Atos 23
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NTLH
1 Porin aviren mo Kanisori kayo avorá mo kaúdan béi mai kayo aaufen mo oniyáken temí, “Tifá tiváeyan noe, Tiyarafenu ano ma simein doran inka séi yóan kíparékun téimpin ída mana uman bá tirá kusin mái vá uno.
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Máa siyain má monó ánon banta kékái ánon banta Ananiasi ano Porin ádé ma mantakhá ein kayo van béin oo ankamino van tiamen mino.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Máa síkan Pori evaránen béin tiamemí, “Tiyarafenu ano éin mi ankaminten mino. Para vara seyo, éin aúpin mana namu yafu ma fúta ukhan banasi ano kama ukhen mino siren onano van efanten kava ma yan me fereneiníi ukha ono. Man baya fóké téin kó tisintano sireya eyantá mai man baya yurafuriyáke séin tinkamino van tian miya ono.
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Máa síkan mai ma Porin ádé mantakhá ein kayo ano máa sen béin tiamemí, “Éi ídá perantó Tiyarafenui ánon banta kékái ánon banta ankayan baya siré ayave amiya fono.”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Máa síkan Pori evaránen temí, “Tifá tiváeyan noe, Tiyarafenui vompompin man baya ano siyáken, ‘Ída vá banasirá ma yafíkein banta oyampá baya seno,’” Eks 22:28
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Máa siren Pori ma afová íkan maifin manáa Farasisi kayo vá manáa Sadyusi kayo vá bákan maen mai Kanisori kayo auufen kakháben oovararen temí, “Tifá tivaéyan noe, mai séi mana Farasisi vanta anin mi váké téi yere Farasisi vantan bá uno. Tareá ma séi kó avorá e mantakheruna mai fúkaren orun mantantá ma mumunan iyaruna anará ino.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Máa síkan Farasisi kayo vá Sadyusi kayo vá ano vayafó aruve asive iyain má mai átarufin ma o iyukhá ein nanin banta ano veraran aúban daimen mino.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Sadyusi kayo ano mai fúkaren ma evaránen orun mantan má enisori kayo vá ara ara aunan kayo va san ída mumunan in maen inká Farasisi kayo ano mai máa yana san mumunan in iyain mi van mino.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Máa siren kákantá baya sen tisuvo siyaimpin manáa Farasisi kayo finté ma man baya afová ukhá ein kéká ano orun mantaven ákonará baya siyáken temí, “Mana aunan mano fi inká mana enisori ano fi véin má bayaí ukhan ten mifo setí onékun ída mana uman ma vantafin ban mino.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Máa siyákan aruvin banta kayoi ayafa vanta ano onan kákantá asive asive en Porin darifen more mere iyaimpin, máan tiyaren Porini ayan arantan davisen orinae siaren bei aruvin banta kayo van aine vetí ankan ayan pintena orun avire aruvin banta kékái mápin mun kaoro sen tiamen mino.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Máa síkan aviren múdan baré in ena inuran Bafan mano ven ádé e mantaven máa sen tiamemí, “Yerusaremí barurá ma senti vaya sian dákó eonaí eya Romú barufin dere mai vaya mo sian dákó inompo mantaan ákona vá ono.
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Máan turan ena ákurá manáa Yutan kéká ano o átaru uven baya sian damuádiyan temí, “Ída mana yunan má non má nakhé Porin ma aruan púdéi yunan ná tifanté uno,” siren baya sian damuáden mino.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Mai vaya ma sian damuádein mai foti (40) vanta esantakhein kayo ano ino.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Máan turen mai kayo ano monó ánon banta kayoi ánon banta kéká bá monó doran banta kayo vá baípá oriven mo máa semí, “Tetí ída mana yunan nakhé tifé ma Porin aruan púdé maé mai anan dunan nanté uno sé baya sian damuádé tiféuno.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Máa sé tifé umpo sireti má Kanisori kayo vá ano oreya vá aruvin banta kayoi ayafa mo mákaseya máa ná teno, ‘Porin avireya setin tivorá mo khaesin ná béi ma manáa vaya sikhein ana sian amá inti sá iné tifano sesin ma mará aviren ereno van ma eriyantisá aayana fákena vá arékun purino.”Yutan kayo ano ma Porin namuroí uantein mino.|alt="the Jews plotting against Paul" src="CN02028B.TIF" size="col" ref="Apo 23.15"
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Máan ma siyain baya ma Porini nointa ano iniren maen aruvin banta kayo ma vain namun oriven Porin mai vaya mun tiamen mino.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pori mai vaya iniren mana antareti aruvin banta kayoi yafisin banta aran eríkan máa sen tiamemí, “Ma fumara avire mo ayafa vanta aní ono véimpin manáa vaya vain ayafa siaminten mino.
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Máa síkan mai ayafa vanta ano mai fumara aviren mo ayafa vanta avorá kaúden temí, “Karavusi vanta Pori ano séin tará onóbékun tiyáken ma fumara vá avire ayafa vaintá orono. Béimpin manáa vaya vain éin nan tiaminten mino siren tisintá aviré eré uno.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Máa síkan ayafa vanta ano mai fumara ayan noren akhempá mo khaúden inaemí, “Nái vayá bákayá tisimeno van ere fono.”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Máa sen ina íkan mai fumara ano máa semí, “Manáa Yutan kéká ano siyáken inuran ákurá éintá inaé tifékun Porin aviren mo Kanisori kayo avorá kaintin béi ma sikhá ein baya evaránen tian amá inten ne siyan mino.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Máa sinten mifo ída vá betí ankan avaya ineno. Para vara seyo, foti (40) vanta esantakhein kayo anon aúmantaren Porin ma avire oresin maen aruan purono van ákona vaya sian damuádan bákan dunan má non má auraren báken minó dana utaan kauren éi ma eyo sinona van ave ukhen mino.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Máa sirákan mai ayafa vanta ano mai fumura siantan oriyákan máa sen tiamemí, “Ída uron ná ma ma sisimeóna vaya ena vanta mo siameno.”
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Máan turen kankanan bei aruvin banta kayoi ánon banta aran eríkan máa sen tiamemí, “Oreya kan antareti (200) aruvin banta kayo vá osintá ma kumamen aruviyain seventi (70) vanta kayo vá inká uve isanafó ma aruviyain banta kayo kan antareti (200) vá o avídeya utaare vá tare inuran dan manápá ifo afápá kamí kamí áau rasá Sisariá barufá orono.”
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Máan tiya vá manáa osin amanina sá kumanin avové uresin ná Pori mairá kumaminti vá dafían ákona uve avire mo kákan kamani Feriksin ayampin ka ono.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Máa siren ayafa vanta ano máa sen bompon uvaren mí,
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Séi Kraudias Risiasi ano
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Ma vanta maen Yutan nanin banta ano fákaren aruan purono van iyáí téi inékun béi Romú bara fákena vanta vaimpin tesi aruvin banta kayo avíaré betin me intanuré aviré tiféuno.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Nái vará Yutan kéká ano ven arono van iyan nafino van afová ono siré béin aviré morun betí ankani Kanisori átarufin kaé uno.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Aviré morun kaúde inékun, Yutan kéká ano vetíi man bayará anan esiaren mo vaya siyá inékun maen béi ída mana furin aau fi inká karavusií oren aau fi mantaren mino.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Máan turé inékun aúpáké béin aruan purono van baya yamuan kaiyá í iniré mai van mi ainé mai vanta siantékun e vaonafá aviren orinten mino. Orivintíi mai ma véin kó tiantan kayo van baya utaaren véi vaípasá oresin tiretí ankani khó inino sé tiamé uno.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Mai vompon uvaman amin mamaren maen ayafa vanta ano ma seiníen mai aruvin banta kayo ano mai inuran manan Porin do aviren Antipatirisí barurá oren mino.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Moren ena ákurá osintá ma kumamen aruvin banta kayo ana áíkan Porin do aviren Sisariá barufá oríkan mai ma varará orin aruvin banta kayo ano ovaránen Yerusaremí eren mino.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Erivíkan osintá ma kumamen aruvin banta kayo ano Sisariá barurá o unaven bompon baren mo kamanin banta amiyáken Porin má dere mai vanta ayampin kaen mino.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Máan turan kamanin banta ano mai vompon dankáden mairá Porin inaen mí, “Éi inte vara fákesá fono,” síkan téi Sirisiá bara fáké uno sen tiamen mino.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Máa síkan inídaren kamanin banta ano semí, “Éin ma kó tiantan kayo ma erintí maéi eni khó inenté uno,” siren bei yoran banta kayo siantan Porin aviren mo Kin Erotin amá karavusiíen mino.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.