Atos 21
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA
1 Efesasí baru ráke monó doran banta kayo ída me amperen iyá maé ayan amantiyá tusu siantádé sipifin un kumamé puntádé Kosí musóká oré uno. O varé ená damú Rodesí musóká onóbé mai ráké Patará barurá oré tiféuno.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Patará barurá o varé iné tifékun mana sipi ano Fonisiá barafá orinton iyane siyaimpin mai sipifin kumamé oré tiféuno.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Oriyá baré Saiparasí musó ádé ayan ópá oriaré Siriá barafin Taiyá barurá o unavé tifékun mai varu rákena yanasinta ma varen oriyá ein mo khaen mino.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Máan tiyaimpin tetí ankan Taiyá barurá eravuvé mumunan nanin banta van e yosé oriyá o odaré betin má dan manápá ifo afápá kan un kádan damú bákun Kantá Aunan pintena mumunan nanin banta ano manáa inin mamaren Porin ayópá en ída vá Yerusaremí barufá orono sen mino.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Máa sirá bákun tetisi orin damusí iyain má mai varu me ampiré oré tiféuno. Minó mai varuráké ma Yisasin bákuriyain banta kayo vá betí aná akhafana vá ano Taiyá baru me ampiren tetin tiviren un non akhempá morúdá eyu ampantá tiron durafúdé timúké tiféuno.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Timúkuré ínaimpáké tiyan timantin maran uré tetiyan sipifin odékun maen betí evaránen barufá oren mino.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Máan turé Taiyá baru me ampiré sipi varé oriyá baré Toremaisí barurá o unavé tifé mai rákena mumunan nanin banta o ódaré, bayan mino siré tifé betí ankan má mana vayan baré tiféuno.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Baré ena ákurá Toremaisí baru me ampiré oriyá baré Sisariá barurá o unavé maé monó baya ma sian banasi amin banta Firipin amá o varé tiféuno. Mai ma vaya varen orin kéká ma yunan ayaino van dan manápá ifo afápá kan un kádan banta kéká ma aní uran baimpin ben mái van mino.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Béi kamí kamí arinta kéká dan báken banta ída varanton para van maen sakhanampa vaya kayo siyaren mino.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Máan tiyáká mai varurá manáa yamú ovátifékun Yutan bara fáké mana sakhanampa vanta Akhavusin ne sin mano eren mino.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Mai vanta ano seti varunará eriven Porini amú anan e máden be ayan arantantá damuren máa semí, “Kantá Aunan mano sisimiyáken, ‘Yerusaremí ma vain Yutan kayo ano ma avúavá anan baremi ma amú anan afóen ayan arantantá damuren ena anan banta kayo ayampin kainten mino.
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Máa siká mai vaya ma iniré tifé mai varu ráke nanin banta vá Porin nan ída Yerusaremí barufá odino van ayópá é tiféuno.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Ayopá é tifékun béi evaránen temí, “Pará tiretí ankan ifiso vaso iyayá ten tikuna simiya rafono. Bafan Yisasin aviká ma sen tiyan tirantantá ma yamin nan mana va útakhe raumpo Yerusaremí ma sen tiruan purin masan deren útakhé uno.”
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Máa siká ínané ayópá é tifékun Pori yo yurú en oronté uno siyaimpin mairá mo ifá uré máa sé tiféuno, “Bafani anunu áesin ná dákó ino.”
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Máa siré mai oyampáké tetisina yanasinta utaaré Yerusaremí barufá odé tiféuno.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Ódékun Sisariá baru ráké manáa eyo iyampon kayo ano siviren ódein mano mana feyan eyo iyampon Saiparasíke vanta Nasonin amápin mun kaí baré tiféuno.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Yerusaremí barurá ma e uné odé tifékun maen monó tifá tiváeyan mano amusin iyáken tiviren mino.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Máan turá baré ená damú Yemisin onano siré oré tifékun Pori setin má oríkan minó monó doran banta kayo vá e átaru en mino.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 E átaru uvíkan Pori mai kéká ará kusin baya siren mairá Tiyarafenu ano ma veni monó doran pinté uaren ma ena anan nanin bantafin ma ara ara yorarí ukhá ein baya siamen mino.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Siamíkan mai ánon banta kayo ano Porini vaya inídaren Tiyarafenu aví daní iyáken temí, “Tifá tiváe oe, éi afovasá ono. Kokhon tauseni Yutan kayo ano inka Yisasintá mumunan iyáken, mai kayo ano Mosesini man baya ánain ákonaen dakhafiyan mino.
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Máan tiyan mifo manáa kayo ano eni yoran baya mai nanin banta me siamiyáken maen éin nan ena anan nanin banta aúban ma vain Yutan kéka san ída vá Mosesini man baya yakhafiyáke inká tiretí ankan akhafana ída vá au khaiya ída vá peyante avúavá bákurono siyan ne sen tiamikhen mino.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Éin nan pura sen e vane sen ininten mifo intesá ó tifante rafuno.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Máan tukhein nan mi seti ma siamenuna aa vá dakhafono. Tetin pinté kamí kamí banta kayo ano Tiyarafenu vá ákona vaya sian damukhen mino.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Mai van mi éi mai kéká bá o asotú uve vá mai vanta kéká avíareya Tiyarafenu avorá ma avusese in avúavasí iya vá éi ano íkun uan amin danasinta miyaní uresin ná mai kayo ano ánon do minó barukhano. Máan tesin ná minó nanin banta ano oniyáken ná mai ma éin au finté iyain baya vará ída fura vaya ino sen iniyáken ná en nan man baya ánain dakhafiyan mino sen inino.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Máan tukhái ena anan nanin banta finté ma mumunan iyain kéká pefái vompon uvaman amiyáké máa sé tiféuno. Ída vá kampun ayarafenun ma íkun uan amiran nain danasinta neya vá, nare fa yiyain tafúna ída neya vá amempin ma anan kuren arukhan nain tafúna ída neya vá inká ída vá ena ana safi ena avafun nafi ínká aasá non nanin arinta va safi vá banasií ono sikhé tiféuno.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Máa sirákan ena ákurá Pori ano mai ma seiníen mai vanta kayo avíaren Ayarafenu avorá ma avusesein avúavasí uren maen kákan monó namumpin ódiven mai avúavá ma kípan nain damú ma mana mana vanta ano íkun uan amin nain baya vanasi siameno van óden mino.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Dan manápá ifo afápá kan un kádan damú ma avusese in avúavá ma variyá ein mai ádé anantá mo akhen diyákan maen Esiá bara fáké ma erikhá ein Yutan kéká ano kákan monó namun pinte Porin ódaren banasi arápiní íkan aranan uaren Porin páken mino.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Páken oriyáken máa sen oovaren mí, “Isareri vanta kayo oe, erive setin tiya ono. Ma vanta ano minó akhempá nóken Mosesini man baya vá tetinti vanasi vá inká ma kákan monó namun má ankayan tiyaren mino. Máa siyaren inká Kiriki vanta kéká aviren ma kákan monó namumpin dun peran maen mai avúavá ano kantasí ukhá ein baru maman painíen mino.
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Para va máa sen na ino. Pefá Pori ano Efesasí baru rákena vanta Tarofimusin má Yerusaremí nókan Yutan kayo ano ontaren pasin mi mai vantan aviren kákan monó namun dafufin óden mino sen iniren mi máan ten mino.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Porin ma fákan baya Yerusaremí nanin banta ano iniren o éke e éke en kákan monó namuni varurá ana e iyuaren béin do yarifen barufá araviyain má ainen monó dafu ona kayo munken oreraen mino.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Munkuren béin aruan purono siráken minó Yerusaremí nanin banta ano aran má o éken átaru iyain baya Romú bara fákena aruvin banta kayorá ma yafíkein banta ano inen mino.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Iniren mai yafisin banta ano esé ana manáa aruvin banta kayoi yafisin banta vá aruvin banta kéká bá avíaren mai ma sisuvo siyain barurá araviyain má mai nanin banta ano vetin onen Porin ma ankamiyá ein mo ifá en mino.Aruvin banta kéká ma Porintá dafisein mino.|alt="soldiers protecting Paul" src="cn02015b.tif" size="col" ref="Apo 21.32"
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Máan tiyain má mai yafisin banta ano Porin o fákaren aruvin banta kéká tíkan kankan seni anampó béin damuran mairá Yutan kayorá inaemí, “Ma iyen bantá báken nái auisá ukha fono.”
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Máa sen ina íkan manáa kéká ano oovarariyan ena vaya e sen orin maen inká ena kéká ano ena vaya e sen orin tisuvofin ída kanaíen betíi vaya inen mai ma afoká iyain afová oren iyaimpin mai yafisin banta ano aruvin banta kayo síkan Porin aviren aruvin banta kayo amápin óden mino.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Porin ma aviren oriaren ma yetará ódiyain má mai nanin banta ano véin aruan purono siren aran má aasá iyariyaimpin aruvin banta kéká ano véin avían daní uren daiyó en óden mino.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Oriyákan minó nanin banta ano yakhafen oyampá oriyáken, “Béin aruan purono,” sen oovaren mino.
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Máa siyákan mai aruvin banta kayo ano Porin aviren mápin ódono van ádé oriyain má béi máa sen dafisin banta inaemí, “Kaná áesí manáa vaya éin tiamente rafuno,” síkan. Mai yafisin banta ano Porin inaen temí, “Éi Kiriki vaya afová ukhe fono.
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Éi nan Isipíke vanta mairá ma kamanin namuroí uantáden ma manáa yamú orivin kamí kamí tauseni (4000) aruvin banta kayo yo iyanen kámá barafá ovaré ein banta inon té iniyá uno.
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Máa sen ina íkan Pori evaránen temí, “Ída ifo séi maé Sirisiá barafá Tasusí ma aví bain baru ráke Yutan mumpo áesí banasi vaya siameno.”
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Máa síkan dafisin banta ano kana ino síkan má ona ódintá un mantaven ayan daní íkan banasi ma sisuvo siyá ein mo fúkekhavin Aramaiki vaya finté máa sen tiamen mino.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.