Atos 23
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC
1 Porin aviren mo Kanisori kayo avorá mo kaúdan béi mai kayo aaufen mo oniyáken temí, “Tifá tiváeyan noe, Tiyarafenu ano ma simein doran inka séi yóan kíparékun téimpin ída mana uman bá tirá kusin mái vá uno.
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Máa siyain má monó ánon banta kékái ánon banta Ananiasi ano Porin ádé ma mantakhá ein kayo van béin oo ankamino van tiamen mino.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Máa síkan Pori evaránen béin tiamemí, “Tiyarafenu ano éin mi ankaminten mino. Para vara seyo, éin aúpin mana namu yafu ma fúta ukhan banasi ano kama ukhen mino siren onano van efanten kava ma yan me fereneiníi ukha ono. Man baya fóké téin kó tisintano sireya eyantá mai man baya yurafuriyáke séin tinkamino van tian miya ono.
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Máa síkan mai ma Porin ádé mantakhá ein kayo ano máa sen béin tiamemí, “Éi ídá perantó Tiyarafenui ánon banta kékái ánon banta ankayan baya siré ayave amiya fono.”
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Máa síkan Pori evaránen temí, “Tifá tiváeyan noe, Tiyarafenui vompompin man baya ano siyáken, ‘Ída vá banasirá ma yafíkein banta oyampá baya seno,’” Eks 22:28
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Máa siren Pori ma afová íkan maifin manáa Farasisi kayo vá manáa Sadyusi kayo vá bákan maen mai Kanisori kayo auufen kakháben oovararen temí, “Tifá tivaéyan noe, mai séi mana Farasisi vanta anin mi váké téi yere Farasisi vantan bá uno. Tareá ma séi kó avorá e mantakheruna mai fúkaren orun mantantá ma mumunan iyaruna anará ino.”
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Máa síkan Farasisi kayo vá Sadyusi kayo vá ano vayafó aruve asive iyain má mai átarufin ma o iyukhá ein nanin banta ano veraran aúban daimen mino.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Sadyusi kayo ano mai fúkaren ma evaránen orun mantan má enisori kayo vá ara ara aunan kayo va san ída mumunan in maen inká Farasisi kayo ano mai máa yana san mumunan in iyain mi van mino.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Máa siren kákantá baya sen tisuvo siyaimpin manáa Farasisi kayo finté ma man baya afová ukhá ein kéká ano orun mantaven ákonará baya siyáken temí, “Mana aunan mano fi inká mana enisori ano fi véin má bayaí ukhan ten mifo setí onékun ída mana uman ma vantafin ban mino.”
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Máa siyákan aruvin banta kayoi ayafa vanta ano onan kákantá asive asive en Porin darifen more mere iyaimpin, máan tiyaren Porini ayan arantan davisen orinae siaren bei aruvin banta kayo van aine vetí ankan ayan pintena orun avire aruvin banta kékái mápin mun kaoro sen tiamen mino.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Máa síkan aviren múdan baré in ena inuran Bafan mano ven ádé e mantaven máa sen tiamemí, “Yerusaremí barurá ma senti vaya sian dákó eonaí eya Romú barufin dere mai vaya mo sian dákó inompo mantaan ákona vá ono.
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Máan turan ena ákurá manáa Yutan kéká ano o átaru uven baya sian damuádiyan temí, “Ída mana yunan má non má nakhé Porin ma aruan púdéi yunan ná tifanté uno,” siren baya sian damuáden mino.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Mai vaya ma sian damuádein mai foti (40) vanta esantakhein kayo ano ino.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Máan turen mai kayo ano monó ánon banta kayoi ánon banta kéká bá monó doran banta kayo vá baípá oriven mo máa semí, “Tetí ída mana yunan nakhé tifé ma Porin aruan púdé maé mai anan dunan nanté uno sé baya sian damuádé tiféuno.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Máa sé tifé umpo sireti má Kanisori kayo vá ano oreya vá aruvin banta kayoi ayafa mo mákaseya máa ná teno, ‘Porin avireya setin tivorá mo khaesin ná béi ma manáa vaya sikhein ana sian amá inti sá iné tifano sesin ma mará aviren ereno van ma eriyantisá aayana fákena vá arékun purino.”Yutan kayo ano ma Porin namuroí uantein mino.|alt="the Jews plotting against Paul" src="CN02028B.TIF" size="col" ref="Apo 23.15"
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Máan ma siyain baya ma Porini nointa ano iniren maen aruvin banta kayo ma vain namun oriven Porin mai vaya mun tiamen mino.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Pori mai vaya iniren mana antareti aruvin banta kayoi yafisin banta aran eríkan máa sen tiamemí, “Ma fumara avire mo ayafa vanta aní ono véimpin manáa vaya vain ayafa siaminten mino.
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Máa síkan mai ayafa vanta ano mai fumara aviren mo ayafa vanta avorá kaúden temí, “Karavusi vanta Pori ano séin tará onóbékun tiyáken ma fumara vá avire ayafa vaintá orono. Béimpin manáa vaya vain éin nan tiaminten mino siren tisintá aviré eré uno.”
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Máa síkan ayafa vanta ano mai fumara ayan noren akhempá mo khaúden inaemí, “Nái vayá bákayá tisimeno van ere fono.”
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Máa sen ina íkan mai fumara ano máa semí, “Manáa Yutan kéká ano siyáken inuran ákurá éintá inaé tifékun Porin aviren mo Kanisori kayo avorá kaintin béi ma sikhá ein baya evaránen tian amá inten ne siyan mino.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Máa sinten mifo ída vá betí ankan avaya ineno. Para vara seyo, foti (40) vanta esantakhein kayo anon aúmantaren Porin ma avire oresin maen aruan purono van ákona vaya sian damuádan bákan dunan má non má auraren báken minó dana utaan kauren éi ma eyo sinona van ave ukhen mino.
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Máa sirákan mai ayafa vanta ano mai fumura siantan oriyákan máa sen tiamemí, “Ída uron ná ma ma sisimeóna vaya ena vanta mo siameno.”
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Máan turen kankanan bei aruvin banta kayoi ánon banta aran eríkan máa sen tiamemí, “Oreya kan antareti (200) aruvin banta kayo vá osintá ma kumamen aruviyain seventi (70) vanta kayo vá inká uve isanafó ma aruviyain banta kayo kan antareti (200) vá o avídeya utaare vá tare inuran dan manápá ifo afápá kamí kamí áau rasá Sisariá barufá orono.”
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Máan tiya vá manáa osin amanina sá kumanin avové uresin ná Pori mairá kumaminti vá dafían ákona uve avire mo kákan kamani Feriksin ayampin ka ono.
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Máa siren ayafa vanta ano máa sen bompon uvaren mí,
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 “Séi Kraudias Risiasi ano
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Ma vanta maen Yutan nanin banta ano fákaren aruan purono van iyáí téi inékun béi Romú bara fákena vanta vaimpin tesi aruvin banta kayo avíaré betin me intanuré aviré tiféuno.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Nái vará Yutan kéká ano ven arono van iyan nafino van afová ono siré béin aviré morun betí ankani Kanisori átarufin kaé uno.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Aviré morun kaúde inékun, Yutan kéká ano vetíi man bayará anan esiaren mo vaya siyá inékun maen béi ída mana furin aau fi inká karavusií oren aau fi mantaren mino.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Máan turé inékun aúpáké béin aruan purono van baya yamuan kaiyá í iniré mai van mi ainé mai vanta siantékun e vaonafá aviren orinten mino. Orivintíi mai ma véin kó tiantan kayo van baya utaaren véi vaípasá oresin tiretí ankani khó inino sé tiamé uno.
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Mai vompon uvaman amin mamaren maen ayafa vanta ano ma seiníen mai aruvin banta kayo ano mai inuran manan Porin do aviren Antipatirisí barurá oren mino.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Moren ena ákurá osintá ma kumamen aruvin banta kayo ana áíkan Porin do aviren Sisariá barufá oríkan mai ma varará orin aruvin banta kayo ano ovaránen Yerusaremí eren mino.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Erivíkan osintá ma kumamen aruvin banta kayo ano Sisariá barurá o unaven bompon baren mo kamanin banta amiyáken Porin má dere mai vanta ayampin kaen mino.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Máan turan kamanin banta ano mai vompon dankáden mairá Porin inaen mí, “Éi inte vara fákesá fono,” síkan téi Sirisiá bara fáké uno sen tiamen mino.
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Máa síkan inídaren kamanin banta ano semí, “Éin ma kó tiantan kayo ma erintí maéi eni khó inenté uno,” siren bei yoran banta kayo siantan Porin aviren mo Kin Erotin amá karavusiíen mino.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.