaná onarí iyaimpin ben má ma orikhá ein kéká ano ayan noren Damaskasí barufin óden mino.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Moran maen kanú manaú damúi Sorin auu yufúkuvin báken mana yunan nafi non nafi ída niyan mino.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Damaskasí barufin maen mana Ananiasin ne sin eyo iyampon baré íkan Bafan mano auu véden béin ariyan temí, “Ananaiasi oe,” síkan béi evaránen temí, “Boe, Bafan noe,”
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 síkan Bafan mano véin tiamemí, “Sori maen taréa sentá amúkiyan ban mifo vá Puntákein Aasá oriare Yudasin amá orive Tasusíke vanta Sorin nan muno se vá ina ono.
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Béin auu vaédan Ananiasin ne sin banta ano véin ánontá ayan mo kaíkan béin auu evaránen kama iyan onen mino.”
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Máa síkan Ananiasi evaránen Bafan tiamemí, “Bafan noe, Yerusaremí ma eni mumunan nanin banta vain amaniná ma mai vanta ano ída funtákein avúavasí ma iyain nan kokhon manon ten orera iyá inikhé uno.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Máan tiyáken monó ánon banta vaípákena eyo sin ákona vompon amin mamaren entá ma monó tiyain kéká minó karavusi fákano van mará erikhen mino.”
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Máa síkan Bafan mano siamemí, “Ena anan kéká bá betíi kin kayo vá inká Isareri nanin banta vápin tenti monó baya varen orino van béin inka aní ukhé umpo vá orono.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Téin tínain ma vákurin naintá béi intesá ená uman baranten nafi mai véin aní onté uno.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Máa siran Ananiasi orein mano mai namumpin ódiven Sorin ánontá mun ayan kaiyan temí, “Tifá tiváe Sori oe, mafá ereno van eriyáe nan ma ayanafá dákói ma oneona vanta, Bafan Yisasi ano éin nan evaránen auu mábé onesin Kantá Aunan mano éimpin bíkano van mi séin tisintá eré uno.”
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Máa siyain má anan Sorin auufenté ataro ma yo siven eraveiní íkan evaránen auu máben oniyáken e manten monó non peren mino.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Péden manáa yunan naren bei ákona evaránen mamaren Damaskasí ma varé ein eyo iyampon kayo vá manáa yamú baren mino.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Ákona mamaren esé ana e manten Yutan kayoi monó átaru namun kayofin oriven Yisasi Tiyarafenu Anin mino sen araíen monó baya siamen mino.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Máa síkan beni vaya ma inein nanin banta minó ano anúden orera iyan máa sen inaemí, “Mai ma Yerusaremí ma Yisasini eyo iyampon kayo aruan puriyan karavusi fakaádaren ma inká maráke kayo vá dere karavusi fáke monó ánon banta kayoi monó ánon kéká baípá orono van ma erein banta fino.”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Máa siyan Sorini monó baya ano moéken ákona íkan Damaskasí ma varé ein Yutan kayo ano Yisasin nan Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ino sen afová uren akhokho van ída evaránen béin má manáa vaya sen mino.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Máa sen kokhon damú oriyan maen manáa Yutan kayo ano Sorin aruan purono van aúpáké baya sian damuáden mino.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Máa siren mai Yutan kayo ano Sorin aruan purono van mai varui yafu ona kayo ma vaintá ena ena vayan má inuran má dafían ákona iyain baya Sori inen mino.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Máan tiyákan ben ma vákuren noré ein kayo ano inuran pinté Sorin do aviren mo basketifin dan kumamin mairá anan damuren kafi ain pinté dan aravuaren me onen oren mino.Porin ma basketifin báuren dan aravein mino.|alt="They let Paul down in a basket" src="CN01937b.TIF" size="col" ref="Apo 9.25"
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Oren ma Yerusaremí oriven Yisasini eyo iyampon kayo vá o asotú uvé dorano van íkan betí ankan béin nan ída fura sen eyo iyamponí ukhen mino sen anomé iniyáken béin nan peren mino.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Máan tiyaimpin Banabasi ano Sorin aviren baya varen orin banta kayo vaintá moren Sori inté ená ayanafá oriyaren Bafan onaná béin baya siamídan inká béi inté ená Damaskasí barufin Yisasin aví ída feranton ná tian dákó ena fi, mai fákena vetin tiamen mino.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Tiamídan Sori vetí ankan má báken Yerusaremí ída feranton Bafan avíká kasaen nóken banasi monó baya siamiyaren mino.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Tiamen nókan Kiriki vaya ma siyain Yutan kayo ano véi má baya fóké asive asive iyáken mai kéká ano véin aruan purin aa van dosiyaren mino.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Máa siyain baya ma monópin bain afá aváeyan mano iniyáken béin do aviren Sisariá morúden tiantan Tasusí oren mino.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Orivin mumunan nanin banta ma Yudia safi Karirifa safi inká Sameriá akhempa safi ma varé ein kéká Kantá Aunan mano mumunan ákona uantan kokhon mano vetimpin o asotú íkan amusin pinté kusen báken Bafan nan péan amiyaren mino.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Pita ma minó akhempá doren noren maen Ridá barurá ma mumunan nanin banta vain onano van oren mino.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 O varen mai varu finte Ainiasin ne sin banta onákan dan manápá ifo kanú manaú oranará ai ayan púkan kúkútafin mana vakhen baren mino.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Baréin Pita véin tiamemí, “Ainiasi oe, Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ano ayofen mifo mantave yuvasí dádá ono.” Máa siyain má ana Ainiasi orun manten mino.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Máan tíkan Ridá barurá ma varé ein nanin banta vá Seroní puntákein avafin ma varé ein nanin banta vá ano mai vanta amininá ma yákó ein daná ódaren betí ará baéden Bafan baípá eren mino.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Máan tiyákan mana mumunan nanin Tabitan ne sin nan ma Kiriki vaya finté Dokasi ne siyain nanin mano Yopá barurá báken minó damú béi kama avúavá ana variyáken ona ma i van nanin banta aya iyaren mino.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Aya iyaren aí baren púbíkan non péantáden dan bain karafarampin mun asédan baren mino.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Ridá baru maen Yopá baru ádé baré íkan eyo iyampon kayo ano inin Pitan nan Ridá barurá ban ne siyaimpin kan banta siantan béi vaípá onóben temí, “Aine setí ma varuna varufá tare ana orono van muno,” siren tútúpen mino.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Máa síkan Pita maí kan má oren onóbin do aviren dan bain karafarampin ódíkan minó baré nanin kayo ano véi vaintá e iyen eúkuven ifídiyáken Dokasi ma vetin má para váken amu uariyan amiyaré ein iyon afuin má ona vá Pitan aníen mino.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Máan turan Pita ano minó nanin banta siantan barará karafarampin aravuvíkan aronkan durafúden amúkuren mai ma fúkein nanin baípá do vaében temí, “Tabita oe, orun mantano,” síkan mai nanin auu máben Pitan me oniyan orun mantaan kumanen mino.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Kumamin Pita ano mai nanin ayan pákaren ayain mantavíkan mairá mumunan nanin banta kayo vá baré nanin kayo vá aran édákan mai ma fúká ein nanin ayun para van aní in onen amen mino.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Mai ma yákó ein baya ano Yopá barufin orera íkan iniren kokhon nanin banta ano Bafantá mumunan en mino.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Máan turen burumakaó aufó ma minó daná uvariyain banta Saimoni má Pita manáa yamú baren mino.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.