Atos 2
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT
1 Pentíkosi yamú e uníkan mumunan iyá ein nanin banta minó mana namumpin e átaru ukharen mino.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Átaru ukháin inaru fáké manádá kákan uva ma en ereiní uaren mai ma vetí ankan bá ein namumpin e víken mino.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Máan tiyain má betí ankan onákan banta amafin ten kayo ano ira anafun ma karékará en oreiní uaren mai namumpin ma varé ein kayo ánontá mana mana en o yoman nen mino.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Máan tiyain má Kantá Aunan mano vetí ankan aúpin bíkaven aya íkan araíen ara ara vaya sen mino.Kantá Aunan ma erein mino.|alt="Pentecost" src="CN01890B.TIF" size="col" ref="Apo 2.13"
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Maí damú Tiyarafenu van ma féden bentá monó tiyain Yutan kayo ano minó bara fáké ere ere en Yerusaremí e varen mino.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 E varen mai ma uariyain ma inein kayo ano akhokho van e átaru uven mai ma siyain baya van takhaen oreraen mino. Mai fara va ino Yisasini vayan be avaya finté tiyan iníden mino.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Iniren Yutan kéká ano anú diyáken temí, “Ma Karirí bara fáke nanin bantan banten mino.
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Máan tukhen mifo inté uáken ná mana mana si vaya finté tiyará iniyá tife rafuno.
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Para vara seyo, Patiá bara fáké eriyan Midiá bara fáké eriyan Eramíké eriyan Mesopotemiaké eriyan Yudiaké eriyan Kapadosiaké eriyan Pontasíké eriyan Esiaké eriyan
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Frikhiaké eriyan Pamfiriaké eriyan Isipíké eriyan Sairiní baru ádé Ribiaké eriyan Romuké arona eriyan
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 inká Yutan kéká bá ena kéká bá ma setinti monó tiyain kéká bá Kirití kayo vá Arebia kayo vá anon iniyá tifékun tetinti vayafó Tiyarafenu ano ma ákona yorarí ukhein baya siyan mino.
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Betí ankan anú diyáken kokhon ineine iyan betiyan ten inemí, “Ma yaná ma afoká eini ana mai intesá ukhen nafino.”
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Máan tiyákan manáa kayo ano vetin nan taró tiyan temí, “Auyen uvaini kokhon naráken óen iyan mino.”
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Máa siyákan Pitan má ena siyan míkan mifo sirantan mana orun kádan (11) eyo iyampon kayo vá ano e mantavin Pita oovaren máa semí, “Tirona Yutan kayo vá ena vara fáké ma Yerusaremí e vaona kéká ba soe, átaren ná mafá desin erivintirá mai ma afokái oneona yanái ana siaméku vá ineno.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Tiretí ankan ma iniyaona ano ma kayo van óen non mi naráken óen iyan mino ma siyaona mai ída uron mino. Tare uron mi kakhakhan dan manápá ifo afápá kami kami un kádan (9 kiroki) áauí ukha ákurái va ono.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Ma yaná ma afoká iyain nan pefá sakhanampa vanta Yoeri ano siádan baren mino.
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 “‘Tiyarafenu ano siyáken ma vara ma kípano van iyantí
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Maí damú ana sesi yoran nanin má bantafin má dere
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Máan tiyantí maé ara ara yaná ayompin maman dákó é maé
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Máan tintin áau ano sítípa intin inká
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Máan tiyantin intéa kéká anó ayaino van Bafan aví aranten nafi
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 “Isarerí nanin banta oe, Nasaretíke vanta Yisasini vaya senté umpo vá ineno. Tiretí afová ono van maen Tiyarafenu ano véin pinté uaren enará ukhein ákona vá aní daná bá uvaren dararen iyákaya sireyantá afová ukha ono.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Tiyarafenu ano afová ukhen pefá beyantá tiádan baré ein ánain dakhafen mi mai vanta siretin ayampin kaíkan namu vanta kayo ano siretin ayaen daa unkamádantá antópó béin arin puren mino.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Aruan púden nan purini ákona ano ída kanaíen béin pákaan dan baren mino. Mai fara va ino Tiyarafenu ano fúká ein pinte véin orun avían mantaren ída áin purini aí bá beraifin baren mino.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 Pefá Deviti ano véin nan máan mi sikhan mino,
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Mai vará ten tirápin kama intirá timusin baya seno.
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 Para vara seyo, éi ída áená purin nanin banta ma vaimpin báku mae
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Éi fefái aun ma varan ain aní ukha ompo
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 “Mumunan tifá tiváeyan noe, setin tinau Devitini vaya sian páman uan amenté uno. Béi fúbíkan masí uran beni masí para van eriyan taréa setimpin dere mai masí para van mino.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Mai fara va ino Deviti sakhanampa vantan bákan Tiyarafenu ano pura ódino siren béin iyáantiyáken ínaimpá en ana akhá pinte mana yékun eni varu varanten mino síkan afová ukhan mino.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Máa sikhan mai ma varará nanin banta ma evaránen aviran banta ma e mantan nain Deviti ínaimpákena yaná oniyáken béin ída áintin purin nanin banta vá báken mai masípin púta inten mino sikharen mino.
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Mai vaya ma sikhá einíen Tiyarafenu ano mai Yisasin masí pinté orun avían mantá tetí minó kayo ódarákaréi mai vaya sian dákó iyá tiféuno.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Máan tukhan pefá ma Tiyarafenu ano Kantá Aunan amenté uno siren ma iyáantáká ein Yisasin amin mamaren inarufá óden be afóen ayan kurompá un ban mi saréa ma oniyáke ma iniyaona Kantá Aunan banaiyan mino.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Deviti ída Yisasi ma ódeiníen inarufá óden mifo véi máa sikhan mino,
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 ma eni namuro kayo maman bararasí uré
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 “Máan tukhen mifo Isareri nanin banta oe, minó ano vá afová ono. Yisasi ma yaa unkamádantá ma aruan pureona vanta Tiyarafenu ano véin maman Bafaní uren doran banta e sen Tiyarafenu ano ma aní ukhá ein banta ino’.
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Máa síkan banasi ano Pitani mai vaya inin amafon aí iyaimpin Pitan má ena vaya varen orin banta kéká bá inaemí, “Tifá tiváeyan noe, setí náisá onté tife rafuno.”
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Máa síkan Pita evaránen betí ankan tiamemí, “Tiretí ankan mana mana ano ume finté ará baédeya Yisas Karaisin avíká monó non baresin ná Tiyarafenu ano siretíi ume ampiantano. Máan ma esin mi Tiyarafenu ano Kantá Aunan aminten mino.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Pefá Bafan tetisi Tiyarafenu ano siretí ankan má tiretí akhafana vá inká nentá ma vain nanin banta vá ma ínaimpá araren Kantá Aunan amin nain mi iyáantákaren mino.”
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Máa siren béi ena vaya kayo vá ákonaen tiamiyan tútúpemí, “Tiyarafenun inaesin ná tare ma vain namu nanin banta kayo fintena siretin aya ino.”
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Pitani vaya ano mai nanin banta amafon aí iyaimpin maí damú ana kanú manaú tauseni (3,000) nanin banta ano ará baéden monó non péden mai nanin banta ano Yisasintá ma mumunan iyain kayo vá o asotú en maman kokhoníen mino.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Kokhoní uven mai kayo ano vaya varen orin banta kayo ma afova amiyain baya ákonaen iniyáken betin má manafin o átaru uven monó ten dunan nen amúken iyaren mino.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Máan tiyan Tiyarafenu ano vaya varen orin banta kayo finté ayan táké uaren kokhon enará ukhein ákona vá aní daná bá barákan banasi ano mai yanasinta oniyáken anú diyan akhokho van en oreraen mino.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Máan tiyákan Yisasintá ma mumunan iyain kéká ano ará manafiní uren mana inintá báken minó daná ben amin ben amin iyaren mino.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Máan tiyáken betíi vara vá kama yanasinta vá sarí uren moní máden manáa yana san ma o afasí iyain kéká aya iyaren mino.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Máan tiyáken minó damú monó namun dafufin ena ena átaru iyáken maen inká mana mana namumpin o iyuve e iyuve en dunan niyáken betiyan maman bararasí uren amusimpin baren mino.
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 Báken ena ena yamú Tiyarafenu aví daní iyákan banasi ano vetin nan anunu iyan ena ena yamú Bafan mano ará ma vaerein nanin banta avídú íkan mai ma Yisasintá ma mumunan iyá ein nanin bantafin mo asotú en mino.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.