Atos 2

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pentíkosi yamú e uníkan mumunan iyá ein nanin banta minó mana namumpin e átaru ukharen mino.
1 Quando chegou o dia de Pentecostes , todos os seguidores de Jesus estavam reunidos no mesmo lugar.
2 Átaru ukháin inaru fáké manádá kákan uva ma en ereiní uaren mai ma vetí ankan bá ein namumpin e víken mino.
2 De repente, veio do céu um barulho que parecia o de um vento soprando muito forte e esse barulho encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Máan tiyain má betí ankan onákan banta amafin ten kayo ano ira anafun ma karékará en oreiní uaren mai namumpin ma varé ein kayo ánontá mana mana en o yoman nen mino.
3 Então todos viram umas coisas parecidas com chamas, que se espalharam como línguas de fogo; e cada pessoa foi tocada por uma dessas línguas.
4 Máan tiyain má Kantá Aunan mano vetí ankan aúpin bíkaven aya íkan araíen ara ara vaya sen mino.Kantá Aunan ma erein mino.|alt="Pentecost" src="CN01890B.TIF" size="col" ref="Apo 2.13"
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, de acordo com o poder que o Espírito dava a cada pessoa.
5 Maí damú Tiyarafenu van ma féden bentá monó tiyain Yutan kayo ano minó bara fáké ere ere en Yerusaremí e varen mino.
5 Estavam morando ali em Jerusalém judeus religiosos vindos de todas as nações do mundo.
6 E varen mai ma uariyain ma inein kayo ano akhokho van e átaru uven mai ma siyain baya van takhaen oreraen mino. Mai fara va ino Yisasini vayan be avaya finté tiyan iníden mino.
6 Quando ouviram aquele barulho, uma multidão deles se ajuntou, e todos ficaram muito admirados porque cada um podia entender na sua própria língua o que os seguidores de Jesus estavam dizendo.
7 Iniren Yutan kéká ano anú diyáken temí, “Ma Karirí bara fáke nanin bantan banten mino.
7 A multidão ficou admirada e espantada e comentava: — Estas pessoas que estão falando assim são da Galileia!
8 Máan tukhen mifo inté uáken ná mana mana si vaya finté tiyará iniyá tife rafuno.
8 Como é que cada um de nós as ouvimos falar na nossa própria língua?
9 Para vara seyo, Patiá bara fáké eriyan Midiá bara fáké eriyan Eramíké eriyan Mesopotemiaké eriyan Yudiaké eriyan Kapadosiaké eriyan Pontasíké eriyan Esiaké eriyan
9 Nós somos da Pártia, da Média, do Elão, da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Frikhiaké eriyan Pamfiriaké eriyan Isipíké eriyan Sairiní baru ádé Ribiaké eriyan Romuké arona eriyan
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia que ficam perto de Cirene. Alguns de nós são de Roma.
11 inká Yutan kéká bá ena kéká bá ma setinti monó tiyain kéká bá Kirití kayo vá Arebia kayo vá anon iniyá tifékun tetinti vayafó Tiyarafenu ano ma ákona yorarí ukhein baya siyan mino.
11 Uns são judeus, e outros, convertidos ao Judaísmo. Alguns são de Creta, e outros, da Arábia. E como é que todos estamos ouvindo essa gente falar em nossa própria língua a respeito das grandes coisas que Deus tem feito?
12 Betí ankan anú diyáken kokhon ineine iyan betiyan ten inemí, “Ma yaná ma afoká eini ana mai intesá ukhen nafino.”
12 Todos estavam admirados, sem saberem o que pensar, e perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Máan tiyákan manáa kayo ano vetin nan taró tiyan temí, “Auyen uvaini kokhon naráken óen iyan mino.”
13 Mas outros zombavam, dizendo: — Esse pessoal está bêbado!
14 Máa siyákan Pitan má ena siyan míkan mifo sirantan mana orun kádan (11) eyo iyampon kayo vá ano e mantavin Pita oovaren máa semí, “Tirona Yutan kayo vá ena vara fáké ma Yerusaremí e vaona kéká ba soe, átaren ná mafá desin erivintirá mai ma afokái oneona yanái ana siaméku vá ineno.
14 Então Pedro se levantou, junto com os outros onze apóstolos , e em voz bem alta começou a dizer à multidão: — Meus amigos judeus e todos vocês que moram em Jerusalém, prestem atenção e escutem o que eu vou dizer!
15 Tiretí ankan ma iniyaona ano ma kayo van óen non mi naráken óen iyan mino ma siyaona mai ída uron mino. Tare uron mi kakhakhan dan manápá ifo afápá kami kami un kádan (9 kiroki) áauí ukha ákurái va ono.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como vocês estão pensando, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Ma yaná ma afoká iyain nan pefá sakhanampa vanta Yoeri ano siádan baren mino.
16 O que, de fato, está acontecendo é o que o profeta Joel disse:
17 “‘Tiyarafenu ano siyáken ma vara ma kípano van iyantí
17 “É isto o que eu vou fazer nos últimos dias — diz Deus: Derramarei o meu Espírito sobre todas as pessoas. Os filhos e as filhas de vocês anunciarão a minha mensagem; os moços terão visões, e os velhos sonharão .
18 Maí damú ana sesi yoran nanin má bantafin má dere
18 Sim, eu derramarei o meu Espírito sobre os meus e naqueles dias eles também anunciarão a minha mensagem.
19 Máan tiyantí maé ara ara yaná ayompin maman dákó é maé
19 Em cima, no céu, farei com que apareçam coisas espantosas; e embaixo, na terra, farei milagres. Haverá sangue, e fogo, e nuvens de fumaça;
20 Máan tintin áau ano sítípa intin inká
20 o sol ficará escuro, e a lua se tornará cor de sangue, antes que chegue o grande e Dia do Senhor.
21 Máan tiyantin intéa kéká anó ayaino van Bafan aví aranten nafi
21 Então todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
22 “Isarerí nanin banta oe, Nasaretíke vanta Yisasini vaya senté umpo vá ineno. Tiretí afová ono van maen Tiyarafenu ano véin pinté uaren enará ukhein ákona vá aní daná bá uvaren dararen iyákaya sireyantá afová ukha ono.
22 Pedro continuou: — Homens de Israel, escutem o que eu vou dizer. Deus mostrou a vocês que Jesus de Nazaré era um homem aprovado por ele. Pois, por meio de Jesus, Deus fez milagres, maravilhas e coisas extraordinárias no meio de vocês, como vocês sabem muito bem.
23 Tiyarafenu ano afová ukhen pefá beyantá tiádan baré ein ánain dakhafen mi mai vanta siretin ayampin kaíkan namu vanta kayo ano siretin ayaen daa unkamádantá antópó béin arin puren mino.
23 Deus, por sua própria vontade e sabedoria, já havia resolvido que Jesus seria entregue nas mãos de vocês. E vocês mesmos o mataram por mãos de homens maus, que o crucificaram.
24 Aruan púden nan purini ákona ano ída kanaíen béin pákaan dan baren mino. Mai fara va ino Tiyarafenu ano fúká ein pinte véin orun avían mantaren ída áin purini aí bá beraifin baren mino.
24 Mas Deus ressuscitou Jesus, livrando-o do poder da morte, porque não era possível que a morte o dominasse.
25 Pefá Deviti ano véin nan máan mi sikhan mino,
25 Pois Davi disse a respeito de Jesus o seguinte: “Eu via sempre o Senhor comigo porque ele está ao meu lado direito, para que nada me deixe abalado.
26 Mai vará ten tirápin kama intirá timusin baya seno.
26 Por isso o meu coração está feliz, e as minhas palavras são palavras de alegria; e eu, um ser mortal, vou descansar cheio de esperança,
27 Para vara seyo, éi ída áená purin nanin banta ma vaimpin báku mae
27 pois tu, Senhor, não me abandonarás no Eu tenho te servido fielmente, e por isso não deixarás que eu apodreça na sepultura.
28 Éi fefái aun ma varan ain aní ukha ompo
28 Tu me tens ensinado os caminhos que levam à vida, e a tua presença me encherá de alegria.”
29 “Mumunan tifá tiváeyan noe, setin tinau Devitini vaya sian páman uan amenté uno. Béi fúbíkan masí uran beni masí para van eriyan taréa setimpin dere mai masí para van mino.
29 E Pedro disse mais isto: — Meus irmãos, eu preciso falar claramente com vocês a respeito do
30 Mai fara va ino Deviti sakhanampa vantan bákan Tiyarafenu ano pura ódino siren béin iyáantiyáken ínaimpá en ana akhá pinte mana yékun eni varu varanten mino síkan afová ukhan mino.
30 Ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria rei, como ele.
31 Máa sikhan mai ma varará nanin banta ma evaránen aviran banta ma e mantan nain Deviti ínaimpákena yaná oniyáken béin ída áintin purin nanin banta vá báken mai masípin púta inten mino sikharen mino.
31 Davi sabia o que Deus ia fazer e por isso falou a respeito da ressurreição do Messias . Davi disse: “Ele não foi abandonado no mundo dos mortos, nem o seu corpo apodreceu na sepultura.”
32 Mai vaya ma sikhá einíen Tiyarafenu ano mai Yisasin masí pinté orun avían mantá tetí minó kayo ódarákaréi mai vaya sian dákó iyá tiféuno.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Máan tukhan pefá ma Tiyarafenu ano Kantá Aunan amenté uno siren ma iyáantáká ein Yisasin amin mamaren inarufá óden be afóen ayan kurompá un ban mi saréa ma oniyáke ma iniyaona Kantá Aunan banaiyan mino.
33 Pois Jesus foi levado para sentar-se ao lado direito de Deus, o seu Pai, o qual lhe deu o Espírito Santo, como havia prometido. E Jesus derramou sobre nós esse Espírito, conforme vocês estão vendo e ouvindo agora.
34 Deviti ída Yisasi ma ódeiníen inarufá óden mifo véi máa sikhan mino,
34 Pois Davi não subiu para o céu, mas ele mesmo afirmou: “O Senhor Deus disse ao meu Senhor: ‘Sente-se do meu lado direito,
35 ma eni namuro kayo maman bararasí uré
35 até que eu ponha os seus inimigos como estrado debaixo dos seus pés.’ ”
36 “Máan tukhen mifo Isareri nanin banta oe, minó ano vá afová ono. Yisasi ma yaa unkamádantá ma aruan pureona vanta Tiyarafenu ano véin maman Bafaní uren doran banta e sen Tiyarafenu ano ma aní ukhá ein banta ino’.
36 Todo o povo de Israel deve ficar bem certo de que este Jesus que vocês crucificaram é aquele que Deus tornou Senhor e Messias.
37 Máa síkan banasi ano Pitani mai vaya inin amafon aí iyaimpin Pitan má ena vaya varen orin banta kéká bá inaemí, “Tifá tiváeyan noe, setí náisá onté tife rafuno.”
37 Quando ouviram isso, todos ficaram muito aflitos e perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: — Irmãos, o que devemos fazer?
38 Máa síkan Pita evaránen betí ankan tiamemí, “Tiretí ankan mana mana ano ume finté ará baédeya Yisas Karaisin avíká monó non baresin ná Tiyarafenu ano siretíi ume ampiantano. Máan ma esin mi Tiyarafenu ano Kantá Aunan aminten mino.
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para que os seus pecados sejam perdoados, e vocês receberão de Deus o Espírito Santo.
39 Pefá Bafan tetisi Tiyarafenu ano siretí ankan má tiretí akhafana vá inká nentá ma vain nanin banta vá ma ínaimpá araren Kantá Aunan amin nain mi iyáantákaren mino.”
39 Pois essa promessa é para vocês, para os seus filhos e para todos os que estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar .
40 Máa siren béi ena vaya kayo vá ákonaen tiamiyan tútúpemí, “Tiyarafenun inaesin ná tare ma vain namu nanin banta kayo fintena siretin aya ino.”
40 Pedro continuou a dar o seu testemunho e, com muitas outras explicações, procurou convencê-los, dizendo: — Saiam do meio dessa gente má e salvem-se!
41 Pitani vaya ano mai nanin banta amafon aí iyaimpin maí damú ana kanú manaú tauseni (3,000) nanin banta ano ará baéden monó non péden mai nanin banta ano Yisasintá ma mumunan iyain kayo vá o asotú en maman kokhoníen mino.
41 Muitos acreditaram na mensagem de Pedro e foram batizados. Naquele dia quase três mil se juntaram ao grupo dos seguidores de Jesus.
42 Kokhoní uven mai kayo ano vaya varen orin banta kayo ma afova amiyain baya ákonaen iniyáken betin má manafin o átaru uven monó ten dunan nen amúken iyaren mino.
42 E todos continuavam firmes, seguindo os ensinamentos dos apóstolos, vivendo em amor cristão, partindo o pão juntos e fazendo orações.
43 Máan tiyan Tiyarafenu ano vaya varen orin banta kayo finté ayan táké uaren kokhon enará ukhein ákona vá aní daná bá barákan banasi ano mai yanasinta oniyáken anú diyan akhokho van en oreraen mino.
43 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas, e por isso todas as pessoas estavam cheias de temor .
44 Máan tiyákan Yisasintá ma mumunan iyain kéká ano ará manafiní uren mana inintá báken minó daná ben amin ben amin iyaren mino.
44 Todos os que criam estavam juntos e unidos e repartiam uns com os outros o que tinham.
45 Máan tiyáken betíi vara vá kama yanasinta vá sarí uren moní máden manáa yana san ma o afasí iyain kéká aya iyaren mino.
45 Vendiam as suas propriedades e outras coisas e dividiam o dinheiro com todos, de acordo com a necessidade de cada um.
46 Máan tiyáken minó damú monó namun dafufin ena ena átaru iyáken maen inká mana mana namumpin o iyuve e iyuve en dunan niyáken betiyan maman bararasí uren amusimpin baren mino.
46 Todos os dias, unidos, se reuniam no pátio do Templo. E nas suas casas partiam o pão e participavam das refeições com alegria e humildade.
47 Báken ena ena yamú Tiyarafenu aví daní iyákan banasi ano vetin nan anunu iyan ena ena yamú Bafan mano ará ma vaerein nanin banta avídú íkan mai ma Yisasintá ma mumunan iyá ein nanin bantafin mo asotú en mino.
47 Louvavam a Deus por tudo e eram estimados por todos. E cada dia o Senhor juntava ao grupo as pessoas que iam sendo salvas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.