Atos 21
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARC
1 Efesasí baru ráke monó doran banta kayo ída me amperen iyá maé ayan amantiyá tusu siantádé sipifin un kumamé puntádé Kosí musóká oré uno. O varé ená damú Rodesí musóká onóbé mai ráké Patará barurá oré tiféuno.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito e chegamos a Cós e, no dia seguinte, a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Patará barurá o varé iné tifékun mana sipi ano Fonisiá barafá orinton iyane siyaimpin mai sipifin kumamé oré tiféuno.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Oriyá baré Saiparasí musó ádé ayan ópá oriaré Siriá barafin Taiyá barurá o unavé tifékun mai varu rákena yanasinta ma varen oriyá ein mo khaen mino.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Máan tiyaimpin tetí ankan Taiyá barurá eravuvé mumunan nanin banta van e yosé oriyá o odaré betin má dan manápá ifo afápá kan un kádan damú bákun Kantá Aunan pintena mumunan nanin banta ano manáa inin mamaren Porin ayópá en ída vá Yerusaremí barufá orono sen mino.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles, pelo Espírito, diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Máa sirá bákun tetisi orin damusí iyain má mai varu me ampiré oré tiféuno. Minó mai varuráké ma Yisasin bákuriyain banta kayo vá betí aná akhafana vá ano Taiyá baru me ampiren tetin tiviren un non akhempá morúdá eyu ampantá tiron durafúdé timúké tiféuno.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, cada um com sua mulher e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Timúkuré ínaimpáké tiyan timantin maran uré tetiyan sipifin odékun maen betí evaránen barufá oren mino.
6 E, saudando-nos uns aos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para casa.
7 Máan turé Taiyá baru me ampiré sipi varé oriyá baré Toremaisí barurá o unavé tifé mai rákena mumunan nanin banta o ódaré, bayan mino siré tifé betí ankan má mana vayan baré tiféuno.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Baré ena ákurá Toremaisí baru me ampiré oriyá baré Sisariá barurá o unavé maé monó baya ma sian banasi amin banta Firipin amá o varé tiféuno. Mai ma vaya varen orin kéká ma yunan ayaino van dan manápá ifo afápá kan un kádan banta kéká ma aní uran baimpin ben mái van mino.
8 No dia seguinte, partindo dali Paulo e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesareia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Béi kamí kamí arinta kéká dan báken banta ída varanton para van maen sakhanampa vaya kayo siyaren mino.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Máan tiyáká mai varurá manáa yamú ovátifékun Yutan bara fáké mana sakhanampa vanta Akhavusin ne sin mano eren mino.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judeia um profeta, por nome Ágabo;
11 Mai vanta ano seti varunará eriven Porini amú anan e máden be ayan arantantá damuren máa semí, “Kantá Aunan mano sisimiyáken, ‘Yerusaremí ma vain Yutan kayo ano ma avúavá anan baremi ma amú anan afóen ayan arantantá damuren ena anan banta kayo ayampin kainten mino.
11 e, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus, em Jerusalém, o varão de quem é esta cinta e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Máa siká mai vaya ma iniré tifé mai varu ráke nanin banta vá Porin nan ída Yerusaremí barufá odino van ayópá é tiféuno.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos- lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Ayopá é tifékun béi evaránen temí, “Pará tiretí ankan ifiso vaso iyayá ten tikuna simiya rafono. Bafan Yisasin aviká ma sen tiyan tirantantá ma yamin nan mana va útakhe raumpo Yerusaremí ma sen tiruan purin masan deren útakhé uno.”
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Máa siká ínané ayópá é tifékun Pori yo yurú en oronté uno siyaimpin mairá mo ifá uré máa sé tiféuno, “Bafani anunu áesin ná dákó ino.”
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Máa siré mai oyampáké tetisina yanasinta utaaré Yerusaremí barufá odé tiféuno.
15 Depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Ódékun Sisariá baru ráké manáa eyo iyampon kayo ano siviren ódein mano mana feyan eyo iyampon Saiparasíke vanta Nasonin amápin mun kaí baré tiféuno.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesareia, levando consigo um certo Mnasom, natural de Chipre, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Yerusaremí barurá ma e uné odé tifékun maen monó tifá tiváeyan mano amusin iyáken tiviren mino.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Máan turá baré ená damú Yemisin onano siré oré tifékun Pori setin má oríkan minó monó doran banta kayo vá e átaru en mino.
18 No dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 E átaru uvíkan Pori mai kéká ará kusin baya siren mairá Tiyarafenu ano ma veni monó doran pinté uaren ma ena anan nanin bantafin ma ara ara yorarí ukhá ein baya siamen mino.
19 E, havendo-os saudado, contou- lhes minuciosamente o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Siamíkan mai ánon banta kayo ano Porini vaya inídaren Tiyarafenu aví daní iyáken temí, “Tifá tiváe oe, éi afovasá ono. Kokhon tauseni Yutan kayo ano inka Yisasintá mumunan iyáken, mai kayo ano Mosesini man baya ánain ákonaen dakhafiyan mino.
20 E, ouvindo- o eles, glorificaram ao Senhor e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que creem, e todos são zelosos da lei.
21 Máan tiyan mifo manáa kayo ano eni yoran baya mai nanin banta me siamiyáken maen éin nan ena anan nanin banta aúban ma vain Yutan kéka san ída vá Mosesini man baya yakhafiyáke inká tiretí ankan akhafana ída vá au khaiya ída vá peyante avúavá bákurono siyan ne sen tiamikhen mino.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Éin nan pura sen e vane sen ininten mifo intesá ó tifante rafuno.
22 Que faremos, pois? Em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Máan tukhein nan mi seti ma siamenuna aa vá dakhafono. Tetin pinté kamí kamí banta kayo ano Tiyarafenu vá ákona vaya sian damukhen mino.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: temos quatro varões que fizeram voto.
24 Mai van mi éi mai kéká bá o asotú uve vá mai vanta kéká avíareya Tiyarafenu avorá ma avusese in avúavasí iya vá éi ano íkun uan amin danasinta miyaní uresin ná mai kayo ano ánon do minó barukhano. Máan tesin ná minó nanin banta ano oniyáken ná mai ma éin au finté iyain baya vará ída fura vaya ino sen iniyáken ná en nan man baya ánain dakhafiyan mino sen inino.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Máan tukhái ena anan nanin banta finté ma mumunan iyain kéká pefái vompon uvaman amiyáké máa sé tiféuno. Ída vá kampun ayarafenun ma íkun uan amiran nain danasinta neya vá, nare fa yiyain tafúna ída neya vá amempin ma anan kuren arukhan nain tafúna ída neya vá inká ída vá ena ana safi ena avafun nafi ínká aasá non nanin arinta va safi vá banasií ono sikhé tiféuno.
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito e achado por bem que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado, e da prostituição.
26 Máa sirákan ena ákurá Pori ano mai ma seiníen mai vanta kayo avíaren Ayarafenu avorá ma avusesein avúavasí uren maen kákan monó namumpin ódiven mai avúavá ma kípan nain damú ma mana mana vanta ano íkun uan amin nain baya vanasi siameno van óden mino.
26 Então, Paulo, tomando consigo aqueles varões, entrou, no dia seguinte, no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer em favor de cada um deles a oferta.
27 Dan manápá ifo afápá kan un kádan damú ma avusese in avúavá ma variyá ein mai ádé anantá mo akhen diyákan maen Esiá bara fáké ma erikhá ein Yutan kéká ano kákan monó namun pinte Porin ódaren banasi arápiní íkan aranan uaren Porin páken mino.
27 Quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Páken oriyáken máa sen oovaren mí, “Isareri vanta kayo oe, erive setin tiya ono. Ma vanta ano minó akhempá nóken Mosesini man baya vá tetinti vanasi vá inká ma kákan monó namun má ankayan tiyaren mino. Máa siyaren inká Kiriki vanta kéká aviren ma kákan monó namumpin dun peran maen mai avúavá ano kantasí ukhá ein baru maman painíen mino.
28 clamando: Varões israelitas, acudi! Este é o homem que por todas as partes ensina a todos, contra o povo, e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos e profanou este santo lugar.
29 Para va máa sen na ino. Pefá Pori ano Efesasí baru rákena vanta Tarofimusin má Yerusaremí nókan Yutan kayo ano ontaren pasin mi mai vantan aviren kákan monó namun dafufin óden mino sen iniren mi máan ten mino.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo, de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Porin ma fákan baya Yerusaremí nanin banta ano iniren o éke e éke en kákan monó namuni varurá ana e iyuaren béin do yarifen barufá araviyain má ainen monó dafu ona kayo munken oreraen mino.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando de Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Munkuren béin aruan purono siráken minó Yerusaremí nanin banta ano aran má o éken átaru iyain baya Romú bara fákena aruvin banta kayorá ma yafíkein banta ano inen mino.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão.
32 Iniren mai yafisin banta ano esé ana manáa aruvin banta kayoi yafisin banta vá aruvin banta kéká bá avíaren mai ma sisuvo siyain barurá araviyain má mai nanin banta ano vetin onen Porin ma ankamiyá ein mo ifá en mino.Aruvin banta kéká ma Porintá dafisein mino.|alt="soldiers protecting Paul" src="cn02015b.tif" size="col" ref="Apo 21.32"
32 Este, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Máan tiyain má mai yafisin banta ano Porin o fákaren aruvin banta kéká tíkan kankan seni anampó béin damuran mairá Yutan kayorá inaemí, “Ma iyen bantá báken nái auisá ukha fono.”
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu, e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Máa sen ina íkan manáa kéká ano oovarariyan ena vaya e sen orin maen inká ena kéká ano ena vaya e sen orin tisuvofin ída kanaíen betíi vaya inen mai ma afoká iyain afová oren iyaimpin mai yafisin banta ano aruvin banta kayo síkan Porin aviren aruvin banta kayo amápin óden mino.
34 E, na multidão, uns clamavam de uma maneira; outros, de outra; mas, como nada podia saber ao certo por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Porin ma aviren oriaren ma yetará ódiyain má mai nanin banta ano véin aruan purono siren aran má aasá iyariyaimpin aruvin banta kéká ano véin avían daní uren daiyó en óden mino.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão,
36 Oriyákan minó nanin banta ano yakhafen oyampá oriyáken, “Béin aruan purono,” sen oovaren mino.
36 porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Máa siyákan mai aruvin banta kayo ano Porin aviren mápin ódono van ádé oriyain má béi máa sen dafisin banta inaemí, “Kaná áesí manáa vaya éin tiamente rafuno,” síkan. Mai yafisin banta ano Porin inaen temí, “Éi Kiriki vaya afová ukhe fono.
37 E, quando iam introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Éi nan Isipíke vanta mairá ma kamanin namuroí uantáden ma manáa yamú orivin kamí kamí tauseni (4000) aruvin banta kayo yo iyanen kámá barafá ovaré ein banta inon té iniyá uno.
38 Não és tu, porventura, aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Máa sen ina íkan Pori evaránen temí, “Ída ifo séi maé Sirisiá barafá Tasusí ma aví bain baru ráke Yutan mumpo áesí banasi vaya siameno.”
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade, eu sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Máa síkan dafisin banta ano kana ino síkan má ona ódintá un mantaven ayan daní íkan banasi ma sisuvo siyá ein mo fúkekhavin Aramaiki vaya finté máa sen tiamen mino.
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.