Atos 21

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Efesasí baru ráke monó doran banta kayo ída me amperen iyá maé ayan amantiyá tusu siantádé sipifin un kumamé puntádé Kosí musóká oré uno. O varé ená damú Rodesí musóká onóbé mai ráké Patará barurá oré tiféuno.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Patará barurá o varé iné tifékun mana sipi ano Fonisiá barafá orinton iyane siyaimpin mai sipifin kumamé oré tiféuno.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Oriyá baré Saiparasí musó ádé ayan ópá oriaré Siriá barafin Taiyá barurá o unavé tifékun mai varu rákena yanasinta ma varen oriyá ein mo khaen mino.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Máan tiyaimpin tetí ankan Taiyá barurá eravuvé mumunan nanin banta van e yosé oriyá o odaré betin má dan manápá ifo afápá kan un kádan damú bákun Kantá Aunan pintena mumunan nanin banta ano manáa inin mamaren Porin ayópá en ída vá Yerusaremí barufá orono sen mino.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Máa sirá bákun tetisi orin damusí iyain má mai varu me ampiré oré tiféuno. Minó mai varuráké ma Yisasin bákuriyain banta kayo vá betí aná akhafana vá ano Taiyá baru me ampiren tetin tiviren un non akhempá morúdá eyu ampantá tiron durafúdé timúké tiféuno.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Timúkuré ínaimpáké tiyan timantin maran uré tetiyan sipifin odékun maen betí evaránen barufá oren mino.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Máan turé Taiyá baru me ampiré sipi varé oriyá baré Toremaisí barurá o unavé tifé mai rákena mumunan nanin banta o ódaré, bayan mino siré tifé betí ankan má mana vayan baré tiféuno.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Baré ena ákurá Toremaisí baru me ampiré oriyá baré Sisariá barurá o unavé maé monó baya ma sian banasi amin banta Firipin amá o varé tiféuno. Mai ma vaya varen orin kéká ma yunan ayaino van dan manápá ifo afápá kan un kádan banta kéká ma aní uran baimpin ben mái van mino.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Béi kamí kamí arinta kéká dan báken banta ída varanton para van maen sakhanampa vaya kayo siyaren mino.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Máan tiyáká mai varurá manáa yamú ovátifékun Yutan bara fáké mana sakhanampa vanta Akhavusin ne sin mano eren mino.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Mai vanta ano seti varunará eriven Porini amú anan e máden be ayan arantantá damuren máa semí, “Kantá Aunan mano sisimiyáken, ‘Yerusaremí ma vain Yutan kayo ano ma avúavá anan baremi ma amú anan afóen ayan arantantá damuren ena anan banta kayo ayampin kainten mino.
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Máa siká mai vaya ma iniré tifé mai varu ráke nanin banta vá Porin nan ída Yerusaremí barufá odino van ayópá é tiféuno.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Ayopá é tifékun béi evaránen temí, “Pará tiretí ankan ifiso vaso iyayá ten tikuna simiya rafono. Bafan Yisasin aviká ma sen tiyan tirantantá ma yamin nan mana va útakhe raumpo Yerusaremí ma sen tiruan purin masan deren útakhé uno.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Máa siká ínané ayópá é tifékun Pori yo yurú en oronté uno siyaimpin mairá mo ifá uré máa sé tiféuno, “Bafani anunu áesin ná dákó ino.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Máa siré mai oyampáké tetisina yanasinta utaaré Yerusaremí barufá odé tiféuno.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Ódékun Sisariá baru ráké manáa eyo iyampon kayo ano siviren ódein mano mana feyan eyo iyampon Saiparasíke vanta Nasonin amápin mun kaí baré tiféuno.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Yerusaremí barurá ma e uné odé tifékun maen monó tifá tiváeyan mano amusin iyáken tiviren mino.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Máan turá baré ená damú Yemisin onano siré oré tifékun Pori setin má oríkan minó monó doran banta kayo vá e átaru en mino.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 E átaru uvíkan Pori mai kéká ará kusin baya siren mairá Tiyarafenu ano ma veni monó doran pinté uaren ma ena anan nanin bantafin ma ara ara yorarí ukhá ein baya siamen mino.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Siamíkan mai ánon banta kayo ano Porini vaya inídaren Tiyarafenu aví daní iyáken temí, “Tifá tiváe oe, éi afovasá ono. Kokhon tauseni Yutan kayo ano inka Yisasintá mumunan iyáken, mai kayo ano Mosesini man baya ánain ákonaen dakhafiyan mino.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Máan tiyan mifo manáa kayo ano eni yoran baya mai nanin banta me siamiyáken maen éin nan ena anan nanin banta aúban ma vain Yutan kéka san ída vá Mosesini man baya yakhafiyáke inká tiretí ankan akhafana ída vá au khaiya ída vá peyante avúavá bákurono siyan ne sen tiamikhen mino.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Éin nan pura sen e vane sen ininten mifo intesá ó tifante rafuno.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Máan tukhein nan mi seti ma siamenuna aa vá dakhafono. Tetin pinté kamí kamí banta kayo ano Tiyarafenu vá ákona vaya sian damukhen mino.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Mai van mi éi mai kéká bá o asotú uve vá mai vanta kéká avíareya Tiyarafenu avorá ma avusese in avúavasí iya vá éi ano íkun uan amin danasinta miyaní uresin ná mai kayo ano ánon do minó barukhano. Máan tesin ná minó nanin banta ano oniyáken ná mai ma éin au finté iyain baya vará ída fura vaya ino sen iniyáken ná en nan man baya ánain dakhafiyan mino sen inino.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Máan tukhái ena anan nanin banta finté ma mumunan iyain kéká pefái vompon uvaman amiyáké máa sé tiféuno. Ída vá kampun ayarafenun ma íkun uan amiran nain danasinta neya vá, nare fa yiyain tafúna ída neya vá amempin ma anan kuren arukhan nain tafúna ída neya vá inká ída vá ena ana safi ena avafun nafi ínká aasá non nanin arinta va safi vá banasií ono sikhé tiféuno.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Máa sirákan ena ákurá Pori ano mai ma seiníen mai vanta kayo avíaren Ayarafenu avorá ma avusesein avúavasí uren maen kákan monó namumpin ódiven mai avúavá ma kípan nain damú ma mana mana vanta ano íkun uan amin nain baya vanasi siameno van óden mino.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Dan manápá ifo afápá kan un kádan damú ma avusese in avúavá ma variyá ein mai ádé anantá mo akhen diyákan maen Esiá bara fáké ma erikhá ein Yutan kéká ano kákan monó namun pinte Porin ódaren banasi arápiní íkan aranan uaren Porin páken mino.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Páken oriyáken máa sen oovaren mí, “Isareri vanta kayo oe, erive setin tiya ono. Ma vanta ano minó akhempá nóken Mosesini man baya vá tetinti vanasi vá inká ma kákan monó namun má ankayan tiyaren mino. Máa siyaren inká Kiriki vanta kéká aviren ma kákan monó namumpin dun peran maen mai avúavá ano kantasí ukhá ein baru maman painíen mino.
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Para va máa sen na ino. Pefá Pori ano Efesasí baru rákena vanta Tarofimusin má Yerusaremí nókan Yutan kayo ano ontaren pasin mi mai vantan aviren kákan monó namun dafufin óden mino sen iniren mi máan ten mino.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Porin ma fákan baya Yerusaremí nanin banta ano iniren o éke e éke en kákan monó namuni varurá ana e iyuaren béin do yarifen barufá araviyain má ainen monó dafu ona kayo munken oreraen mino.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Munkuren béin aruan purono siráken minó Yerusaremí nanin banta ano aran má o éken átaru iyain baya Romú bara fákena aruvin banta kayorá ma yafíkein banta ano inen mino.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Iniren mai yafisin banta ano esé ana manáa aruvin banta kayoi yafisin banta vá aruvin banta kéká bá avíaren mai ma sisuvo siyain barurá araviyain má mai nanin banta ano vetin onen Porin ma ankamiyá ein mo ifá en mino.Aruvin banta kéká ma Porintá dafisein mino.|alt="soldiers protecting Paul" src="cn02015b.tif" size="col" ref="Apo 21.32"
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Máan tiyain má mai yafisin banta ano Porin o fákaren aruvin banta kéká tíkan kankan seni anampó béin damuran mairá Yutan kayorá inaemí, “Ma iyen bantá báken nái auisá ukha fono.”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Máa sen ina íkan manáa kéká ano oovarariyan ena vaya e sen orin maen inká ena kéká ano ena vaya e sen orin tisuvofin ída kanaíen betíi vaya inen mai ma afoká iyain afová oren iyaimpin mai yafisin banta ano aruvin banta kayo síkan Porin aviren aruvin banta kayo amápin óden mino.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Porin ma aviren oriaren ma yetará ódiyain má mai nanin banta ano véin aruan purono siren aran má aasá iyariyaimpin aruvin banta kéká ano véin avían daní uren daiyó en óden mino.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Oriyákan minó nanin banta ano yakhafen oyampá oriyáken, “Béin aruan purono,” sen oovaren mino.
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Máa siyákan mai aruvin banta kayo ano Porin aviren mápin ódono van ádé oriyain má béi máa sen dafisin banta inaemí, “Kaná áesí manáa vaya éin tiamente rafuno,” síkan. Mai yafisin banta ano Porin inaen temí, “Éi Kiriki vaya afová ukhe fono.
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Éi nan Isipíke vanta mairá ma kamanin namuroí uantáden ma manáa yamú orivin kamí kamí tauseni (4000) aruvin banta kayo yo iyanen kámá barafá ovaré ein banta inon té iniyá uno.
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Máa sen ina íkan Pori evaránen temí, “Ída ifo séi maé Sirisiá barafá Tasusí ma aví bain baru ráke Yutan mumpo áesí banasi vaya siameno.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Máa síkan dafisin banta ano kana ino síkan má ona ódintá un mantaven ayan daní íkan banasi ma sisuvo siyá ein mo fúkekhavin Aramaiki vaya finté máa sen tiamen mino.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.