Atos 5
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVI
1 Mana Ananiasin ne sin banta vá be aná Safairan ne sin má baren békani manáa vara sarí uran mana vanta ano miyaníen mino.
1 Um homem chamado Ananias, juntamente com Safira, sua mulher, também vendeu uma propriedade.
2 Miyaní uran mai vara ráké moní be aná ano afovai ukhan daíden manáa veyan aúpá kaúden manáa ana varen aposeri kayo mo makáden tiamen mai máa moní i varé uno siren amen mino.
2 Ele reteve parte do dinheiro para si, sabendo disso também sua mulher; e o restante levou e colocou aos pés dos apóstolos.
3 Amíkan Pita máa semí, “Ananiasi oe, fara é tire e aú ona yire nan Ban Anon mano en aúpin bíkaya Kantá Aunan mákádeya mai vara ráké ma vareóna moní manáa aúpá kae fono.
3 Então perguntou Pedro: "Ananias, como você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, a ponto de você mentir ao Espírito Santo e guardar para si uma parte do dinheiro que recebeu pela propriedade?
4 Ídá afová ukhen nan ná mai vara ma ída sarí ukhen nan en nina varéin ná mai vara miyaní urá moní bare fono. Mai moní eninaí uvi ompo e anunu ánain bákureya ída amenté uno sinona van Tiyarafenu amenté uno ma sireya náiná anó éin mai inin amiyá mai avúavá bare fono. Tetin na máka sisinte va ompo Tiyarafenui máka siante ono.”Ananiasi ma kampun tein mino.|alt="Ananias lies about his offering" src="cn01905B.tif" size="col" ref="Apo 5.4"
4 Ela não lhe pertencia? E, depois de vendida, o dinheiro não estava em seu poder? O que o levou a pensar em fazer tal coisa? Você não mentiu aos homens, mas sim a Deus".
5 Máa síkan Ananiasi mai vaya iniyáken eraven barará ankamiyan esé ana fúbíkan banasi ano Ananiasin amaniná ma yákó ein baya iniren moéken akhokho van en mino.
5 Ouvindo isso, Ananias caiu e morreu. Grande temor apoderou-se de todos os que ouviram o que tinha acontecido.
6 Máan tuvíkan pumara vanta kayo ano mai vanta e maman davaráefin úkuren baren mo masíen mino.
6 Então os moços vieram, envolveram seu corpo, levaram-no para fora e o sepultaram.
7 Masí uran kanú manaú áau orivíkan Ananiasin amaniná ma yákó ein daná be aná ano ída afováin mápin un peren mino.
7 Cerca de três horas mais tarde, entrou sua mulher, sem saber o que havia acontecido.
8 Unóbíkan Pita véin inaemí, “Éi sisimeno mai máa monisá tirei vara ráke vare fono,” síkan mai nanin mano siyáken, “Eyo, mai máa moní i varé uno.”
8 Pedro lhe perguntou: "Diga-me, foi esse o preço que vocês conseguiram pela propriedade? " Respondeu ela: "Sim, foi esse mesmo".
9 Máa síkan Pita véin tiamemí, “Pará tiré kanan baya sian damureya Bafani Kantá Aunan máka sentá fono. Onano, en avafun ma masí ein kayo onará édiyain mai kéká ano éin má daiyóen orinten mino.”
9 Pedro lhe disse: "Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Veja! Estão à porta os pés dos que sepultaram seu marido, e eles a levarão também".
10 Máa siyain má anan Pitan arantampin mai nanin eraven ankamen púbíkan mairá pumara vanta dun onan mai nanin púkeimpin mairá béin daiyó en oren be avafun ma masí ukharé ein áde mo masíen mino.
10 Naquele mesmo instante, ela caiu aos pés dele e morreu. Então os moços entraram e, encontrando-a morta, levaram-na e a sepultaram ao lado de seu marido.
11 Masí urákan monópin ma vain nanin banta vá ena nanin banta kayo vá ano mai vaya ma iniyáken moéken akhokho van en mino.
11 E grande temor apoderou-se de toda a igreja e de todos os que ouviram falar desses acontecimentos.
12 Aposeri kéká ano kokhon enará ukhein ákona vá aní danasinta vá banasi aúban uvariyákan maen Bafantá ma mumunan iyain nanin banta ano ará manafiní uren o éken Soromonini Yuséká átaruen mino.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos os que creram costumavam reunir-se no Pórtico de Salomão.
13 Átaru iyan mai kéká ano féden ída vetin má e átaru iyaren mifo mai kékápin ma ída vain nanin banta anon betin aví daní iyaren mino.
13 Dos demais, ninguém ousava juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alto conceito.
14 Máan tiyákan kokhon nanin banta ano Bafantá mumunan iyan beni kékápin me asotú asotú en maman kokhoníen mino.
14 Em número cada vez maior, homens e mulheres criam no Senhor e lhes eram acrescentados,
15 Máan ma iyain anarái Pitan aman ma oriyain aa akhempá banasi ano aí nanin banta aviren mo yóki uvíden kaiyan inká manáa kúkútafin kaiyaren mino.
15 de modo que o povo também levava os doentes às ruas e os colocava em camas e macas, para que pelo menos a sombra de Pedro se projetasse sobre alguns, enquanto ele passava.
16 Máan tiyákan Yerusaremí baru áde ma vain barufin páké ano yere aposeri kayo e oniyáken aí nanin banta vá inká namu aunan ma fákakhein kéká bá aviren eríkan mai nanin banta ayofen mino.
16 Afluíam também multidões das cidades próximas a Jerusalém, trazendo seus doentes e os que eram atormentados por espíritos imundos; e todos eram curados.
17 Monó ánon banta kékái ánon banta vá bei kéká ma Sadyusifin bain kayo vá ano ma mai avúavá oniyáken aposeri kayo ará namu uanten mino.
17 Então o sumo sacerdote e todos os seus companheiros, membros do partido dos saduceus, ficaram cheios de inveja.
18 Namu uantáden betí ankan e manten aposeri kayo fákaren aviren banasi ma karavusií iyain namun mo karavusiíen mino.
18 Por isso, mandaram prender os apóstolos, colocando-os numa prisão pública.
19 Máan turan mai inuran mana Bafani enisori ano minó ona yiren betí ankan aviren barufá morúden máa semí,
19 Mas durante a noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere, levou-os para fora e
20 “Tiretí ankan monó dafufin o mantave auyen aunani vaya minó tiamesin ná banasi ano inino.”
20 disse: "Dirijam-se ao templo e relatem ao povo toda a mensagem desta Vida".
21 Máa síkan aposeri kayo ano mai vaya iniren pe ákurá e manten oren monó namun dafufin o váken araíen mai vaya sian afova amiyaren mino.
21 Ao amanhecer, eles entraram no pátio do templo, como haviam sido instruídos, e começaram a ensinar o povo. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que os seus companheiros, convocaram o Sinédrio — toda a assembléia dos líderes religiosos de Israel — e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Piripo kayo ma siantan oriyan o onákan mai karavusi namun ída aposeri kayo vaimpin evaránen oren mo mai ánon banta kayo siamemí,
22 Todavia, ao chegarem à prisão, os guardas não os encontraram ali. Então, voltaram e relataram:
23 Teti oriyá o onékun karavusi namunte ona fara ákonaen munkukhan onará ma yafisin banta kayo fara mantakhá ma ona ma yiré maifin ma onékun ída mana vanta maifin baren mino.”
23 "Encontramos a prisão trancada com toda a segurança, com os guardas diante das portas; mas, quando as abrimos não havia ninguém".
24 Máa síkan kákan monó namuntá ma yafisin kayoi ánon banta vá monó ánon banta kayo vá ano ma mai vaya iniren kokhon ineine en amino iyáken máa semí, “Náina sá afoká inten nafino.”
24 Diante desse relato, o capitão da guarda do templo e os chefes dos sacerdotes ficaram perplexos, imaginando o que teria acontecido.
25 Máa sen iniyákan mana vanta ano enóben betí ankan tiamemí, “Orive onano, mai ma karavusifin kaeona kéká masina kákan monó namun dafufin o váken banasi iyanuan kaúden mai vaya siamin iniyan mino.”
25 Nesse momento chegou alguém e disse: "Os homens que os senhores puseram na prisão estão no pátio do templo, ensinando o povo".
26 Máa síkan kákan monó namuntá ma yafisin kayoi ánon banta vá piripo kayo vá ano oren aposeri kayo o aviren eren mifo vanasi ano onámaná ankamin nain nan péden betí ankan amaniná ída mana yaná avúavasíen mino.
26 Então, indo para lá com os guardas, o capitão trouxe os apóstolos, mas sem o uso de força, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Dafisin banta kayoi ánon banta kéká ano aposeri kayo ina ino van piripo kayo ano vetin aviren me kaúdákan monó ánon banta kékái ánon banta ano máa sen inaemí,
27 Tendo levado os apóstolos, apresentaram-nos ao Sinédrio para serem interrogados pelo sumo sacerdote,
28 “Teti ma siretí ankan tiamé ída uron ná mai vanta avíká monó baya vanasi siameno siré airo ananí uanteruna ifo fará tiretí mai vaya vanasi siamiyan nan Yerusaremí ma vain nanin banta ano mai vaya inen orera iyákayá inká tetin nan mai vanta aruan pure ono sireyá tetin tu finté iya fono.”
28 que lhes disse: "Demos ordens expressas a vocês para que não ensinassem neste nome. Todavia, vocês encheram Jerusalém com sua doutrina e nos querem tornar culpados do sangue desse homem".
29 Máa síkan Pita má ena vaya varen orin banta kayo vá ano evaránen betí ankan tiamemí, “Tetí Tiyarafenui vaya anan dakhafo sifanté umpo varará nanin bantai vaya ída yakhafó tifanté uno.
29 Pedro e os outros apóstolos responderam: "É preciso obedecer antes a Deus do que aos homens!
30 Tiretí ankan manon Yisasin daa unkamádantá aruan púden nan mi setisi sináuyani Ayarafenu ano véin purin pintena evaránen avían mantakhen mino.
30 O Deus dos nossos antepassados ressuscitou Jesus, a quem os senhores mataram, suspendendo-o num madeiro.
31 Béi anon tetinti aa aní uren evaránen tiviran banta vákan Tiyarafenu ano véin aviren inarufá mun bei ayan kurompá kain dan bain kin aniní ukhein tetí Isareri nanin banta siyaintí maé tirá baeré tifékun tetinti ume ampisintanten mino.
31 Deus o exaltou, colocando-o à sua direita como Príncipe e Salvador, para dar a Israel arrependimento e perdão de pecados.
32 Tetí ankan mai yanasinta ódákéi mai vaya sian dákó iyá tifékun inká Tiyarafenu oo ma yaiyein kékái Kantá Aunan amikhan mai aunan mano yere sian dákó iyan mino.
32 Nós somos testemunhas destas coisas, bem como o Espírito Santo, que Deus concedeu aos que lhe obedecem".
33 Máa síkan Kanisori kayo ano mai vaya iniren kákantá aran nan iyáken betin aruan purono van en mino.
33 Ouvindo isso, eles ficaram furiosos e queriam matá-los.
34 Aruan purono van iyákan mai yafisin banta kayoi ánon banta kéká pinté mana Farasisi vanta véin aví Kamarierin ne sin man baya afová ukhan ma vanasi ano véin kákan bí amiyain mano orun mantaven tiamemí, “Ma kéká tiantan manáa afará barufá orun bano.”
34 Mas um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, levantou-se no Sinédrio e pediu que os homens fossem retirados por um momento.
35 Máa sin betin aviren barufá aravuvíkan mairá Kamarieri orun mantaven Kanisori kayo siamemí, “Isareri vanta kayo oe, mana yaná ma ma vanta kayo amaniná kaono sinte mae ovare me inireya vá mainá betí ankan amaniná kaono.
35 Então lhes disse: "Israelitas, considerem cuidadosamente o que pretendem fazer a esses homens.
36 Afovaí ukharono. Ída ayá damú oriyan mino. Teudasi ano e mantaaren temí, ‘Téi vafan bákun ten tiví bain banta uno,’ síkan ádé anantá kami kami antareti (400) nanin banta ano véin dakafiyaréin maen kamani ano véin aruan púdan bentá ma mumunan iyá ein kayo me ifá en orera íkan beni yoran mo savifa afe ein mino.
36 Há algum tempo, apareceu Teudas, reivindicando ser alguém, e cerca de quatrocentos homens se juntaram a ele. Ele foi morto, todos os seus seguidores se dispersaram e acabaram em nada.
37 Ben oyampáké kamani ano ma vanasi aví baran damú Kariri fáke Yudasin ne sin banta ano e manten banasii ineine maman asuse en kamanin aré tavono van íkan béin má aruan púdan ben ma vákuren noré ein kéká ano me onen karan orera ein mino.
37 Depois dele, nos dias do recenseamento, apareceu Judas, o galileu, que liderou um grupo em rebelião. Ele também foi morto, e todos os seus seguidores foram dispersos.
38 Máan tukhein nan mi siretí ankan tiamiyá uno. Ma varará bantai ineinerá ma yoriyaren mai yoran mo asuse inten mifo ída vá mana yaná betin amaniná kaiya ampiantesin ná orino.
38 Portanto, neste caso eu os aconselho: deixem esses homens em paz e soltem-nos. Se o propósito ou atividade deles for de origem humana, fracassará;
39 Tiyarafenu ano ma mai ineine yákó ukhá inti mae máan tiya véin má namuroí inampo ída vá mai yoran are ono.”
39 se proceder de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los, pois se acharão lutando contra Deus".
40 Máa síkan Kanisori kayo ano Kamarierini vaya iniren baya varen orin banta kayo aran eríkan dafiyó ankáden Yisasini vaya siamen non nan airó ananí uantáden ampiantan oren mino.
40 Eles foram convencidos pelo discurso de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram-lhes que não falassem em nome de Jesus e os deixaram sair em liberdade.
41 Beti ma Yisasin avíká uman baren ayave o yosin ma Tiyarafenu ano vetin nan kama nanin banta ino ma sein nan mi vaya varen orin banta kéká ano yafisin banta kayoi ánon banta kéká me ampiren oriyáken amusin en mino.
41 Os apóstolos saíram do Sinédrio, alegres por terem sido considerados dignos de serem humilhados por causa do Nome.
42 Amusin uren Yisasi ma vanasi evaránen avíkein mai kama vaya ída me ampinton ena ena yamú kákan monó dafu kayofin má mana mana namumpin má orera uven tiamiyaren mino.
42 Todos os dias, no templo e de casa em casa, não deixavam de ensinar e proclamar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.