Atos 25

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Festasi ma kamanini ánon bantaí uvin kanú manaú damú orivin maen Sisariá baru me ampiren Yudiá barafin oriven Yerusaremí óden mino.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ódíkan monó ánon banta kayoi ánon banta kéká bá Yutan kayoi kákan banta kayo vá ano véi vaintá oriven Porin ma kó tiantan baya funtaren mino.
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 Betí ankan manáa vanta kayo siamintin aasá aúmantaren Porin arintin purino van ákonaen béin tiamen temí, “Éi setí ankan tiyaeyavá mai vanta siantesin Yerusaremí erino.”
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Máa síkan Festasi betí ankan evaránen tiamiyáken, “Porin Sisariái karavusií ukhein tanáa yamúi váké evaráné Sisariá oronté uno,” sen tiamen mino.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 “Oronté umpo aésin tiretí ankan pinté manáa ánon banta kayo ano séi má aravuven mai vanta ano ma aau mantantiya kó tiantano.”Porin ma seni anampó damuádan bain mino.|alt="Paul in chains" src="CN02039B.TIF" size="col" ref="Apo 25.7"
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Máa siren Festasi ma yan manápá ifo afápá kanú manaú un kádan damu safi áa tiyan míkan damu safi vetí ankan má baren Sisariá araven orun baren ená damú daimin namumpin béi o kumamen Porin aviren béi vaintá erino van baya yan oren mino.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Oríkan maen Porin do aviren merákan Yerusaremí ma me ampiren aravein Yutan kayo ano véin ádé e mantaven kokhon ná kó baya kayo fóké béin kó tianten mifo veni ana ída maman dáko en mino.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Máan tiyaimpin Pori evaránen betíi vayará máa sen tiamemí, “Téi ída mana Yutan kayoi man baya fi kákan monó namun ma safi inká Sisan ma safi ída mana namu avúava uantáké uno.”
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Máa síkan Yutan kayo amusin ameno van Festasi ano Porin inaen temí, “Téin nan ma uman kayo Yerusaremí mo yaimino vará anunu iya fono.”
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Máa síkan Pori evaránen temí, “Ma ma saréa séi mantakherúna namun mai Sisani yaimin namun mi vain ma namun manan téin daiminten mino. Yutan kayoi mana aauí téi ída ukhékuya éi fefái afová ukha ono.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Mana aau ano furino ma sikharé intí kasaé puronté umpo mai ma Yutan kayo ano séin daimiyain bayai ana ma ída fura vantin mana vanta ano ída kanaíen betí ankan ayampin téin kainten mifo Sisan mano senti kó daimino van muno.”
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Máa síkan Festasin ma inin amiyain banta kayo vá bayaí uaren ínaimpáké Porin tiamemí, “Sisa ano éin daimino van anunu iya ompo véi vaípasá orono.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Manáa yamú orivin Kin Akhripa má be ayofi Benisi má ano Festasin onano van Sisariá araven mino.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Békanan kokon damú Sisariá baimpin Festasi ano Porini vaya kin tiamemí, “Pefá ma Feriksi ano yumukatifin pákaádein bantan taréa yere fara van mino.
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Yerusaremí ma séi un bákun monó ánon banta kayoi ánon banta kéká bá monó doran banta kayo vá ano véin ákonaen kó tian tiyáken aruan purono van inaen mino.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 “Máa síká téi evaráné betí ankan tiamiyáké tetí Romúke kéká ano ída fara vanta aré iyá umpo aau ma vain banta afokhan amékun béi ma kó tiantiyain banta kayo avorá be ma varein danasinta sian amá é iyan mino.
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Téi ma Sisariá ovaráné ererúna yamú mai vanta kayo vá dere ano séin má eríká ída áékun betí ankan ave en mifo ená damú anan daimin namumpin kumamé mai vanta aviren erino van baya yékun oren mino.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Mai ma véin kó tian tiyain banta kayo ano ma mantaven Porin kó tian tiyá maé mana kákan aau mantan nain nan iné umpo ída ino.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Ída ifo vetí ankani ará uman ma sian dákó ein mai Yutan kayoi monó tin avúavá baya vá inká Yisasin ne sin banta ma fúkein nan ma Pori fa van ne ma siyá ein nan mino.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Mai vayai ana yoseno van ékun mifo senti ineine ano ída kanaí iyaimpin Yerusaremí orintí bení kó daimono van béin inaé uno.
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Inaékun Pori siyáken, ‘Dumukatifin baréékun ínaimpáké Sisa ano séin daiminten mino,’ síká téi siyáké, ‘Dumukatifin baré intirá béini aa yosiré tiantékun Sisa vaípá orino,’ sé uno.”
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Máa síkan Akhripa mai vaya iniren Festasin tiamemí, “Teyantá mai vantai vaya ineno van muno,” síkan Festasi semí, “Inuran mi inin nono.”
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Máa sikharéin ená damú Akhripan nú Benisin nú ano kini kama ona uren békanan oríkan aruvin banta kayoi ánon banta kayo vá mai varurákéna kákan banta kayo vá ano átaruin namumpin ódivin Festasi ano síkan Porin aviren eren mino.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Merákan Festasi semí, “Kin Akhripan má tiretí minó banta kayo vá ano ma setin má baona ano ma vanta vá onano. Minó Yutan anan nanin banta kayo ma Yerusaremí bain kéká bá mará ma vain kéká bá ano ma vanta kó tiantiyáken betí ákonaen oovararen béi ída vanten mifo aresin purino sen mino.
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Máa síká téi inékun béi ma kanaíen purin nain aau ída mantaré iká Sisa ano véin daimino van anunu iyaimpin béin tiantékun Romú orino van tian damuádékun ban mino.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 Máan tukhen mifo setisi kin baípá ma veni aau fákena ma uvamádékun orin nain baya ída vaimpin mi veni aau ana vaya inian puntádesí bompompin uvarano van mi Kin Akhripa má minó nanin banta vá avorá aviré eré uno.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Téi ma mana karavusi vanta ma siantékun orintí ma véin ma kó tian tiyarunai ana ma ída siamenté mai séi ma iniyaruna mai avúavá ano ída kama inten mino.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.