Atos 25

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Festasi ma kamanini ánon bantaí uvin kanú manaú damú orivin maen Sisariá baru me ampiren Yudiá barafin oriven Yerusaremí óden mino.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ódíkan monó ánon banta kayoi ánon banta kéká bá Yutan kayoi kákan banta kayo vá ano véi vaintá oriven Porin ma kó tiantan baya funtaren mino.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Betí ankan manáa vanta kayo siamintin aasá aúmantaren Porin arintin purino van ákonaen béin tiamen temí, “Éi setí ankan tiyaeyavá mai vanta siantesin Yerusaremí erino.”
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Máa síkan Festasi betí ankan evaránen tiamiyáken, “Porin Sisariái karavusií ukhein tanáa yamúi váké evaráné Sisariá oronté uno,” sen tiamen mino.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 “Oronté umpo aésin tiretí ankan pinté manáa ánon banta kayo ano séi má aravuven mai vanta ano ma aau mantantiya kó tiantano.”Porin ma seni anampó damuádan bain mino.|alt="Paul in chains" src="CN02039B.TIF" size="col" ref="Apo 25.7"
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Máa siren Festasi ma yan manápá ifo afápá kanú manaú un kádan damu safi áa tiyan míkan damu safi vetí ankan má baren Sisariá araven orun baren ená damú daimin namumpin béi o kumamen Porin aviren béi vaintá erino van baya yan oren mino.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Oríkan maen Porin do aviren merákan Yerusaremí ma me ampiren aravein Yutan kayo ano véin ádé e mantaven kokhon ná kó baya kayo fóké béin kó tianten mifo veni ana ída maman dáko en mino.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Máan tiyaimpin Pori evaránen betíi vayará máa sen tiamemí, “Téi ída mana Yutan kayoi man baya fi kákan monó namun ma safi inká Sisan ma safi ída mana namu avúava uantáké uno.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Máa síkan Yutan kayo amusin ameno van Festasi ano Porin inaen temí, “Téin nan ma uman kayo Yerusaremí mo yaimino vará anunu iya fono.”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Máa síkan Pori evaránen temí, “Ma ma saréa séi mantakherúna namun mai Sisani yaimin namun mi vain ma namun manan téin daiminten mino. Yutan kayoi mana aauí téi ída ukhékuya éi fefái afová ukha ono.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Mana aau ano furino ma sikharé intí kasaé puronté umpo mai ma Yutan kayo ano séin daimiyain bayai ana ma ída fura vantin mana vanta ano ída kanaíen betí ankan ayampin téin kainten mifo Sisan mano senti kó daimino van muno.”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Máa síkan Festasin ma inin amiyain banta kayo vá bayaí uaren ínaimpáké Porin tiamemí, “Sisa ano éin daimino van anunu iya ompo véi vaípasá orono.”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Manáa yamú orivin Kin Akhripa má be ayofi Benisi má ano Festasin onano van Sisariá araven mino.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Békanan kokon damú Sisariá baimpin Festasi ano Porini vaya kin tiamemí, “Pefá ma Feriksi ano yumukatifin pákaádein bantan taréa yere fara van mino.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Yerusaremí ma séi un bákun monó ánon banta kayoi ánon banta kéká bá monó doran banta kayo vá ano véin ákonaen kó tian tiyáken aruan purono van inaen mino.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 “Máa síká téi evaráné betí ankan tiamiyáké tetí Romúke kéká ano ída fara vanta aré iyá umpo aau ma vain banta afokhan amékun béi ma kó tiantiyain banta kayo avorá be ma varein danasinta sian amá é iyan mino.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Téi ma Sisariá ovaráné ererúna yamú mai vanta kayo vá dere ano séin má eríká ída áékun betí ankan ave en mifo ená damú anan daimin namumpin kumamé mai vanta aviren erino van baya yékun oren mino.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Mai ma véin kó tian tiyain banta kayo ano ma mantaven Porin kó tian tiyá maé mana kákan aau mantan nain nan iné umpo ída ino.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Ída ifo vetí ankani ará uman ma sian dákó ein mai Yutan kayoi monó tin avúavá baya vá inká Yisasin ne sin banta ma fúkein nan ma Pori fa van ne ma siyá ein nan mino.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Mai vayai ana yoseno van ékun mifo senti ineine ano ída kanaí iyaimpin Yerusaremí orintí bení kó daimono van béin inaé uno.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Inaékun Pori siyáken, ‘Dumukatifin baréékun ínaimpáké Sisa ano séin daiminten mino,’ síká téi siyáké, ‘Dumukatifin baré intirá béini aa yosiré tiantékun Sisa vaípá orino,’ sé uno.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Máa síkan Akhripa mai vaya iniren Festasin tiamemí, “Teyantá mai vantai vaya ineno van muno,” síkan Festasi semí, “Inuran mi inin nono.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Máa sikharéin ená damú Akhripan nú Benisin nú ano kini kama ona uren békanan oríkan aruvin banta kayoi ánon banta kayo vá mai varurákéna kákan banta kayo vá ano átaruin namumpin ódivin Festasi ano síkan Porin aviren eren mino.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Merákan Festasi semí, “Kin Akhripan má tiretí minó banta kayo vá ano ma setin má baona ano ma vanta vá onano. Minó Yutan anan nanin banta kayo ma Yerusaremí bain kéká bá mará ma vain kéká bá ano ma vanta kó tiantiyáken betí ákonaen oovararen béi ída vanten mifo aresin purino sen mino.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Máa síká téi inékun béi ma kanaíen purin nain aau ída mantaré iká Sisa ano véin daimino van anunu iyaimpin béin tiantékun Romú orino van tian damuádékun ban mino.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Máan tukhen mifo setisi kin baípá ma veni aau fákena ma uvamádékun orin nain baya ída vaimpin mi veni aau ana vaya inian puntádesí bompompin uvarano van mi Kin Akhripa má minó nanin banta vá avorá aviré eré uno.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Téi ma mana karavusi vanta ma siantékun orintí ma véin ma kó tian tiyarunai ana ma ída siamenté mai séi ma iniyaruna mai avúavá ano ída kama inten mino.”
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.