Atos 23

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Porin aviren mo Kanisori kayo avorá mo kaúdan béi mai kayo aaufen mo oniyáken temí, “Tifá tiváeyan noe, Tiyarafenu ano ma simein doran inka séi yóan kíparékun téimpin ída mana uman bá tirá kusin mái vá uno.
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Máa siyain má monó ánon banta kékái ánon banta Ananiasi ano Porin ádé ma mantakhá ein kayo van béin oo ankamino van tiamen mino.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Máa síkan Pori evaránen béin tiamemí, “Tiyarafenu ano éin mi ankaminten mino. Para vara seyo, éin aúpin mana namu yafu ma fúta ukhan banasi ano kama ukhen mino siren onano van efanten kava ma yan me fereneiníi ukha ono. Man baya fóké téin kó tisintano sireya eyantá mai man baya yurafuriyáke séin tinkamino van tian miya ono.
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Máa síkan mai ma Porin ádé mantakhá ein kayo ano máa sen béin tiamemí, “Éi ídá perantó Tiyarafenui ánon banta kékái ánon banta ankayan baya siré ayave amiya fono.”
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Máa síkan Pori evaránen temí, “Tifá tiváeyan noe, Tiyarafenui vompompin man baya ano siyáken, ‘Ída vá banasirá ma yafíkein banta oyampá baya seno,’” Eks 22:28
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Máa siren Pori ma afová íkan maifin manáa Farasisi kayo vá manáa Sadyusi kayo vá bákan maen mai Kanisori kayo auufen kakháben oovararen temí, “Tifá tivaéyan noe, mai séi mana Farasisi vanta anin mi váké téi yere Farasisi vantan bá uno. Tareá ma séi kó avorá e mantakheruna mai fúkaren orun mantantá ma mumunan iyaruna anará ino.”
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Máa síkan Farasisi kayo vá Sadyusi kayo vá ano vayafó aruve asive iyain má mai átarufin ma o iyukhá ein nanin banta ano veraran aúban daimen mino.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Sadyusi kayo ano mai fúkaren ma evaránen orun mantan má enisori kayo vá ara ara aunan kayo va san ída mumunan in maen inká Farasisi kayo ano mai máa yana san mumunan in iyain mi van mino.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Máa siren kákantá baya sen tisuvo siyaimpin manáa Farasisi kayo finté ma man baya afová ukhá ein kéká ano orun mantaven ákonará baya siyáken temí, “Mana aunan mano fi inká mana enisori ano fi véin má bayaí ukhan ten mifo setí onékun ída mana uman ma vantafin ban mino.”
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Máa siyákan aruvin banta kayoi ayafa vanta ano onan kákantá asive asive en Porin darifen more mere iyaimpin, máan tiyaren Porini ayan arantan davisen orinae siaren bei aruvin banta kayo van aine vetí ankan ayan pintena orun avire aruvin banta kékái mápin mun kaoro sen tiamen mino.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Máa síkan aviren múdan baré in ena inuran Bafan mano ven ádé e mantaven máa sen tiamemí, “Yerusaremí barurá ma senti vaya sian dákó eonaí eya Romú barufin dere mai vaya mo sian dákó inompo mantaan ákona vá ono.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Máan turan ena ákurá manáa Yutan kéká ano o átaru uven baya sian damuádiyan temí, “Ída mana yunan má non má nakhé Porin ma aruan púdéi yunan ná tifanté uno,” siren baya sian damuáden mino.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Mai vaya ma sian damuádein mai foti (40) vanta esantakhein kayo ano ino.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Máan turen mai kayo ano monó ánon banta kayoi ánon banta kéká bá monó doran banta kayo vá baípá oriven mo máa semí, “Tetí ída mana yunan nakhé tifé ma Porin aruan púdé maé mai anan dunan nanté uno sé baya sian damuádé tiféuno.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Máa sé tifé umpo sireti má Kanisori kayo vá ano oreya vá aruvin banta kayoi ayafa mo mákaseya máa ná teno, ‘Porin avireya setin tivorá mo khaesin ná béi ma manáa vaya sikhein ana sian amá inti sá iné tifano sesin ma mará aviren ereno van ma eriyantisá aayana fákena vá arékun purino.”Yutan kayo ano ma Porin namuroí uantein mino.|alt="the Jews plotting against Paul" src="CN02028B.TIF" size="col" ref="Apo 23.15"
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Máan ma siyain baya ma Porini nointa ano iniren maen aruvin banta kayo ma vain namun oriven Porin mai vaya mun tiamen mino.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pori mai vaya iniren mana antareti aruvin banta kayoi yafisin banta aran eríkan máa sen tiamemí, “Ma fumara avire mo ayafa vanta aní ono véimpin manáa vaya vain ayafa siaminten mino.
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Máa síkan mai ayafa vanta ano mai fumara aviren mo ayafa vanta avorá kaúden temí, “Karavusi vanta Pori ano séin tará onóbékun tiyáken ma fumara vá avire ayafa vaintá orono. Béimpin manáa vaya vain éin nan tiaminten mino siren tisintá aviré eré uno.”
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Máa síkan ayafa vanta ano mai fumara ayan noren akhempá mo khaúden inaemí, “Nái vayá bákayá tisimeno van ere fono.”
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Máa sen ina íkan mai fumara ano máa semí, “Manáa Yutan kéká ano siyáken inuran ákurá éintá inaé tifékun Porin aviren mo Kanisori kayo avorá kaintin béi ma sikhá ein baya evaránen tian amá inten ne siyan mino.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Máa sinten mifo ída vá betí ankan avaya ineno. Para vara seyo, foti (40) vanta esantakhein kayo anon aúmantaren Porin ma avire oresin maen aruan purono van ákona vaya sian damuádan bákan dunan má non má auraren báken minó dana utaan kauren éi ma eyo sinona van ave ukhen mino.
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Máa sirákan mai ayafa vanta ano mai fumura siantan oriyákan máa sen tiamemí, “Ída uron ná ma ma sisimeóna vaya ena vanta mo siameno.”
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Máan turen kankanan bei aruvin banta kayoi ánon banta aran eríkan máa sen tiamemí, “Oreya kan antareti (200) aruvin banta kayo vá osintá ma kumamen aruviyain seventi (70) vanta kayo vá inká uve isanafó ma aruviyain banta kayo kan antareti (200) vá o avídeya utaare vá tare inuran dan manápá ifo afápá kamí kamí áau rasá Sisariá barufá orono.”
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Máan tiya vá manáa osin amanina sá kumanin avové uresin ná Pori mairá kumaminti vá dafían ákona uve avire mo kákan kamani Feriksin ayampin ka ono.
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Máa siren ayafa vanta ano máa sen bompon uvaren mí,
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Séi Kraudias Risiasi ano
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Ma vanta maen Yutan nanin banta ano fákaren aruan purono van iyáí téi inékun béi Romú bara fákena vanta vaimpin tesi aruvin banta kayo avíaré betin me intanuré aviré tiféuno.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Nái vará Yutan kéká ano ven arono van iyan nafino van afová ono siré béin aviré morun betí ankani Kanisori átarufin kaé uno.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Aviré morun kaúde inékun, Yutan kéká ano vetíi man bayará anan esiaren mo vaya siyá inékun maen béi ída mana furin aau fi inká karavusií oren aau fi mantaren mino.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Máan turé inékun aúpáké béin aruan purono van baya yamuan kaiyá í iniré mai van mi ainé mai vanta siantékun e vaonafá aviren orinten mino. Orivintíi mai ma véin kó tiantan kayo van baya utaaren véi vaípasá oresin tiretí ankani khó inino sé tiamé uno.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Mai vompon uvaman amin mamaren maen ayafa vanta ano ma seiníen mai aruvin banta kayo ano mai inuran manan Porin do aviren Antipatirisí barurá oren mino.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Moren ena ákurá osintá ma kumamen aruvin banta kayo ana áíkan Porin do aviren Sisariá barufá oríkan mai ma varará orin aruvin banta kayo ano ovaránen Yerusaremí eren mino.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Erivíkan osintá ma kumamen aruvin banta kayo ano Sisariá barurá o unaven bompon baren mo kamanin banta amiyáken Porin má dere mai vanta ayampin kaen mino.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Máan turan kamanin banta ano mai vompon dankáden mairá Porin inaen mí, “Éi inte vara fákesá fono,” síkan téi Sirisiá bara fáké uno sen tiamen mino.
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 Máa síkan inídaren kamanin banta ano semí, “Éin ma kó tiantan kayo ma erintí maéi eni khó inenté uno,” siren bei yoran banta kayo siantan Porin aviren mo Kin Erotin amá karavusiíen mino.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.