Atos 4
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT
1 Pitan nú Yonin nú ma vanasi vaya siamiyákan mairá monó doran banta kayo vá Sadyusi kéká bá monó namuntá ma yafisiyain kayoi ánon banta vá ano mairá e unen oren mino.
1 Enquanto falavam ao povo, Pedro e João foram confrontados pelos sacerdotes, pelo capitão da guarda do templo e por alguns saduceus.
2 Onóben iníkan Yisasin nan e mantakhein púkein kéká ano yere orun mantanten mino sen míkanan mano sian afova amiyare íkan betí ankan o inen mai van kákantá aranan en mino.
2 Os líderes estavam muito perturbados porque Pedro e João ensinavam ao povo que em Jesus há ressurreição dos mortos.
3 Aranan uren békanan pákádaran duniyaimpin ena ákurá do kakhantí kó tiantádé puntarano van míkan aviren mo karavusi namumpin kaen mino.
3 Eles os prenderam e, como já anoitecia, os colocaram na prisão até a manhã seguinte.
4 Míkan ma siyain baya iniren ma Yisasintá mumunan ein banta mai yan manápá tauseni ino (5,000).
4 Muitos que tinham ouvido a mensagem creram, totalizando, agora, cerca de cinco mil homens.
5 Máan tukháin ená damú Yutan kayoi yafisin kéká bá monó doran banta kayo vá inká man baya ma afová amin kayo vá ano Yerusaremí e átaru en mino.
5 No dia seguinte, o conselho das autoridades, dos líderes do povo e dos mestres da lei se reuniu em Jerusalém.
6 Átaru iyákan monó ánon banta kékái ánon banta Aanasi má Kaiafasi má Yoni má Areksanda má inká ena monó ánon banta kayoi kéká bá dere maifin e varen mino.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, e também Caifás, João, Alexandre e outros parentes do sumo sacerdote.
7 Mai kéká ano Pita nú Yonin nú aviren me vetí ankan avorá kaúden míkanan inaemí, “Intéa ákoná bákayá iyen avíkasá mai yaná bariya rafono.”Pitan nú Yonin nú ma fákein mino.|alt="Peter and John were arrested" src="cn01899B.tif" size="col" ref="Apo 4.7"
7 Mandaram trazer Pedro e João e os interrogaram: “Com que poder, ou em nome de quem, vocês fizeram isso?”.
8 Máa sen ina iyákan maen Kantá Aunan mano Pitan aúpin bíkavin betí ankan tiamemí, “Tiretí Isareríi yafisin má monó doran banta kayo va soe,
8 Cheio do Espírito Santo, Pedro lhes respondeu: “Autoridades e líderes do povo,
9 ma ma aranta namu ukhein banta ma aya ukheruna fáke inté uákesá berasan béin ayofe rafu mai séi ma iniyarun siretí ankan tetin inaúdé afová ono van mi iya ono.
9 estamos sendo interrogados hoje porque realizamos uma boa ação em favor de um aleijado, e os senhores querem saber como ele foi curado.
10 Máan tiya ompo vá minó Isareri nanin banta ano ma vaya vá afová ono. Mai ma Nasaretíke vanta Yisas Karaisin ma yaa unkamádantá aren nan púbin ma Tiyarafenu ano evaránen avían mantein banta avíkái ayofaádékun mai vantan tiretin avorá mantakhen mino. Béi maen
10 Saibam os senhores e todo o povo de Israel que ele foi curado pelo nome de Jesus Cristo, o nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos.
11 “‘Má uvaran banta kayo ano ma yo maman karúdein onámaná ano
11 Pois é a respeito desse Jesus que se diz: ‘A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram se tornou a pedra angular’.
12 Máan tukhantin ma varará banta ída ena vanta Tiyarafenu ano amikhá intin banasi evaráne aviranten e sikháintin tetin ída siyainten mifo Yisasi anan tetin barará nanin banta kama uren evaránen tiviranten mino.
12 Não há salvação em nenhum outro! Não há nenhum outro nome debaixo do céu, em toda a humanidade, por meio do qual devamos ser salvos”.
13 Mai vaya siyákan dafisin kéká ano Pita nú Yonin nú ódaren míkanan Yisasi má pefá bákan ontaren mino. Békanan ída mana sikhuru siren afova mantá eintá ída feran ákonaen baya siyákan mai van betí ankan kokhon ineine en oreraen mino.
13 Quando os membros do conselho viram a coragem de Pedro e João, ficaram admirados, pois perceberam que eram homens comuns, sem instrução religiosa formal. Reconheceram também que eles haviam estado com Jesus.
14 Kokhon ineine iyáken betí ankan onákan mai ma arantan namu ukháin ayofein banta ano vékanan má mantakhan mai van betí ankan ída mana vaya evaránen békanan tiamen mino.
14 Mas não havia nada que pudessem fazer, pois o homem que tinha sido curado estava ali diante deles.
15 Máan turen mairá mai Kanisori ano vékanan tiantan mai átaru namunté ekhuven barufá aravuvíkan betiyan baya sen oreraen mino.
15 Assim, ordenaram que Pedro e João fossem retirados da sala do conselho e começaram a discutir entre si.
16 Ten orera iyáken temí, “Ma vantá kanan mano moéken enará ukhein ákona ma aní ein mai Yerusaremí ma varé ein nanin banta ano inka afová en orera ein ída umera tifanté umpo míkan amaniná náisá otifante rafuno.
16 “Que faremos com esses homens?”, perguntavam uns aos outros. “Não podemos negar que realizaram um sinal, como todos em Jerusalém sabem.
17 Máan tiyaren mai vaya ano minó nanin bantafin orera inafo erítifé békampin ákona é baya siamé tifékun ná ída evárénen mai víká banasi sian amino.”
17 Mas, para evitar que espalhem sua mensagem, devemos adverti-los de que não falem nesse nome a mais ninguém.”
18 Betiyan baya siren mairá békan aran mai namumpin ódíkan Yisasin aví tiriya ma vanasi afova amiyain béin aví ma sin má dere míkanan airo ananí uanten mino.
18 Então os chamaram de volta e ordenaram que nunca mais falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Máa síkan Pita nú Yonin nú ano vetí ankan evaránen tiamemí, “Tiyarafenu avorá tireti inte é té iniya rafono. Berasan mai Tiyarafenui vayá dakhafonu áa sireni vayá dakhafó tifante rafu maifin daídé vá afová ono.
19 Pedro e João, porém, responderam: “Os senhores acreditam que Deus quer que obedeçamos a vocês, e não a ele?
20 Mai van mi verasan ída kanaíé vaya mará me fákanté umpo verasan ma oniyá ma inikhá eruna yaná minói sian dákó onté uno.”
20 Não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos!”.
21 Máa síkan banasi ano ma mai yaná ódaren Tiyarafenu aví daní iyain nan mai yafisin kayo ano vetí ankan nan péden míkanan amaniná ída kanaí en mana aau kairíin pasen ída uman amin nan evaránen ákona vaya ana siamíden tiantan oren mino.
21 Os membros do conselho fizeram novas ameaças, mas, por fim, os soltaram. Não sabiam como castigá-los sem provocar um tumulto, visto que todos louvavam a Deus pelo ocorrido,
22 Para vara seyo, mai ma míkan mano enará ukhein ákonafó ayofan ma arantan kamaein bantai orana mai foti (40) orana esantakhein banta ino.
22 pois o aleijado que havia sido curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Pita nú Yonin nú tiantádan maen mai yafisin banta kayo me ampiren békani kéká baípá oren o váken mai ma monó ánon banta kayoi ánon banta vá monó doran banta kayo vá ano ma sein baya siamen mino.
23 Assim que foram libertos, Pedro e João voltaram ao lugar onde estavam os outros irmãos e lhes contaram o que os principais sacerdotes e líderes tinham dito.
24 Tiamin iniren mairá betí ankan ará manafiní uren Tiyarafenu amúkuan amen temí, “Bafan noe, éi vara vá non má inaru vá maifin ma minó daná baini uvaran benafo ono.”
24 Ao ouvir o relato, todos os presentes levantaram juntos a voz e oraram a Deus: “Ó Soberano Senhor, Criador dos céus e da terra, do mar e de tudo que neles há,
25 Pefá eni Kantá Aunan mano sétin tináu Devitin mana vaya amíkan Deviti máan mi sikhan mino.
25 falaste muito tempo atrás pelo Espírito Santo, nas palavras de nosso antepassado Davi, teu servo: ‘Por que as nações se enfureceram tanto? Por que perderam tempo com planos inúteis?
26 Minó bara vain bain ma vain kin kayo ano aruvin danasinta utaaren mantakhan
26 Os reis da terra se prepararam para guerrear; os governantes se uniram contra o Senhor e contra seu Cristo’.
27 Pura siren Erotin nú Pontias Pairotin nú ano ena anan kéká bá Isareri nanin banta kayo vá o éken ma varufin e átaru uven ei kantasí ukhein doran banta Yisasi ma fefa éi aní ure nan baré ein maman bararasí ono van iyan mino.
27 “De fato, isso aconteceu aqui, nesta cidade, pois Herodes Antipas, o governador Pôncio Pilatos, os gentios e o povo de Israel se uniram contra Jesus, teu santo Servo, a quem ungiste.
28 Betí ankan ma varein daná mai ei ákonará pefá tiáden nan baré íkan mi eni anunu vá ineine vá ánain mi yakhafen mai yaná afoká en mino.
28 Tudo que fizeram, porém, havia sido decidido de antemão pela tua vontade.
29 Bafan Tiyarafenu oe, setí eni yoran banta kayo ma sikhokho simin baya kayo ma siyain ná inireya siya esirá ákona ukhé ída feran eni vaya ákonaé banasifin tian dáko ono.
29 E agora, Senhor, ouve as ameaças deles e concede a teus servos coragem para anunciar tua palavra.
30 E ayan daruádesin orinti vá banasi aí kípaan tiyáke aní danasinta aní iya vá ara ara yaná ei kantasí ukhein doran banta Yisasin avíkasá uvarano.”
30 Estende tua mão com poder para curar, e que sinais e maravilhas sejam realizados por meio do nome de teu santo Servo Jesus”.
31 Máan amúkirí uan kíparan maen mai ma vetí ankan baré ein namun antu antu iyáken Kantá Aunan mano vetí ankampin bíka víkan Tiyarafenui vaya ákonaen tian dákó iyáken ída feren akhokho van en mino.
31 Depois dessa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu, e todos ficaram cheios do Espírito Santo e pregavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Yisasintá ma mumunan ein kéká ano mana ineine vá mana ará bá báken mai kéká pinté ída mana ano ma yaká ein dana san tiyáken ma seya sina ino sen mifo minó dana ma mana mana ano ma yan baré ein danasinta mai minó avaríen oreraen mino.
32 Todos os que creram estavam unidos em coração e mente. Não se consideravam donos de seus bens, de modo que compartilhavam tudo que tinham.
33 Máan tiyan kákan ákonafó Aposeri kéká ano Yisasi ma fúaren orun mantakhein baya vanasi siamen orera iyákan Tiyarafenu ano mai nanin banta van anunu iyáken betí ankan moékentá avábá uanten mino.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e sobre todos eles havia grande graça.
34 Máan tíkan betí ankan aúbaná ída mana nanin banta ano ona varafi yunan narafi o afasí ukharen mino. Máan tukhen kokhon bara fi ma safi ma yaká ein minó sarí uriyan moní máden mai moní baren
34 Entre eles não havia necessitados, pois quem possuía terras ou casas vendia o que era seu
35 me aposeri kayo amíkan mai moní daíden i ma vain kéká amiyaren mino.
35 e levava o dinheiro aos apóstolos, para que dessem aos que precisavam de ajuda.
36 Máan tiyákan Saiprasíke mana Rivai ánon banta Yosepin ne ma siyain banta aposeri kayo ano ena ví Banabasi ne siran baren mino. Banabasin bí maen mai veni ana Ará Ákona Uantan Anin ne ma siyain baya vá manaí ukhen mino.
36 José, a quem os apóstolos deram o nome Barnabé, que significa “Filho do encorajamento”, era da tribo de Levi e tinha nascido na ilha de Chipre.
37 Mai vanta ano vei vara sarí uren mai ráke moní baren Aposeri kayo mo amen mino.
37 Ele vendeu um campo que possuía e entregou o dinheiro aos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.