Atos 4
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARC
1 Pitan nú Yonin nú ma vanasi vaya siamiyákan mairá monó doran banta kayo vá Sadyusi kéká bá monó namuntá ma yafisiyain kayoi ánon banta vá ano mairá e unen oren mino.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Onóben iníkan Yisasin nan e mantakhein púkein kéká ano yere orun mantanten mino sen míkanan mano sian afova amiyare íkan betí ankan o inen mai van kákantá aranan en mino.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Aranan uren békanan pákádaran duniyaimpin ena ákurá do kakhantí kó tiantádé puntarano van míkan aviren mo karavusi namumpin kaen mino.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Míkan ma siyain baya iniren ma Yisasintá mumunan ein banta mai yan manápá tauseni ino (5,000).
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Máan tukháin ená damú Yutan kayoi yafisin kéká bá monó doran banta kayo vá inká man baya ma afová amin kayo vá ano Yerusaremí e átaru en mino.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Átaru iyákan monó ánon banta kékái ánon banta Aanasi má Kaiafasi má Yoni má Areksanda má inká ena monó ánon banta kayoi kéká bá dere maifin e varen mino.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Mai kéká ano Pita nú Yonin nú aviren me vetí ankan avorá kaúden míkanan inaemí, “Intéa ákoná bákayá iyen avíkasá mai yaná bariya rafono.”Pitan nú Yonin nú ma fákein mino.|alt="Peter and John were arrested" src="cn01899B.tif" size="col" ref="Apo 4.7"
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Máa sen ina iyákan maen Kantá Aunan mano Pitan aúpin bíkavin betí ankan tiamemí, “Tiretí Isareríi yafisin má monó doran banta kayo va soe,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 ma ma aranta namu ukhein banta ma aya ukheruna fáke inté uákesá berasan béin ayofe rafu mai séi ma iniyarun siretí ankan tetin inaúdé afová ono van mi iya ono.
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 Máan tiya ompo vá minó Isareri nanin banta ano ma vaya vá afová ono. Mai ma Nasaretíke vanta Yisas Karaisin ma yaa unkamádantá aren nan púbin ma Tiyarafenu ano evaránen avían mantein banta avíkái ayofaádékun mai vantan tiretin avorá mantakhen mino. Béi maen
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 “‘Má uvaran banta kayo ano ma yo maman karúdein onámaná ano
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Máan tukhantin ma varará banta ída ena vanta Tiyarafenu ano amikhá intin banasi evaráne aviranten e sikháintin tetin ída siyainten mifo Yisasi anan tetin barará nanin banta kama uren evaránen tiviranten mino.
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Mai vaya siyákan dafisin kéká ano Pita nú Yonin nú ódaren míkanan Yisasi má pefá bákan ontaren mino. Békanan ída mana sikhuru siren afova mantá eintá ída feran ákonaen baya siyákan mai van betí ankan kokhon ineine en oreraen mino.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Kokhon ineine iyáken betí ankan onákan mai ma arantan namu ukháin ayofein banta ano vékanan má mantakhan mai van betí ankan ída mana vaya evaránen békanan tiamen mino.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Máan turen mairá mai Kanisori ano vékanan tiantan mai átaru namunté ekhuven barufá aravuvíkan betiyan baya sen oreraen mino.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Ten orera iyáken temí, “Ma vantá kanan mano moéken enará ukhein ákona ma aní ein mai Yerusaremí ma varé ein nanin banta ano inka afová en orera ein ída umera tifanté umpo míkan amaniná náisá otifante rafuno.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Máan tiyaren mai vaya ano minó nanin bantafin orera inafo erítifé békampin ákona é baya siamé tifékun ná ída evárénen mai víká banasi sian amino.”
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Betiyan baya siren mairá békan aran mai namumpin ódíkan Yisasin aví tiriya ma vanasi afova amiyain béin aví ma sin má dere míkanan airo ananí uanten mino.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Máa síkan Pita nú Yonin nú ano vetí ankan evaránen tiamemí, “Tiyarafenu avorá tireti inte é té iniya rafono. Berasan mai Tiyarafenui vayá dakhafonu áa sireni vayá dakhafó tifante rafu maifin daídé vá afová ono.
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Mai van mi verasan ída kanaíé vaya mará me fákanté umpo verasan ma oniyá ma inikhá eruna yaná minói sian dákó onté uno.”
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Máa síkan banasi ano ma mai yaná ódaren Tiyarafenu aví daní iyain nan mai yafisin kayo ano vetí ankan nan péden míkanan amaniná ída kanaí en mana aau kairíin pasen ída uman amin nan evaránen ákona vaya ana siamíden tiantan oren mino.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Para vara seyo, mai ma míkan mano enará ukhein ákonafó ayofan ma arantan kamaein bantai orana mai foti (40) orana esantakhein banta ino.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Pita nú Yonin nú tiantádan maen mai yafisin banta kayo me ampiren békani kéká baípá oren o váken mai ma monó ánon banta kayoi ánon banta vá monó doran banta kayo vá ano ma sein baya siamen mino.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Tiamin iniren mairá betí ankan ará manafiní uren Tiyarafenu amúkuan amen temí, “Bafan noe, éi vara vá non má inaru vá maifin ma minó daná baini uvaran benafo ono.”
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Pefá eni Kantá Aunan mano sétin tináu Devitin mana vaya amíkan Deviti máan mi sikhan mino.
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Minó bara vain bain ma vain kin kayo ano aruvin danasinta utaaren mantakhan
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Pura siren Erotin nú Pontias Pairotin nú ano ena anan kéká bá Isareri nanin banta kayo vá o éken ma varufin e átaru uven ei kantasí ukhein doran banta Yisasi ma fefa éi aní ure nan baré ein maman bararasí ono van iyan mino.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Betí ankan ma varein daná mai ei ákonará pefá tiáden nan baré íkan mi eni anunu vá ineine vá ánain mi yakhafen mai yaná afoká en mino.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Bafan Tiyarafenu oe, setí eni yoran banta kayo ma sikhokho simin baya kayo ma siyain ná inireya siya esirá ákona ukhé ída feran eni vaya ákonaé banasifin tian dáko ono.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 E ayan daruádesin orinti vá banasi aí kípaan tiyáke aní danasinta aní iya vá ara ara yaná ei kantasí ukhein doran banta Yisasin avíkasá uvarano.”
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Máan amúkirí uan kíparan maen mai ma vetí ankan baré ein namun antu antu iyáken Kantá Aunan mano vetí ankampin bíka víkan Tiyarafenui vaya ákonaen tian dákó iyáken ída feren akhokho van en mino.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Yisasintá ma mumunan ein kéká ano mana ineine vá mana ará bá báken mai kéká pinté ída mana ano ma yaká ein dana san tiyáken ma seya sina ino sen mifo minó dana ma mana mana ano ma yan baré ein danasinta mai minó avaríen oreraen mino.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Máan tiyan kákan ákonafó Aposeri kéká ano Yisasi ma fúaren orun mantakhein baya vanasi siamen orera iyákan Tiyarafenu ano mai nanin banta van anunu iyáken betí ankan moékentá avábá uanten mino.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Máan tíkan betí ankan aúbaná ída mana nanin banta ano ona varafi yunan narafi o afasí ukharen mino. Máan tukhen kokhon bara fi ma safi ma yaká ein minó sarí uriyan moní máden mai moní baren
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 me aposeri kayo amíkan mai moní daíden i ma vain kéká amiyaren mino.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Máan tiyákan Saiprasíke mana Rivai ánon banta Yosepin ne ma siyain banta aposeri kayo ano ena ví Banabasi ne siran baren mino. Banabasin bí maen mai veni ana Ará Ákona Uantan Anin ne ma siyain baya vá manaí ukhen mino.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Mai vanta ano vei vara sarí uren mai ráke moní baren Aposeri kayo mo amen mino.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.