Atos 4

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pitan nú Yonin nú ma vanasi vaya siamiyákan mairá monó doran banta kayo vá Sadyusi kéká bá monó namuntá ma yafisiyain kayoi ánon banta vá ano mairá e unen oren mino.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Onóben iníkan Yisasin nan e mantakhein púkein kéká ano yere orun mantanten mino sen míkanan mano sian afova amiyare íkan betí ankan o inen mai van kákantá aranan en mino.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Aranan uren békanan pákádaran duniyaimpin ena ákurá do kakhantí kó tiantádé puntarano van míkan aviren mo karavusi namumpin kaen mino.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Míkan ma siyain baya iniren ma Yisasintá mumunan ein banta mai yan manápá tauseni ino (5,000).
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Máan tukháin ená damú Yutan kayoi yafisin kéká bá monó doran banta kayo vá inká man baya ma afová amin kayo vá ano Yerusaremí e átaru en mino.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Átaru iyákan monó ánon banta kékái ánon banta Aanasi má Kaiafasi má Yoni má Areksanda má inká ena monó ánon banta kayoi kéká bá dere maifin e varen mino.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Mai kéká ano Pita nú Yonin nú aviren me vetí ankan avorá kaúden míkanan inaemí, “Intéa ákoná bákayá iyen avíkasá mai yaná bariya rafono.”Pitan nú Yonin nú ma fákein mino.|alt="Peter and John were arrested" src="cn01899B.tif" size="col" ref="Apo 4.7"
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Máa sen ina iyákan maen Kantá Aunan mano Pitan aúpin bíkavin betí ankan tiamemí, “Tiretí Isareríi yafisin má monó doran banta kayo va soe,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 ma ma aranta namu ukhein banta ma aya ukheruna fáke inté uákesá berasan béin ayofe rafu mai séi ma iniyarun siretí ankan tetin inaúdé afová ono van mi iya ono.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Máan tiya ompo vá minó Isareri nanin banta ano ma vaya vá afová ono. Mai ma Nasaretíke vanta Yisas Karaisin ma yaa unkamádantá aren nan púbin ma Tiyarafenu ano evaránen avían mantein banta avíkái ayofaádékun mai vantan tiretin avorá mantakhen mino. Béi maen
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 “‘Má uvaran banta kayo ano ma yo maman karúdein onámaná ano
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Máan tukhantin ma varará banta ída ena vanta Tiyarafenu ano amikhá intin banasi evaráne aviranten e sikháintin tetin ída siyainten mifo Yisasi anan tetin barará nanin banta kama uren evaránen tiviranten mino.
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Mai vaya siyákan dafisin kéká ano Pita nú Yonin nú ódaren míkanan Yisasi má pefá bákan ontaren mino. Békanan ída mana sikhuru siren afova mantá eintá ída feran ákonaen baya siyákan mai van betí ankan kokhon ineine en oreraen mino.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Kokhon ineine iyáken betí ankan onákan mai ma arantan namu ukháin ayofein banta ano vékanan má mantakhan mai van betí ankan ída mana vaya evaránen békanan tiamen mino.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Máan turen mairá mai Kanisori ano vékanan tiantan mai átaru namunté ekhuven barufá aravuvíkan betiyan baya sen oreraen mino.
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 Ten orera iyáken temí, “Ma vantá kanan mano moéken enará ukhein ákona ma aní ein mai Yerusaremí ma varé ein nanin banta ano inka afová en orera ein ída umera tifanté umpo míkan amaniná náisá otifante rafuno.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Máan tiyaren mai vaya ano minó nanin bantafin orera inafo erítifé békampin ákona é baya siamé tifékun ná ída evárénen mai víká banasi sian amino.”
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Betiyan baya siren mairá békan aran mai namumpin ódíkan Yisasin aví tiriya ma vanasi afova amiyain béin aví ma sin má dere míkanan airo ananí uanten mino.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Máa síkan Pita nú Yonin nú ano vetí ankan evaránen tiamemí, “Tiyarafenu avorá tireti inte é té iniya rafono. Berasan mai Tiyarafenui vayá dakhafonu áa sireni vayá dakhafó tifante rafu maifin daídé vá afová ono.
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Mai van mi verasan ída kanaíé vaya mará me fákanté umpo verasan ma oniyá ma inikhá eruna yaná minói sian dákó onté uno.”
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Máa síkan banasi ano ma mai yaná ódaren Tiyarafenu aví daní iyain nan mai yafisin kayo ano vetí ankan nan péden míkanan amaniná ída kanaí en mana aau kairíin pasen ída uman amin nan evaránen ákona vaya ana siamíden tiantan oren mino.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Para vara seyo, mai ma míkan mano enará ukhein ákonafó ayofan ma arantan kamaein bantai orana mai foti (40) orana esantakhein banta ino.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Pita nú Yonin nú tiantádan maen mai yafisin banta kayo me ampiren békani kéká baípá oren o váken mai ma monó ánon banta kayoi ánon banta vá monó doran banta kayo vá ano ma sein baya siamen mino.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Tiamin iniren mairá betí ankan ará manafiní uren Tiyarafenu amúkuan amen temí, “Bafan noe, éi vara vá non má inaru vá maifin ma minó daná baini uvaran benafo ono.”
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Pefá eni Kantá Aunan mano sétin tináu Devitin mana vaya amíkan Deviti máan mi sikhan mino.
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Minó bara vain bain ma vain kin kayo ano aruvin danasinta utaaren mantakhan
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 Pura siren Erotin nú Pontias Pairotin nú ano ena anan kéká bá Isareri nanin banta kayo vá o éken ma varufin e átaru uven ei kantasí ukhein doran banta Yisasi ma fefa éi aní ure nan baré ein maman bararasí ono van iyan mino.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Betí ankan ma varein daná mai ei ákonará pefá tiáden nan baré íkan mi eni anunu vá ineine vá ánain mi yakhafen mai yaná afoká en mino.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Bafan Tiyarafenu oe, setí eni yoran banta kayo ma sikhokho simin baya kayo ma siyain ná inireya siya esirá ákona ukhé ída feran eni vaya ákonaé banasifin tian dáko ono.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 E ayan daruádesin orinti vá banasi aí kípaan tiyáke aní danasinta aní iya vá ara ara yaná ei kantasí ukhein doran banta Yisasin avíkasá uvarano.”
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Máan amúkirí uan kíparan maen mai ma vetí ankan baré ein namun antu antu iyáken Kantá Aunan mano vetí ankampin bíka víkan Tiyarafenui vaya ákonaen tian dákó iyáken ída feren akhokho van en mino.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Yisasintá ma mumunan ein kéká ano mana ineine vá mana ará bá báken mai kéká pinté ída mana ano ma yaká ein dana san tiyáken ma seya sina ino sen mifo minó dana ma mana mana ano ma yan baré ein danasinta mai minó avaríen oreraen mino.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Máan tiyan kákan ákonafó Aposeri kéká ano Yisasi ma fúaren orun mantakhein baya vanasi siamen orera iyákan Tiyarafenu ano mai nanin banta van anunu iyáken betí ankan moékentá avábá uanten mino.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Máan tíkan betí ankan aúbaná ída mana nanin banta ano ona varafi yunan narafi o afasí ukharen mino. Máan tukhen kokhon bara fi ma safi ma yaká ein minó sarí uriyan moní máden mai moní baren
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 me aposeri kayo amíkan mai moní daíden i ma vain kéká amiyaren mino.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Máan tiyákan Saiprasíke mana Rivai ánon banta Yosepin ne ma siyain banta aposeri kayo ano ena ví Banabasi ne siran baren mino. Banabasin bí maen mai veni ana Ará Ákona Uantan Anin ne ma siyain baya vá manaí ukhen mino.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Mai vanta ano vei vara sarí uren mai ráke moní baren Aposeri kayo mo amen mino.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.