Atos 23
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB
1 Porin aviren mo Kanisori kayo avorá mo kaúdan béi mai kayo aaufen mo oniyáken temí, “Tifá tiváeyan noe, Tiyarafenu ano ma simein doran inka séi yóan kíparékun téimpin ída mana uman bá tirá kusin mái vá uno.
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Máa siyain má monó ánon banta kékái ánon banta Ananiasi ano Porin ádé ma mantakhá ein kayo van béin oo ankamino van tiamen mino.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Máa síkan Pori evaránen béin tiamemí, “Tiyarafenu ano éin mi ankaminten mino. Para vara seyo, éin aúpin mana namu yafu ma fúta ukhan banasi ano kama ukhen mino siren onano van efanten kava ma yan me fereneiníi ukha ono. Man baya fóké téin kó tisintano sireya eyantá mai man baya yurafuriyáke séin tinkamino van tian miya ono.
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Máa síkan mai ma Porin ádé mantakhá ein kayo ano máa sen béin tiamemí, “Éi ídá perantó Tiyarafenui ánon banta kékái ánon banta ankayan baya siré ayave amiya fono.”
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Máa síkan Pori evaránen temí, “Tifá tiváeyan noe, Tiyarafenui vompompin man baya ano siyáken, ‘Ída vá banasirá ma yafíkein banta oyampá baya seno,’” Eks 22:28
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Máa siren Pori ma afová íkan maifin manáa Farasisi kayo vá manáa Sadyusi kayo vá bákan maen mai Kanisori kayo auufen kakháben oovararen temí, “Tifá tivaéyan noe, mai séi mana Farasisi vanta anin mi váké téi yere Farasisi vantan bá uno. Tareá ma séi kó avorá e mantakheruna mai fúkaren orun mantantá ma mumunan iyaruna anará ino.”
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Máa síkan Farasisi kayo vá Sadyusi kayo vá ano vayafó aruve asive iyain má mai átarufin ma o iyukhá ein nanin banta ano veraran aúban daimen mino.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Sadyusi kayo ano mai fúkaren ma evaránen orun mantan má enisori kayo vá ara ara aunan kayo va san ída mumunan in maen inká Farasisi kayo ano mai máa yana san mumunan in iyain mi van mino.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Máa siren kákantá baya sen tisuvo siyaimpin manáa Farasisi kayo finté ma man baya afová ukhá ein kéká ano orun mantaven ákonará baya siyáken temí, “Mana aunan mano fi inká mana enisori ano fi véin má bayaí ukhan ten mifo setí onékun ída mana uman ma vantafin ban mino.”
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Máa siyákan aruvin banta kayoi ayafa vanta ano onan kákantá asive asive en Porin darifen more mere iyaimpin, máan tiyaren Porini ayan arantan davisen orinae siaren bei aruvin banta kayo van aine vetí ankan ayan pintena orun avire aruvin banta kékái mápin mun kaoro sen tiamen mino.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Máa síkan aviren múdan baré in ena inuran Bafan mano ven ádé e mantaven máa sen tiamemí, “Yerusaremí barurá ma senti vaya sian dákó eonaí eya Romú barufin dere mai vaya mo sian dákó inompo mantaan ákona vá ono.
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Máan turan ena ákurá manáa Yutan kéká ano o átaru uven baya sian damuádiyan temí, “Ída mana yunan má non má nakhé Porin ma aruan púdéi yunan ná tifanté uno,” siren baya sian damuáden mino.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Mai vaya ma sian damuádein mai foti (40) vanta esantakhein kayo ano ino.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Máan turen mai kayo ano monó ánon banta kayoi ánon banta kéká bá monó doran banta kayo vá baípá oriven mo máa semí, “Tetí ída mana yunan nakhé tifé ma Porin aruan púdé maé mai anan dunan nanté uno sé baya sian damuádé tiféuno.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Máa sé tifé umpo sireti má Kanisori kayo vá ano oreya vá aruvin banta kayoi ayafa mo mákaseya máa ná teno, ‘Porin avireya setin tivorá mo khaesin ná béi ma manáa vaya sikhein ana sian amá inti sá iné tifano sesin ma mará aviren ereno van ma eriyantisá aayana fákena vá arékun purino.”Yutan kayo ano ma Porin namuroí uantein mino.|alt="the Jews plotting against Paul" src="CN02028B.TIF" size="col" ref="Apo 23.15"
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Máan ma siyain baya ma Porini nointa ano iniren maen aruvin banta kayo ma vain namun oriven Porin mai vaya mun tiamen mino.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Pori mai vaya iniren mana antareti aruvin banta kayoi yafisin banta aran eríkan máa sen tiamemí, “Ma fumara avire mo ayafa vanta aní ono véimpin manáa vaya vain ayafa siaminten mino.
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Máa síkan mai ayafa vanta ano mai fumara aviren mo ayafa vanta avorá kaúden temí, “Karavusi vanta Pori ano séin tará onóbékun tiyáken ma fumara vá avire ayafa vaintá orono. Béimpin manáa vaya vain éin nan tiaminten mino siren tisintá aviré eré uno.”
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Máa síkan ayafa vanta ano mai fumara ayan noren akhempá mo khaúden inaemí, “Nái vayá bákayá tisimeno van ere fono.”
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Máa sen ina íkan mai fumara ano máa semí, “Manáa Yutan kéká ano siyáken inuran ákurá éintá inaé tifékun Porin aviren mo Kanisori kayo avorá kaintin béi ma sikhá ein baya evaránen tian amá inten ne siyan mino.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Máa sinten mifo ída vá betí ankan avaya ineno. Para vara seyo, foti (40) vanta esantakhein kayo anon aúmantaren Porin ma avire oresin maen aruan purono van ákona vaya sian damuádan bákan dunan má non má auraren báken minó dana utaan kauren éi ma eyo sinona van ave ukhen mino.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Máa sirákan mai ayafa vanta ano mai fumura siantan oriyákan máa sen tiamemí, “Ída uron ná ma ma sisimeóna vaya ena vanta mo siameno.”
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Máan turen kankanan bei aruvin banta kayoi ánon banta aran eríkan máa sen tiamemí, “Oreya kan antareti (200) aruvin banta kayo vá osintá ma kumamen aruviyain seventi (70) vanta kayo vá inká uve isanafó ma aruviyain banta kayo kan antareti (200) vá o avídeya utaare vá tare inuran dan manápá ifo afápá kamí kamí áau rasá Sisariá barufá orono.”
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Máan tiya vá manáa osin amanina sá kumanin avové uresin ná Pori mairá kumaminti vá dafían ákona uve avire mo kákan kamani Feriksin ayampin ka ono.
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Máa siren ayafa vanta ano máa sen bompon uvaren mí,
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “Séi Kraudias Risiasi ano
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Ma vanta maen Yutan nanin banta ano fákaren aruan purono van iyáí téi inékun béi Romú bara fákena vanta vaimpin tesi aruvin banta kayo avíaré betin me intanuré aviré tiféuno.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Nái vará Yutan kéká ano ven arono van iyan nafino van afová ono siré béin aviré morun betí ankani Kanisori átarufin kaé uno.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Aviré morun kaúde inékun, Yutan kéká ano vetíi man bayará anan esiaren mo vaya siyá inékun maen béi ída mana furin aau fi inká karavusií oren aau fi mantaren mino.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Máan turé inékun aúpáké béin aruan purono van baya yamuan kaiyá í iniré mai van mi ainé mai vanta siantékun e vaonafá aviren orinten mino. Orivintíi mai ma véin kó tiantan kayo van baya utaaren véi vaípasá oresin tiretí ankani khó inino sé tiamé uno.
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Mai vompon uvaman amin mamaren maen ayafa vanta ano ma seiníen mai aruvin banta kayo ano mai inuran manan Porin do aviren Antipatirisí barurá oren mino.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Moren ena ákurá osintá ma kumamen aruvin banta kayo ana áíkan Porin do aviren Sisariá barufá oríkan mai ma varará orin aruvin banta kayo ano ovaránen Yerusaremí eren mino.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Erivíkan osintá ma kumamen aruvin banta kayo ano Sisariá barurá o unaven bompon baren mo kamanin banta amiyáken Porin má dere mai vanta ayampin kaen mino.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Máan turan kamanin banta ano mai vompon dankáden mairá Porin inaen mí, “Éi inte vara fákesá fono,” síkan téi Sirisiá bara fáké uno sen tiamen mino.
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Máa síkan inídaren kamanin banta ano semí, “Éin ma kó tiantan kayo ma erintí maéi eni khó inenté uno,” siren bei yoran banta kayo siantan Porin aviren mo Kin Erotin amá karavusiíen mino.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.