Atos 20

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mai ma ákonará asiviyá ein baya kayo ma mo kípavin maen Pori ano eyo iyampon kayo aran e átaru uvíkan betin ákona uantan baya siamíden mai oyampáké betí ankan me susu siantáden Masedoniá barafá oren mino.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a Macedônia.
2 Masedoniá barafin oriyan monó nanin banta ará ákona uantan baya e siamen oriyaren Kiriki varafin o unaven
2 E, havendo andado por aquelas terras e exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 mairá kanú manaú biyontá o varen mai ráké Siriá barafá sipi varé orono van ein mifo ifá uren evaránen Masedoniá barafá oren mino. Mai fara va ino. Yutan banta kayo ano véin aruan purono van aúpá baya sian damuádiyain baya iníden mai van mi erikhá ein aintá evaránen oren mino.
3 Passando ali três meses e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Oríkan ma véin má orein kéká maen Beriá banta Pirusin anin Sopaten má Tesaronaí káke vantá kan Aristakusin nú Sékundusin nú bá Debí baru ráke vantá kan Khaiusin má Timotin má inká Esiá bara fákena vantá kan Tikikasin nú Trofimusin nú bá ino.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópatro, de Bereia, e, dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo, e Gaio, de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Mai vanta kayo ano aníen oren Troasí barurá o sive ukharen mino.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 O sive ukhá Firipaí barurá bákun Yisi Ída Van Bereti Ma Nan Omá Damú esantaví mai ráké sipifin e varé oriyákun dan manápá damú oriví mairá Troasí barurá betí ankan baintá orivé mai varurá mana uikirá baré uno.
6 E, depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Baré esé araí in damú bereti kisi kisi é nano van monó nánin banta vá mana namun o átaru ukhékun Pori vaya sen oriyan evaránen inuran aúbanasí en mino. Mai fara va ino. Ena ákurái véi orinten pasin máan ten mino.
7 No primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e alargou a prática até à meia-noite.
8 Tari stori namumpin minó ano iyukhé tifékun maifin kokhon oon uruádan kiyaren mino.
8 Havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Kiyákan mai namuni unduará Yutikusin ne sin pumara ano kumanten aun tókó iyan bákan Pori vaya sen oriyan baré in aunká baaren eraven barará ankamin banasi ano orun aviádaran maen mai fumara ano fúkaren mino.Yutikusin ma undua ráké eraven ankamein mino.|alt="Eutychus falls out of the window" src="cn02005B.tif" size="col" ref="Apo 20.9"
9 E, estando um certo jovem, por nome Êutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Máan tukhan Pori araven mai fumara orun dafayoriyan máa semí, “Ída fúken ayun para van mifo i vá akhokho van ono.”
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Máa siren evaránen mai namumpin ódiven bereti un máden kisiren naren ayáká baya sen oriyan mo kakhen ákurasí íkan me onen oren mino.
11 E, subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e, assim, partiu.
12 Orivíkan mumunan nanin banta ano mai fumara ayun para van ará kusin má amusin iyan aviren mo mápin kaen mino.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Pori ano Asosí baru ráke nan sipi e varanté uno siren barará oriyaimpin tetí ankan béin an uanté sipi varé Asosí barurá béin o ave é tiféuno.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 O ave ukhá ékun Pori onóbí ben má do aviré sipifin Mitiriní barufá oré tiféuno.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos e fomos a Mitilene.
15 Ená damú Mitiriní baru ráke sipi varé Kiosí musó akhempá onóbé ená damú Samosí barurá onobé inká ená damú Miretusí barurá o uné tiféuno.Pori ma sipifin orein mino.|alt="going ahead on ship" src="C099.tif" size="col" ref="Apo 20.14"
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, no outro, aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 O unavékun Pori Esiá barafin manáa ayáká ída vano van Efesasí baru esantano van en mino. Para va ino. Aaí ma intí maé Kantá Aunan ma erein damú ída erikhantí ainé Yerusaremí barufá orono van en mino.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar adiante de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Máa siren Miretusí barurá báken Efesasí baru rákena Yisasini mumunan nanin bantai ánon banta kayo ano e onano van Pori vaya siádan oren mino.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 E siádan orin mai kéká ano eriyain má béi máa sen betin tiamemí, “Esé araí é ma Esiá barafin ereruna ráké tiren má anan bá oriyá bákuya senti sivútivá pefái afová ukha rono.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Máan tukhein nan téi ifí pinté teyan maman bararasí uré Bafani yorarí iyákun maen manáa Yutan kéká ano séin tiruan purono siren moéken uman timiyaren mino.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade e com muitas lágrimas e tentações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram;
20 Tiretí ankan afová ukhe rono, siretin ayaen ma ará ákona uantan monó baya kayo ída mana áé umpo minó nanin banta avorá mai afova amiyá maé inká tiretin amápin e feré kuvé iyá mai yorarí é uno.
20 como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Máan tiyá maé Yutan kayo vá Kiriki kayo vá tiamiyáké ará baéde Tiyarafenu vaípá orive vá tetisi Bafan Yisasintá mumunan ono sé tiamikhé uno.
21 testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 “Máan tukhein nan mi saréa Kantá Aunani anunu vákuré Yerusaremí barufá oriyá umpo intéa yanasá ten timaniná afoká inten nafi mai séi ída afová ukhé uno.
22 E, agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Máan tukhen mifo minó barurá ma orerunafin mai Kantá Aunan mano sisimiyáken kákan uman má karavusi vá ano anan éin ave ukhen mino.
23 senão o que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Máa siyan mifo ída se suu van iniyáké Bafan Yisasi ano ma simikhein doran dóan kípano van mi inikhé uno. Mai yoran mi Tiyarafenu ano ma vei sarisarifó ma evaránen tetin tivíkein mai kama vayan tian dákó onté uno.
24 Mas em nada tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Máan tukhein nan mi séi afová iyákéi mai ma varu vaintá eúkiyá ma Tiyarafenui Yafisin aú pintena vaya kayo ma siamiyá eruna nanin banta finté mana ano ída evaráne séin tonan nono.
25 E, agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o Reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Máan tukhein nan mi siretin pinté ma mana ano o afeyoresí maé téi ída kanaí é mai uman barantéi saréa siretin avorá tian amá e uno.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos;
27 Para vara seyo, Tiyarafenu ano ma siretin nan tiamesin ná afová en inino ma sikhá ein baya máa fefái minó tiamikhé uno.
27 porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Máan tukhé umpo siretiyan kama e yafíare vá inká tiretin nan ma yafisino siren ma Kantá Aunan mano ma amikhein nanin banta kayo rasá kama e yafiseno. Tiyarafenu ano ma ve anini narefó ma miyaní uan beinaí ukhein mumunan nanin bantarasá sipisipirá ma yafisiyain kéká an de vá dafiseno.
28 Olhai, pois, por vós e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Téi ma orivékun maen manáa nanin banta ano afá iyan ma sirempin ereiní uven sipisipi kayo ma máden asuse ono van einí intéí téi afová ukhé uno.
29 Porque eu sei isto: que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não perdoarão o rebanho.
30 Máan tiyantin tiretí aúbanáké manáa ano e mantaven pura yaná do vaéden kampun bayafó Yisasin bákurin nanin bantai inin máden asuse uren iyanen orinten mino.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Máan tinten mifo vá dafían ákona iyáke vá ovare me ineno. Kanú manaú orana aúpin mi ída sivíkan te sínu finté inúpá ákurá man o amé eriyaré uno.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Mai van mi saréa siretí ankan avián Tiyarafenui yafisimpin má béi ma sarisari ukhein baya aúpin má ma kaeruna mai ano vá tiretí ankani ará ákona uantiyá inti vá bení kantasí ukhein nanin banta ano ma o varan nain avábasá barano.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele, que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Téi ma siretin má báké maé ída mana nanin bantai siriva fi kori fi inka kama auí danasa rafi sinunu iyá uno.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem a veste.
34 Máan tiyá umpo sireti afovasá ono, te siyampói minó danasinta uvádé teyan tiya iyá inká tesi mana yoran kéká ayaé iyá uno.
34 Vós mesmos sabeis que, para o que me era necessário, a mim e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Ákona yorarí uren ma ona i van kéká ma ayain inka siretin aní é uno. Bafan Yisasi ano ve oo fenté máan mi sikharen mino, ‘Ena vanta ma amin kékápin mi moéken avábá ban mifo ena finte ma varan kékápin ída avábá ban mino’ ma sikharé ein baya vá ovare me ineno.”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Mai vaya kayo sian kíparen Pori aron durafúden mai nanin banta kayo vá amúken mino.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos e orou com todos eles.
37 Máan turan mai kayo ano Porin o yafayóden ifí diyáken amónen mino.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Mai ma vetí ankan ma moéken arunaná barein maen mai ma Pori sen téin tiyafen ída evaráne sonan nono ma sein baya van mino. Máan turen béin aviren sipifin mo afaen mino.
38 entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.