Atos 21

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Efesasí baru ráke monó doran banta kayo ída me amperen iyá maé ayan amantiyá tusu siantádé sipifin un kumamé puntádé Kosí musóká oré uno. O varé ená damú Rodesí musóká onóbé mai ráké Patará barurá oré tiféuno.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Patará barurá o varé iné tifékun mana sipi ano Fonisiá barafá orinton iyane siyaimpin mai sipifin kumamé oré tiféuno.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Oriyá baré Saiparasí musó ádé ayan ópá oriaré Siriá barafin Taiyá barurá o unavé tifékun mai varu rákena yanasinta ma varen oriyá ein mo khaen mino.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Máan tiyaimpin tetí ankan Taiyá barurá eravuvé mumunan nanin banta van e yosé oriyá o odaré betin má dan manápá ifo afápá kan un kádan damú bákun Kantá Aunan pintena mumunan nanin banta ano manáa inin mamaren Porin ayópá en ída vá Yerusaremí barufá orono sen mino.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Máa sirá bákun tetisi orin damusí iyain má mai varu me ampiré oré tiféuno. Minó mai varuráké ma Yisasin bákuriyain banta kayo vá betí aná akhafana vá ano Taiyá baru me ampiren tetin tiviren un non akhempá morúdá eyu ampantá tiron durafúdé timúké tiféuno.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Timúkuré ínaimpáké tiyan timantin maran uré tetiyan sipifin odékun maen betí evaránen barufá oren mino.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Máan turé Taiyá baru me ampiré sipi varé oriyá baré Toremaisí barurá o unavé tifé mai rákena mumunan nanin banta o ódaré, bayan mino siré tifé betí ankan má mana vayan baré tiféuno.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Baré ena ákurá Toremaisí baru me ampiré oriyá baré Sisariá barurá o unavé maé monó baya ma sian banasi amin banta Firipin amá o varé tiféuno. Mai ma vaya varen orin kéká ma yunan ayaino van dan manápá ifo afápá kan un kádan banta kéká ma aní uran baimpin ben mái van mino.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Béi kamí kamí arinta kéká dan báken banta ída varanton para van maen sakhanampa vaya kayo siyaren mino.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Máan tiyáká mai varurá manáa yamú ovátifékun Yutan bara fáké mana sakhanampa vanta Akhavusin ne sin mano eren mino.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Mai vanta ano seti varunará eriven Porini amú anan e máden be ayan arantantá damuren máa semí, “Kantá Aunan mano sisimiyáken, ‘Yerusaremí ma vain Yutan kayo ano ma avúavá anan baremi ma amú anan afóen ayan arantantá damuren ena anan banta kayo ayampin kainten mino.
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Máa siká mai vaya ma iniré tifé mai varu ráke nanin banta vá Porin nan ída Yerusaremí barufá odino van ayópá é tiféuno.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Ayopá é tifékun béi evaránen temí, “Pará tiretí ankan ifiso vaso iyayá ten tikuna simiya rafono. Bafan Yisasin aviká ma sen tiyan tirantantá ma yamin nan mana va útakhe raumpo Yerusaremí ma sen tiruan purin masan deren útakhé uno.”
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Máa siká ínané ayópá é tifékun Pori yo yurú en oronté uno siyaimpin mairá mo ifá uré máa sé tiféuno, “Bafani anunu áesin ná dákó ino.”
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Máa siré mai oyampáké tetisina yanasinta utaaré Yerusaremí barufá odé tiféuno.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Ódékun Sisariá baru ráké manáa eyo iyampon kayo ano siviren ódein mano mana feyan eyo iyampon Saiparasíke vanta Nasonin amápin mun kaí baré tiféuno.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Yerusaremí barurá ma e uné odé tifékun maen monó tifá tiváeyan mano amusin iyáken tiviren mino.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Máan turá baré ená damú Yemisin onano siré oré tifékun Pori setin má oríkan minó monó doran banta kayo vá e átaru en mino.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 E átaru uvíkan Pori mai kéká ará kusin baya siren mairá Tiyarafenu ano ma veni monó doran pinté uaren ma ena anan nanin bantafin ma ara ara yorarí ukhá ein baya siamen mino.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Siamíkan mai ánon banta kayo ano Porini vaya inídaren Tiyarafenu aví daní iyáken temí, “Tifá tiváe oe, éi afovasá ono. Kokhon tauseni Yutan kayo ano inka Yisasintá mumunan iyáken, mai kayo ano Mosesini man baya ánain ákonaen dakhafiyan mino.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Máan tiyan mifo manáa kayo ano eni yoran baya mai nanin banta me siamiyáken maen éin nan ena anan nanin banta aúban ma vain Yutan kéka san ída vá Mosesini man baya yakhafiyáke inká tiretí ankan akhafana ída vá au khaiya ída vá peyante avúavá bákurono siyan ne sen tiamikhen mino.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Éin nan pura sen e vane sen ininten mifo intesá ó tifante rafuno.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Máan tukhein nan mi seti ma siamenuna aa vá dakhafono. Tetin pinté kamí kamí banta kayo ano Tiyarafenu vá ákona vaya sian damukhen mino.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Mai van mi éi mai kéká bá o asotú uve vá mai vanta kéká avíareya Tiyarafenu avorá ma avusese in avúavasí iya vá éi ano íkun uan amin danasinta miyaní uresin ná mai kayo ano ánon do minó barukhano. Máan tesin ná minó nanin banta ano oniyáken ná mai ma éin au finté iyain baya vará ída fura vaya ino sen iniyáken ná en nan man baya ánain dakhafiyan mino sen inino.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Máan tukhái ena anan nanin banta finté ma mumunan iyain kéká pefái vompon uvaman amiyáké máa sé tiféuno. Ída vá kampun ayarafenun ma íkun uan amiran nain danasinta neya vá, nare fa yiyain tafúna ída neya vá amempin ma anan kuren arukhan nain tafúna ída neya vá inká ída vá ena ana safi ena avafun nafi ínká aasá non nanin arinta va safi vá banasií ono sikhé tiféuno.
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Máa sirákan ena ákurá Pori ano mai ma seiníen mai vanta kayo avíaren Ayarafenu avorá ma avusesein avúavasí uren maen kákan monó namumpin ódiven mai avúavá ma kípan nain damú ma mana mana vanta ano íkun uan amin nain baya vanasi siameno van óden mino.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Dan manápá ifo afápá kan un kádan damú ma avusese in avúavá ma variyá ein mai ádé anantá mo akhen diyákan maen Esiá bara fáké ma erikhá ein Yutan kéká ano kákan monó namun pinte Porin ódaren banasi arápiní íkan aranan uaren Porin páken mino.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 Páken oriyáken máa sen oovaren mí, “Isareri vanta kayo oe, erive setin tiya ono. Ma vanta ano minó akhempá nóken Mosesini man baya vá tetinti vanasi vá inká ma kákan monó namun má ankayan tiyaren mino. Máa siyaren inká Kiriki vanta kéká aviren ma kákan monó namumpin dun peran maen mai avúavá ano kantasí ukhá ein baru maman painíen mino.
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Para va máa sen na ino. Pefá Pori ano Efesasí baru rákena vanta Tarofimusin má Yerusaremí nókan Yutan kayo ano ontaren pasin mi mai vantan aviren kákan monó namun dafufin óden mino sen iniren mi máan ten mino.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Porin ma fákan baya Yerusaremí nanin banta ano iniren o éke e éke en kákan monó namuni varurá ana e iyuaren béin do yarifen barufá araviyain má ainen monó dafu ona kayo munken oreraen mino.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Munkuren béin aruan purono siráken minó Yerusaremí nanin banta ano aran má o éken átaru iyain baya Romú bara fákena aruvin banta kayorá ma yafíkein banta ano inen mino.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Iniren mai yafisin banta ano esé ana manáa aruvin banta kayoi yafisin banta vá aruvin banta kéká bá avíaren mai ma sisuvo siyain barurá araviyain má mai nanin banta ano vetin onen Porin ma ankamiyá ein mo ifá en mino.Aruvin banta kéká ma Porintá dafisein mino.|alt="soldiers protecting Paul" src="cn02015b.tif" size="col" ref="Apo 21.32"
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Máan tiyain má mai yafisin banta ano Porin o fákaren aruvin banta kéká tíkan kankan seni anampó béin damuran mairá Yutan kayorá inaemí, “Ma iyen bantá báken nái auisá ukha fono.”
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Máa sen ina íkan manáa kéká ano oovarariyan ena vaya e sen orin maen inká ena kéká ano ena vaya e sen orin tisuvofin ída kanaíen betíi vaya inen mai ma afoká iyain afová oren iyaimpin mai yafisin banta ano aruvin banta kayo síkan Porin aviren aruvin banta kayo amápin óden mino.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Porin ma aviren oriaren ma yetará ódiyain má mai nanin banta ano véin aruan purono siren aran má aasá iyariyaimpin aruvin banta kéká ano véin avían daní uren daiyó en óden mino.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Oriyákan minó nanin banta ano yakhafen oyampá oriyáken, “Béin aruan purono,” sen oovaren mino.
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Máa siyákan mai aruvin banta kayo ano Porin aviren mápin ódono van ádé oriyain má béi máa sen dafisin banta inaemí, “Kaná áesí manáa vaya éin tiamente rafuno,” síkan. Mai yafisin banta ano Porin inaen temí, “Éi Kiriki vaya afová ukhe fono.
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Éi nan Isipíke vanta mairá ma kamanin namuroí uantáden ma manáa yamú orivin kamí kamí tauseni (4000) aruvin banta kayo yo iyanen kámá barafá ovaré ein banta inon té iniyá uno.
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Máa sen ina íkan Pori evaránen temí, “Ída ifo séi maé Sirisiá barafá Tasusí ma aví bain baru ráke Yutan mumpo áesí banasi vaya siameno.”
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Máa síkan dafisin banta ano kana ino síkan má ona ódintá un mantaven ayan daní íkan banasi ma sisuvo siyá ein mo fúkekhavin Aramaiki vaya finté máa sen tiamen mino.
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.