Atos 25
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NAA
1 Festasi ma kamanini ánon bantaí uvin kanú manaú damú orivin maen Sisariá baru me ampiren Yudiá barafin oriven Yerusaremí óden mino.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Ódíkan monó ánon banta kayoi ánon banta kéká bá Yutan kayoi kákan banta kayo vá ano véi vaintá oriven Porin ma kó tiantan baya funtaren mino.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Betí ankan manáa vanta kayo siamintin aasá aúmantaren Porin arintin purino van ákonaen béin tiamen temí, “Éi setí ankan tiyaeyavá mai vanta siantesin Yerusaremí erino.”
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Máa síkan Festasi betí ankan evaránen tiamiyáken, “Porin Sisariái karavusií ukhein tanáa yamúi váké evaráné Sisariá oronté uno,” sen tiamen mino.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 “Oronté umpo aésin tiretí ankan pinté manáa ánon banta kayo ano séi má aravuven mai vanta ano ma aau mantantiya kó tiantano.”Porin ma seni anampó damuádan bain mino.|alt="Paul in chains" src="CN02039B.TIF" size="col" ref="Apo 25.7"
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Máa siren Festasi ma yan manápá ifo afápá kanú manaú un kádan damu safi áa tiyan míkan damu safi vetí ankan má baren Sisariá araven orun baren ená damú daimin namumpin béi o kumamen Porin aviren béi vaintá erino van baya yan oren mino.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Oríkan maen Porin do aviren merákan Yerusaremí ma me ampiren aravein Yutan kayo ano véin ádé e mantaven kokhon ná kó baya kayo fóké béin kó tianten mifo veni ana ída maman dáko en mino.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Máan tiyaimpin Pori evaránen betíi vayará máa sen tiamemí, “Téi ída mana Yutan kayoi man baya fi kákan monó namun ma safi inká Sisan ma safi ída mana namu avúava uantáké uno.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Máa síkan Yutan kayo amusin ameno van Festasi ano Porin inaen temí, “Téin nan ma uman kayo Yerusaremí mo yaimino vará anunu iya fono.”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Máa síkan Pori evaránen temí, “Ma ma saréa séi mantakherúna namun mai Sisani yaimin namun mi vain ma namun manan téin daiminten mino. Yutan kayoi mana aauí téi ída ukhékuya éi fefái afová ukha ono.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Mana aau ano furino ma sikharé intí kasaé puronté umpo mai ma Yutan kayo ano séin daimiyain bayai ana ma ída fura vantin mana vanta ano ída kanaíen betí ankan ayampin téin kainten mifo Sisan mano senti kó daimino van muno.”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Máa síkan Festasin ma inin amiyain banta kayo vá bayaí uaren ínaimpáké Porin tiamemí, “Sisa ano éin daimino van anunu iya ompo véi vaípasá orono.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Manáa yamú orivin Kin Akhripa má be ayofi Benisi má ano Festasin onano van Sisariá araven mino.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Békanan kokon damú Sisariá baimpin Festasi ano Porini vaya kin tiamemí, “Pefá ma Feriksi ano yumukatifin pákaádein bantan taréa yere fara van mino.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Yerusaremí ma séi un bákun monó ánon banta kayoi ánon banta kéká bá monó doran banta kayo vá ano véin ákonaen kó tian tiyáken aruan purono van inaen mino.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 “Máa síká téi evaráné betí ankan tiamiyáké tetí Romúke kéká ano ída fara vanta aré iyá umpo aau ma vain banta afokhan amékun béi ma kó tiantiyain banta kayo avorá be ma varein danasinta sian amá é iyan mino.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Téi ma Sisariá ovaráné ererúna yamú mai vanta kayo vá dere ano séin má eríká ída áékun betí ankan ave en mifo ená damú anan daimin namumpin kumamé mai vanta aviren erino van baya yékun oren mino.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Mai ma véin kó tian tiyain banta kayo ano ma mantaven Porin kó tian tiyá maé mana kákan aau mantan nain nan iné umpo ída ino.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Ída ifo vetí ankani ará uman ma sian dákó ein mai Yutan kayoi monó tin avúavá baya vá inká Yisasin ne sin banta ma fúkein nan ma Pori fa van ne ma siyá ein nan mino.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Mai vayai ana yoseno van ékun mifo senti ineine ano ída kanaí iyaimpin Yerusaremí orintí bení kó daimono van béin inaé uno.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Inaékun Pori siyáken, ‘Dumukatifin baréékun ínaimpáké Sisa ano séin daiminten mino,’ síká téi siyáké, ‘Dumukatifin baré intirá béini aa yosiré tiantékun Sisa vaípá orino,’ sé uno.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Máa síkan Akhripa mai vaya iniren Festasin tiamemí, “Teyantá mai vantai vaya ineno van muno,” síkan Festasi semí, “Inuran mi inin nono.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Máa sikharéin ená damú Akhripan nú Benisin nú ano kini kama ona uren békanan oríkan aruvin banta kayoi ánon banta kayo vá mai varurákéna kákan banta kayo vá ano átaruin namumpin ódivin Festasi ano síkan Porin aviren eren mino.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Merákan Festasi semí, “Kin Akhripan má tiretí minó banta kayo vá ano ma setin má baona ano ma vanta vá onano. Minó Yutan anan nanin banta kayo ma Yerusaremí bain kéká bá mará ma vain kéká bá ano ma vanta kó tiantiyáken betí ákonaen oovararen béi ída vanten mifo aresin purino sen mino.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Máa síká téi inékun béi ma kanaíen purin nain aau ída mantaré iká Sisa ano véin daimino van anunu iyaimpin béin tiantékun Romú orino van tian damuádékun ban mino.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Máan tukhen mifo setisi kin baípá ma veni aau fákena ma uvamádékun orin nain baya ída vaimpin mi veni aau ana vaya inian puntádesí bompompin uvarano van mi Kin Akhripa má minó nanin banta vá avorá aviré eré uno.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Téi ma mana karavusi vanta ma siantékun orintí ma véin ma kó tian tiyarunai ana ma ída siamenté mai séi ma iniyaruna mai avúavá ano ída kama inten mino.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.