Atos 22
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVI
1 Pori semí, “Tifá tiváeyan má tifóeyan ma soe, inimesirá téin ma kó tisintiyaona fákena sian amá ono.”
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Máa siren Yutan kayoi vaya Aramaiki finté ma síkan maen banasi mai vaya iníden tisuvo ma siyá ein mo fúkekhavin Pori máa sen mino,
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 “Téi maé mana Yutan bantan bákun te sinóe ano Sirisiá barafin ma vain baru Tasusíi séin kaen mifo ma kákan barurái e inoré uno. E inoriyá maé Kamarierin aránaó bákun teti sináuyani minó man baya sisimídá pasé mai ma siretin ma Tiyarafenun aví ma yaní iyaonaí anan éi Tiyarafenun aví dani iyá uno.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Máan tiyá mai Aa Ma Yakhafin Kéká uman amé aruan puriyáké manáa kéká anasi vá banta vá páké mo karavusifin kaiyá uno.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Mai avúavá ma variyá eruna mai monó ánon banta kayoi ánon banta vá Kanisori kayo vá ano afová ukhen mino. Betí ankan mana vompon uvamádá betíi kéká ma Damaskasí barurá bain morun amiré mai ma Yisasintá ma mumunan iyá ein kéká karavusi orun páké Yerusaremí mun kaúdé uman ameno van aravé uno.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 Araviyarékun bayan aúbaná Damaskasí baru ádé ma orékun maen inaru fáké manádá kákan panu sin mano séin iyááden mino.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Máan tíká barará ma eravé tinkamiyá mana vaya inékun téin tisimemí, ‘Sori oe, Sori oe, fará tein uman timé oriyá ba fono.’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 “Máa síká mairá béin inaéú, ‘Bafan noe, éi iye fono,’ sékun béi máa semí, ‘Téi Nasaretíke vanta Yisasin bákuya éi uman time oriya va ono.’
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Mai ma sen má orikhá ein kéká ano inaru fákena kakhan manan onen mifo mai ma séin baya sisimiyain banta avaya ída inen mino.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Máa siká mairá béin inaéú, ‘Bafan noe, séi náinasisá onte rafuno,’ sékun Bafan mano máa semí, ‘Mantaveya Damaskasí barufin ódesin maen mairái éi ma yoranona minó baya siaminten mino.’
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Máa sirá mai ma fanu sein mano suu yufúkuádá ída onanunaí ékun mai ma se má orikhá ein kayo ano siyanoren Damaskasí barufin óden mino.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 “Mai varurá Ananiasin ne sin banta maen Tiyarafenui man baya ánain dakhafiyáken ben aránaó bákan Yutan kayo ano véin amo siyain banta varen e sonano van eren mino.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Eren beí ano senti ádé e mantaven temí, ‘Te sifá tiváe Sori oe, auu mábe onano,’ síkan esé anan tuu kama iká tuu mábé béin mun oné uno.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 “Onékun béi máa semí, ‘Setinti sinaúyani Ayarafenu ano vei anunu afová ure yakhafiya inká Puntákein Banta oniyáke veni vaya ineno van mi éin aní uren aviren mino.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Éi anon mai ma oniyáke veni vaya ineona vanasifin tian pura yanasí iyákeya véin pákena sian dákó inono.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Máan tukhen mifo naínasará ave ukhé ba fono. Mantaveya Yisasin avíká mumunan ureya monó non pédesin eni ume sesé ino.’
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 “Máa sirá Yerusaremí ovaráné e vá maé kákan monó namun un báké timúkiyá ékun tuu vaédá
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 Bafan onékun téin tisimen temí, ‘Aineya Yerusaremí baru me ampire sare ana orono. Para vara seyo, séin pákena vaya ma sesin banasi ano ída uron mi ininten mino.’
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 “Máa siká evaráné béin tiaméú, ‘Bafan noe, mai nanin banta ano afová ukhá monó átaru namun pimpá oriviyá éintá ma mumunan iyá ein kéká pákaré aruriyá karavusifin kaiyá uno.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Máan tiyáké éintá ma mumunan ukhá ein banta Stivenin ma arein damú téi anon mai ma ariyá ein kayoi ayá auí danáká dafíké, kana ino siyákun mi véin aruan purein mino.
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 “Máa sirékun Bafan mano semí, ‘Orono, éin tian tékuya nenta suron ena anan nanin bantafin orin nono.”
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Banasi ano vempáké púkekhakhen inikhan Pori mai vaya ma sian kíparen maen mairá banasi ano bádiyáken oovararen temí, “Ída áesin máan banta kéká ma varará pa vanten mifo véin aresin purino.
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 — ausente —
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 — ausente —
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Máa síkan Porin dafiyó ankamono van béin barará maman aseriyákan mairá mana antareti (100) aruvin banta kayoi yafisin banta ano mantakháin mai vantará Pori inaen temí, “Kanaisá eyá Romú bara fákena vanta maen ída veni aui ana afová inton dafiyó ankaminte fono.Porin ma yafió ankamono van ein mino.|alt="the soldiers prepare to whip Paul" src="CN02027B.TIF" size="col" ref="Apo 22.25"
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Máa síkan mana antareti (100) aruvin banta kayoi yafisin banta ano Pori ma sein baya iníden oren bei ayafa vanta mo siamemí, “Ma Romú bara fákena vantan ban mifo intesá inte fono,” sen inaen mino.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Ayafa vanta ano mai vaya iníden oren mo Porin inaemí, “Éi fura seyá Romú bara fákena vanta fono,” síkan Pori eyo sen evaránen béin tiamen mino.
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Máa síkan mai ayafa vanta ano semí, “Romú bara fákena vantaí onovan kákan monípói miyaní ukhé uno,” síkan Pori semí, “Máan te ompo se sinóe sifóe maen Romú bara fákena nanin bantan baren téin kaí bá uno.”
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Máa síkan mai vaya inídaren mai ma véin dafiyó ankáden inaono siyá ein kéká ano me ifáen orera iyákan ayafa vanta ano Porin ma Romú bara fáke vanta vákan ma seni anampó ayan arantantá damukhá ein nan ovaren me inen akhokho van en mino.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Máan turen ená damú ayafa vanta ano fará Yutan kéká ano Porin namuroí uantiyan nafino van afová ono siren seni anan utúantáden tíkan monó ánon banta kayoi ánon kéká bá Kanisori kayo vá e átaru uvin betí ankan avorá Porin aviren mo khaen mino.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.