Atos 22

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pori semí, “Tifá tiváeyan má tifóeyan ma soe, inimesirá téin ma kó tisintiyaona fákena sian amá ono.”
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Máa siren Yutan kayoi vaya Aramaiki finté ma síkan maen banasi mai vaya iníden tisuvo ma siyá ein mo fúkekhavin Pori máa sen mino,
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 “Téi maé mana Yutan bantan bákun te sinóe ano Sirisiá barafin ma vain baru Tasusíi séin kaen mifo ma kákan barurái e inoré uno. E inoriyá maé Kamarierin aránaó bákun teti sináuyani minó man baya sisimídá pasé mai ma siretin ma Tiyarafenun aví ma yaní iyaonaí anan éi Tiyarafenun aví dani iyá uno.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Máan tiyá mai Aa Ma Yakhafin Kéká uman amé aruan puriyáké manáa kéká anasi vá banta vá páké mo karavusifin kaiyá uno.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Mai avúavá ma variyá eruna mai monó ánon banta kayoi ánon banta vá Kanisori kayo vá ano afová ukhen mino. Betí ankan mana vompon uvamádá betíi kéká ma Damaskasí barurá bain morun amiré mai ma Yisasintá ma mumunan iyá ein kéká karavusi orun páké Yerusaremí mun kaúdé uman ameno van aravé uno.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 Araviyarékun bayan aúbaná Damaskasí baru ádé ma orékun maen inaru fáké manádá kákan panu sin mano séin iyááden mino.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Máan tíká barará ma eravé tinkamiyá mana vaya inékun téin tisimemí, ‘Sori oe, Sori oe, fará tein uman timé oriyá ba fono.’
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Máa síká mairá béin inaéú, ‘Bafan noe, éi iye fono,’ sékun béi máa semí, ‘Téi Nasaretíke vanta Yisasin bákuya éi uman time oriya va ono.’
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Mai ma sen má orikhá ein kéká ano inaru fákena kakhan manan onen mifo mai ma séin baya sisimiyain banta avaya ída inen mino.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 “Máa siká mairá béin inaéú, ‘Bafan noe, séi náinasisá onte rafuno,’ sékun Bafan mano máa semí, ‘Mantaveya Damaskasí barufin ódesin maen mairái éi ma yoranona minó baya siaminten mino.’
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Máa sirá mai ma fanu sein mano suu yufúkuádá ída onanunaí ékun mai ma se má orikhá ein kayo ano siyanoren Damaskasí barufin óden mino.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 “Mai varurá Ananiasin ne sin banta maen Tiyarafenui man baya ánain dakhafiyáken ben aránaó bákan Yutan kayo ano véin amo siyain banta varen e sonano van eren mino.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Eren beí ano senti ádé e mantaven temí, ‘Te sifá tiváe Sori oe, auu mábe onano,’ síkan esé anan tuu kama iká tuu mábé béin mun oné uno.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 “Onékun béi máa semí, ‘Setinti sinaúyani Ayarafenu ano vei anunu afová ure yakhafiya inká Puntákein Banta oniyáke veni vaya ineno van mi éin aní uren aviren mino.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Éi anon mai ma oniyáke veni vaya ineona vanasifin tian pura yanasí iyákeya véin pákena sian dákó inono.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Máan tukhen mifo naínasará ave ukhé ba fono. Mantaveya Yisasin avíká mumunan ureya monó non pédesin eni ume sesé ino.’
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 “Máa sirá Yerusaremí ovaráné e vá maé kákan monó namun un báké timúkiyá ékun tuu vaédá
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Bafan onékun téin tisimen temí, ‘Aineya Yerusaremí baru me ampire sare ana orono. Para vara seyo, séin pákena vaya ma sesin banasi ano ída uron mi ininten mino.’
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “Máa siká evaráné béin tiaméú, ‘Bafan noe, mai nanin banta ano afová ukhá monó átaru namun pimpá oriviyá éintá ma mumunan iyá ein kéká pákaré aruriyá karavusifin kaiyá uno.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Máan tiyáké éintá ma mumunan ukhá ein banta Stivenin ma arein damú téi anon mai ma ariyá ein kayoi ayá auí danáká dafíké, kana ino siyákun mi véin aruan purein mino.
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 “Máa sirékun Bafan mano semí, ‘Orono, éin tian tékuya nenta suron ena anan nanin bantafin orin nono.”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Banasi ano vempáké púkekhakhen inikhan Pori mai vaya ma sian kíparen maen mairá banasi ano bádiyáken oovararen temí, “Ída áesin máan banta kéká ma varará pa vanten mifo véin aresin purino.
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 — ausente —
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 — ausente —
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Máa síkan Porin dafiyó ankamono van béin barará maman aseriyákan mairá mana antareti (100) aruvin banta kayoi yafisin banta ano mantakháin mai vantará Pori inaen temí, “Kanaisá eyá Romú bara fákena vanta maen ída veni aui ana afová inton dafiyó ankaminte fono.Porin ma yafió ankamono van ein mino.|alt="the soldiers prepare to whip Paul" src="CN02027B.TIF" size="col" ref="Apo 22.25"
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Máa síkan mana antareti (100) aruvin banta kayoi yafisin banta ano Pori ma sein baya iníden oren bei ayafa vanta mo siamemí, “Ma Romú bara fákena vantan ban mifo intesá inte fono,” sen inaen mino.
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Ayafa vanta ano mai vaya iníden oren mo Porin inaemí, “Éi fura seyá Romú bara fákena vanta fono,” síkan Pori eyo sen evaránen béin tiamen mino.
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Máa síkan mai ayafa vanta ano semí, “Romú bara fákena vantaí onovan kákan monípói miyaní ukhé uno,” síkan Pori semí, “Máan te ompo se sinóe sifóe maen Romú bara fákena nanin bantan baren téin kaí bá uno.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Máa síkan mai vaya inídaren mai ma véin dafiyó ankáden inaono siyá ein kéká ano me ifáen orera iyákan ayafa vanta ano Porin ma Romú bara fáke vanta vákan ma seni anampó ayan arantantá damukhá ein nan ovaren me inen akhokho van en mino.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Máan turen ená damú ayafa vanta ano fará Yutan kéká ano Porin namuroí uantiyan nafino van afová ono siren seni anan utúantáden tíkan monó ánon banta kayoi ánon kéká bá Kanisori kayo vá e átaru uvin betí ankan avorá Porin aviren mo khaen mino.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.