Atos 2
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA
1 Pentíkosi yamú e uníkan mumunan iyá ein nanin banta minó mana namumpin e átaru ukharen mino.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar;
2 Átaru ukháin inaru fáké manádá kákan uva ma en ereiní uaren mai ma vetí ankan bá ein namumpin e víken mino.
2 de repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam assentados.
3 Máan tiyain má betí ankan onákan banta amafin ten kayo ano ira anafun ma karékará en oreiní uaren mai namumpin ma varé ein kayo ánontá mana mana en o yoman nen mino.
3 E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, e pousou uma sobre cada um deles.
4 Máan tiyain má Kantá Aunan mano vetí ankan aúpin bíkaven aya íkan araíen ara ara vaya sen mino.Kantá Aunan ma erein mino.|alt="Pentecost" src="CN01890B.TIF" size="col" ref="Apo 2.13"
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e passaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Maí damú Tiyarafenu van ma féden bentá monó tiyain Yutan kayo ano minó bara fáké ere ere en Yerusaremí e varen mino.
5 Ora, estavam habitando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.
6 E varen mai ma uariyain ma inein kayo ano akhokho van e átaru uven mai ma siyain baya van takhaen oreraen mino. Mai fara va ino Yisasini vayan be avaya finté tiyan iníden mino.
6 Quando, pois, se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que se possuiu de perplexidade, porquanto cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Iniren Yutan kéká ano anú diyáken temí, “Ma Karirí bara fáke nanin bantan banten mino.
7 Estavam, pois, atônitos e se admiravam, dizendo: Vede! Não são, porventura, galileus todos esses que aí estão falando?
8 Máan tukhen mifo inté uáken ná mana mana si vaya finté tiyará iniyá tife rafuno.
8 E como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Para vara seyo, Patiá bara fáké eriyan Midiá bara fáké eriyan Eramíké eriyan Mesopotemiaké eriyan Yudiaké eriyan Kapadosiaké eriyan Pontasíké eriyan Esiaké eriyan
9 Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,
10 Frikhiaké eriyan Pamfiriaké eriyan Isipíké eriyan Sairiní baru ádé Ribiaké eriyan Romuké arona eriyan
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,
11 inká Yutan kéká bá ena kéká bá ma setinti monó tiyain kéká bá Kirití kayo vá Arebia kayo vá anon iniyá tifékun tetinti vayafó Tiyarafenu ano ma ákona yorarí ukhein baya siyan mino.
11 tanto judeus como prosélitos, cretenses e arábios. Como os ouvimos falar em nossas próprias línguas as grandezas de Deus?
12 Betí ankan anú diyáken kokhon ineine iyan betiyan ten inemí, “Ma yaná ma afoká eini ana mai intesá ukhen nafino.”
12 Todos, atônitos e perplexos, interpelavam uns aos outros: Que quer isto dizer?
13 Máan tiyákan manáa kayo ano vetin nan taró tiyan temí, “Auyen uvaini kokhon naráken óen iyan mino.”
13 Outros, porém, zombando, diziam: Estão embriagados!
14 Máa siyákan Pitan má ena siyan míkan mifo sirantan mana orun kádan (11) eyo iyampon kayo vá ano e mantavin Pita oovaren máa semí, “Tirona Yutan kayo vá ena vara fáké ma Yerusaremí e vaona kéká ba soe, átaren ná mafá desin erivintirá mai ma afokái oneona yanái ana siaméku vá ineno.
14 Então, se levantou Pedro, com os onze; e, erguendo a voz, advertiu-os nestes termos: Varões judeus e todos os habitantes de Jerusalém, tomai conhecimento disto e atentai nas minhas palavras.
15 Tiretí ankan ma iniyaona ano ma kayo van óen non mi naráken óen iyan mino ma siyaona mai ída uron mino. Tare uron mi kakhakhan dan manápá ifo afápá kami kami un kádan (9 kiroki) áauí ukha ákurái va ono.
15 Estes homens não estão embriagados, como vindes pensando, sendo esta a terceira hora do dia.
16 Ma yaná ma afoká iyain nan pefá sakhanampa vanta Yoeri ano siádan baren mino.
16 Mas o que ocorre é o que foi dito por intermédio do profeta Joel:
17 “‘Tiyarafenu ano siyáken ma vara ma kípano van iyantí
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; vossos filhos e vossas filhas profetizarão, vossos jovens terão visões, e sonharão vossos velhos;
18 Maí damú ana sesi yoran nanin má bantafin má dere
18 até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.
19 Máan tiyantí maé ara ara yaná ayompin maman dákó é maé
19 Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Máan tintin áau ano sítípa intin inká
20 O sol se converterá em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.
21 Máan tiyantin intéa kéká anó ayaino van Bafan aví aranten nafi
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 “Isarerí nanin banta oe, Nasaretíke vanta Yisasini vaya senté umpo vá ineno. Tiretí afová ono van maen Tiyarafenu ano véin pinté uaren enará ukhein ákona vá aní daná bá uvaren dararen iyákaya sireyantá afová ukha ono.
22 Varões israelitas, atendei a estas palavras: Jesus, o Nazareno, varão aprovado por Deus diante de vós com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou por intermédio dele entre vós, como vós mesmos sabeis;
23 Tiyarafenu ano afová ukhen pefá beyantá tiádan baré ein ánain dakhafen mi mai vanta siretin ayampin kaíkan namu vanta kayo ano siretin ayaen daa unkamádantá antópó béin arin puren mino.
23 sendo este entregue pelo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de iníquos;
24 Aruan púden nan purini ákona ano ída kanaíen béin pákaan dan baren mino. Mai fara va ino Tiyarafenu ano fúká ein pinte véin orun avían mantaren ída áin purini aí bá beraifin baren mino.
24 ao qual, porém, Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte; porquanto não era possível fosse ele retido por ela.
25 Pefá Deviti ano véin nan máan mi sikhan mino,
25 Porque a respeito dele diz Davi: Diante de mim via sempre o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Mai vará ten tirápin kama intirá timusin baya seno.
26 Por isso, se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,
27 Para vara seyo, éi ída áená purin nanin banta ma vaimpin báku mae
27 porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.
28 Éi fefái aun ma varan ain aní ukha ompo
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 “Mumunan tifá tiváeyan noe, setin tinau Devitini vaya sian páman uan amenté uno. Béi fúbíkan masí uran beni masí para van eriyan taréa setimpin dere mai masí para van mino.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos claramente a respeito do patriarca Davi que ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.
30 Mai fara va ino Deviti sakhanampa vantan bákan Tiyarafenu ano pura ódino siren béin iyáantiyáken ínaimpá en ana akhá pinte mana yékun eni varu varanten mino síkan afová ukhan mino.
30 Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,
31 Máa sikhan mai ma varará nanin banta ma evaránen aviran banta ma e mantan nain Deviti ínaimpákena yaná oniyáken béin ída áintin purin nanin banta vá báken mai masípin púta inten mino sikharen mino.
31 prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.
32 Mai vaya ma sikhá einíen Tiyarafenu ano mai Yisasin masí pinté orun avían mantá tetí minó kayo ódarákaréi mai vaya sian dákó iyá tiféuno.
32 A este Jesus Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Máan tukhan pefá ma Tiyarafenu ano Kantá Aunan amenté uno siren ma iyáantáká ein Yisasin amin mamaren inarufá óden be afóen ayan kurompá un ban mi saréa ma oniyáke ma iniyaona Kantá Aunan banaiyan mino.
33 Exaltado, pois, à destra de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vedes e ouvis.
34 Deviti ída Yisasi ma ódeiníen inarufá óden mifo véi máa sikhan mino,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 ma eni namuro kayo maman bararasí uré
35 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
36 “Máan tukhen mifo Isareri nanin banta oe, minó ano vá afová ono. Yisasi ma yaa unkamádantá ma aruan pureona vanta Tiyarafenu ano véin maman Bafaní uren doran banta e sen Tiyarafenu ano ma aní ukhá ein banta ino’.
36 Esteja absolutamente certa, pois, toda a casa de Israel de que a este Jesus, que vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Máa síkan banasi ano Pitani mai vaya inin amafon aí iyaimpin Pitan má ena vaya varen orin banta kéká bá inaemí, “Tifá tiváeyan noe, setí náisá onté tife rafuno.”
37 Ouvindo eles estas coisas, compungiu-se-lhes o coração e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Máa síkan Pita evaránen betí ankan tiamemí, “Tiretí ankan mana mana ano ume finté ará baédeya Yisas Karaisin avíká monó non baresin ná Tiyarafenu ano siretíi ume ampiantano. Máan ma esin mi Tiyarafenu ano Kantá Aunan aminten mino.
38 Respondeu-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Pefá Bafan tetisi Tiyarafenu ano siretí ankan má tiretí akhafana vá inká nentá ma vain nanin banta vá ma ínaimpá araren Kantá Aunan amin nain mi iyáantákaren mino.”
39 Pois para vós outros é a promessa, para vossos filhos e para todos os que ainda estão longe, isto é, para quantos o Senhor, nosso Deus, chamar.
40 Máa siren béi ena vaya kayo vá ákonaen tiamiyan tútúpemí, “Tiyarafenun inaesin ná tare ma vain namu nanin banta kayo fintena siretin aya ino.”
40 Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 Pitani vaya ano mai nanin banta amafon aí iyaimpin maí damú ana kanú manaú tauseni (3,000) nanin banta ano ará baéden monó non péden mai nanin banta ano Yisasintá ma mumunan iyain kayo vá o asotú en maman kokhoníen mino.
41 Então, os que lhe aceitaram a palavra foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.
42 Kokhoní uven mai kayo ano vaya varen orin banta kayo ma afova amiyain baya ákonaen iniyáken betin má manafin o átaru uven monó ten dunan nen amúken iyaren mino.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Máan tiyan Tiyarafenu ano vaya varen orin banta kayo finté ayan táké uaren kokhon enará ukhein ákona vá aní daná bá barákan banasi ano mai yanasinta oniyáken anú diyan akhokho van en oreraen mino.
43 Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por intermédio dos apóstolos.
44 Máan tiyákan Yisasintá ma mumunan iyain kéká ano ará manafiní uren mana inintá báken minó daná ben amin ben amin iyaren mino.
44 Todos os que creram estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Máan tiyáken betíi vara vá kama yanasinta vá sarí uren moní máden manáa yana san ma o afasí iyain kéká aya iyaren mino.
45 Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.
46 Máan tiyáken minó damú monó namun dafufin ena ena átaru iyáken maen inká mana mana namumpin o iyuve e iyuve en dunan niyáken betiyan maman bararasí uren amusimpin baren mino.
46 Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
47 Báken ena ena yamú Tiyarafenu aví daní iyákan banasi ano vetin nan anunu iyan ena ena yamú Bafan mano ará ma vaerein nanin banta avídú íkan mai ma Yisasintá ma mumunan iyá ein nanin bantafin mo asotú en mino.
47 louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, acrescentava-lhes o Senhor, dia a dia, os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.