Atos 4

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pitan nú Yonin nú ma vanasi vaya siamiyákan mairá monó doran banta kayo vá Sadyusi kéká bá monó namuntá ma yafisiyain kayoi ánon banta vá ano mairá e unen oren mino.
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Onóben iníkan Yisasin nan e mantakhein púkein kéká ano yere orun mantanten mino sen míkanan mano sian afova amiyare íkan betí ankan o inen mai van kákantá aranan en mino.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Aranan uren békanan pákádaran duniyaimpin ena ákurá do kakhantí kó tiantádé puntarano van míkan aviren mo karavusi namumpin kaen mino.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Míkan ma siyain baya iniren ma Yisasintá mumunan ein banta mai yan manápá tauseni ino (5,000).
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Máan tukháin ená damú Yutan kayoi yafisin kéká bá monó doran banta kayo vá inká man baya ma afová amin kayo vá ano Yerusaremí e átaru en mino.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 Átaru iyákan monó ánon banta kékái ánon banta Aanasi má Kaiafasi má Yoni má Areksanda má inká ena monó ánon banta kayoi kéká bá dere maifin e varen mino.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Mai kéká ano Pita nú Yonin nú aviren me vetí ankan avorá kaúden míkanan inaemí, “Intéa ákoná bákayá iyen avíkasá mai yaná bariya rafono.”Pitan nú Yonin nú ma fákein mino.|alt="Peter and John were arrested" src="cn01899B.tif" size="col" ref="Apo 4.7"
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Máa sen ina iyákan maen Kantá Aunan mano Pitan aúpin bíkavin betí ankan tiamemí, “Tiretí Isareríi yafisin má monó doran banta kayo va soe,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 ma ma aranta namu ukhein banta ma aya ukheruna fáke inté uákesá berasan béin ayofe rafu mai séi ma iniyarun siretí ankan tetin inaúdé afová ono van mi iya ono.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 Máan tiya ompo vá minó Isareri nanin banta ano ma vaya vá afová ono. Mai ma Nasaretíke vanta Yisas Karaisin ma yaa unkamádantá aren nan púbin ma Tiyarafenu ano evaránen avían mantein banta avíkái ayofaádékun mai vantan tiretin avorá mantakhen mino. Béi maen
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 “‘Má uvaran banta kayo ano ma yo maman karúdein onámaná ano
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Máan tukhantin ma varará banta ída ena vanta Tiyarafenu ano amikhá intin banasi evaráne aviranten e sikháintin tetin ída siyainten mifo Yisasi anan tetin barará nanin banta kama uren evaránen tiviranten mino.
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Mai vaya siyákan dafisin kéká ano Pita nú Yonin nú ódaren míkanan Yisasi má pefá bákan ontaren mino. Békanan ída mana sikhuru siren afova mantá eintá ída feran ákonaen baya siyákan mai van betí ankan kokhon ineine en oreraen mino.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Kokhon ineine iyáken betí ankan onákan mai ma arantan namu ukháin ayofein banta ano vékanan má mantakhan mai van betí ankan ída mana vaya evaránen békanan tiamen mino.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Máan turen mairá mai Kanisori ano vékanan tiantan mai átaru namunté ekhuven barufá aravuvíkan betiyan baya sen oreraen mino.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 Ten orera iyáken temí, “Ma vantá kanan mano moéken enará ukhein ákona ma aní ein mai Yerusaremí ma varé ein nanin banta ano inka afová en orera ein ída umera tifanté umpo míkan amaniná náisá otifante rafuno.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Máan tiyaren mai vaya ano minó nanin bantafin orera inafo erítifé békampin ákona é baya siamé tifékun ná ída evárénen mai víká banasi sian amino.”
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Betiyan baya siren mairá békan aran mai namumpin ódíkan Yisasin aví tiriya ma vanasi afova amiyain béin aví ma sin má dere míkanan airo ananí uanten mino.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Máa síkan Pita nú Yonin nú ano vetí ankan evaránen tiamemí, “Tiyarafenu avorá tireti inte é té iniya rafono. Berasan mai Tiyarafenui vayá dakhafonu áa sireni vayá dakhafó tifante rafu maifin daídé vá afová ono.
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Mai van mi verasan ída kanaíé vaya mará me fákanté umpo verasan ma oniyá ma inikhá eruna yaná minói sian dákó onté uno.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Máa síkan banasi ano ma mai yaná ódaren Tiyarafenu aví daní iyain nan mai yafisin kayo ano vetí ankan nan péden míkanan amaniná ída kanaí en mana aau kairíin pasen ída uman amin nan evaránen ákona vaya ana siamíden tiantan oren mino.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 Para vara seyo, mai ma míkan mano enará ukhein ákonafó ayofan ma arantan kamaein bantai orana mai foti (40) orana esantakhein banta ino.
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Pita nú Yonin nú tiantádan maen mai yafisin banta kayo me ampiren békani kéká baípá oren o váken mai ma monó ánon banta kayoi ánon banta vá monó doran banta kayo vá ano ma sein baya siamen mino.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Tiamin iniren mairá betí ankan ará manafiní uren Tiyarafenu amúkuan amen temí, “Bafan noe, éi vara vá non má inaru vá maifin ma minó daná baini uvaran benafo ono.”
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 Pefá eni Kantá Aunan mano sétin tináu Devitin mana vaya amíkan Deviti máan mi sikhan mino.
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Minó bara vain bain ma vain kin kayo ano aruvin danasinta utaaren mantakhan
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Pura siren Erotin nú Pontias Pairotin nú ano ena anan kéká bá Isareri nanin banta kayo vá o éken ma varufin e átaru uven ei kantasí ukhein doran banta Yisasi ma fefa éi aní ure nan baré ein maman bararasí ono van iyan mino.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Betí ankan ma varein daná mai ei ákonará pefá tiáden nan baré íkan mi eni anunu vá ineine vá ánain mi yakhafen mai yaná afoká en mino.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 Bafan Tiyarafenu oe, setí eni yoran banta kayo ma sikhokho simin baya kayo ma siyain ná inireya siya esirá ákona ukhé ída feran eni vaya ákonaé banasifin tian dáko ono.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 E ayan daruádesin orinti vá banasi aí kípaan tiyáke aní danasinta aní iya vá ara ara yaná ei kantasí ukhein doran banta Yisasin avíkasá uvarano.”
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Máan amúkirí uan kíparan maen mai ma vetí ankan baré ein namun antu antu iyáken Kantá Aunan mano vetí ankampin bíka víkan Tiyarafenui vaya ákonaen tian dákó iyáken ída feren akhokho van en mino.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Yisasintá ma mumunan ein kéká ano mana ineine vá mana ará bá báken mai kéká pinté ída mana ano ma yaká ein dana san tiyáken ma seya sina ino sen mifo minó dana ma mana mana ano ma yan baré ein danasinta mai minó avaríen oreraen mino.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Máan tiyan kákan ákonafó Aposeri kéká ano Yisasi ma fúaren orun mantakhein baya vanasi siamen orera iyákan Tiyarafenu ano mai nanin banta van anunu iyáken betí ankan moékentá avábá uanten mino.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Máan tíkan betí ankan aúbaná ída mana nanin banta ano ona varafi yunan narafi o afasí ukharen mino. Máan tukhen kokhon bara fi ma safi ma yaká ein minó sarí uriyan moní máden mai moní baren
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 me aposeri kayo amíkan mai moní daíden i ma vain kéká amiyaren mino.
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Máan tiyákan Saiprasíke mana Rivai ánon banta Yosepin ne ma siyain banta aposeri kayo ano ena ví Banabasi ne siran baren mino. Banabasin bí maen mai veni ana Ará Ákona Uantan Anin ne ma siyain baya vá manaí ukhen mino.
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 Mai vanta ano vei vara sarí uren mai ráke moní baren Aposeri kayo mo amen mino.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.