Atos 25
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ACF
1 Festasi ma kamanini ánon bantaí uvin kanú manaú damú orivin maen Sisariá baru me ampiren Yudiá barafin oriven Yerusaremí óden mino.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ódíkan monó ánon banta kayoi ánon banta kéká bá Yutan kayoi kákan banta kayo vá ano véi vaintá oriven Porin ma kó tiantan baya funtaren mino.
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 Betí ankan manáa vanta kayo siamintin aasá aúmantaren Porin arintin purino van ákonaen béin tiamen temí, “Éi setí ankan tiyaeyavá mai vanta siantesin Yerusaremí erino.”
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Máa síkan Festasi betí ankan evaránen tiamiyáken, “Porin Sisariái karavusií ukhein tanáa yamúi váké evaráné Sisariá oronté uno,” sen tiamen mino.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 “Oronté umpo aésin tiretí ankan pinté manáa ánon banta kayo ano séi má aravuven mai vanta ano ma aau mantantiya kó tiantano.”Porin ma seni anampó damuádan bain mino.|alt="Paul in chains" src="CN02039B.TIF" size="col" ref="Apo 25.7"
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 Máa siren Festasi ma yan manápá ifo afápá kanú manaú un kádan damu safi áa tiyan míkan damu safi vetí ankan má baren Sisariá araven orun baren ená damú daimin namumpin béi o kumamen Porin aviren béi vaintá erino van baya yan oren mino.
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Oríkan maen Porin do aviren merákan Yerusaremí ma me ampiren aravein Yutan kayo ano véin ádé e mantaven kokhon ná kó baya kayo fóké béin kó tianten mifo veni ana ída maman dáko en mino.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Máan tiyaimpin Pori evaránen betíi vayará máa sen tiamemí, “Téi ída mana Yutan kayoi man baya fi kákan monó namun ma safi inká Sisan ma safi ída mana namu avúava uantáké uno.”
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Máa síkan Yutan kayo amusin ameno van Festasi ano Porin inaen temí, “Téin nan ma uman kayo Yerusaremí mo yaimino vará anunu iya fono.”
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Máa síkan Pori evaránen temí, “Ma ma saréa séi mantakherúna namun mai Sisani yaimin namun mi vain ma namun manan téin daiminten mino. Yutan kayoi mana aauí téi ída ukhékuya éi fefái afová ukha ono.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Mana aau ano furino ma sikharé intí kasaé puronté umpo mai ma Yutan kayo ano séin daimiyain bayai ana ma ída fura vantin mana vanta ano ída kanaíen betí ankan ayampin téin kainten mifo Sisan mano senti kó daimino van muno.”
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Máa síkan Festasin ma inin amiyain banta kayo vá bayaí uaren ínaimpáké Porin tiamemí, “Sisa ano éin daimino van anunu iya ompo véi vaípasá orono.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Manáa yamú orivin Kin Akhripa má be ayofi Benisi má ano Festasin onano van Sisariá araven mino.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 Békanan kokon damú Sisariá baimpin Festasi ano Porini vaya kin tiamemí, “Pefá ma Feriksi ano yumukatifin pákaádein bantan taréa yere fara van mino.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Yerusaremí ma séi un bákun monó ánon banta kayoi ánon banta kéká bá monó doran banta kayo vá ano véin ákonaen kó tian tiyáken aruan purono van inaen mino.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 “Máa síká téi evaráné betí ankan tiamiyáké tetí Romúke kéká ano ída fara vanta aré iyá umpo aau ma vain banta afokhan amékun béi ma kó tiantiyain banta kayo avorá be ma varein danasinta sian amá é iyan mino.
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Téi ma Sisariá ovaráné ererúna yamú mai vanta kayo vá dere ano séin má eríká ída áékun betí ankan ave en mifo ená damú anan daimin namumpin kumamé mai vanta aviren erino van baya yékun oren mino.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Mai ma véin kó tian tiyain banta kayo ano ma mantaven Porin kó tian tiyá maé mana kákan aau mantan nain nan iné umpo ída ino.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Ída ifo vetí ankani ará uman ma sian dákó ein mai Yutan kayoi monó tin avúavá baya vá inká Yisasin ne sin banta ma fúkein nan ma Pori fa van ne ma siyá ein nan mino.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 Mai vayai ana yoseno van ékun mifo senti ineine ano ída kanaí iyaimpin Yerusaremí orintí bení kó daimono van béin inaé uno.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Inaékun Pori siyáken, ‘Dumukatifin baréékun ínaimpáké Sisa ano séin daiminten mino,’ síká téi siyáké, ‘Dumukatifin baré intirá béini aa yosiré tiantékun Sisa vaípá orino,’ sé uno.”
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Máa síkan Akhripa mai vaya iniren Festasin tiamemí, “Teyantá mai vantai vaya ineno van muno,” síkan Festasi semí, “Inuran mi inin nono.”
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Máa sikharéin ená damú Akhripan nú Benisin nú ano kini kama ona uren békanan oríkan aruvin banta kayoi ánon banta kayo vá mai varurákéna kákan banta kayo vá ano átaruin namumpin ódivin Festasi ano síkan Porin aviren eren mino.
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Merákan Festasi semí, “Kin Akhripan má tiretí minó banta kayo vá ano ma setin má baona ano ma vanta vá onano. Minó Yutan anan nanin banta kayo ma Yerusaremí bain kéká bá mará ma vain kéká bá ano ma vanta kó tiantiyáken betí ákonaen oovararen béi ída vanten mifo aresin purino sen mino.
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Máa síká téi inékun béi ma kanaíen purin nain aau ída mantaré iká Sisa ano véin daimino van anunu iyaimpin béin tiantékun Romú orino van tian damuádékun ban mino.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Máan tukhen mifo setisi kin baípá ma veni aau fákena ma uvamádékun orin nain baya ída vaimpin mi veni aau ana vaya inian puntádesí bompompin uvarano van mi Kin Akhripa má minó nanin banta vá avorá aviré eré uno.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Téi ma mana karavusi vanta ma siantékun orintí ma véin ma kó tian tiyarunai ana ma ída siamenté mai séi ma iniyaruna mai avúavá ano ída kama inten mino.”
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.